Hakkın Yolu Açıktır Yürüsek Gündüz Gece

Hakkın yolu açıktır yürüsek gündüz gece

Hakkın yolu nurludur yücedir elbet yüce

Nefis şeytanın gider elbette bu gücüne

Hakkın yolu açıktır yürüsek gündüz gece

Mevlana Yunus yürür Hacı Bektaş gönülde

İnsan selam vermez mi bir birin gördüğünde

Verirsen ver gönülde bitmez ki verdiğinde

Hakkın yolu açıktır yürüsek gündüz gece

Hak yaratan nurla bu gönlümüze hu yazmış

İçine merhameti bir güzel nurla katmış

Herkesi sevin demiş bizi özgür bırakmış

Hakkın yolu açıktır yürüsek gündüz gece

Kul Mehmet’im gönülden erenlerden bir pay al

Aldığın bu payla sen gönüller içine dal

Hak yolunda gidenler içine kendini sal

Hakkın yolu açıktır yürüsek gündüz gece

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Elhamdülillah

 

Geldik bu âleme bir ağlama ile ne güzel

Ağlayanın halini bilelim diye ağlattı Yüce Rahman eyvallah

Âlemden âleme geçtik Âlemi görmek için Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Can olurken hazırladı Yüce Rahman bizi kıbleye

Can olduk geldik âleme Elhamdülillah

Yüce Rahmanın izniyle Kâbe’ye döndük Elhamdülillah

Can olurken ağladık canları bildik Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Varlığımız Yüce Rahmana varmakmış söyledi Yüce Rahman bildik

 Âlemi yaratanın huzuruna vardık secde ile Elhamdülillah

Yollarda beni arayın dedi aradık bulduk Yüce Rahmanı Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Her zerrede izim vardık bakın görün dedi gördük Elhamdülillah

Her gönlün kapısını açın zerre incitmeyin dedi bildik Elhamdülillah

Bu dünya iki kapılı bir handır imanla bilin dedi bildik Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Âleme Nurdan Kur’an’ı Nur Resulle indirdi inandık Elhamdülillah

Nurdan Kur’an Nurdan Resul peşinde gidin dedi gitmeye çalıştık Elhamdülillah

Nefreti kini silin merhametli olun dedi anladık Elhamdülillah

Nefret kini olanı yolundan yıllarca uğraşla döndüremedik eyvah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Anlamayana anlatın gerisine karışmayın dedi yaptık

Yolda dönmeyeni zorlamayın dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Yıkmayın inşa edin gönülleri dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Gelen gider dedi her canlı ölümü tadacak dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Gelirken imanla merhametle Salih amelle gelin dedi anladık Elhamdülillah

Günahlarımız çoktu Tövbe kapıma gelin dedi koştuk bir nefeste Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Kul Mehmet’im işte geldik gidiyoruz Elhamdülillah

Yüce Rahmanın yardımıyla bir şeyler yaptık Elhamdülillah

Her anımızda yardımıyla bizimle oldu Yüce Rahman bildik Elhamdülillah

Gönderdiği Nur Resul Nur Kur’an ile mutlu olduk çok şükür Elhamdülillah

Yüce Allah ile olan neyi kaybeder onsuz olan neyi bulmuş dedik

Yüce Rahmanın yardımıyla onunla olduk Elhamdülillah

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Not: Asumani kardeşimin-Âh ile –elhamdülillâh- güzel şiirinden ilham ve esinlenerek yazılmıştır, kendisine böylesi güzel şiiri ile ilham olduğu için teşekkürler ederim.

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hakkın Sesini İşitirsin

Gözlerimizi açmadan önümüze bakıyoruz

Dere tepe yuvalanıp yaralarımızı sarmıyoruz

Adım atmadan yürümeden adımlarımızı sayıyoruz

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Sırıtarak güldüğümüzü sanıyoruz

Yalan dolanla takla atarak kendimizi kandırıyoruz

Doğru yol diye yanlış yolda uçurumlarda parçalanıyoruz

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Samimiyetle gülen olsa işte bu delidir diyoruz

Hakka giden yolda hakka yürümüyoruz

Dünya bizim olacak diye onu kucaklıyoruz

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Yürümeyiz dünya üzerinde hakka, yürüyerek oh çok şükür demeyiz

Helal kazanç var iken dikkat etmez ne gelirse yeriz

Nefis şeytan dünya malı ile bu ömrü bitirir gideriz

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Haktan gayrı hiçbir yol güldürtmez

Nefis şeytan dünya ile malı insanı hak yolda yürütmez

Gönlünde hak ile iman olmayan kul hakkın sözünü söylemez

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Hakkın sesi gelmez dinle uzak diyarlardan

Aç bak gönlün içini bak âleme gönül bağından

Hakkı hakkın sesini işitirsin kulağını dayarsan

Seslenir Yüce Rahman her an her zaman bu dünyadan

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Bu bedeni yeşerecek bir toprak yap

İçine biraz tevhitten birkaç tohum at

Kalacağın evden başka yapma bina kat

İhtiyacı olana ver ahirette cennette yat

İşte o zaman seven insan olur her şeyi biliriz gönülleri sararız yoksa

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Kul Mehmet’im imtihan dünyasında imtihan çok zordur

Bazen elinde soğuk demir diye aldığın yakan kordur

Zaten biz kullar insana değil Yüce Allah’a kuldur

Bundan gayrısı olan nefis şeytanı bulur kudurur

Kuduranı da halliyle cehennem ateşi durdurur

Ne seven insanların nede saran insanlarız hiçbir şey bilmiyoruz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hakkın Hakkını Hakkı Olandan Alma

Aç gönül kapını aşkla gönlüm içine aksın

Gönül aynasında gönlüm kendine baksın

Bırak yakarsa bu gönlümü aşk yaksın
Cümle alem içinde bize baksın

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

Bırakalım aşk aksın gönlümüze

Uyku girmesin gözümüze

Aşk şefkatle dokunsun her sözümüze

Aşk olursa birazcık hasret gitmesin gücümüze

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

Aşksız bu gönül yürüyemez

Yürümeye takat getiremez

Aşk olmadan bu hayat bu ömrü güldüremez

Aşk ile olanı da ölüm mutluluğu bitiremez

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

Bırak gamzene o nur aşk dokunsun

Bu gönlüm ona baksın nurla dolsun

Bu âlemde aşktan daha ne güzeli var

Bırak o gönül bu güzel aşk ile dolsun     

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

Aşksız dilde çıkan laf değil

Günde beş vakit Rahman önünde eğil

Beşere duyulan aşk ile Rahmani gerçek aşk bir değil

Bunu böyle bil bunu söylesin o tatlı dil

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

Aşksız bu gönül karanlıklarda kayboldu

Aşksız dil lal oldu bak sustu

Aşksız bu âlem de kim güldü yolunu buldu

Hak yolunda aşkı arayanlar mutlulukla içinde var oldu

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

Bu âlem de aşk olmazsa

İnsan vatan için sevdiği için canın eder mi feda

Aşk bir âlem imiş bak gör eyle seda

Aç bak toprak altında binlerce imanlı aşk ile yatıyor şüheda

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

İyi düşün ecel gelmeden al aşkı gönlüne deme elveda

Kimi aşk der kimisi ona sevda

Asıl olan hakka giden yoldur nur seda

Bilen bilir o dur gönüllere deva

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

Kul Mehmet’im var aşkla yürü ol hakla

Kim der aşkı hakkı al gönlünde sakla

Sakın çıkarın için atma sen takla

Hakkın hakkını hakkı olandan alma

Alınmaz da hiç bir ne hakla

Gönüllere çare neymiş görelim

Aşk ile bu gönüllerimizi örelim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şüheda: Şehitler

Can İçinde Canını Bulan Dönmez Bir Daha Bu Ana

Ben fakir bir derviş seyyahım

Gönülleri âlemi gezerim

Gönlüme dost diye dost ararım

Dost olmadan yolda kalırım

Yüce Rahman gönülleri gezer

Yüce Rahmanın gezdiği gönülleri kim sezer

Ararım o gönülleri dostu ömrüm biter

Biten ömrümde dost gönülde dirilir

Dirilir hakka doğru yürürüm

Aradım yolu gönül dostunu bulamadım

Bu gönlüm bana yol ile dostmuş anladım

Hak yolunda Rahmana kul oldum yolda kalmadım

Canıma can Yüce Rahmanmış buldum yanılmadım

Gece gündüz kendimi aradım bulamadım aşkı buldum

Aşkı buldum kayboldum Rahman yolunu buldum kul oldum

Kulluk ile yüce Rahmana teslim oldum nur oldum

Ben gitti yok oldu bende her şey oldu Yüce Rahman

Kendimde âlemi ararken Âlem Rahmanmış her an

An da zamanı ararken zamanda kayboldum Rahmanı buldum o an

Nefis akıtırken gönülde kanı varmamak için akıttım kanımı o an

O an devam ettim yolumu buldum Rahmanı derdime odur derman

Dermanı buldum nefis yıkıldı o an fermanmış derman benliğime her an

Derman Rahmanmış tüm çaresizliğe Yüceler Yücesi Rahman

Canıma can Yüce Rahmanmış buldum yanılmadım

Dipsiz derin kuyulardan çıktım vardım Rahmana çok şükür bu ana

Bu anda canıma can olan Rahman nurmuş bu cana bana

Yıllardır nefsime söyledim çıkarma beni yoldan diyorum sana

Hak yola varmak içinde nefis gerekmiş anladım o anda bu cana

Çilesiz taşlı yolda düz ovaya çıkılmazmış varılmazmış yüce hana

Bu dünya beden acılar yolda kılavuzmuş meğer anlayana

Anlamayana ne söylesen boş ne çare derman ağlamayana

Hak yolda kul olup günde beş vakit elin bağlamayana

Her şey bulmak içinmiş bulup kavuşup cana varmaya

Gerisi boş meşgale dünya içinde cana varmadan yok olmakmış o ana

Her şey ne güzeldir Rahman ile olan o cana

O canın içinde dünya âlem varmış görüp bakıp arayıp bulana

Her şeyin tek gayesi çaresi yüce Allaha kul olmakmış cümle cana

Can içinde canını bulan dönmez bir daha bu ana

Takip et izini sende canına canı bul var o zamana

Canıma can Yüce Rahmanmış buldum yanılmadım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Derman İline Tabip Mi Olur

Cihan içinde aşk Gönül’e bir han

Var yolcusu ol bul sende can

Damarda boşuna aşksız dolaşmasın kan

Cihanda aşk bu Gönül’e bir imtihan

Dert anlamayanda aşk ile olmaz insan

İnsan olmayana derdini söyleme her an

Dertten anlamayan yıkar her zaman

Secde ’siz ey kul aşk mı bulunur

Günde beş vakit miracı olmayan

Derman iline tabip mi olur

Aşksız insan hekim mi olur

Hekim olsa derman mı bulur

Aşksız benlik şeytan ile dost olur

Şeytan ile olan yıkılır yok olur

Aşk ile kul aradığını bulur insan olur

İnsan dediğin Rahmana kul olur

Aşksız kul dermansız olur soyulur

Haramiler cihanda aşksız diyarla da bulunur

Aşksız illerde merhamet zor bulunur

Aşksız cihanlar mı kurulur

Secde ‘siz ey kul aşk mı bulunur

Günde beş vakit miracı olmayan

Derman iline tabip mi olur

Aşk dergâhının yolunda olmaz taşlar

Edepten eğilir kalkmaz başlar

Aşk gönülde bir damladır akmaz yaşlar

Aşk nehrinde olmaz bentler

Yıkılır aşk ilinde benlikle kinler

Secde ile açılır cennet bağında güller

Secde ‘siz aşk bağında cennet kokar mı güller

Aşk gönlünde akar aşkın pınarı

Yıkılır içinde benlik dağları

Cennet içinde gezer aşkın canları

Susuz pınarın bağları kurur aşksız gençlik çağları

Ara bul gönülde aşkla gezen canları

Secde ‘siz ey kul aşk mı bulunur

Günde beş vakit miracı olmayan

Derman iline tabip mi olur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gönül Suretim

Gönül suretimi ben aşkla yaktım bu beni

Gönül suretinde ben gördüm hiç sanma seni

Aşk suretime bak o zaman görürsün seni

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Toprak suret surette bizde toprak değil mi?

Topraktan gelen bizler toprak olan değil mi?

Bu kavga dövüşler hırs hepsi boşa değil mi?

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Aşk suretinde gezen gönlüm işte kayboldu

Benlik denilen nefse bunlar bir bir ders oldu

Aşk ile yanmazsam aşk arar mı söyle beni?

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Göz göz olup yaşını aşk ile akıtacak

Gönül gönül olup aşk ilinde hep koşacak

Yar dediğin karşıda aşkla sana bakacak

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Düş oldun düşümde ben bensizde gördüm seni

Aşk ilinde sen aşksız gördün mü söyle beni

Leyla gibi giydin mi gönle aşk elbiseni

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Aşkı yaşamazsam o aşk söyle neyler beni

Çare Rahmandan neyler o çaresizlik seni

Nefes Rahmandan nefes ölüm neyler bedeni

Mezar kapı ne eder bu içine gireni

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Hak yolunda yürüyen aşığa aşkı yeter

Aşk yolunda yürüyen sanmayın olur beter

Cümle nefret kinler aşk yolunda çürür biter

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Gönül suretim aşkla oldu aşkla gör beni

Aşk yolunda pervane ol sen görürüm seni

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Kul Mehmet’im aşk için kaybolursam bul beni

Aşk suretine bürün görürsün sende beni

Aşk suretine girdin bende gördüm bak seni

Gönül suretime sen bakma görmezsin seni

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hakka Varmak İçin Çık Yola

Aklım ile düştüm ben yola

Gönlüm dedi çıkmadan ver mola

Dünya malı için çıkarmışsın dedi yola

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Gönül dedi emanet olan bu canı dünya ile doldurma

Ahiret yurduna vardırmadan boşa soldurtma

Aşk deryasına sal onu dünya malı ile doldurtma

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Aşk deryasına beni batır hak yolunda beni yatır

Dünya denilen bu iki satırı fazla sevme bazen bilmezsin hatır

Hak yolunda sen bul hatır dünya derdi çoktur ağlatır

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Hak yolunda hakka aşık olsan onun sırrı ile dolsam

Bu yolca bu cana ile olsan birde benim halim sorsan

Can içinde canlarda gör yüzünü hak ile söyle sözünü

Bu dünyanın yüzünü vuslata varmazsan göremezsin özünü

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Kendi canında kendini gör aşk ile içini ör

Kendi canını görmeyen kör canlar için nasıl olur bonkör

Ara kendinde bu maksadın önün aydın olsun bakma kör

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Sakın ola gönül kırma gözde akar bazen yaşlar sırma

Hak yoluna çıkınca canların hatırını sor şaşı bakma

Nasipte varsa nimet paylaş paylaşmadan gönül heybene tıkma

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Akıl pusulası şaşırır gönül pusulanla yola çık dağları aşırır

Aç kapısını içini görenler şaşırır içindeki senindir kimler karışır

Bazen dünya ile aklın karışır hak yolda olanlar herkesle barışır

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Akıl ile cahil sofrasında olma paşa halk sofrasında abdal ol yaşa

Bu dünya ömrün varsa hak ile yaşa bir dost bul onunla mutlu yaşa

Dünyayı hak gözüyle eyle temaşa sakın etme sen münakaşa

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Oku gönlünle gönülleri hece hece hayat dediğin bir bilmece

Kul Mehmet’im bazen yatmazsın gece yazarsın uzun uzun hece

Hayat basamak basamaktır bilgece çıkarsın onu derce derece

Dünya malını boş ver hakka varmak için çık yola

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kula Lazımdır Kur’an İle Adalet

Haydi, durma biraz iyilik et

Dert gelirse de az sabır et

Gönlünde olsun merhamet

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Nur Kuran ile Resule koş  geç kalma

Nefret ile gönülleri yakma

Kin dolu gözle gönüllere bakma

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Ağlayanlara yufka olsun yüreğin

Zalime karşı güçlü olsun bileğin

İnsanlığa olsun bolca dua ile isteğin

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

İnsanlara sen seviyorum de susma

Nefretle kinini kusma

Nefis şeytan ile coşma

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Haksızlığa karşı dur ol insan

Nur Kuran Resul ile olsan

Neşeyi insanlara sunsan

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Merhametsizlikle kırma kolun kanadın

Merhametle günün olsun aydın

Merhametsiz oldun ortada kaldın

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Yeşert kuruyan o dalları

Viran olmasın gönül bağları

Cehaletle geçmesin ömür çağları

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

İnsanların kirpiğin de yaş akmasın

Nefret kin gönülleri yakmasın

Tabip olmayan yaraya bakmasın

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Terk et yüreğinde hain çırpınışı

Deme inançlı örtünene düşünene çağ dışı

İyi düşün sözünde var imla yanlışı

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Mehmet Aluç