Varalım Gel Seninle

 

Sevdiğini söylesen bana sen bir kerede

 Seni görmek isterim bu garip yüreğimde

Ne sen benden nede ben senden ayrı kalalım

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Dur kaçma sen benden bir defada dinle beni

Bak gönlüme gözüme çok severim ben seni

Bilirsin sende beni aşkımız değil yeni

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

İş işten geçince çok beklersin yar beni sen

Ararsın bir sevgi bir mutluluk bulamazsın

Gecen de gündüzünde huzurla olamazsın

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Neden seni severken beni görmezsin neden

Seni sevmek suç mu yar sevmezsin beni birden

Ben yerimde aşkımız gönlümde sen içinde

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Şimdi ağlasam eyvah diye bana da yazık

Seni terk edip gitsem olur sana da yazık

Seni sevmezsem gitsem ah bu cana da yazık

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Gelmiyorsan da eğer aşk gitsin başka yere

Sen ayrı bir yere var ben ayrı bir yer nere

Nere alsın beni bu götürsün akan dere

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Kul Mehmet’im sen sevsen olmuyor acep neden

Sevme desem bu gönül söz dinlemiyor dünden

Sevip sevmemek elde değil ne gelir elden

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Cennet Kokulu Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Yüreğimdeki yasla yatıyorsun Annem

Cennet mekân nur mezarında bana bakıyorsun Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Yürek parça parça olurmuş şimdi bildim Annem

Gideren arkanda gitme diyemedim Annem

Belki de seni senden çok sevemedim Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Dilim koptu artık anne diyemiyorum sevinçle Annem

Uçtun gittin cennetine sana gülümseyen melekle Annem

Artık yaşıyorum düğmeleri olmayan yırtık gömlekle Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Ah anneciğim bilirim giden bir daha gelmezmiş Annem

Senin gibi kimse bir daha beni sevmez Annem

Gülmek istesem de artık gönlüm yüzüm gülmez Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Kim dokunur sımsıcak öpücükle geceleri yanağıma Annem

Kim alır bir çocuk gibi beni artık kucağına Annem

Ararım bulamam artık o senin cennet sıcaklığını Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Gittin beni yalnız bıraktın Annem

Ben böyle ağlamayı bilmezdim öğrettin ağlattın Annem

Giderken gönlümde koca dağlarım yıkıldı Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Gönlümdeki sensizlik dikeni büyürken kanatıyor Annem

Mis kokunu gülüşünü mevsimler aratıyor Annem

Gelmek istesem de yanına ecelim izin vermiyor Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Artık yurdum yuvam sensiz kaldı bucaksız Annem

Sensiz ömrüm hayatım bak sensiz oldu anlayışsız Annem

Senin kokunu sesini ararım durmam aralıksız bulamam Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Gökyüzünde binlerce yıldız gibiydin Annem

Her an gönlüme doğardın Annem

Şimdi gönlümde gündüzlerimde karanlık oldu Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

                                                                  

Bana uzak değilsin her an kalbimdesin Annem

Harap olmuş gönlümde cennet çiçeğisin Annem

Uçsuz bucaksız viran gönlüme yayla ovasın Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Gittin sanma kaldım öksüz gülüşünle birlikteyim Annem

Gülüşün her zaman gönlümde saklamıştın kapısın açtım Annem

Senin gülüşünle çocuklarımı eşimi sevdim ben Annem

Artık bana anne demek yasak Annem

Kul Mehmet’im gülücüklerin gönlümde tomurcuk çiçek açtı Annem

Cennet mekânında mis kokuların bu dünyama saçıldı Annem

Kuruyan gönül pınarımda gülüşünle pınarlarım fışkırdı aktı coştu Annem

Artık bana anne demek yasak değil Annem

Artık dediğin gibi bütün Anneler benim artık Annem

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

                                                                                     

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Ömrüm Ettin Viran Mezarım Viran

 

Yüreğimde iniltiler vefasız aşkının eseri

Kıyamete düşmüş gibiyim yüreğim gözlerinin esiri

Sürgün zamanları yaşıyorum bakışlarında zor günleri

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Yürek ne anlar aşkı saklamayı gizlemeyi

Bakışsız bakışın olur ah yıkılırım, özlerim güzel sevgiyi

Ah o bakışsızlığın yıkar tarumar eder gönlümü

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Firkat ateşi yakar bedenimi hakikattir seni sevdiğim

Firkat ölüm kendi elinle imzaladın sensiz ölüme giderim

Noksanım gam yükü idi onu da yükledin onu da alır giderim

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Noksanım yar sendin, Rabbim o noksanlığı sen tamamla

Ölüm fermanım Rabbim senden olsun huzur olur senden bir damla

Azrail’i gönder Rabbim gam yükümü alsın bir adımda

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Gönlümdeki gülleri bırakıyorum yârim sana

Koklayınca anlarsın sevdiğimi mezarım başında yana yana

Kul Mehmet’im aşkımı söyledim ben ömrüm boyunca sana

Ömrüm ettin viran mezarım viran yattığım yerde hala hayranım sana

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)