Rahmanda Vardır Derman

Gönüller sanki kabristan

Her birinde çıkar ayrı figan

Var Rahmanda vardır derman

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Her zaman vardır bir imkân

Gönülleri eyle seyran

Kâinatı seyret kal hayran

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Eremezsin yalnız devrana

Ne gezersin tek başına yana yana

Var sarılsana sen seven cana

Bir kendine birde ona baksana

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Bülbül gülde ötende

Aşk tene değende

Aşk gönülde gezende

Mutluluk geze hanende

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Aşk olsun bedende

Merhamet kalsın sende

Aşk bir gün gidende

Ağlar insan her göçende

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Bağrına dolsa da sitem

Aşkla yazsın kalem

Aşksız kalmaktır verem

Rahman her şeye Kerim

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Siteme aşktır merhem

Çölde aşkı aradı kerem

Gülde aşkı ara bul der veren

Aşkla ahirette kuldur gülen

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Aşksız ömür beden çürür

Aşksız ölü beden mi yürür

Aşksız canlı beden ölür

Aşk gidince kurur beden

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Kul Mehmet’im aşk canım kolum

O benim yürüdüğüm yolum

Aşksız yaşamak değil mi ölüm

Aşksız sineni delme bölüm bölüm

Ne bekliyorsun her an söyle

Hayat devam eder mi böyle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gittiğimiz Mezar…

 

Gördüm ilerde sanki zalimi can çekişirken feryat figan içinde

Açılmıştı gözleri fal taşı gibi amansız çaresizdi

Yardım ister gibiydi bir anlığına çaresizliğine

Çırpına çırpına can verdi çaresizlik içinde

Şimdi gittiği yer zaten çaresizlik çukuru oldu

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

Herkesin bir iyi bir son kötü gülüşü olacak

İyi yaşayan için iyi olacak her gün ve son gülüşü

Kötü ile kötüyü yaşayanın kötü olacak her an ve son gülüşü

Muhakkak olacak her canlın bir gün ölüm günü bitişi

Rabbim gülüşle giden gülenlerden bitirsin bitişi

Zaten gülüşle giden yolda gidersen Rabbim yardım eder

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

Ey zalim arattın en kötü günleri insanlara

Para güç güç dedin inandın şeytana

İnsanlığını sattın bir kâğıt parçasına

Kâğıt gibi parçalandın son nefeste ecel ile

Hep dedin yükseleyim ama hep düştün görmedin

Bir gün gülümsemedin gülümsettirmedin ağlattın

E olacak feryat figan içinde ölmen ne bekliyordun

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

Dönüşü olmayan yola şeytan ile girdin

Her şey sadece benim olsun dedin ezdin yıktın

Unuttun ezen ezilir yıkan yıkılır

Dönüşü olmayan yola gidişin sonun oldu

Feryat figan çaresizlik içinde ölümün güzel oldu

Hep koşturdun insanları çığlığa

Sen düştün hiç bitmeyen sonsuz çığlıkla çukura

Eden bulur unuttun sırıttın

Şimdi cehennemin dibinde tek başına çığlıklarınla kaldın

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

İman et diyenlere güldün

Merhametli ol diyenlere püskürdün deli dedin

Ölüm var dedin bana uzak dedin büyüklük tasladın

Ecel ensene soluksuz bırakmak için yapıştı şaşırdın

Param parça oldun o son nefeste parçalandın

Gittiğimiz mezar ya cennet bahçesi olacak

Ya da cehennem çukurundan bir çukur olacak

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Halim Benim (Gazel)

Gözlerim çeşme akar budur har halim benim

Seni sevmek günahım budur yar halim benim

Gece gündüz etsem de figan çarem de sende

Sevmek günahsa yârim ah dilim dilim benim

Perişan halim ayan âleme sen görmezsin

Ararım esen yelde sensin hayalim benim

İncindi gönlüm çıkar yine semaya ahım

Aşkın çilesi ile ağardı saçım benim

Gece gündüz yollarda ben seni hep ararım

Kalmadı dermanım son adımımdır bu benim

Cefam boyumu aştı duam hakka ulaştı

Figan içinde çıkmaz sesim bu derdim benim

Sensizliğe son olsun bu feryadım son bulsun

Duy feryadımı yârim uzansın elim benim

Aşkla Rahman yanında vardır benim yerimde

Senin gönül kapında neden yok yerim benim

Gönül kuşum uçtu yar artık kafese dönmez

Kapattım gönül kapım artık sevgim yok benim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ecelle Biçilen Bir Karış Beze

Bülbül gülün başında niçin figan edersin

Yârin kaybettin ondan mı figan eylersin

Kurumuş güller gül bağına mı ağlarsın

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Ne bakarsın ey fani kul kaşa göze

Baksana gönülde dilde çıkan söze

Sonumuz değil mi ecelle biçilen bir karış beze

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Kul Mehmet Var koş yetiş imana eyle acele

Zaman biter koşar gidersin gelen ecelle

Gönlünde imanla seni bekleyen Rahmana

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Mehmet Aluç

Dertlerin içinde ağlayan gönül

Dertlerin içinde ağlayan gönül
Nedir figanın feryadın
Daha dün mutluluk içinde gülerdin
Az dert görünce nedir bu figanın
Sabır denen duygunun kapısında dur
Dertlerin gönlünde attığı kiri pası gör
Dün güldüren bugün dert veren Mevla’m
Yarın yine güldürür nedir bu aymazlığın

Mevla’m hangi derdi dermansız bırakmış
Mevla’m Kulunu terk ederek uçurumlara atmaz
Her an yanında Mevla’m gülücükleri etrafına yaymış
Az sabırla içindeki zehirleri at diye bir parça dert vermiş
Dert verirse Mevla’m yine güldürür
Güldürürse Mevla’m yine ağlatır

Kâinata dön de bak Mevla’nın hikmetini gör
İnsanları sev de Mevla’nın cemalini gör
Nice derli nice mutlu gelip göçtü herkesi sanma aktör
Az eli aşta gör, çok eli işte gör
Sende ol figüran, olma bakar kör
Dert verirse Mevla’m yine güldürür
Güldürürse Mevla’m yine ağlatır

Günlerini Mevla’m ile geçirmeyi dene
Darlıkta genişliğin lütfunu anla
Genişlikte de darlığa düşeceğini bil
Tek başına yeme dağıt lakin başa kalkma
Mevla’m verirken lütfeder gibi veriyor
Sende lütfeder gibi dağıt
Bil gör Mevla’m nasıl güzel lütuf ile veriyor
Darlığa düşsen de, umudunu yitirme
Bil ki ağlatırsa Mevlâ’m yine güldürür.

Derdin içinde kaybolma bak etrafına sıyrıl
Akarsa gözünde yaş sevin
Mevla’mın keremidir gönlün yeşermesidir
Acizliğini anla Mevla’nın kudretini bilmen içindir
Kerem sahibi Mevla’m keremi ile güldürür
Bil ki Mevla’m ağlatırsa inan yeniden güldürür
Gönül dostu Yunusun dizelerinde etkilendim de yazdım
Yazdım kendimi yeniden Mevla’mın yanında gülümser iken buldum
Gönül dostu Yunusun iman dolu gönlünü yanımda gördüm
Gönül dostları yoldaşın olduktan sonra tatlı dili ile kelam ettikten sonra
Kerem sahibi Mevla’m keremi ile güldürür
Bil ki Mevla’m ağlatırsa inan yeniden güldürür
Mehmet Aluç