Bir Düş müydü Gözlerin

 
Bir düş müydü gözlerin takıldım kaldım
Bir ömür boyu mutlulukla içine daldım
Bir sukuttu sözlerin ben içinde kayboldum
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
İncinmedi hiçbir yanım kollarınla sardığında
Cennet bahçesinde gezdim gözlerinle baktığında
Bir pınardı o gönlün susayıp ben yudumladığımda
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Tebessümün oldu sukutun gönlümü bağladım
Bir ömür gülümseyen gönül deryanda çağladım
Aşk ile sevmek neymiş gönlüne girince anladım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Şarkıları şiirleri mısraları ben sana yazdım
Oturdum karşına o güzel gözlerine baktım
Ne tatlıymış bakışın kucağında ben yattım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Öyle mest etti ki aşk gönlümü dünyam silindi
Hakiki yurt cennetmiş bu gönülle o an bilindi
Hakkın nuru gönüle girince gerçek aşk göründü
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
İdrak edilmez aşk sevda olmazsa gönül nedir
Aşk âleme sığmaz gönüle sığar bu Rahmettir
Dünyaya meydan okur aşk gönülle bu cesarettir
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Kul Mehmet’im yar bir düştü düştü gönlüme
Sakın ola yanında zinhar kem sözleri söyleme
Ben yolumu şaşırmışken gel gir dedi gönlüme
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Var Olanı Kabul Etmek

 

Her gece ölüp ölüp dirilirken canım

Şaştım kaldım geceleri sensiz kaldım

Gidişin mi bela sensizliğin mi çözemedim

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Muhalif fikirlerin rüzgârı mı esti etrafında

İspat için soru sormadın kaçtın yanımda

İkna edemem diye mi korktun vurdun sırtımda

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Mümkün olan bendeki duygularımdan mı korktun

Bende mümkün olanlar senin için eksik miydi vurdun

Karşıma geçip yanlış giden hakkında bir sorumu sordun

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Zihninde kabul edemediğin neydi neden söylemedin

Hata bende ise kabul eder düzeltirdim sevdiğimi görmedin

Yeterlilik derecesin den mi korktun kendine değer mi vermedin

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

İstek ve arzularına yetişemedim ise arzularına sınır çekeydin

Birbirimize yeterdik yetersizliği aşardık bana bir söyleseydin

Küskün gecelerimizde bana gönülden sen bir gülümseseydin

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Tam mükemmel insan ararsak yalnız kalırız işte kaldık

Neden acaba gönlünün kapısını yüzüme kapattın biz olamadık

Giderken neden güzel aşkımız hatırına demedin Allahaısmarladık

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Var olanı kabul etmek insanlığın gereği olsa diye düşünürüm

Var olandan daha güzelini el ele yapmak gerekir derim

Benimle yol almayanı ben sanma bir daha düşünür üzülürüm

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Kul Mehmet’im bal damlama dı bir gün dudaklarında

Her gün gezdim etrafında kaldım bir sığıntı yanında

Bir ateş değdi yaktı bu bedenimi san her yaklaştığımda

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Çıkar Gelir Misin Günün Birinde

Çıkar Gelir Misin Günün Birinde

 

Yârim gitti gelmez nerede nerede

Ben kaldım iki arada bir derede

Ararım onu ben gurbet illerde

Haberin beklerim esen yellerde

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Terk edip gideceğine bir kurşun sıksaydın

Seni sevmiyorum deseydin kör kuyulara atsaydın

Gece gündüz yanında değil taşlar üzerinde yatırsaydın

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Mecnun olamadım olmak kolay değilmiş

Sende Leyla olamadın aşk bize göre değilmiş

Demek ki aşk değil ayrılık kapımızın önünde bizi beklermiş

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Kul Mehmet’im gönlünde esemedim kurudum

Aradım ben seni gurbet illerde bulamadım

Ayrılık nasipmiş dedim gönülleri ağlatmadım

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

Kaldım Bende Arada

sen mi vurdun sevdam mı vurdu bana tekmeyi
sen mi sevdam mı bilmem unutturdu gülmeyi
anlayamadım bende yaşarken bunlar neydi
sen mi ben mi döküldüm gözyaşlarımda bilmem

 

yol bulmadım çıkmaya kaldım bende arada

anlaşılmazdı her şey bilmem yaşadım neyi
boşa gitti bu sevdam bilmedim ben her şeyi
unuttum zaten bende yaşarken her neşeyi
sen mi ben mi döküldüm gözyaşlarımda bilmem

 

yol bulmadım çıkmaya kaldım bende arada

elden ne gelir bilmem çıkmadım aydınlığa
yaşarken nasipmiş ah yürümek karanlığa
yaşasaydım sevdamı senle bir anlığına
sen mi ben mi döküldüm gözyaşlarımda bilmem

 

yol bulmadım çıkmaya kaldım bende arada

yaşadığım bu nedir bilmem ardı ardına
kalmadık bilinmez biz seninle bir kararda
bundan sonra yapılan olmaz bize yararda
sen mi ben mi döküldüm gözyaşlarımda bilmem

yol bulmadım çıkmaya kaldım bende arada

 

kul mehmet'im gönlümde bir yıldız daha düştü
sen mi ben mi sevdamı bilmem ki bana küstü
seninle bu sevdayı yaşamak ah çok güçtü
sen mi ben mi döküldüm gözyaşlarımda bilmem
yol bulmadım çıkmaya kaldım bende arada

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Nereden Bilebilir Vuslatı

 

Gözlerim yollarda bekler yâri her seherde

Görse cemalini canıma can olsa acep nerede

Derdim aşkında yanmaktır perde perde

Hasret kaldım cemaline göremedim yine bu gece

 

Aşkla nazlı yâri beklemeyle eder mi gönül pes

İstersen yolda aşkı için yüreğini kes

Aşktır bu belli olur gönülde görür herkes

Hasret kaldım cemaline göremedim yine bu gece

 

Gönlüm bir kuş gibi görmek için eyler heves

Onun kokusu ile alır bu gönül tatlı bir nefes

Nazlı yar sevmek içindir nedir gönlündeki  o kafes

Hasret kaldım cemaline göremedim yine bu gece

 

Aşkla sevmelerde olmaz hiç taklit

Aşkla sevmelere bulunur her zaman vakit

Aşk ile sevmelere gönülle gözler olur şahit

Hasret kaldım cemaline göremedim yine bu gece

 

Aşk olursa taklit o gönülde bozulur

Üç gün sonra gider aşk yok olur

Aşk ile sevenler bu âlemde az bulunur

Hasret kaldım cemaline göremedim yine bu gece

 

Gönülde aşkla şairler şiir yazarlar

Sanmayın okumayan olmayınca kızarlar

Aşk nereye varır mısralarında ona bakarlar

Hasret kaldım cemaline göremedim yine bu gece

 

Kul Mehmet’im imanla aşk hakikattir

İmanla aşkı yıkan bilin ki nefrettir

İmansız aşkla alınan nefes söyleyin nefes midir,  eziyettir

Hasret kaldım cemaline göremedim yine bu gece

                                            ----------------------------------------------

                                     Yar yola çıkmış beklesin o sevdiğim demiş

                                    O beklesin derken gönlümde bin bir çiçekler yeşermiş

                                  Aşkı bilmeyende beni sevinçli görünce bu delidir demiş

                         Yârin cemaline aşka hasret kalmayan nereden bilebilir vuslatı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Kaldım bir kemik deri

 

Sormayın bana artık

Unutamadım yârin adını

Gittiği günden beri

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Gözümün yaşı gibi akıyor

Damarlarım da aşkı

Sanki bana ötelerden bakıyor

Gittiği o günden beri

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Gördüğüm hakikat değildi sanki

Gördüğüm sanki oldu rüya

Çok seviyordum ben onu güya

Yaşayamazdım yaşıyorum onsuz hala

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Doğarken ağlıyordum ben

Hala ağlıyorum gittin gideli sen

Haydi, gel de bu hasretliği sen yen

Gülmek için arıyorum hala ben

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Gökyüzünde doğar yıldızlar

Sen yoksun yârim yaralarım sızlar

Beni görünce bana acıyor kızlar

Elimde kırık çalmıyor sazlar

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Elbet bir gün biter keder

Çektiklerim bana yeter

Yâri bırakır bu gönül sanmayın gider

Sevdiğim ötelerde bana gülümser

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Kul Mehmet’im beklerim her sabah

Bitsin derim gönlümdeki ah

Biter elbet sensizlikle imtihan

Tek dilimde çıkmasın eyvah

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Beyaz Gelinliğinle

Bir anda nasıl kaldık dilimiz bağlı

Gözlerimiz oldu ağlamaklı

Hasreti vuslat ile nasıl bağlamalı

Severek gönüllerde çağlamalı

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Sana yakınken ben sen çok uzaktın

Nasıl olur şimdi uzaklarda kaldın

Seni sarmak isterken uzaklara kaçtın

Ayrılık hançeri gönlümüze saplandı

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Ayrılığımıza neden ne onu çözemedik

İkimizde ayrı ayrı hiç gülemedik

Birleşelim dedikçe biz birleşemedik

İmkânsızı yaşadık kuramadık bir ocak

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Söndü gönül ocağımız yanmaz mı acep

Yeniden sevmemiz için yok mu sebep

Aşkımıza neden değil ki hiçbir mezhep

Yıkılmasın ne olur o kaşlarındaki hilal

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Yeter artık artık ağlamayalım

Gel kaçalım yalnız yaşamayalım

İki lokma ekmekle doyarız gel ayrılmayalım

Ayrılık değil vuslat olsun bize helal

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Korkma seninle enginleri dağları aşarız

Sığınacak bir liman bulur neşeyle yaşarız

Birbirimizi aşkla seviyoruz iyice bağlanırız

Bu gönlüm senindir sevdiğim gel sen al

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Seni bırakıp ta nereye gideyim

Sen yoksan ben nasıl güleyim

Bırakın beni o zaman öleyim

Mezarlara sığamam ki söyle nasıl öleyim

Koş gel kollarıma seni seveyim

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Kul Mehmet’im yıkılsın aramızdaki duvar

Zaten ikimizin de gönlünde aşk var

Aç kollarını beni aşkınla beraber sar

Yoksa bu dünya ikimize olur dar

Karalar yerine beyaz giymeni isterdim

Beyaz gelinliğinle seni sarmak isterdim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kimse Halim Bilmez

Yarden ayrı kaldım yar beni andı kulağım çınladı

Şehir şehir gezdim yari saklamış bana geri vermez

Anlattım derdimi dağa taşa kuşa kimse anlamadı

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Arayan aradığını bulup rahata ermez mi erer elbet

Aradığım bulunmaz bilinmez neden ne olur akıbet

Her yer bana oldu gurbet adımlarımda yok isabet

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gülmeyen talihim gibi yollarda bana gülmez

Gelmek istemeyen gelmez şansım çağırırım gelmez

Hasret çileyi çile dertleri çağırır git derim gitmez

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Beklerim dua ile Yüce Rahmandan bir ihsan

Yanar yüreğim bedenim sinem bilmem bende ne noksan

Kurudum kaldım yok mu yudumla kanacağım bir pınar yüce Rahman

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Kururdu salkım salkım gönlümde üzüm bağım

Çökmüş  un ufak olmuş gönül dağım

Yaşadığımı hiç sanmıyorum sanmayın ki ben sağım

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Ey insanlar kalkın yari benimle beraber arayın

Alın beni talihimle kaynar kazanlarda kaynatın

Değişmez isem bulamazsam zemzemler ile yeniden yıkayın

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gelin bakın benim asıl gönül vatanım

Bulamazsanız vatanım nerede nuruaynım

Nuruaynımsız ben param parça parçandım

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Söyleyin ey erenler seven sevdiğine kıyar mı

Sevdiğini ateşlerde yakar kor alevlerde yakar mı

Çaresiz kalıp öldüğünü bilip kör gözleri ile bakar mı

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Yolumu şaşırdım acep yolum hakka varır mı

Hak yolunda kaybettiğim yarim karşıma çıkar mı

Yar çıkmazsa yoluma kadir mevlam yaralarımı sarar

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Gelin göründe bu garip aşığa bakın ne olmuş

Yaz ayında açan tüm çiçekleri kurumuş solmuş

Bakın bakalım yollara gelen var mı vadem mi dolmuş

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık ben kendi kendime yetmem bir adım daha gidemem

Artık gelmezsin  çağırmasın nazlı yar çağırsa da gidemem

Artık tükendim hiç bir şeyi bilmiyorum ben bendeyim diyemem

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık anladım ben bu hasret ile bittim tükendim

Belki hata bendedir onuda şimdi farz edin ki bildim

Amam inanınki o nazlı yari ben kendimden fazla sevdim

Galiba çok fazla sevdim biraz hata ettim

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Artık terk ettim onunla beraber düşlerimi

Kimse barıştırmadı bu gönül ile küslerimi

Anladım ben garip bir sevendim kimse dinlemedi sözlerimi

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Aşık sevdiğine varmayınca mutlu olur mu

Hak yolunda aşk ile yürümeyen kul olur mu

Merhamet ile olmayan insan insan olur mu

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Kul Mehmet'im vardın mevlaya aramayı bırak ver bir karar

Aradın bulamadın artık aramakta bulma bir yarar

Mevla sardı  seni yaralarını merhametle gönlüne bakar

Dil sanki başka gönül sanki başka söyler kimse halim bilmez

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kimse Halim Bilmez