Dinletemedim...

 

Uzaktan görsem razıyım halini

Zaten yaşıyorum ben hayalinle

Ufuklarda bekler dertlerin biri bini           

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Sanki bana dersin sen inle

Kal böyle bu garip halinle

Nasıl kalırım sensiz son nefesimle

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Ne olur ben az konuşayım sen dinle

Hayat geçmez sensiz böyle

Ne olursun az gönlümde serinle

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Çıkıyorum her sabah yoluna

Ne olur taksan beni koluna

Çok mu sevmek geliyor zoruna

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Bittim dedim sen dedin gittim

Bak gör işte bende halim arz ettim

Sen görmüyorum dedin gittin

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Her gün rüyanda perişanlığımı göresin

Bensiz huzur nedir bilmeyesin

Yine koşup gülerek bana gelesin

Ne olursun sen beni bir dinle

 

Kul Mehmet’im destan gibi aşkımı söyledim

Seni candan sevdiğimi sen hiç görmedin

Bir gün olsun can kulağıyla beni dinlemedin

Artık beni dinlemene gerek yok sen gözümde öldün

Oysa gönlümde açan solmayan bir güldün

 

 

  Ben seni severken beraber güleriz dedim

Sen beni sevme git öl dedin ben bilemedim

Garibiz ya sana gönlümü gösteremedim

Hecelerle de senin işin olmaz göremedim

Dilimle de sırrımı sana söyledim de dinletemedim

 

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vallahi Billahi.

Oyamadım nefisle şeytanın o gözünü

Döndüm kıbleye iman ile bende yüzümü

Aşkla yaşayalım biz imanın nur özünü

Kader dersen hep tuttu bırakmadı elimi

Rahmanın aşkı ile yaşıyorum vallahi

Rahmanın nuru ile yaşıyorum billahi

Zikirle dua kula bilse azıcık yeter

İmansız gezmek kula ölmekten daha beter

Nefisle şeytan iman ile kullara küser

Ecel gelirde cümle canlarda bir bir gider

Rahmanın aşkı ile yaşıyorum vallahi

Rahmanın nuru ile yaşıyorum billahi

Allah ile olana az olsa da gam keder

İmtihandır bu bir gün olur elbette biter

Kamil olan cennette güler dertleri biter

Kamil kul merhameti âleme durmaz eker

Rahmanın aşkı ile yaşıyorum vallahi

Rahmanın nuru ile yaşıyorum billahi

Kamil kul imanla hak kapısına varır

Kamil kullar Rahmanın nur kapısında kalır

Cümle kul için dua eder nur Rahmet alır

Kamil kulun imanı  hep katlanır çoğalır

Rahmanın aşkı ile yaşıyorum vallahi

Rahmanın nuru ile yaşıyorum billahi

Kapat gözlerini aç gözlerin tefekkür et

İmanla kula cennet için verilir kuvvet

İslam’dan başka gerçek olan yok adalet

Ey kul yarın ne olur bilinmez ki akıbet

Rahmanın aşkı ile yaşıyorum vallahi

Rahmanın nuru ile yaşıyorum billahi

Kul Mehmet ecel gelir kul toprağa sarılır

Kul yaşadığı hayat için hesap alınır

Kulun sevap günah o defteri de açılır

Kul imanlı ise o hesaba dayanılır

Rahmanın aşkı ile yaşıyorum vallahi

Rahmanın nuru ile yaşıyorum billahi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bugün Yine Sensizliğin Hıçkırık Günüydü

   

                                    

Bugün yine sensizliğin hıçkırık günüydü, gerçi her gün sensiz hıçkırıkla geçirdiğim, sensizliğin hasret yüklü kahır dolu gününü yaşıyorum, seni kendi ellerimle toprağa verdiğim o günden beri, yaşadığım hıçkırıklarla geçmeyen, yüreğime bir hançer gibi saplanan günlerden hiç farkı yok... Gökyüzünün rengi, hayatın tadı, nefes aldığım havanın kokusu gidişinle değişti gitti, her şeyin kapkaranlık bir gölgeden farkı kalmadı... Yüreğimin derinliklerinde gülümsemen de olmazsa ben nasıl yaşarım, nasıl senin yanına beni götürecek olan son yolcuyu Azrail beklerim bilemiyorum... İyi ki benim yerimde değilsin, böylesine hasreti yaşamanı hiç istemezdim, gül yüzlüm...

Sahilde el ele gezerken bizimle olan martılar şimdi mezarının üstünde geziniyorlar,ben geldiğimde mezarının başına omzuma konarak uykuda olan seni uyandırma mı istiyorlar,yine gülümseyerek yan yana yürüyerek onlara el sallayarak gülümsememizi istiyorlar sanki nur tanem...Bekle beni bende yakında yanına geleceğim,sımsıcak yüreğimde sen soğumadan geleceğim,yine el ele,omuz omuza sonsuz yarınlara yürüyeceğiz gül kokulum...

Mehmet Aluç

Şimdi Sensiz, Ben Bensiz Yaşıyorum

Ah ne hayalim vardı bir bilsen,gözlerini gözlerime sabitleyip,gönlünü gönlüne yaslayarak seninle tek bir vucut olup,teninin sıcaklığında erimek isterdim,sensiz kuruyan sevdamı dudaklarında yeşertmek büyütmek isterdim,sana hasret dağların arasında sıkışmış iken sinene yaslanarak sana aşk şiirleri okumak isterdim ama olmadı,sen ah sen var ya sen vicdansız bir gün gülümsemedin çektin diyar illere gittin.

Paptyalardan sana taçlar yapmıştım,gönlümde sana saraylar kurmuştum sen tahtını boş bırakarak gittin vefasız!Benide kendinide hasretin prangaları ile karanlık hapishanelere gömdün,tahiiye edilmememeye mahkum ederek gittin!

Ney di seni benden soğutan? Ney di sımsıcak gülümseyen gönlümün gülüşünü beğenmemene sevk eden?Gönlümdeki bahar mevsimlerini kışa çeviren sen neden mevsimlerimi beğenmedin anlamış değilim!dilimde ahlar,hayal kırıklığında gülümsemeyen mevsimler saatler bırakarak beni canlı mezarlara gömdün,arkana bakmadan beni derin sancılı kederlerin içinde yalnız bırakarak çektin gittin...

Sana ben, kaprislerin,anlaşılmayan tutarsız  net olmayan sözlerin yüreğimi yakıyor dedim az kendini toparla dedim çok şey mi istedim? Az biraz gülümseyerek bana baksın gözlerin dedim,sen kaprislerin kıskançlığına takıldın beni terk ettin gittin...

Biraz aşkıma saygılı olman çok mu zordu ?Sana kucak açmış seni her hatanla seven gönlüme değer ver demem çok mu zoruna gitti?

Gidene git demek bana yakışmazdı,sana aylarca yalvardım, seninle ben umut doluyum ne olur sözlerimi yanlış anlama ,yıkma dedim seni seven gönlümü,gönül evimi sen inat ettin gideceğim dedin ve gittin,ne diyebilirdim ki ? Cümlelerin  hecelerin sözlerin bittiği andaki çaresiz mısraların çağlamayan, fayda sağlamayan anlamsız sözlerin  uçurumunda gezmenin çaresizliğinde ellerinde tutmak çok zordu!

Bana kızgın gözlerinin alevini özür dilemenin çağlayan ırmağında söndüremedim,umutsuz bakışını özür dilemenin gülümseyen deryasında özür dilemenin  gülümsemesinde gezdiremedim, bel ki haklısın sana dedim hata ettim dedim, sen af etmedin çektin uzak diyarlar gittin...Arkandan sana dilenciler gibi yalvardım,gönül köprümüzü yıkma dedim yalvardım dönüp yüzüme bakmadın cehennem alevleri içinde bıraktın gittin!

Şimdi sensiz , ben bensiz yaşıyorum,senli gülümsemesemde, umutlara ağır aksak yürüsem de...Gitmen mi gerekiyordu suratıma bir tokat atsaydın,bir süre konuşmasaydın bilemiyorum ! Kapatıyorum, çekiyorum senli düşlerin anıların yarınların fişini...

Mehmet Aluç

Sensizlik Hasretinde Yaşıyorum

Uzaklaşma benden sevgilim

Gör duy acılarımı feryadımı

Acılarımla yan ağla bu günden

Sende yaşa sensizlik sancılarımı

Bu dağların ardında beraber gülmüştük

Birbirimizi ne kadar çok sevdiğimizi söylemiştik

Şimdi sensizliğin sancıları ile yaşıyorum

Uzaklaşma benden sende yaşa sancılarımı

Kul Mehmet’im her ne kadar sana kızsam da

Sensiz yaşayamıyorum günün her akşamında

Dalıyorum gülümseyen bakışlarının hatırasına

Seni sensizlik hasretinde yaşıyorum

Mehmet Aluç

Sevdamın suskunluğuna

Ben hala şaşırıyorum
Kaybetmeyi kalbinden vurmaktan kaçan ben
Seni bu kalbimde nasıl taşıyorum
Senin bana verdiğin katıksız acılarla nasıl yaşıyorum
Sözlerin ve bakışların sanki bir zehirli ok 
Her attığın ok ile ben yeniden ölüyorum
Sensizliğin kapısını neden açamıyorum bilmiyorum



Hala şaşıyorum ve hala yaşıyorum
Senin ile güzel bir gün yaşanmaz mı diyorum
Nefes aldırtmayan kahır sözlerinde yine boğuluyorum
Öküzün trene baktığı gibi bakıyorsun ya hala şaşırıyorum
Ben hala seni neden sevdiğimi bilmeden
Peşinden sürüklenerek nasıl yaşıyorum
Sevdamın suskunluğuna nasıl katlanıyorum bilmiyorum
Mehmet Aluç