İsmimi Sen Seç Kendin Nakışla

 

 

 

 

Arar iken buldum gözleri sürmeli yâri

Bende bekliyordum gelmen için dedi seni

Neden daha önce gelmedin dedi bari

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönül dergâhına vardım sukutla oturdum

Gözlerine baktım o aşkın içinde kayboldum

Dedim aradığım sendin şimdi seni buldum

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık sensiz bu dünyayı ben neyleyeyim

Artık son nefesime kadar ben seninleyim

İzin ver gönlündeki güller içinde gezineyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Açtı bana gönül kapısını içeriye girdim

Cennet kokusu güller içinde kendimi gördüm

Açtım gönül kapımı ne varsa içine serdim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedi yıllardır bekledim gelemedin neyleyim

Başım alıp seni aramaya kiminle geleyim

Sen gelmeden önce ben söyle nasıl güleyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedim işte beni beklediğin yere geldim

Geldim gülüşünü gördüm benimsin dedim

İlk görüşte işte budur bekleyenim dedim bildim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Beklerken dedi gözlerimde aktı kanlı yaş

Senden başkasına dönmedi bendeki bu baş

Senden başkası için akmadı gözlerimde yaş

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Akan gözyaşlarını gel aşkımla usulca sileyim

Seni güldürmek sarmak için söyle ne edeyim

Al gönlümü gir içine kendin gör benim meleğim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönlümün tarlası senindir gir sen içeri

Beğenmedi gönlümdeki çiçekleri niceleri

Bekledim aylardır gelmen için gündüz geceleri

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık ikimizin canı nefesi bir nefestir

Artık ağlamak yok aşk gönlümüzün sesidir

Bana her bakışın sarışın cennetten bir gülüştür

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Kul Mehmet’im dedim adını bağışla

Gönlünde ismimi sen seç dedi kendin nakışla

Hayran kaldım gelişine seveceğim seni canla başla

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

İster bana Leyla de ister Aslı terk etme beni asla

Aradım buldum bırakmam seni dedim hele de bu bakışla

Gel gidelim gönül evimize kalalım seninle baş başa

Anladım aşkla gönlüm diri kalırmış anladım şimdi

Mehmet Aluç ©Kul Mehmet

Kır Çiçekleri Gibiydi

 

kır çiçekleri gibiydi gözleri onda kendimi seyrederdim

güneş gibi ısıtırdı sözleri o sözleri ile ısınırdım yaz gibi

yorgandan yumuşaktı dizleri dizlerinde yatar uyurdum ben

yüreğime korku girmişti yeşil çimenlerin kuruması gibi

benden önce ah benden önce

hakkın rahmetine kavuşur diye

benden önce hakkın rahmetine kavuştu

beni suskun gözleri yaşlı sabahsız bıraktı

 

bütün kır çiçeklerim soldu kokmaz oldu

güneşler artık beni ısıtmaz oldu

gündüzüm gece oldu 

her döşek yorgan bana batar oldu

yüreğim ömrüm günlerim onsuz kaldı soldu

benden önce hakkın rahmetine kavuştu

beni suskun gözleri yaşlı sabahsız bıraktı

 

gökyüzüde benim gibi karardı derken 

gökyüzünde gözlerini gördüm

güneşle beraber doğuyordu içim ısındı 

kırlara baktım ışığıyla kır çiçekleri

onun gibi gülümsüyordu kokuyordu

benden önce hakkın rahmetine kavuştu

beni suskun gözleri yaşlı sabahsız bıraktı

 

 

artık her gün kırlarda kır çiçekleri arasında geziniyorum

sabah güneş doğarken en yüksek dağların başındayım

esen rüzgarda duyuyorum sesini

elleri içinde sanki saçlarımı okşuyor

sakın üzülme seni bekliyorum diyor

dağların arasında bende ona sesleniyorum

bekle beni bende geleceğim diyorum

hala bekliyorum ona yeniden kavuşmayı

mezarımda dizlerinde oturmayı

gözlerine bakarak kendimi mesut beni onu görmeyi

benden önce hakkın rahmetine kavuştu

beni suskun gözleri yaşlı sabahsız bıraktı

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Ey Aşk

Gel ey sevgili aşkın tövbesi ile gönlümü yıka

Aşkın gülen gözleri ile elimi yüzümü yıka

Gelmez geceleri getiren ey aşk ömrümü yıka

Seninle gönüller seveceğini arar

Sen değilsin inan şerbetli çilenle zarar

Seven içinde her an kendini arar

Sende seven gönlü merhametli kollarınla sararsın

Ey aşk

Kürek kemiklerimi mutlulukla kıran aşk

Sıtma nöbeti ile yârin gözlerinde beni güldüren aşk

Ve işte dudaklarımı senin isminle her an açıp kapatıyorum

Yollarda hayalimle bana gülen aşk

Eksik olan beni tamamlayan aşk

Sana kimler zincir vuracak

Kim önüne set çekecek ağlatacak

Sen bendesin ben sendeyim

Ne ben sendeyim ne sen bendesin

İkimizde yüce Rahmanın önünde secde eden iki yüreğiz

İkimizde Yüce Rahmandan bir nefesiz

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Beni Gözleri Yaşlı Bıraktın

---

	Bir geldin girdin dünyama mutluluğa boğdun beni ve terk ettin gittin sebebini söylemeden çektin gittin. Beni gözleri yaşlı bıraktın keşke böyle yapmasaydın ben sensizde ağlardım sen olmadan da hasretlik çeker yalnızlığımla baş başa kalırdım, ama şimdi bunlar sensiz çekilmiyor gülüm… Yüreğimi bin parçaya böldün gittin, zaten senden öncede bin parçaydı alışmıştım, ama senden sonra çekilmiyor be gülüm… Sanki koşarken terlemiş gibi seni ve aşkını terli terli içtim ve şimdi o ayrılığın ateşi yakıyor bedenimi ömrümü, bugünümü, yarınımı be gülüm… Derler ki zamanla her şey unutulur, yeni aşklara yelken açarsın yeni aşklara yelken açılır da, gönlün içi boşatılmış viran olmuş ise nasıl yeniden neyle başlanılır, hatta yelkenlinin içi delik paramparça su alıyorsa, yelkenin tüm yelkenleri param parça olursa hangi limanlara gidilir denize batmadan be gülüm… Bir mevsim değil on mevsim geçse de mevsimler hep kış baharlar gelmiyor… Hiç kimsenin kanatamadığı gönlümü kanattın ve gittin akan kan durmuyor ve gittin gideli hala kanıyor, sensiz yalnızlıkla baş başa iken günleri hoyratça bitiriyordum, oysa senden sonra seninle bir ömür boyu mutlu olacağımı sandığım ömrümü bitiriyorum be gülüm… Kul Mehmet seni kalbine yazdı nokta nokta Silinmiyorsun gülüm bir adımda bir ömür boyu Firar eyledi gönlüm gel ara bul beni bir bakışta Ne güzeldi bakışın gönül dilin o saran kolların Selvi boyun Mehmet Aluç