Kul İman Etmeyi Bile

Kul iman etmeyi bile

Nefis şeytanı defedebile

İman ile hayatta güle

İman eden Melekler ile güle

Yeryüzü denen küre

Kula verildi belli süre

İnşallah iman ile gide

İman eden Melekler ile güle

İmandır hayata ömre formül

Dertlere sabırla ede tahammül

Kula iman ile gerek tekâmül

İman eden Melekler ile güle

İman ile biter kuşkular

İman ile başlar coşkular

İmanla başlar doğrular

İman eden Melekler ile güle

İman ile kolay olur dünya işin

Cümle insanlar din kardeşin

İman ile olsun dünya da dirilişin

İman eden Melekler ile güle

İman ile dualar semaya yükselirken

İman ile ol nefis şeytan gönülleri delerken

Hayat yolunda iman ile gül ölüme giderken

İman eden Melekler ile güle

İman ile ol ey kul sonra deme yanılmışım

Eyvah nefis şeytana deme kapılmışım

Zor günümde Yüce Allah’a iman ile deme koşmamışım

İman eden Melekler ile güle

İmansız olan olmaz medeni

İman ile olan olur hakiki medeni

İman mutlulukla sarar bedeni

İman eden Melekler ile güle

Haydi, iman ile nefis şeytanı kovalım

Zalim olana iman ile koşarak çatalım

İman ile merhametin kapısını açalım

İman eden Melekler ile güle

Kul Mehmet’im uymayalım nefsimize

İman ile mutluluk gelsin cümlemize

Salih amel iman ile girelim cennetimize

İman eden Melekler ile güle

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Tekâmül: Olgunluk

Tahammül: Dayanma

Ömür Denen Hayat Bir Gün Biter

Ecel gelir kul sıra ile gider

Doğan gelir ömür denilen yolda yürür

Biri gelir biri gider

Ömür denen hayat bir gün biter

 Kul yaşadığı ömrün hesabını verir

İman bağırır ey kul nerede kaldın

Gelmedin de bak işte şimdi yandın

Söyle bakalım sen kime kandın

Ömür denen hayat bir gün biter

 Kul yaşadığı ömrün hesabını verir

Gönül müşfik bir eğilme ile imanı karşıla

Gözyaşın ile günahlarını hemen söndür

Hayat yolunda yürüsen de yanıla yanıla

Ömür denen hayat bir gün biter

 Kul yaşadığı ömrün hesabını verir

İman ile zikir eden o gül dudağınla

Dudaklarınla ömrün yanağına bir bûse kondur

Dört mevsim gönlünde sabır çiçekleri açsın nur nur

Ömür denen hayat bir gün biter

 Kul yaşadığı ömrün hesabını verir

Kul Mehmet toprak gibi ol

Yüreğinde baharları sakla yol ol

Önüne çıksa da çukur çakıllı yol

Damarlarında aksın iman nur nur

Dört mevsim gönlünde sabır çiçekleri açsın nur nur

Ömür denen hayat bir gün biter

 Kul yaşadığı ömrün hesabını verir

Mehmet Aluç

Ten Denen Kafeste Kin Çiçekleri Açmasın

---

Ağlar bu gönlüm senin kor alev hasretinle gurbet ilde yârim
Şafak sökülür gibi sökülürsün hicranınla yar yüreğimde
Benim inan hatalarım ile olan yüreğimi yakan mücrim
Ten denen kafeste kin çiçekleri açmasın yürüdüğümüzde

Geçmez gönülde keder matem sen tebessümünle gülmezsen canda
Aşk narında mutlulukla yan ey gönlüm sende neşeyle bir anda
Gezsin aşkın nar-ı neşeyle damarlarında akan bu asil kanda
Ten denen kafeste kin çiçekleri açmasında yüreğimizde

Gönüller aşk ile bu dünyada merhametle haydi sakinleşsin
Haydi, ey kullar zaman bitiyor el uzatın gönül yakınlaşsın
Nefret tohumları ekenlere aman ha can gönüller kanmasın
Ten denen kafeste kin çiçekleri açmasın sakın ömrümüzde

Yar gelir beklentisi ile gönüller umutsuzca ağlamasın
Aşk yolunda gönüllere diken batırılarak hiç dağlanmasın
İmanla aşk yürünmeyen bu yollara ümit hiç bağlanmasın
Ten denen kafeste kin çiçekleri açmasın ha gülüşümüzde

Gönülleri aldatanlar haberimiz yok bundan hiç sanılmasın
Yollarda nefretinizle çekilin ortalık birden kızışmasın
Kör gözlerle yol gösterenler edepsizler çekilsin de yanmasın
Ten denen kafeste kin çiçekleri açmasın gönül bahçemizde



Kul Mehmet’im der ki ayrılık yolunda gözlerde yaşlar akmasın
Kalbinde aşk olanlar vefasızlıkla sakın ola hiç solmasın
Nefis şeytan aşk ağacın meyvesi sevgiyi kandırıp yolmasın
Ten denen kafeste kin çiçekleri açmasın sakın yönümüzde
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...