Kuşkuları Yakacağım Bedeninde

Hatırlayamadan yaşamak

Yaşamadan koşmak

Umursamamanın karyolasında yatmak

Doğum sancısına eşlik etmek

Oradayım ama oraya ait değil gibi

Buradayım burası bana ait değil

Ait olmadığım anın karanlığında

Anın karanlığında kayboluyorum

Ama buradayım kaybolan düşlerim

Kuşku yüreğimde bir saplantı

Oradayım kuşkunun içinde

İkna etmenin dışındayım

Karanlıkların silsilesinde dolaşan

Ben olmayan benin dışında

Kayboluyorum

Kaybolan ben değilim düşlerim

Ayaklarımın izinde koşarken

Kayboluyorum

Nedensizliğin vurgusu belirsiz iken

Çözemediğim dünyamın içinde kayboluyorum

Naftalin kokan sokaklarda

Kaybolan ben değil düşlerim

Arıyorum

Kaybolmuşluğuma dalarken

Bütünsellik ararken

Yansımayan bendeki benliğimin

Katran karası gözlerinde kaçan

Düşlerimi arıyorum

Bensiz gezen

Bensiz var olmaktan uzak

Ürkekliği ile kaçan

Azgın sularda boğulmaya terk edilmiş gibi

Boğulmanın nefessizliğin de

Boğulmaya mahkûm düşlerim bensiz

Beni yorarken benden habersiz kaçan

Kaçma gel koynuma

Umursamamanın karyolasında

Artık yatmayacağım

Kuşkuları yakacağım bedeninde

Gözlerimde bedenime ak

Düşüncelerimle seviş

Yeniden doğ düşüncelerimde

Kaçma bende olmayan benden

Anlamanı sağlar mı bendeki belirsizlik ifadesi

Hatırlayamamanın sancısı ile

Uykuya dalıyorum

Gel uyandır beni düşlerim

Ya da bırak sensiz hiç uyanmayayım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mü’minin kulağı çınladığında...

Mü’minin kulağı çınladığında...

Resûl-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm Buyurdular ki;

Birinizin kulağı çınladığında beni ansın ve bana salavat getirsin 

Ve ‘zekerallahü men zekerani bi-hayrin’ desin”

Resulullah, “Muhammedün Resulullah sallallahü aleyhi ve selem

Ve bunun benzeri salava-ı şerife okumak ile zikredilir, anılır.

Mü’minin kulağı çınladığı esnada Resulullah (s.a.v.) onu 

Cenab’ı Hak katında anmış, ona dua etmiştir. 

Mü’minin ruhu bunu duyduğu zaman kulağı çınlar. 

Bunun için salavat’ı şerife okuması tavsiye buyurulmuştur.

Hadis-i Şerif, İbnu’l-Cevzî, el-Mevzuat, 3/76

Kaynak:http://vaktisukut.blogspot.com.tr/search?updated-max=2013-04-14T19:05:00%2B02:00&max-results=11

Çaresizliğe Hüküm Giymiş Anın İçin Bağışla Bizi Özgecan

            

Ey gönlüm Özgecan’ın ailesinin acısına mı yanalım, insanlığın ve duygu ve hislerin bitişini, vicdansız şerefsiz onun bunun çocuğunun vahşetine mi yanalım? Cümleler sözlerin bittiği yerdeyiz! Böylesi acının kor alevini acaba ne söndürür bilemiyorum!

Çaresizliğe hüküm giymiş bu anı ancak bir idam, evet harika bir idam temizler, hem de ulu orta herkesin gönü önünde…

Acılar, vicdan ağlıyor, gökler ağlıyor, melekler ağlıyor, yavaşça gönüllerdeki umutlar batıyor karanlıklara doğru…

Bir gönülde yağmur yağan sokakları, tebessüm eden dudakları, yarınları söndü… Neşeyle bakan gözler soldu…

Kalemimde mürekkep, yüreğimde mısralar bitti sadece acı hüsran vahşetin gözyaşları, çaresizliğin vahşetin acısı var…

Çaresizliğe hüküm giymiş bu anı ancak bir idam, evet harika bir idam temizler, hem de ulu orta herkesin gözü önünde…

Mehmet Aluç