Diz Çökmeyeceğiz

Ey düşmanlar şunu iyi bilin

Asla diz çökmeyeceğiz

Sizi bizler yıkacağız

Ne kadar çok olsanız da

Varlığınızla yok olacaksınız

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Bunu Soruyorum ?

Niçin yaşarız bizler ne için ki ey bizler
Bunu soruyorum az düşününün az sizler
Bakın gündüz olurda neden geceyi bekler
Gece neden gündüzü bekler karanlığıyla
Yeniden doğmak için değil midir ey canlar
Demez mi bize canlar gündüzün karanlığı
Karanlığın gündüzü insanın ölümü var
Ölüm karanlık olsa mezarda ölüm sürmez
Yarın aydın mahşerde bunun hesabı da var
İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür
 
Neler katarız bizler neler katmalıyız biz
Âlem bakarken bize nasıl oldunuz der siz
Merhameti gönüle neden almadınız siz
Katamadınız bize nasıl insansınız siz
Topraktan geldiniz siz toprağa gidersiniz
Elinizle bir tutam sevgi ekmezsiniz siz
 İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür
 
Nasıl var bir duamız nasıl olsun anımız
Miras değil canımız ecel alır canımız
Emanettir bize o içine neler kattık
İnsanlık için bizler dilekte mi bulunduk
Ağlayan canlar için mendil mi biz uzattık
Ellerimizi açıp huzura mı bağlandık
Birbirimize kefil olamadık ağladık
Durduk yol kenarına kolumuzu bağladık
Bağlı kolu çözmedik ondan uzağa kaçtık
Kurtar Rabbim kulunu demedik gittik yattık
İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür
Mehmet Aluç /Kul Mehmet
 
        

Hakka Koşan Kullarız

 

Bizler değil miyiz bu hayatta sonsuza koşan

Ölümle ölen değil ölümle sonsuza varan

Bir meçhule değil Yüce Rahmana koşan

El ele verelim düşmeden hakka varalım

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

Pişmanlıkları atalım gönülden sevmeyle

Gönülden sevelim hakka yürümeyle

Dünya malı peşinde gitmeyelim öldürmeyle

Sonsuz yola öldürmeyle varılmaz varılır sarılmayla

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

Olsa da bu dünyanın cefası sanma bitmez

Birlikte olmayınca şifa gelmez gönüller gülmez

Rahman bu gönlü yaratmazsa merhamet girmez

Bu gönüle Rahman günde defalarca ziyaret eder kul bilmez

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

Kurtuluşumuz birbirimize saygı sevmede bilelim şayet

Bunu bilelim hak yolda yürüyelim gelsin hidayet

Birbirini sevmeyen toplumlara erişmez ki nurdan Rahmet

Birbirini sevenler hak yolunda hakka varır nihayet

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

Hak yolunda hakkın bağında gülesin

Hakkın kulu olduğunu sen bilesin

Yolda geri dönüp gerisin geriye gitmeyesin

Bu yolda yürümeye geldin sen böyle bilesin

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

Ayrılık yolunda bin bir yara var

Bu dünya ahiretin ayrılıkla olur dar

Nefis şeytanla kazandığın sanma kâr

Yüreğini yakar yalnızlıkta bulursun har

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

İsterim hak yoluna benden önce gelesin

Beni alıp hak yolunda gönülleri sevesin

Ne muradın var ise hak yolunda eresin

Hak yolunda cennet güllerini sen deresin

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

Bu hak yolunda tek başına yürürsen olmaz

Gönüllere varıp gitmezsen hak seninle olmaz

Tek başına ararsan hakkın yolu gönülsüz olmaz

Hak yolunda gidenlere bak bu ömür yalnız yaşanmaz

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

Hak yolunda hakkın kullarını severiz erenler budur teamül

Hakkın kullarını sevmeden hakka varılmaz budur formül

Hak yolunda ayrı gidenleri nefis şeytan kazancını eder kül

Hakka varırsın eğer bu gönlünde varsa huzur veren tekâmül

Hak yolunda hakka koşan kullar olalım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Toplumsal yaşamayı unutarak, bireysel yaşamanın ıstırabı!

   

   Hayat gemisine binerek, hayat denizde yoluna devam eden bizler,ani dalgalanma ve sahile vuran dalgaların birbiri ile yarışarak, sahilde ne var yoksa temizleyerek içine aldığı o yüksek dalgalanmalarını bir an bilinçsizliğin verdiği korku ile anlayamamanın korkusu beceriksizliği içinde,gemiden atlayarak kendi başına hayatını kurtarmanın gayesi ile uzaklara yüzerek ya bir adaya tek başına vararak yaşamaya devam eder,ya da boğularak sadece kendini düşünmenin benlik dürtüsüne yenik düşerek ölümü tatmıştır.Birlik beraberlik içinde çözüm aramak yerine,herkes kendi hayallerinin bir an önce, denizde boğularak yok olacağı endişesi yerine,toplu olarak tek bir hayalleri olarak birlik içinde bu ani dalgalanmalarda kurtulmanın çaresi ile olmanı gayreti içinde,yeniden taptaze birlikte olmanın huzuru ile kurtulmanın üzerinde kafa yorarak kurtulmaya çalışmak, en güzeli en doğrusu ve en mantıklısıdır,ama gel gör ki bizler sadece kendi hayallerimizin peşinde, kendimizi kurtarmanın telaşında,toplum olarak yaşamanın ve toplumun çıkarı hayalinin peşinde hiç koşmuyoruz.

   Hatta toplumsal yaşamayı unutarak, bireysel yaşayarak,karşımıza çıkanı rakip görmenin utanmazlığı ile yıkmanın yok etmenin ekseninde, kendimizi yok etmenin edepsizliği ile yaşıyoruz.Toplumsal birlikteliği sağlayacak, idoleji yerine bireysel, herkesin ayrı ayrı seçtiği ideoloji savların gönülde sevinç mutluluk getirmeyecek fikirlerin peşinde, bomboş hayallerimizle yok olarak düşmanların ekmeğine yağ sürüyoruz.Zaten düşman bizim çöküşümüz için ortaya böylesine tutarsız ideolojileri saplantıları ortaya atarak,karşıya geçerek kavgamızı gülerek izliyor ama düşmanın unuttuğu bir şey var,gönlümüzdeki iman her ne kadar bir an sönükte olsa,vatan millet birlik kardeşliğimizi düşman çökertmeye kalktığında,imanımızın şahlanarak gönlümüze tokat vurması ile yeniden birlik kardeşliğin vatan bayrak aşkıyla, onları yok edeceğimizi unutmuş olmasıdır.İşte bu nedenle bireysel çıkarlar hülyalar yerine, her an her zaman toplumsal birlik kardeşlik ideolojileri kabul ederek, bilinçsizlik perişanlığın şifasızlığında benlik çamurunun izlerini imanın berrak nehrinde yıkanarak temizlemeliyiz.

   Felaket felaketle yok oluşu getirirken,düşmanların katliamlarla ölümlerle sevinmesine asla izin vermeden,biz Müslümanları korkutmasına izin vermeden, iman'ın huzurlu vadisinde huzurla kardeşlikle yaşayarak,vatanın dört bir yanını iman ve kardeşliğin çelikten kaleleri ile yeniden kaleler dikmeliyiz.Selam ve dua ile.

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet