İhtiras Tramvayı

İhtiras tramvayı gelmez boşa bekleme

Bekleme gelmez artık boşa hiç kolay kolay

İhtiras iflas etti birden çıkardı olay

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Yazmaz bu ihtirası yazan sana kâtipler

Buna bir derman bulmaz bu âlemde tabipler

Kalmadı etrafında seni artık sevenler

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Binlerce dert vermiştin binlerce derdin oldu

Aradın bulduğun o derdin bak senin oldu

Yıktığın o gönüller şimdi savaşa durdu

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Düldül değil ihtiras binesin sen gidesin

Her arzu isteğini hayata geçiresin

Arzu ettin hayatı sen ele geçiresin

İhtiras tramvayı gelmez boşa bekleme

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Ya bir avuç yokluk ya da?

 

Alnın toprağa secde ile değsin gönlüm bu dünya hanesinde

Sende bir gün ölüp gideceksin bu sarıldığın dünya âlemin de

Aç bakalım gör bakalım ne olacak o kefeninin içinde

Ya bir avuç yokluk ya da âleme sığmayan secdelerin olacak

 

Var bu dünya âleminde âlemlerin Rabbinin ol yanında

Yoksa ölümüp gidince hiçbir şey bulamayacaksın canında avcunda

Sonsuz âleme neyle ulaşacaksın neler olacak düşün sen yanında

Ya bir avuç yokluk ya da âleme sığmayan secdelerin olacak

 

Cennet çiçeği secdeleri koklamak varken neden yokluk koklarsın

Neden günde beş vakit secdede Yüce Rahmandan kaçarsın

Kör değilsin çok şükür neden körmüşsün gibi görmeden bakarsın

Ya bir avuç yokluk ya da âleme sığmayan secdelerin olacak

 

Aç gönül kapını perde perde secde ile yüce Rahman’a

Birazcık Rahmet nur değsin yağsın dokunsun o tatlı canına

Mezara karanlığa girerken söyle kimi alacaksın yanına

Ya bir avuç yokluk ya da âleme sığmayan secdelerin olacak

 

Şerden kaç hayır yolunda bir parça secdeyle tohum ek

Yüce Rahman her an yanında sen değilsin ki tek

Sana kim dedi ki Rahmandan secdeden el çek

Ya bir avuç yokluk ya da âleme sığmayan secdelerin olacak

 

Kul Mehmet’im secde ile Rahmana doğru kanat çırp uç

Yüce Rahmandan ayrı secde ’siz yaşadığın zaten suç

Dua ile günde beş vakit her an duaların olsun avuç avuç

Ya bir avuç yokluk ya da âleme sığmayan secdelerin olacak

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

 

Rahman'dan Uzağa Kaçma Kaçışı Yokluk.

Ey nefsim kâinata bak

Nefreti bırak merhametle ol ak

Merhameti seni beni âlemi yarattı hak

Haktan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Şeytan senin benim düşmanım

Çok peşinde koştuk ben pişmanım

Yüce Rahmandan vardır dermanım

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Rahmandan uzağa kaçışta hayat yok

Şeytanla tek başına çıkılmaz başa

Kaçışta sonu gider pişmanlığa

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Rahmandan kaçanlar uçuruma düştü gittiler

Mutlu olmadan gülmeden yok olup gittiler

Nefis şeytan peşinde yoklukla öldüler

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Rahman her zaman yakın olmak lazım

Dünya âleminde yaşarken dememeli neme lazım

İmtihan dünyası bazen çileden yaramız sızlasa sızım sızım

Derman o sızının içinde sabırla gizli etmeli hazım

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Aksa da gözlerimizin yaşı

Yüce Rahman her şeyin başı

Cümle müminler bir birinin kardeşi

Muhabbetle gönülde yapmalı söyleşi

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

İmanla gez gör merhametin nurdan yüzünü

İmanla ol aç gönül gözünü

İmanla merhametle söyle sen sözünü

Cennete taşı imanlı olan bedeni bu özünü

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Kul Mehmet'im zalim olanların serildi leşi

Dünyada inatla şeytanla dost oldular üçü beşi

Nefretle zalim gönülleri yaktı yönelttiler yaylım ateşi

Şimdi zalimi bekliyor kızarmış cehennem ateşi

Rahman'dan uzağa kaçma kaçışı yokluk

Kaçtığın yerlerde tuzak var mutluluk yok var burukluk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Rahman Olsun Gönlünde

Rahman olsun gönlünde

Yokluk geldiğinde, var kapısına

Yok, olur yokluk, varlıkla dolar âlem

Kapılar, yüzüne dünyada kapandığında

Bir bir

Var Rahmanın kapısına, açılır tüm kapılar yüzüne

Yüzüne kapı kaptanlar, sefil olur bir anda

Sokaklar gönüller, yansın diyenlere

Gönlünde Rahman ile var, söndür ateşi

Gündüzün serinliğinde, eserse poyrazdan rüzgâr

Rahmani gönlünü,  rüzgârın önüne ver

Essin gönlündeki Rahmani merhamet, âleme

Sızım sızım acılarla bırakırlarsa

Gönlünde ki Rahmani merhametle aç semaya elin, dua ile

Dermanlar yıldız yıldız dökülür, âleme

Keremi sonsuz Lütfü İhsanı merhameti... Sonsuz, Rahman her şeye kadir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Rüyalar Üzgün Yarınlar Yorgun

Merhamet ne zaman parıldayacak şakaklarımızdan

Gülümseme ne zaman gülümseyecek gönüllerimizde

Nedir bu bedenlerin baygınlığı aymazlığı gözlerde

Rüyalar üzgün yarınlar yorgun gönüller kayıp

Dağları delen merhamet gömülmüş mezarlara

Karanlıktaki ömürler bekler hasret ile merhameti

Fısıldarken kulaklara benlik sözleri vicdansızlığı

Rüyalar üzgün yarınlar yorgun gönüller kayıp

Şehadet ile can verenler geride bıraktıkları yokluk içinde

Rahmana secde ile canını vermek için koşanlar mezarında üzgün

Dilince ayet ayet inci merhametle gönülleri sevenler gitti bizlere küs bakar

Rüyalar üzgün yarınlar yorgun gönüller kayıp

Kul Mehmetim seccaden secde ile öpsün alnını

Sen merhamet ile sev unutma öp alnında yarınlarını

Kıyamda bekle gönülleri sil  gülümseme ile gönüldeki ahları vahları

Rüyalar gülümsesin yarınlar dirilişte olsun yorgun gönüller çoşma ile coşsun

Mehmet Aluç

Gidiyorum Rahmana Güle Güle

Ey nefsim ey şeytan yeter artık

Bunca verdiniz bana zahmet artık battık

Rahmandan uzaklaştırdınız gece gündüz yattık

Ömrüm geçti boşuna ömre güzellik katmadık

Verdiğim sözden caydırdınız iyiliğe nifak soktuk

Bana hiç acımdınız peşinizden sürüklediniz

Bir yokluk peşinde götürdünüz

Ey nefsim ey şeytan yeter artık

Aklınızda fikrinizde türlü hileler

Hiç var mı peşinizde gelip te gülenler

Peşinizde gelenler çeker dert ile çile

Artık ben gidiyorum Rahmana güle güle

Def olun gidin dünyamdan acele

Bir gün beni sevmediniz bile bile

Kendi emrinizde uçuruma gönderdiniz arkamdan güle güle

Bağladınız aklım fikrim izanımı yol vermediniz

Çekiyorum besmele

İnsan gibi muamele görmeye

Terk ediyorum sizi gidiyorum Rahmana secdeye

Mehmet Aluç

Zamanı Gelmeyen Sözler

Her şeye inat hiç susmayız… Bilsek te bilmesek te konuşur karşımızdakinin konuşmasını hiç dinlemeyiz…

Gürültü… Kirliğine bayılıyoruz!

Sözlerimize edebi giydirmeden, çırılçıplak bir halde bırakarak konuşuyoruz…

Zamanı gelmeyen sözleri, zamanı gelmeden neden kullanıyoruz? Muamma!

Sözlerimiz delicesine gönülleri yıkmak için soluksuz koşuyor…

Bahar çiçekleri gibi açan, sözleri neden hiç kullanmayız? Bilmece çöz çöze bilirsen!

Tebessüm ile gülümseyen sözler karşımızda bekliyor, o gülümseyen sözleri hiç kullanmayız!

Yemin edilmiş gibi,  lanetli feryatlar ile  gönlümüzü yıkan sözlerin peşinde koşar, hep onları telaffuz ederiz! Kaos!

Hasret ile gönlümüz yanıyor, gönül kapılarımız birbirimize kapalı! Neden gönül kapılarımızın kapısını hiç açmayız? Hezeyan!

Başucumuzda yalnızlık, yokluk ile yatarız, bize gülümseyen sözleri elimizin tersi ile tokatlarız! Yazık!

Vuslatı kör karanlık hücrelerde yatırırız! Ayrılığın peşinde deliler gibi koşarız! Vefasızlık!

Ah ne söylersem söyleyeyim tüm sözler yüreğimi yaralıyor, yazarken ellerim titriyor…Selam ve dua ile..

Mehmet Aluç

Vuslat Bekleyenindir

Yokluk hasreti ile

Umutsuzluk ateşi ile

Yüreğini kor alev yakma

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Hayat ölüm bir iple birbirine bağlı olsa da

Hasret ile yollar gözyaşı ile dolsa da

Tam kavuştum derken elem kahır gönlünde taht kursa da

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Aşk yolunda önüne çıkar düşmanın üçü beşi

Aşk bu kıskananı çok olur dünyada bulunmaz eşi

Kavuşmaya çalışanı kavuşturmak istemezler aşk’ın bulunmaz neşesi

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Gamzende yetişirse kederin dikenleri

Aşk mutluluktur bil onunla gülenleri

Karanlık gecene doğsa da gam geceleri

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Zamansızlık paradoksu ile keder uçurumunda gezinme

Şahlanır durgun bakışlar aşkın bakışı ile sen üzülme

Umutsuzluğun mırıltılı naaşını göm karanlık mezarlara geriye dönme

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Kul Mehmet’im mutsuzlukla gönül evine mezar kazma

Kazdığın mezara umutsuzluk karartısı ile sen yatma

Sakın ola dünyalık mal için kimseyi sakın ola satma

Vuslat bekleyenindir vuslat yolunu gözleyenindir ey sevgili

Mehmet Aluç

Para
Az birazcık umut
Yeni kapıları aralayan olduğu bilinen
Kıymetini bilmeyenlerce
Aslında tüm iyiliklerin kapısın kapatan
Hırsı bencilliği ile yakan
Boğuluyor musun yoksa içinde
Kayboluyor musun karmaşıklığında gözünde
Para her mal veya kıymetli satın alma gücü
Para alış veriş yapabilmelerini sağlayan değişim aracı
Sıcaktır yüzü
Bazen hüzünlüdür
Varlığı bir dert
Yokluğu bir dert
Yakar kor içimizi
Düğümlenir kalplerimizde
Ateş acısı sancısı
Para insanoğlunun bulduğu en enteresan icatlardan biridir
Para hayatımızı yaşamamı için gereken bir araçtır
Parası bol olan insan teorik olarak
Düzenli ve mutlu bir yaşam süren
Her istediğini satın alabilen kişidir derler
Sağlık dâhil birçok konuda rahat yaşayabilmek
İçin para maalesef olmazsa olmaz şartlardan birisidir de derler
Ancak teoride para mutluluk getirir gibi gözükse de
Her zaman kazın ayağı öyle midir değildir bilmezler
Bu sorunun yanıtı koskocaman bir hayırdır görürler
Özellikle normal ve ya fakir bir hayat sürer iken
Bir anda büyük paraya kavuşan insanların
Bir kısmının ya hayat ve tarzının değişmesinden
Ya da kötü niyetli kişilerin
Birdenbire hayatına girmesinden dolayı korkunç bir hal almaktadır
Bazen insanın kendi kendine keşke hiç param
Olmasaydı bütün bunlar başıma gelmezdi demesi
Kaçınılmaz bir hal almaktadır
Ayırır parçalara böler bizleri para
Hırs paylaşmanın kor alevi kini
Kelimeler ateştir de paranın içinde
Ateşi yakanda insanın bencilliği
Öfkeleniriz
Ağlarız can acısından
Susarız sonsuzluk gibi
Kalp atışlarımız yankılanır para
Karanlık dehlizlerimizde kaybolmuş olur
Koşarız sonsuz bir boşluğa onu aramak için
Sıcaktır paranın adını söyleten kelimeler
Ses olur paylaşılırsa
Kalem olur
Bazen de kör gözümüzü büyüleyen hırsı ile
Bomba olur
Ölüm olur
Yokluk olur
Çile olur
Para hayatımızı yaşamamı için gereken bir araç olması gereken
Ölüm olur
Yokluk olur
Yok eder
İsyankâr paranın kalbinde neler var
Öyle sayılmayacak kadar çok güzellikler
Görmeyenlerin elinde para ölüm
Güzelliği görenlerin elinde saadet
Mutluluk neşe
Kaybedilince para tekrar gelir yerine
Ama mutluluk neşe insanlık
Satın alındımı para ile
Köşedeki karnı tok dilencinin el açması gibi
Elin açsan da gelmez insanlık
Parayla da alınmaz
Kan var avuçlarımızda para yerine
Her zulmü olur kıldık para ile
Kendi varlığımızı unuttuk para ile
Her şeyi lüksümüze bağladık
Kapattık kalbimizin kapılarını
Yokluğa koştuk
Öyle sayılmayacak kadar çok güzellikler var içinde
Görmeyenlerin elinde para ölüm
Güzelliği görenlerin elinde saadet
Mutluluk neşe
Mehmet Aluç

TAHAMMÜLSÜZLÜK YANILGISI

TAHAMMÜLSÜZLÜK YANILGISI

Şeytan itaatsizdi olumsuz

Olumsuz

Sorumsuz

Tutumuz

Uyumsuz

Doyumsuz

Arsız

Coşkusuz

Hissizdi

Sevgiden habersiz

İsyan içindeydi

Vaaz geçendi

İtaat etmeyen

İtaat ettirmeyen oldu, isyanından sonra

Yokluğa gark oldu

Kovuldu

İtaat etmeyen yok oldu

Vaaz geçmek yokluktur

Bitmek tükenmek yok olmak

Neden hiçliğe koşulur

Hiç olanla neden arkadaş olunur

Madem özgürsün ey insan

İstediğini yapmaktan da özgürsün

Rahman Seçimlerimizde özgür bırakmış

İstediğin gibi yaşarsın neden fikrinde var aldanış

Neden bir başkasının özgürlüğünü kısıtlarsın

Dokunursun başkasının bağrına aldanışla aldatırsın

Ayrılıklarla örersin sözlerini

Sönükleşmenin közlerini tutarsın avcunda

Neden engel olursun yaşama, çıkarların doğrultusunda

Neden bırakmazsın özgürce yaşasın insan kendi rotasında

Neden sen hapiste değilken dünyanın her ucunda

Başkasını düşüncelerini kendi düşüncelerinin kabulü için

Kendi düşüncelerinle hapis edersin

Sen istediğin gibi düşünür iken neden gidersin tersin tersin

Yaşar iken pahalıya ödersin

Bırak karşındaki de istediği gibi yaşasın gülsün

İstediği gibi düşünsün

Yaşasın

Tahammülsüzlük niye

Saniye saniye

Bırak bir insanları otuz saniye

Sen özgür iradenle yaşar iken

Bırak karşındaki de özgür iradesi ile yaşasın

Nedir bu kin tahammülsüzlük ver yansın

Dünya geniş bırak herkes istediği gibi yaşasın

Seni dar eyleyen nedir

Sonumuz bir çukur mezar seni dürten nedir

Şeytan

Nefis

Arzuların

Sonunda sende bende herkes de girecek

Kaçış yok herkes ölecek

Öyleyse nedir bu tahammülsüzlük zehri

Düşüncen yanlış diyorsun

Neye göre yanlış

Kime göre yanlış

Neye göre doğru

Kime göre doğru

Kriterin nedir

Aklın mı

Düşüncene göre mi

Akıl sabit midir

Güneşi gördüğünde akıl sabah der

Akşamı gördüğünde akşam der

Ama bazen de sabahı görür akşam der

Akşamı görür sabah der

Sabit olan nedir

Allah’ın nizamı

Kelamı

Kuranı kerim

Peygamberin sünneti

Değişmez olan

İnsan aklı düşüncesi değişken

Kriterin nedir

Yanılgıdasın

Aklı kriter alırsan.

Allah ve Resulünü kriter alırsan doğru yoldasın

Birçok kişi kendi hayatını

Kendi ağzıyla olumsuzluğa götürmektedir

Yaşanılan güzelliği görmez insan

Allah ve Resulüne ulaşmak istemez

Bir feryat bırakır her gece feryat sız düşüncelerle

Yastığıma ilişik hüzünler biriktirir

Boğmaca gözyaşlarıyla

İnsanlar yaşadığı hayatın

Ve sahip olduğu değerlerin

Allaha teslimiyetin güzelliğinden habersiz

Gerçek değerini bilmedikleri için

Sahip olduğu mutlu hayatı

Mutsuz geçirmekteler

Sen bana lazımsın

Ben sana lazımım cansın

Sana git demiyorum

Sana gel de demiyorum

Gitmek için yıkmak için bahane arama

Bunu da sadece düşünceleri aracılığıyla

Kurdukları cümlelerin karanlık yazgısı ile

Etkisinde kaldıklarından olumsuzluğu yaşamaktalar

Yani iş insanın düşüncelerinde bitiyor

Birçok kişi sahip oldukları özelliklerin

Farkına varamazken sahip olamadığı

Özelliklerin farkına çok çabuk varabilmektedir

Bu durumda hayatlarını kendilerine

Zehir etmelerine yeterlidir

Sen olmayınca

Sen ben

Seni beni bırakalım

Biz olmayınca işte

Rüzgâr fayda etmiyor

Yağmur işlemiyor kâinata

Fırtınalar kâr etmiyor

Yalanlarımıza bakar mısınız

Ben Suçlu Değilim Hepsi Onları Suçu

Yarın Başlarım

Hata Yaparsam Mahvolurum

Yarın yapma

Bırak şeytanla arkadaşlığı

Bugün bırak hemen bırak

Koş Rahmana

Tövbe ile

Ben suçlu değilim bilmem neyin suçu

Bırak onun bunun suçlu olup olmadığını

Sen kendi suçuna bak

Hata yaparsan yap insan beşer şaşar

İnsanların gönlünü kırma

Yıkma

Öldürme

Hadi burada ölelim fikirsizlikle

Ölelim de ayrılıklar yolları kaplasın

Bilenin düşünde kâbus gördüğü fikirsizlikle ölelim mi

Atılıp dehlizlere sağanak sağanak yok mu olalım

Az sus ve de dinle

Kaç bütün kötü seslerden

Artık suskunlukla doğ

Dinle Rahmanı kâinatı kendini

Sus ki kelimelerinin çığlık sesini duy

Kelimesizlikle dolu düşüncelerinin çığlığını duy

Hapis olmayalım

İsimsiz düşüncelere hecelere

Özgürlüğe müdahale etme

Kapat gözlerimi kini unut dert eyleme

Sevilen en güzel gelişinle gel özgür iradenle gel

Kazınmışken zihnime şeytanın fikri sil de gel

Sana aşktan biçilen sevgi elbisenle gel

Baharı taşıdığın yüreğindeki merhametle gel

Yeterdir bütün hasretine gömdüğün

Düşüncesiz düşüncelerden sıyrıl da gel

Kim olursan ol gel

Bin defa tövbeni bozmuş olsan gel

Diyen Mevlana’nın gönül sözü ile gel

Mehmet Aluç

70’li 80’li YILLARDA ÇOCUKLUĞUM VE GÖZYAŞI ZULÜM

Hatırlıyorum yetmişli seksenli yılları çocukluğumu
Tüp gaz yağ şeker kuyruklarında geçen yılların acısını hissettiğim
Hayatımızda vardı bizlere acıları çektiren bilinmeyen
Yaşadık o yılları ıstırap içinde acı dolu özlenilmeyen
Demirel olurdu başbakan her her tıklım tıklım dolu erzak
Demirel’in hükümeti düşer Ecevit geçerdi her yer kıtlık yokluk
Duyardık acıları ama anlatacak yer hiç yoktu
Anarşide girince işin içine kardeşkanı akınca kızıl kıyametler koptu
Kimin umurunda şeker yağ tüp yokmuş insanlar can derdinde
Kardeşin biri sen sağcısın
Diğeri yok sen solcusun
Veryansın kavga silahlar elde belde her yerde
Ölüme istekli ama anlamsız neden koşulduğu belli olmayan
Bağrımızda kanayan yara uğultu 
Kim arar şekeri yağı tuzu zammı unutuldu
Mahzun yürekler korku içinde
Sabah evden çıkar akşam sorar anne babam neden gelmedi
Hicran duygularla ağlayan anne sorunun cevabını bilemedi
Eli yüreğinde gözlerinde yaşlar
Dışarıda kanlar bilmem ne için oluk oluk akar
Kimler neden akıtır sorulmaz kör gözlerle etrafına sorgusuzca bakar
Ufuktaki sonsuzluk kan kırmızısı
Yetmiş beşlerde seksenlerde yaslıdır vatan
Ölüme ne için gidildiği bilinmeyen vatan evlatlarının akar kanı
Kardeşin kardeşi vurduğu için akar kardeşkanları
Vatandaş artık istemezdi yağ tuz gazyağı
Yanıyor yüreği söndürecek su arar her yere düşman tuzağı
Gökyüzü kinler kaplamış nefret ile örtülü
Her evde sokakta her an her yerde gürültü
Sanki vatanı sarmış bin beş yüz başlı ejderha
Her sokakta her evde her gönülde uzanmış eli sanki vurun der az daha
Kim soktu vatanın içine bellidir ama görünmez
Görünür ama gösterilmez
Ürperişle yakar anaların yüreğini an be an
Yandıkça ejderha sanki can bulur canlanır her an
Sonsuz ufuklarımız nasıl bir sönüştü söndürüldü o anda
Tarihinde kükremiş çanak kaleyi dar etmiş vatan evladına sanki hınçtı
Sanki o anda yendiniz oda bir oyundu
Asıl oyun şimdi muzdarip kalın her şey elimizde sizlerse yatan koyun
Meydanlar kan gölü hapishaneye düşen çıkamaz işkenceden
Ölse ölüsü bulunmaz kaçmış yok olmuş
İşkenceler ala ala servislerde elli çeşit sunulmuş
Sanki bunu yapanlar bu ülkenin evladı değil
Onun bunun çocuğu
Selam verdiğim arkadaş sandığım
Eline düşünce kırk beş çeşit işkence yapan tanıdığım
Sanki içine onun bunun şerefsizin çocuğu girmiş
Ruhunu bedenini esir almış
Esir değil tahakkümü altına almış bedeni 
Ülkeyi sokakları akılları
Düşünceleri
Heceleri alfabeyi
Sağ desen karşındaki solcu ise ya ölüm ya dayak
Solcuyum desen karşındaki sağcı ise ya dayak ya ölüm
Bu ne zülüm bu ne anlaşılmaz bir oyun gözyaşı kanlı zulüm
Feryatlar
Gözyaşları çağlar ırmak ırmak akar
On iki eylül günü bir anda düğmeye basar onun bunun çocukları
Darbe olur ülkemde
Kanlı çatışmalar biter anında bir anda saniyede
Nasıl olurda o anda saniyede gözyaşları diner
Akan kanlar durur
Karşıdan sırıtarak bakar onun bunun çocuğu
Buda bir oyun bekle der uzakta sırıtarak
İşte çocukluğum yaşamak hasreti duymadığım
Gezemedim dağları ovaları hasretini yüreğime gizlediğim
Hiç bitmeyen sönmeyen bu ağrıyı sızıyı hala duyarım unutamadığım
Bunu yaşatanlar hala bakar hala olaylarla cennet vatanımda
Oyunlar oynar
Düşer dolar kasasını doldurur
Çıkarır olayı karıştırır ülkeyi
Dolar yükselir paralar sığmaz kasaya
İkinci üçüncü kasayı doldurur
Zehir zıkkım olanı biriktirir
Aç gözlü şerefsizin soyu kan biriktirir
Mazlumun ahı’nı biriktirir
Rahman bekler kulu müdahale etsin
Müdahale etmezse Rahman müdahale ederse
Hepimizi yeryüzünde süpürecek
Acılar ve çocukluğum
Bir daha yaşamama hasreti duyduğum
Mehmet Aluç