Şiirlerin Konuşan Dili

İçinde etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Ağustos 2018 Pazar

Var İçinde Bir Hayat Bir Güneş

Var İçinde Bir Hayat Bir Güneş

Ey gönlüm şiir yazmaya edeceksen heves

Şiiri hor görme sakın deme ona abes

Okuyunca anlayacaksın her şey şeffaf

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir nefes

Sanma içine girince esir edecek bir kafes

İçinde bulunur sevinç içinde bin bir heves

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir güneş

Olunur mu gönlü hoş etmekten güzeli inan ki enfes

Onunla kaybolmazsın bulunur içinde bin bir adres

Okuyunca yazınca anlayacaksın var bin bir mana

Şiir dokunur heceleriyle gönül teliyle tüm cana

Yaz oku durma yazacaksan oku haydi kana kana

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir nefes

Sanma içine girince esir edecek bir kafes

İçinde bulunur sevinç içinde bin bir heves

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir güneş

Olunur mu gönlü hoş etmekten güzeli inan ki enfes

Onunla kaybolmazsın bulunur içinde bin bir adres

Okudun onca üstattan divanı mesneviyi öteyi beriyi

Okuyunca şaştı kaldı şiir bilmez alay eden onca enayi

Bilirim anlatmak aynı benzer deveye atlatmak gibi hendeği

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir nefes

Sanma içine girince esir edecek bir kafes

İçinde bulunur sevinç içinde bin bir heves

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir güneş

Olunur mu gönlü hoş etmekten güzeli inan ki enfes

Onunla kaybolmazsın bulunur içinde bin bir adres

Yazan bunu Gülveren mahlaslı kul Mehmet

Heceler dizilsin gönüllere isterim demet demet

Gayemiz bir parça üzgünü gülümsetmek budur hizmet

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir nefes

Sanma içine girince esir edecek bir kafes

İçinde bulunur sevinç içinde bin bir heves

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir güneş

Olunur mu gönlü hoş etmekten güzeli inan ki enfes

Onunla kaybolmazsın bulunur içinde bin bir adres

Mehmet Aluç –Âşık Gülveren

Abes: Akla ve gerçeğe aykırı.

NOT: Üstat Nabi’nin eserlerini okuduktan sonra yazdığım şiirdir.

26 Aralık 2015 Cumartesi

Vakitsiz Zamanlar İçinde Kaybolursun.

Eline ne geçti koca bir hiçten başka

Terk ettin kaçtın gittin mutlu mu oldun

Yıktın gittin yıkan mutlu mu olur bildin

Yıktın yıkıldın mutsuz ettin mutsuzluğa koştun

Okuyamadın gönlümdeki tertemiz aşkı

Gönlüme seni yazdım karaladın gittin

Gözlerimde akan yaşta sen vardın görmedin

Yaşı görmedin yaş gibi damlayarak yıkan Nehir’e koştun

Şeklinle kendini gurura benliğe kaptırdın

Anlamsız sözler içinde anlamsızca kayboldun

Seni tüketecek yılların peşinde koşarak coştun

Tüketecek yılları görmeden yakan rüzgârların içinde yok oldun

Gönlümdeki hasreti ben söktüm attım

Onun içine azda mutluluk kattım yaşadım doğruldum

Kalbimde gönlümde izlerini sildim mutlulukla arkadaş oldum

Sen mutsuzluğu görmeden kendini uçurumlardan aşağıya attın

Kul Mehmet’im zaman her zaman doğru olanın yanında

Zamanın yanında mutluluk onun arkasında kolunda

Sabır dersen kul için içinde az dolaşmak gerek mutluluğa varmak için

Sabırda da sabrın yoksa vakitsiz zamanlar içinde kaybolursun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

18 Aralık 2015 Cuma

Hayatın Mutluluk Dolu Şifreleri Sabır'ın İçinde.

Yaşarken kendimizde kaçmak, kapılarımızı kapatmak, gökdelen gibi yüreğimizin umman deryasını görmeden kaybolmak, içten bizi yok eden samimi olmayan benliğimiz sesini dinleyerek kaybolmak, iç dünyanın bahçesinde yolculuğa çıkmadan bahçesindeki çiçekleri koklamadan hissizler korosuna katılarak içinde kaybolmak, benliğin peşinde koşmak, hayat insanlara sırtını dönerek her şeyi kaybetmenin peşinde koşmak, nedense insanoğluna hep cazip gelmiştir.

Ruhun içindeki güller kokan yolunu terk ederek, dikenlerle pisliklerle dolu kendini önemsemeyen hiç bir değeri olmadığını bilen insanların dalkavukların peşinde koşması çok acı ve elem dolu ve insanlık için utanç verici bir durum ve yaşantı. Kendi aydınlığında yürümeden, karanlığı gösteren insanların ardında yürüyerek hem yarınlarını hem de yarınları karanlığa boğmaya koşmaları ve yolun sonunda gerçeği görmeleri ve uçurumun dibine atılmaları bu gerçeği değiştirmemektedir. Yok oluş... Var oluş... Kör niyet ve körlük... İyi niyet ve gülümseyen yarınlar... Nedense hep seçilen kör niyet ve karanlık oluyor ve tarihi okumaktan aciz biz insanlar, hala o karanlığa koşmaktan zevk alıyor ve yok olmanın ıstırabında yok oluyoruz. İçimizdeki kuyulara düşerek az çekilen çile ile Yusuf misali imtihanla mısıra sultan olmaktan vaaz geçerek köle olmayı seçiyoruz, az sabrın koltuğunda oturmak yerine, zalim karanlık gönüllü insanların işkence dolu koltuğuna gözümüzü kırpmadan oturuyoruz!

Önümüzde hayatın mutluluk dolu şifreleri sabrın içinde gizli iken, atılan bir kaç adımda o şifrelere kavuşmak yerine, sırtımızı dönerek bir anlık karanlıkta kalmaktan kaçarak bir ömür boyu karanlığa koşuyoruz. Aslında sabırla, o karanlığı döşek olarak üzerinde uyuma ile karanlığı yok eden güneş üzerimize doğacak ama biz o güneşte den korkarak, esaret altında neden niçin koştuğunun cevabını vermekten uzak, kör hisleri ile esir aldığı vahşetle dolu karanlığa koşmaktan bir an olsun geri kalmıyoruz.

Allah nur Kuranda ve Resulü ile bize bildirdiği İslam'a sarılmadan onun yolunu izlemeden dik duruşu gerçekleştirmediğimiz için hala sürünmekte, hala yaralara derman ve merhem olamamaktayız. Cahillerin ihtişamlı dünya hayatına kapılarak-Onların cehennem hayatını görmezden gelerek- onların utancının peşinde gitmesi dünya ve ahretimizi yok etmekten başka bize hiç bir yararı olmayacaktır. Bunu idrak edene kadar, hala kendimizi hislerimizi yarınlarımız uzaktan yok olmaya devam edeceğiz. Rabbim uyanmayı bizler nasip etsin, İslam yolunda İslam'ın istediklerini yaparak dirilişle dünya ve ahireti kazananlardan eylesin. Selam ve dua ile kardeşim.

Mehmet Aluç

16 Aralık 2015 Çarşamba

Zaman Varsa Vardır İçinde Namaz.