Kaybolan Cesettir

Gönlüm ovalarda yüzen bir nehir

Dosta varmak için yapmaz tehir

Gezerim varmak için şehir şehir

Göremezseniz de beni gönlünüze sorun

Gönlünüzde göremezseniz de halimi hayra yorun

Hangi ovada hangi taşa takıldım bilinmez

Beni havada uçan kuşa sorun

Kuşlarda görmemişse eğer ey dostlar

Gökyüzünde yağan Rahmet yağmuruna sorun beni

Rahmet yağmuru ile yağarım gönlünüze

Bu nedenle sizler de boşuna aramayın beni ey dostlar

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Dost meclisinde dosttan ayrı kalınır mı?

Dost dediğin candan sever hiç yanılır mı?

Dost kapıdan sevip sevmiyor mu diye bakılır mı?

Dostun sokağında yürürken yolda taş var mı diye bakılır mı?

Avuçlarımda dökülür dostun gül kokusu

Yârin yanında gelir mi aşığın tatlı uykusu

Odayı sarmışken yârin o cennet kokusu

Arama yârim beni ben senin gönlündeyim

Gönlünde bulamazsan bak gözlerinde içindeyim

Gözlerinde bulamazsan da ey yârim

Ağlarken dökülen bir damla gözyaşındayım

Bu nedenle beni boşuna arama yârim

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Gönlüm kıblesi Rahman Kâbe’sine dönük

Yollarım işgal değil hep açık aşka dosta dönük

Nazlı yar ile dost yanında değilim boynu bükük

Varırım dostun yârin yanına gönlüm önlerinde çökük

Sarar onlarla beni sımsıkı bir alçak gönüllülük

Damarlarımızda gezen edeple gülen bonkörlük

Arasam da aramasam da dostla yârim hep yanımda

Hissederim gelişlerini yürüyüşlerimi hep canımda

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Kul Mehmet’im ömür kula sürgün değildir dosta yâre meyillidir

Arar bulur diyar diyar gezer görünce dostu yâri sezer bellidir

Dost gönüllü aşk gönüllü olanı Rahman gönüllere sultan eder

Sultan eder gönülleri doğrultan sıkıntıların azaltan eder sever

Sevenler zaten sultandır bilinmese de o sever takılmaz geçer

Pas tutmuş gönül kapıların açar usul usul gönüldeki dikenleri biçer

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yağıyor Kar

Yağıyor kar yağan rahmettir Rahmet

Sanmayın yağan kar kullara zahmet

Kuluna Rahman çektirir mi hiç zahmet

İnsanlık için yağıyor Rahmet nur nur

Yazın yaz olacak kışın kış soğuk olacak

Ölümü anlatan karla insan yol bulacak

Toprak altında bitki bin bir soğukla olacak

Yaz gelince yeniden Rahman izni ile canlanacak

Her bir şeyde vardır Rahmandan hikmet

Kışın ölen dünya beyaz kefenle sarılır

Yüce Rahman ol deyince olur yazın canlanır

Türlü türlü nimetle kullar nimete kavuşur

Doğanın düğünü diyelim biz bu kara

Sanmayın Rahman gönülde bırakır yara

Kar ile Rahman gönülleri işte sardı

Bu mana ile bakın siz yağan kara

Yaz kış Yüce Rahmandan yasadır

Ömür hayat dediğin nedir kısadır

Kar yağar giden havadaki zehirdir

Karın yağmaması beterin beteridir

Kışın odun kömür taşınır kucakta

Kombiyi yakan uğraşmaz oturur bucakta

Soba yanar yemek pişer lokur lokur ocakta

Kestane alan değil sobası olan yer ayakta

Kışın biraz olsa da çile

Cümle tabiat kar ile gelir yazın dile

Kış soğuk olacak elden bir şey gelmez nafile

Doğudaki kar ile batıdaki yağan kar aynı değil bile

Kul Mehmet’im budur ezeli takdir

Yüceler yücesi Rahman her şeye kadir

Merhametli olmazsan yaşadığın hayat beterdir

Haydi, gel hayatını iman ile biçimlendir

Zorla cehennem girmeye çalışma,

Rabbim her şeye bil ki muktedir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Beklemek Gerek Bazen-2-

beklemek gerek bazen
yağan karda
bahar yürüyüşü için
her yağan kardaki
hikmeti anlamak
ne için yağdığını bilmek için
ölmeden dirilmek için
dirilerek ölmemek
severken terk edilmemek
gülümserken solmamak
var iken yok olmamak
Allah'a kul olmak için
secde eden kullardan olmak
iman ile yol açmak
ağlayanın göz yaşını silmek
nefret mirasın reddini
insan olmanın cibiliyetini
tanımak için ceddini
yıkmak için nefsini
gülümsemenin neşesini
bilmek için
bazen beklemek gerek
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen




olmalı bazen gönüllere varan semazen
diller söylemli gerçeği olmamalı mecazen
sevmeli gönülleri kıymet vermeli özen
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen

beklemek gerek bazen
kaçamak yaşamamak
çirkinle güzeli değiştirmesinler diye
damarlarda nefret akmasın diye
kin nefret niye
güzeli doğruyu
ezan sesindeki hakkın sesini
çağrıyı duymak için
hakkın sesi ile olmak
hak yolda olmak
hakkı
söylemek için bazen beklemek gerek
gülümseyerek
gönüllere girerek
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen
Mehmet Aluç-Kul Mehmet