Sevgi Gönüllü Kahramanlar Oldukça Sevgisizlik Yok Olmaya Mahkûmdur...

      

Bir feryat değil midir sevilmediğimiz anda, gönlümüze sanki uzaydan düşmüş gibi düşen feryat ile sevgisizliğe feryat edişimiz? Yalnızlığın soğuk mahpus hanesinde kalışımız. Sanki bilinmezin bambaşka karanlık bir dünyanın boyutunda kalmış gibi hatta içine gökyüzünden düşmüş gibi hayretler içinde kalışımız, sevgi ile karşılaşacağımız beklentiler içinde sessizce yüreğimizde, kulağımızı tırmalayan feryat ile bekleyişimiz hayal kırıklığı değil midir?


Kim bu sevgisizliğin zincirini boynumuza doladı, bu karanlık bilinmezlik ortamında, bilinmez dünyanın ortasına çivileyerek yalnız bıraktı? Kim bilinmezliği ile şaşkın kalışımız, bizi bir çırpıda yutacağını yok edeceğini sandığımız sevgisizliğin korkunç gözleri ile karşı karşıya bıraktı? Sevgisiz kalmanın masumluğunda, çaresizliğimizle baş başa kalmamız bir vahşettir! Sevgiye doğru giden menzilde yolumuzu kaybettirenler, masum olmayan yüzleri ile sırıtırken, yüreğinde sevgiyi imanı ile koruyan kendi mutluluğu için değil, sevgiye muhtaç olanların mutluluğunu düşünen sevgi insanı babayiğit ile sevgiye giden menzildeki belirsizliği taşları dikenleri, yol levhasındaki işaretleri silenleri alaşağı ederek, temiz yüreğindeki imanın kuvveti ile alaşağı eden, sevda gönüllüsü ile sevgiye kavuşmak huzur duymak, sarılarak, bilinmez şehirlerdeki sürgün hayatın son bulması, sevgisizlik prangalarını boynumuza takanların soluksuz kalışı ile sevgiye doymanın hazzı ile o sevgi gönüllüsü kardeşimize sarılmanın hazzı saatlerce sürer...


Gözlerde mutluluk gözyaşları oluk oluk akarken, gülümseyen suratımız dan sinemize, Allah sevgisi ile kurumuş gönlümüzdeki güzelliklerin yeniden yeşermesinin taze nur çiçek kokusu ile sevgisizlik yalnızlık feryat son bulur. Sevgi gönüllü kahramanlar oldukça sevgisizlik yok olmaya mahkûmdur, edepsizlik yok olmaya mahkûmdur, temiz yüreklerin karanlık düşüncelerle işgali yok olmaya mahkûmdur... Taptaze hayallere, yıkılmışlık viranelikle talan edenlerin, soluksuz feryadı artık karanlık mezarların dibinde gelmektedir, zalimlik kokan akıbetleri ile saf yürekleri bir anlığına kandıranların soluksuz akıbetleri yerin binlerce altında kor alev yanarken kendileri ile birlikte, yeryüzünde yeniden gülümseyen yüzlerdeki sevgi ve imanın parıltısı dünyayı aydınlatıyor artık. Sevmek ve sevilmek işte bu kadar güzel ve muhteşem bir duygu ve hazdır. Sevmemek ve sevilmemekte işte bu kadar korkunç ve tarifi olmayan azap işkence ve yalnızlığın karanlığında yok olmaktır. Sevelim sevilelim, gülümseyelim masum yüzlerimizle, nefret ve kine yer vermeyen sevgilerimizle sevelim birbirimizi, gerisi zaten teferruat, gülümsememizle bizi takip edecek güzelliklerin ardımız sıra gelmesidir.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yalnızlık sevgisizlik ömre zarar

Bu gece kırgınım kendime

Hatta kızgınım kendime öylesine

Seni üzen aptallığıma üzgünüm böylesine

Zaman zaman her mekân da gülüşüne

Değişmeyen gözlerindeki bana anlamsız bakan ifadene

Seni anlamayan aptallığıma kızgınım

Sevda tek başına yaşanmazmış aşığınım

Yalnızlık tek başına yaşanmazmış aptalım

Sancılar içimde yüreğimde acılar içinde hayranınım dön bana

İçime yayılan sıcaklığınla gel bana bekliyorum seni yana yana

Aşkı içeyim gönlünde kana kana

Ne olur gel bana olalım yan yana

Tüm sancılarımı sar olalım can cana

Ne zamandır sensizim

Gittiğinde beri kimsesizim

Seni özlemeyi

Özlemini yaşam düzeyini

Özlüyorum güzelliğini

Bilemedim aşkının aşkımızın içinde 

Mutluluğumuz mutluğum yarınlarımız var olduğunu bilemedim

Değiştim 

Sen kadar olmazsa da az düzeldim

Artık anlamsız sözlerin içine sıkışmıyorum

Artık ne kendimle nede seninle savaşmıyorum

Tüm eksik yanlarımı senin içine kattım görebiliyorum

Artık kendimi anlayan bir yanım yok

Bizi anlayan gören tek bir yanım var

Canıma batan sensizlikte yok artık biz varız yar

Felç gibi bedenime inen anlamsız bakış açımda yok oldu gel de beni sar

Tek kendime kendimi ve seni anlamayan mazime günlerime kırgınım yar

yoruldum sensiz günleri yaşamaktan gel ne olur üstüme yağmadan kar

Gel seni kaybettikçe kaybolan beni çıkar yaşat her yer bana oldu dar

Gözlerim yorgun dizlerim hissiz yürüyemiyorum bahçemde sana yetiştirdim nar

Gel artık yar

Gel de beni sar

Çek şu gönlüme bir ayar

Gel de eyle beni bahtiyar

Gezdirme beni ne olursun diyar diyar

Arkanda dolaşayım seyyar seyyar

Yolda yürü iken sen yokken gönlüm uçurumlara kayar

Sen olunca gönlüm çiçeklere konar

Gönlüm bakışınla aşkı kâinata yayar

Gel artık sensiz yüreğim kanar

Sanki bitiyorum azar azar

Saatlerim seni dakika dakika sayar

İnandım ki yalnızlık sevgisizlik ömre zarar

Mehmet Aluç