Yârin Yolunu Bekler

Gül açmazsa bülbüller ağlar

Aşk olmazsa açılmaz gönülde bağlar

Aslı olmazsa Kerem dağlarımı deler

Bu dünya böyledir herkes bir şeye bel bağlar

Hak yolunda yürüyene şeytan ne eyler

Âşık olan Kerem Mecnun yârin yolunu bekler

Bakma aşığın gönlü kanla dolar aşkla akar

Âşık yarasını aşk dermanı ile bağlar

Leyla Mecnun canını aşığına vermiş yoluna bakar

Âşıklar gönlüne aşkı almış nişan diye takar

Hak yolunda yürüyene şeytan ne eyler

Âşık olan Kerem Mecnun yârin yolunu bekler

Böyledir bu dünya işte böyledir

Aşk aşığı tatlı dil ile söyletir

Gece gündüz kapıda yar yolunun gözletir

Aşığın sevdiği gelmezse özletir

Hak yolunda yürüyene şeytan ne eyler

Âşık olan Kerem Mecnun yârin yolunu bekler

Kul Mehmet’im bekleyenin var mı kapıda

Varsa bir bekleyenin kavuşmak ister bir çırpıda

Koş bekliyor sevenin durma koş kapıda

Gülümserken bakıyorum ağzın kulaklarında

Hak yolunda yürüyene şeytan ne eyler

Âşık olan Kerem Mecnun yârin yolunu bekler

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Ağlar İken Güldüren

     

                                   

http://mehmetaluc06.blogspot.com.tr/

Ağlarken güldüren nedir

Güldürürken ağlatan nedir

Bilen var mı bunların ölçüsü kimdedir

Biri aşk biri dilinde diken ile söz söyleyendir

Ağlar iken güldüren aşk

Güldürürken ağlatan dilde ki dikenli söz

Gönlü yakar kor gibi dilde akan söz

İşte böyledir gönül yaralanır göz göz

Haydi, gel de bu çözülmez bilmeceyi çöz

Nede güzel bakar aşk ile bir çift göz

Ağlar iken güldüren aşk

Güldürürken ağlatan dilde ki dikenli söz

Aşk Gönül’e nimettir bulunmalı sofrada

İki seven her an olmalıdır bir arada

Aşk ile şakalaşmalı gülmeli bir odada

Dokuz ay sonra bebek bekler sırada

Ağlar iken güldüren aşk

Güldürürken ağlatan dilde ki dikenli söz

Aşkı içelim karşılıklı yudum yudum

Aşk zaten her Gönül’e zaten taze umut

Sevenler sakın demesin beni unut

Herkes birbiri ile olmalı elbet hoşnut

Ağlar iken güldüren aşk

Güldürürken ağlatan dilde ki dikenli söz

Kul Mehmet’im aşk ile sevmemek ömre zarardır

Aşka insanlar kendi elleriyle mezar kazandır

Ondan sonra insan yapayalnız kalandır

Aşk olmazsa bu dünyada geriye nefret kalandır

Ağlar iken güldüren aşk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Atışmalarım

Sazı aldım elime

Şimdi aklıma ne gele

Vurdum sazın teline

Başlayalım atışmaya

Karşıda geçit vermez yüksek dağlar

Çiçek açmış neden kokmaz o bağlar

Gece gündüz bizimle tüm sağlar

Ölen için yakınımı ağlar

Ölen için yakını ağlar

Gece gündüz karalar bağlar

Yas bitince kimin öldüğünü kim anlar

Yas gününde olan sonrasında nerde canlar

Yas gününde olan sonrasında unutulur canlar

Bir sonraki ölümü bekler ziyaret için onlar

Ölmeden önce neden bir araya gelmez canlar

Dünya meşgalesi elleri gönülleri bağlar

Dünya meşgalesi elleri gönülleri zorla kim bağlar

Vefasızlık değil mi yaşarken yüreğimizi dağlar

Ölümden sonra bir dakika pişmanlık duyar

Ondan sonrasında ayrılık yürekleri düğümleyerek kaçar

Yüreklerin düğümünü sevgi çözer

Biraz gülümseme ile cümle ayrılıklar biter

İnsan değil miyiz sıramız gelince elbet gider

Bunu unutan kullar elbet vefasız olur

Kul Mehmet’im dünya fani

Dünya benim diyenler hani

İnsanları sevmeyen olur cani

Aldanır bilmez bu dünya fani

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gel Derman Gel

Yandı işte nefretle bize koşan yarınımız

Düzetilmesi zordur var mı dermanımız

Dermanı kaçırdı nefrete koşanımız

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Ağlar işte yarınımız silmeye var mı mendilimiz

Silinse gözyaşları kırıktır gönlü kıranız kendimiz

Haydi, birlik beraberlik kardeşlikle yıkılmasın bendimiz

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Her sözü dinlemeden araştırmadan inandık

Bilmem bu yalanlara nasıl oldu da kandık

Kandıkta durum ortada kor ateşlerde biz yandık

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Nefrete koşana uzanır uzanmaz elimiz

Uzanan elimizle kırılır sağlam belimiz

Neden hep nefrete doğru koşar kimimiz

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Nefrette bal börek güzellik mi var

Güzelliği bilmeyen ne cahil insanımız var

Nefretle bu dünya ile mezar olur dar

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Nefret bir bakışla esir eder sineleri yaralar

Gerçek olsun olmasın yalanla gönülleri karalar

Duyulmaz feryat figan nefret kulakları gönlü bağlar

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Bırakalım nefreti kapısı kıyamete kadar kapalı kalsın

Bunca güzellik merhamet varken isteyen güzelliği alsın

Sevelim gönülleri muhabbetle gönülde sevda çiçeği açsın

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Sabırdır her derdin ilacı isyana ne gerek var bilinmez

Nefret bir gönül'e girdimi yıllar boyu silsen de silinmez

Sabır sebat ile olalım biter dertler yarın ne olur bilinmez

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Gülen günler yarınlar zor bulunur yok oldu mu bulunmaz

Dermansız derde koşan dermanı kaybettin nefretle adam olunmaz

Nefret elinde parçalarken bugünü sana koşan güzel yarınlar kavuşmaz

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Mazlumun gözünde akar yaş dikkat et dermansız ahı tutar

Elindeki nefret canavarı şimdi gülse yarın seni eli ile boğar

Sen böyle nefret koşarsan sanma güzel yarınlar nefretle doğar

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Ağa olan marabasını yok ederse nasıl ağa kalacak

Ağa vermekle olur yok eden nasıl insan yüzüne bakacak

Yok, eden yoklukla yok olur nasıl mezarda yatacak

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Güzelliğin cemalini görelim güzellikle ömür sürelim

Nefret kin ömrümüzü hayatımızı bitiendir bilelim

Gülümseyen yarınlara hep el ele gönül gönül'e yürüyelim

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Kul Mehmet'im gül gibi kokalım diken gibi batmayalım

Vuslat sevmek var iken ayrılık hançerini gönlümüze saplamayalım

Üç günlük yalan dünyada gülmek var iken nefret ile solmayalım

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kullar İle Kıllar

Kullar ile kıllar

Kulların yürekleri sızlar

Sızlar ise sızlar

Çare kimde

Hata kimde ey kullar

Başımız dikine gideriz

Önümüze geleni sevmez

Ezer geçeriz

Har ile yanar güller

Bülbüller ağlar

Niçin görmez kullar

Haset ile koşar kullar

Arzuları ile yaşar

Haksız kalır şaşar

Muhabbetsiz kalır naçar

Cahilliğini

Kâmil’lik sanır

Bilmez kul gönüldeki anahtarı

Gece gündüz basar efkârı

Hayatı yaşar kul ayrı ayrı

Edepsizliği ile veriri balans ayarı

Ayarsızlığını bilmez yaşadığı sanrı

Yaptığı edepsizce baş kaldırı

Hidayete yürümez

Adam gibi görünmez

Gece gündüz süründüğünü görmez

Şeytanın baş danışmanıdır bilmez

Değer bilmez

İyilikbilmez

Kördür kabul etmez

Doymak dersen hiç bilmez

Hele ki haddini hiç bilmez

Kin nefrete koşmaktan yorulmaz

Namaz için yorgunum der gelmez

Sözünü bilmez

Ölüm gelecek ansızın akla gelmez

Kullar ile kıllar

Kulların yürekleri sızlar

Sızlar ise sızlar

Çare kimde

Hata kimde ey kullar

Nefsimizden vaz geçmeyiz

Güzelliğe geçit vermeyiz

Elimizden nefretten aşka bir şey geçmez

Yan yatar gezeriz

Reyonları

Marketleri

İsrail çalışır doldurur görmeyiz

İsrail’e boykot edelim almayalım deriz

Marketlerde Türk malı alacak bir şey bulamayız

Kıçımız üstüne oturur ders almadan uyumaya gideriz

Haram maldan hayır gelmez sezmeyiz

Sez ’sekte bilsek’te aldırış etmeyiz

Sızım sızım sızılarla ağlar gezeriz

Elimizde birbirimize kefen biçeriz

Bizde giyeceğimizi bilmeyiz

Kullar ile kıllar

İnsan değil mi kullar

Kırıldı mı gönüllerde dallar

Yeşermedi mi ey kullar

Zincir ile yular

Koyun mudur kullar

Vefayı astık duvara

Yıkılmaz fakir fukara

Rahman vardır yanında

Taşımaz haram para

Açmaz yara yüzü değil kara

Merhem alır gönülleri sara

Kul Mehmet olma gönlü kara

Rahman ile ol gönlünü sara

Yeme sakın haram para

Mümindir bilmezler

Âlem de gönlü ile bir numara

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Hasret Ve Sensizlik

Simsiyah akşam sensiz benimle kalır

Siler sensizlik beni benden alır

Takat getirilir mi sensizliğe

Ben yanar ağlarım densizliğime

Bu yalnızlık beni benden alır götürür hüsran dolu âleme

Hay tüm eşek arıları soksun seni üzen kıran dilimi

Ben sana uzatamadım şefkat ile elimi

Önüne seremedim gönül denilen kilimi

Kırdı bu ayrılık benim bu belimi

Bilmem şimdi kim bilir sensiz halimi

Son anımı yaşıyorum atmıyor sensiz kalbim

Son günümü son sözümü yazdım duvar da bak oku sevgilim

Çok çok pişmanım biliyor bunu Rabbim

Koynumda saklıyorum sana ait gönlüm ile o resim

Şimdi kimi koyarım kalbime senin yerine

Şimdi hasretin demini yaşıyorum ikimizin yerine

Hak ettim gömdüm kendimi yerin dibine

Tüm acılar şimdi yüklendi belime

Mehmet Aluç

Istırapla

Zaman ağlar o zalimin elinde

Bekler zaman zamanı o gününde

Ağlar zalim sonsuz elem içinde

Göçün almış giderken ıstırapla

Yanına kalır sanan yanar ağlar

Her günü kederle ıstırap kaplar

O zaman da zalim ateşte kaynar

Göçün almış giderken ıstırapla

Yolu yıkan yıkılır kalır yolsuz

Bir anda bakar kalmış zalim donsuz

Acıları zaten onun hep sonsuz

Göçün almış giderken ıstırapla

Mehmet Aluç