Gönlümdeki Senle Ben Seninleyim

Son bir adımla kapına geldim

Kapını bana açarsın gülersin dedim

Ne kapını açtın ne yüzüme güldün

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bir görmedin beni ne haldeyim

Gönlümdeki senle ben seninleyim

Gece gündüz düşünde ben gezenim

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Ne kolaydı gönülde keder bırakmak

Kapıyı kapatarak yüzüstü bırakmak

Seni seveni terk edip yalnız bırakmak

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bir gülümsemek çok mu zordu

Hasretin gönlümü yakan kordu

Bu laf anlamaz gönlüm geldi kapında durdu

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Gidiyorum artık bu diyarda

Bulamazsın artık beni arasan da

Gülemedik ikimizde aynı anda

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bu derdim artık bana yeter

Yüreğime saldın onca keder

Belki olursun sen benden beter

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Kul Mehmet’im kendini harap etme

Yâre kızıp bu diyarlardan sen gitme

Bekle kapısından sen sakın küsme

Sen el âlemi bırak rezilliğe çekip gitme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sende Bir Gün Gülersin

   

Bekle ey gönül nereye gidersin

Böyle hızlı koşarsan elbet düşersin

Dert keder içinde kaybolma bitersin

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Üzülerek düşündüğün can alır canında

Dün yanında olan bugün yok yanında

Viran eden yeller esmiş gönül bağında

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Derdi Gönül’e veren dermanını da verir

Nice dertleri çarenin güçlü elleri devirir

Yarın nerede ne olacağını kim bilebilir

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Halden anlamayan yok derken Rahman varmış

Sanırdın tüm yollar sana kapalı darmış

Yüce Rahman gönlüne ne güzel aşkı salmış

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Gönül kapını çalan çıkar artık tık tık

Aşkı bırakıp başka yollara baktık

Aşkın yollarında düşünme nasıl çıktık

Üzülme elbet sende bir gün gülersin

Kul Mehmet’im aşk tutunacak bir dalmış

Yüce Rahman aşkın içinde bin bir çiçekler açtırmış

Girmek almak isteyene aşkın kapısını açık bırakmış

Üzülme bak sende şimdi gülüyorsun artık

Mehmet Aluç©Kul Mehmet

Aradım Yolun Kaybettim

Aşkın yüzüne güldüm sende gülersin dedim

Gece gündüz döndüm ben seni güldüremedim

Zülfüne sarıldım ah yerden yere vurdun

Aşkın güzelliğini sana sevdiremedim

Aşk ile yandım ki ben sen yanmayasın dedim

Aşkın ile yandım ben sana gösteremedim

Tuttum elinde salma dağlara sen duymadın

Attın beni dağlara dönüşü göstermedin

Naçar kalırsam beni sen unutma hiç dedim

Naçar kalmak nasılmış sana öğretemedim

Saldın beni dönülmez dağlara unuttun sen

Yıllarca düşündüm ben seni hiç çözemedim

Sabır deryasında ben boğuldum yeter dedim

Yeniden sev sen diye koştum yolun görmedim

Sevmeyen yolu bulmaz ben seni candan sevdim

Kaldım hasret bağında gül yüzün sevemedim

Aşkla sevmez aşığın halini hiç bilmezmiş

Hasretinden yandım ben sana söyleyemedim

Kul Mehmet’im uzaktan göreyim ben razıyım

Karşısında durayım beni sev demeyeyim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Rahmanın Önünde Tövbe İle Eğilin

Ömrün hata ile doldurdun kul utan

Nedir bunları yapmana sebep

Kimdir elin kolun tutan

Az utan utan

Yalan olmuş biricik sevgilin

Uyandığında alavere dalavere bekler rezilin

Az milletin düşüncesine saygı gösterin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Yüreğinde kendine yer yok

Nasıl insanlık olsun yüreğinde

Namerde yıkılır güçlü bileğin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Utanmadan dersin karşındakine

Her şeyim sensin

Yanına gelince işin bitince

 Dersin bana lazım değilsin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Obur gibi utanmadan yersin

Aç olanın halini bilmezsin

Ruhun bedenine sığmaz şişer'sin

Utanmadan su içsem yarıyor dersin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Nefret yüreğini düğümlemiş düğüm düğüm

Dünyada sanırsın sana yok ölüm

Haram seni dünyada tek gülün

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Ağlayarak yaşayarak gezersin

Ağlattığını hiç görmezsin gülersin

Kendinden herkesi kıskanırsın

Bulunmaz Hint kumaşı'sın, sanki

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Ruhuna yapışmış nefretin kinin görmezsin

İyiliği görünce kıskanır pisletir geçersin

Dünya sanki sana kalacakmış gibi gezersin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Kul Mehmet’im sen merhametle yoluna et devam

Merhamet içinde açan gülden bir demet sevda selam

Merhamet ağacını göz yaşınla sula hayat yoluna devam

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)