Ulan Sev Diyemezsin

Bana açık kapalı ulan sev diyemezsin

Sevemem seni esmer güzel kadın seni

Ben evliyim bilmezsin ulan hiç diyemezsin

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Gülen o gözlerinle git bekâr birini sev

Mutlu mesut yaşayın kur yeni olan bir ev

İkimize bu hayat büyük olur yutar dev

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Ulan sözüyle sen ey savrulan sen çıkışan

Söylediğin hiç olmaz akla değil hiç yatkın

Aklın fikrin karışmış seni gidi ey şaşkın

Ben seninle olamam neden anlamıyorsun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Cümle Gönülleri Kavuştur

 

 

Söyle ey âşık şair gönüllerin diline

Uzansın elin cümle gönüllerin eline

Öğren gönülleri sevmeyi erkân yolunu

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Dallarında dökülmesin nefret ile gazel

Al gönlünü kendinle sen haydi bize gel

Sevmeyi sevilmeyi öğretelim güzel güzel

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Çırpındıkça batarsın çırpınan kuşlar gibi

Nefreti yaşadıkça batarsın gemi gibi

Yeter yalnızlıkla gördün sen kuyu dibi

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Gönülleri seven ol ozanlar gibi sende sev

Sevdikçe küçülmezsin olursun gönüllere ev

Merhaba de ey cana canlar merhaba olma dev

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Cümle sorularını sor olmasın toptan

Ahirette verilecek hesap elbet o an

Sana boş bırakılmaz bilesin bu meydan

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Hakikat imanla teslimiyettir Rahmana gör efendi

Kaçtıkça batarsın nefis şeytan köle yapar vuru kilidi

Nefis şeytanla dünyaya kanalardan baksana kim güldü

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Aklı başından dünya malı almasın gitmesin

Ömür boş yolda boşuna heder olup bitmesin

Ayrılık rüzgârı seni kapıp uzaklara götürmesin

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Kul Mehmet’im dünyada ahiretini inşa et

Durma insanları canları sende biraz gülümset

İnsanları sev gönülleri sevmeleri için razı et

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Gelecek

Gönül olunca ıssız

İçinde doğmaz yıldız

Dağları olur yüksek

Sert olur sert pek

Bırak aşk alnında öpsün

Gönlün aşkı görsün

Kalıcı değilsin ki sen ölümlüsün

Gönlünde ses olsun enginler

Yeter artık sev artık

Önün olsun aydınlık

Yeter sönsün artık karanlık

Ömrüne gelsin artık canlılık

Bitsin artık gamın

Gerçek din gelecek İslam’ın

Sev artık gülsün cananın

Dilin konuşsun olmasın lal

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vatanını Sev Az Ol İnsan

Vatanını sev az ol insan

İnsanlık biterse biter zaman

Nefret ile yaşayamaz insan

Hilal uğruna insan olmaz mı şehit

Vatan uğruna temizlen mi havlayan onca it

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Millet ile şaha kalkar bayrak

Merhametle gönüller olur ak

Merhametli olana yaklaş yakından bak

Merhametli ile nefrete bir yumruk çak

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Ey milletim Rahmandan biter mi ümit

Fazla sıkmayalım bitmesin tahammül limit

Temelsiz evin üstüne serilmez ki kiremit

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Vatansız minarelerde okunmaz ezan

İnsan canı dediğin canlara candır can

Ey nefret sahibi nefretinle yan

Nefis çıkarı için akıtılmaz kan

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Vatan toprağında camiler dolar oluk oluk

İman ile olunca kul alır her an soluk

İman ile yaşayana yok ki yoksulluk

Zenginlik dediğin paraya kulluk

Ancak Rahmana edilir kulluk

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mana İle Hikmete Ulaşamazsan

Mana ile hikmet gönüldedir

Cennet ile cehennem gönüldedir

Nefret kin nefis şeytanla ömürledir

Mana ile hikmete ulaşmak istersen gönül sev

Mana ile hikmete ulaşamazsan dünya olur dev

İrfan mektebi gönüldür

İmanın hakikati Nur Kur’an’dır

Cennet bağının kokusu Nur Muhammed’dir

Mana ile hikmete ulaşmak istersen gönül sev

Mana ile hikmete ulaşamazsan dünya olur dev

Damla ol ırmağa karış

İman dersen hakikate varış

İyilik yap dünya ile yarış

Mana ile hikmete ulaşmak istersen gönül sev

Mana ile hikmete ulaşamazsan dünya olur dev

Öylesine sevki ruhun aşkla uyansın

Aşk ile cümle canlar rengine boyansın

Merhametli ol ki adın hep anılsın

Mana ile hikmete ulaşmak istersen gönül sev

Mana ile hikmete ulaşamazsan dünya olur dev

Gönül köşküne az yaklaş sırrına er

Uzaklaşma ey kul dizde kalamaz fer

Merhamet tohumunu gönüllere ser

Mana ile hikmete ulaşmak istersen gönül sev

Mana ile hikmete ulaşamazsan dünya olur dev

Kul Mehmet’im merhametten uzaklaşırsak nerede kalırız

Nefis şeytan nefret kapar darda kalır parçalanırız

Gir bir gönül’e kalma derdi olana karşı alakasız

Mana ile hikmete ulaşmak istersen gönül sev

Mana ile hikmete ulaşamazsan dünya olur dev

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ağlamayı Öğrettin Giderken Bana

Günlük yaşamımı etkiledin iki gözümsün

Gönül bahçemde açan sen gülümsün

 Gönül bahçemde yine öten bülbülümsün

Tutarsız düşünceleri bırak sev beni

Tenha karanlık gibi karanlıklarda bırakma beni

Gözlerimde ağlamayı öğretme bana severim seni

Şimdi vakit seninle olmanın vakti

Söyle ayrılık fikrini kim aklına taktı

Ayrılık diyince zaten yüreğim yandı

Dön gel bak gel bir akşam vakti

Tenha karanlık gibi karanlıklarda bırakma beni

Gözlerimde ağlamayı öğretme bana severim seni

Dudaklarımda ismin dökülsün gülümseyerek

Hasret gözyaşları süzülmesin yanaklarımda

Yüreğim çölleri ayrılık dağında yalnızlığı yaşamasın

Geceler sensiz bitmez güneşim sensiz doğmaz odama

Tenha karanlık gibi karanlıklarda bırakma beni

Gözlerimde ağlamayı öğretme bana severim seni

Kul Mehmet'im sen yoksun şimdi yastayım

Dakikam günüm anım ayım sensiz kör karanlık

Söyle ben sensiz önüme nasıl bakayım

Hasret yüreğimde iken söyle sensiz nasıl güleyim

Tenha karanlık gibi karanlıklarda bıraktın beni

Gözlerimde ağlamayı öğrettin giderken bana

Söyle ben seni nasıl seveyim bundan sonra ben seni

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim-3-

Bir parça sevenim ol dedim

Fazla bir şey istemedim

Sadece gülümse dedim

Ben gülümsemeyi sevmem dedin

Yutkundum zamanla alışırsın dedim

Sabırla bekledim

Ben fazla sevmeyi sevmem dedin

Günü gelince seversin dedim

Suskunluğun edebi ile bekledim

Ama arada yıllar seneler geçti

Hala sende ne gülümseme var

Ne de beni sevdiğini gösteren bir işaret var

Gözlerinde

Ve

Sözlerinde

Ama ben hala seni seviyorum

Kollarımı açıyorum

Sen yüzünü çeviriyorsun

Sen pişman olacaksın

Ve gülümsemeyen o suratınla

Mutluluğu tatmadan ömrünü sona erdireceksin

Ben hala

Yine sana hasret

Yine sensiz

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgine hasret

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgilinim

Mehmet Aluç

Yıkılır Bu Gönül

Yıkılır bu gönül yârim sensiz vicdanında

Sevgilim gönlüme üzülürken dokunsaydın

Sen koyma önüme engel çektirme yar sızıyı

Gittiğin yol yanlış ne olur dön yârim sen gel

Sev beni ne olur olma bana yabancı el

Kirpik ıslanmasın yârim yıkılır bu gönül

 Hasreti bana layık görme yar beni ezme

Kim sever seni yârim benim gibi sen üzme

Merhamet dokunsun gönlüne yar bensiz gezme

Kirpik ıslanmasın yârim yıkılır bu gönül

 Sevgin bana bu dünyada bulunmaz ödül

Ben sensiz kalırım bakarım melül melül

Kul Mehmet gönül bahçende öten bülbül

Kirpik ıslanmasın yârim yıkılır bu gönül

Mehmet Aluç

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri

Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere eyler mekan

Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri yollarda bekler iken

Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak çiçekleri gibi açılan diken

Kara gözleri ile bekler geceleri hasret i sarmış gönlü bekler erken

İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına gizlenmiş isyan derken

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri hal böyle iken

Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk masumiyeti ile bekler yollarda

Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun köşesinde yol ayrımında

Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok olsun diye sokak başlarında

Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler diye

Haince, sinsice bekler yanaklar solsun ne diye

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri hal böyle iken

Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı

Açar gönüllerde, zevki sefa ile aşk

Gör gözünle işte ahu gözlü Leyla’yı

Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı

Yazık deme, geçen onsuz gecelere

Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek kelimelere

Aşkı ruhuna üfleyen gecelerde

Gör de sarıl onunla geçen günlere, o aşk dolu sözlerle

Kul Mehmet der ağla gözlerim o yârin göğsünde

Selam olsun, seven tüm gönüllere, sevdiğini yüreğinde sevenlere

Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten gecelerde

Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü beklemelerde

Mehmet Aluç

Lisanım Boşaldı

Damlasa da gözümde bugün hüzün toprağa

Ben seni sevmiştim güz ayında aşk ile

Hasret elimde tutsa demem mübalağa

Lisanım boşaldı yar sendeki bu aşk ile

Hazan mevsimi sinem nasibim var kor alev

Sensizlik eyler beni perişan gel beni sev

Cenk eyler gönlüm yar aşk ile seninle yar

Lisanım boşaldı yar sendeki bu aşk ile

Kul Mehmet’im başına yaz ayında yağar kar

Ne olur gülüşünle gel şifa ile sen sar

Yüreğimde sensizlik şifa olmaz bana yar

Lisanım boşaldı yar sendeki bu aşk ile

Mehmet Aluç

--------------------------------------

Empty my language

Also drops in my eyes today sadness soil

I love you, I fall in love with

Longing tuts I have also not hyperbole

Empty my language contest in love with you

Hazan season I share my bosom glow flame

Ey have come so miserable without you love me

Cenk O my soul split in half with you love

Empty my language contest in love with you

Mehmet oil per servant in the summer snow

What happens when you smile to come with healing song

Sensizlik half of my heart will not heal me

Empty my language contest in love with you

Mehmet Aluç

İman Yoksa Eyvah Dersin

Var sen istediğin kadar yaşa

Zarar gelmesin kalem kaşa

İster fakir ol ister paşa

Ecel gelir bir gün her başa

Var gönül iman ile yaşa

Ecel gelecek bir gün bu başa

İman ile gidersin koşa koşa

İman yoksa eyvah dersin ömür geçti boşa

İman ile aşkı al gönlüm yaşa coşa coşa

Nefis şeytan ile ömür geçer boşa

İman aşk olursa gönülde şeytan bile şaşa

Zarar gelmesin gönül ile kaşa

Kul Mehmet’im kalemin ile sen çok yaşa

İman olursa aşk olursa gönülde gönüllere olur paşa

Yârin candan sev imanı gönülde taşı yârin ayağı değmesin taşa

Şeytan günaha sokarsa tövbe etmek için sakın deme haşa

Mehmet Aluç

Haşa: Bir durum veya davranışın kesinlikle kabul edilmediğini anlatan bir söz.

Ecelle Biçilen Bir Karış Beze

Bülbül gülün başında niçin figan edersin

Yârin kaybettin ondan mı figan eylersin

Kurumuş güller gül bağına mı ağlarsın

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Ne bakarsın ey fani kul kaşa göze

Baksana gönülde dilde çıkan söze

Sonumuz değil mi ecelle biçilen bir karış beze

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Kul Mehmet Var koş yetiş imana eyle acele

Zaman biter koşar gidersin gelen ecelle

Gönlünde imanla seni bekleyen Rahmana

Ağlama bülbül bahar gelir güllerin yeniden açar

Mehmet Aluç

Seveceksen Allah Aşkı İle Sev

Seveceksen Allah Aşkı İle Sev

---

	Ah gönül bir bilsen Allah aşkını Bırakırsın dünya mal mülk aşkını Olursun vallahi Allah aşkı ile sevgi şaşkını Bırak dünyayı Allah aşkı ile dünyada dön Kudreti sonsuz  Merhameti ile gönülleri gülümsetir Dünyadan sefayı unut gönlü öldürür ahirete bırak sefayı sev insanları  Ömrü ahireti güldürür Bir gün musallaya bedenin konur Allah aşkıdır işte sana musallada onur Dualarla seni mezara iki kişi bırakır unutur Allah dünyada ve ahirette unutmaz Seveceksen Allah aşkı ile sev insanları Allah aşkı yoksa gönülde kimler sever seni İnsanları sevmezsen insanlar neylesin seni Gönlünde merhamet yoksa ölüm neylesin seni Seveceksen Allah aşkı(merhamet ile) ile sev insanları Musallaya konulunca iyiliği varsa söylenir İyiliğin yoksa kötülüğün söylenir senin Dünyada iyilikle kazandığındır senin Diğerleri dünyada kalır değildir senin Seveceksen Allah aşkı(merhamet ile) ile sev insanları Bu kervanlı giden yolda merhametsiz gönül olur mu Söyleyin kardeşlerim kul imansız yolda yürür mü Fahri kâinat gül kokulu Resulsüz olur mu İman ile gönül kapısını açmak gerekir dünyada Seveceksen Allah aşkı(merhamet ile) ile sev insanları İman ile gezelim gülümseyerek varalım mevlaya Kırılsa ayağımız dönmeyelim iman dolu yolda hoplaya zıplaya Fani dünya malına kanmayalım gelip geçer düşürür belaya Seveceksen Allah aşkı(merhamet ile) ile sev insanları Mehmet Aluç