Gönlüm Ruşen Oldu Bakışınla

                            

Ey sevgili, gözünde aşktan bir parıltımı var

Şebnem gibi, gözden akan gözyaşların mı har

Rahmanın, Nur ve azameti ile açan merhametin mi var

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Bakışınla, aşkın parıltısı ile gönlümde, goncalar açılır

Elem kederler yok olur, açan gonca güllerde bülbüller şakır

Benzer, melek suretine yüzün, sanki aşk ile nur fışkırır

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Bu gönlüne canımı terk ettim, yoluna bıraktım

Canım yok oldu, bir anda aşk cana geldi, artık rahatım

Aşk ile o gönlün, gönlüme sultan oldu, benliğimi bıraktım

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Sattım bu canımı, senin gönül pazarında

Bir kıymeti var mı acep, gönlüm senin nazarında

Bakışlarından belli, güller açar bana bakarken, anında

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Vuslat ile gönlümü, gönlüne pervane eyledin

Derya içinde, canımı buldum beni kerem eyledin

Gönlündeki otağa beni ettin bey, gülüşünle dilim bal eyledin

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Kul Mehmet’im, hayalimdeki aşka kavuştum, Rahman’a şükür

Şimdi aşkın dergâhın da, Rahmanı âlemi ediyorum tefekkür

Hayretle bakma, aşkın gülüşü ile gülüşünü yaşıyorum, çok şükür

Güller, güler o gülüşünle, gönlüm Ruşen oldu bakışınla

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gülümsemenin Şebnemin'de

Gülümsemenin Şebnemin'de

---

Ayrılığın bir kabuk gibi yaralarımın gün yüzüne çıkmasına sebep oldu gülüm.
Hala acısını zevkle yaşıyorum ben neşeyle gülüm.

Sebep olan sen mi ben mi tartışılır, lakin gülerken neşeyle zevkle güldüğümü de sanma gülüm, gülmek için az gülüyorum, sızısı belirli olmasın sen gittin de ben yıkıldım ya o belirli olmasın diye a gülüm.

Yaz demeden kış demeden yaramda ki sızı eksilmeden sensizliği yaşıyorum gülüm…

Sahi ayrılmamıza sebep olan zalim ayrılığın sebebi neydi? Ben hatırlayamıyorum, mazinin kırık kanatları altına oturdum seçtiğim bu ayrılığın ıstırabını çekiyorum.

Sen nasılsın bilemiyorum a gülüm…

Çağırsam gönlümü önüne sersem gel desem af et beni desem koşar gelir misin bana?

Sarılmanla döktüğüm acılarla ıstıraplarla dolu akan beni gözyaşlarımın ateşini şefkatinle sarılmanla söndürür müsün a gülüm…

Şimdi komşumuzun kızı gülümser ile sana haber salacağım, lütfen çağrıma cevap ver ver ki, çığlık çığlığa feryat eden gönlümdeki kelimelere, sözlere, pişmanlıklara, arzularımın sesini keselim a gülüm…

Halimi anlatacak kelime bulamıyorum artık gülüm.

Cılız sözlerim gibi cılız sessizliğe gömüldüm, hatam neyse kabulüm a gülüm, yeter ki sen gel bana gülüşünle…

Gülümsemenin şebnemin de kahkahalar açsın gönlümde. Aşkın pençesiyle tut gönlümde, gereken cezayı ver bana ve gönlüme razıyım. Gücümü ömrümü yiyip bitiren pişmanlıkla ben baş başa bırakma a gülüm, bekliyorum çocuklar gibi bütün benliğimle ve ruhumla, gel ki hıçkırıklarım kahkahaya dönüşsün gülüm.

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...