Zerre Zerre Bu Kâinat Biz Gülen İnsan Kokmalı

Kavgalı gürültülü olsa da bu şehirler

Bizi alıp bizden götürse de bu iller

Yaşamak zorundayız bir lokma ekmek kavgası için

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Ne şenlik kaldı ne bir tatlı gülümseme

Yuttu bu şehirle çok kazanma hırsıyla kendini bilmeme

Akşam yatış sabah kalkış bir telaş kimseyi görmeme

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Ne toprak kaldı ne bir açan taze bir çiçek

Bu güzellikler acep ne zaman geri gelecek

Yoksa farkına varmadan bu hayat böyle çiçeksiz mi geçecek

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Gönüller ki gülmenin sevmenin varmanın kapısı

Vatan toprağında vatanın gönüllerde bir yansıması

Aynı din iman vatan bayrak ile bir yöne birlikte varılması

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Zerre zerre bu kâinat biz gülen insan kokmalı merhametle

Söyler misiniz bu göğsümüzde taşıdığımız bu kin nedir

Var imanınla birlik kardeşlikle bu kin nefreti devir

Yüce Rahman sana verdiği imanla her yaptığını bilir

Uzaklaşmak şehirden varmak eski mahalleye dersen

Ne eski mahalle kaldı nede o eski mutluluklar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gerisini Ne Siz Sorun Ne Ben Yazayım

 

Ey kalem gönlüme uy yazma yavaş yavaş

Şiirlerim gönüllere yazılmazsa da çok çok

Sanki yazarken yiyorum ben döner dürüme sarılı lavaş

Ben yazarken hızlı yazıyorum biraz

Gerisini ne siz sorun ne ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

İşte ben yazarken böyleyim

Heceye vakit ayırmadan yazmaktayım

Gerisini siz sormayın ben yazamıyorum ufak ufak

Doğarken yazarım yine durmadan şafak

Gönlümle şiirlerimdir pak

Gerçi şiir gibi duru sevecen olsak

Gerisini ne siz sorun ne ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

Gönüller ki kalmış kupkuru

Ey kalemim yağmurla beraber yaz

Sula kurumuş gönülleri kalma yavaş yavaş

Elimde olursa nede güzel olur dürümden lavaş

Yiyeceğimiz değil mi bir lokma aş

Neden kırılır bunun için onca baş

Birde gözlerde akar yaş

Ah gerisini ne siz sorun nede ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

Dünyamız olmuş tam bir tımarhane

Çıkarmalı içindeki akıllıları

Sokmalı bizim gibi akıllı delileri yavaş yavaş

Yok, yok tımarhanede binlerce akıllı var

Bu zalim nefis dünya mal düşkünlerini

Atmayalım tımarhaneye ismine olur yazık

Atalım kör karanlık kuyulara kapatalım üstlerini

Yavaş yavaş

Çıkmasın dünyada savaş

Çıkmasın ülkelerde iç savaş

Bitsin yavaş yavaş

Verelim günde bir lokma aş

Nedir bunca bitmez savaş

Kim ne kazanacak ey kardeş

Mezara sığmaz ki bu savaştaki amaç

Yakalayın tıkın tüm insanları tımarhaneye değil

Kör kuyulara yeri burası tımarhane değil

İnsanlıktan çıktı dünya insanı geldi nereye

Belki milyonlarca insan daha ölecek seneye

Ah gerisini ne siz sorun nede ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

Bitsin artık insanların çektirdiği dert

Atalım dünyada kalmasın dert mert

Nedir bu hırs kazanma vicdansızlığı

Nedir bu öldürme aşkına hasret

Hani kalmadı adalet

Kimisi derse bana ne

Bende derim bendeki dertten sana ne

Olmaz böyle bana ne sana ne kime ne

Olmuş dünyada ki insanlar serseri

Nur Kur’an Nur Nebi insanlığın değil mi rehberi

Dinlemiyor görmüyor ölen insan mı hayvan mı birileri

Hani herkeste vardı takardı başına doğruluk tacı

Hepimiz mi birden olduk Kul Mehmet’im zurnacı

Çalarız böyle acı acı

Yok, mu insanlığın ilacı

Nur Kur’an Nur Resul ilacı

Ne yapsın Nur Kur’an Nur Sünnet hepimiz baştan savmacı

Kovmacı

Yıkmacı

Ayaklamacı

Say say bitmez bizde bedavacı

Ah gerisini ne siz sorun nede ben yazayım

Sen hızlı hızlı yazmaya devam et olma kalemim yavaş

Yazarken elimize geçmedi söyle bir ekmekten de lavaş

Mehmet Aluç © Kul Mehmet