Aşkın var mıdır dünyada eşi ?

aşkın var mıdır bu dünyada eşi

varsa sağdan soldan çakması gelir

onun yerini tutmaz üçü beşi

var mıdır onun gibi ahiretlik

muhabbetle vuslatına söyleşi

sağdan sonra gelse taciz ateşi

ayrılık dersen cehennem ateşi

gönül varmasın o billur karaya

gönül hiç sığmaz oraya buraya

şuraya ordan karaya semaya

parçalanır gönül ömür kafesi

çok hoş çıkar dilde sözle nefesi

durabilir mi önünde söyleyin

beşer beni beşer gönülde pişer

ayrılıkla yaşanır bu dünyada

 bitmez sonsuz kıyametle o mahşer

gelir o  hasret soldan üçer beşer

şaşırır mı aşık yolunu bulmak

için yollara durmaz da düşer

ah yollar buldu mu gönülden aşık

aşk  ile kendinden geçerde kokar

aşık gibi kendinden geçer geçer

arı kovanına o düşmüş gibi

bedeni tatlı tatlı sızlar yanar

açar gönülde rengarenk gül çiçek

sevdiğine vermek için gönülde

hasreti içine çekerde çeker

sanılmasın aşık hasretle çöker

sanmayın bu aşk biter aşık biter

asıl aşk daha yeni yeni başlar

sırtına tır bağlasan onu çeker

o gönlü engelleyemez ki beşer

gönlü olur spiker

hep canlı yayındadır

paket yayını olmaz

izlenilir her zaman her saniye

pırıl pırıl gönülde

aşk  kokan türküleri

gören der deli sefil

bilmezler ki aşık aşık o asil

hasrete karşı deli gönül siper

yollar aşılır aşkla  birer birer

yine aşığı gören öldü diye

söyler dilde olmaz duaya amin

bilmez aşkla o gönül ölümsüzdür

gönülde aşktan önce cenazeydi

şimdi canlandı can oldu tap taze

aşk nelere kadirsin

Rahmandan misafirsin

gönülde güller alem açtırırsın

cihana kokusunu koklatırsın

anlatmaya yetmez sözler kelime

yeter kul Mehmet'im artık söyleme

çekil yoldan aşk geliyor bekleme

aşkın var mıdır bu dünyada eşi

varsa sağdan soldan çakması gelir

onun yerini tutmaz üçü beşi

var mıdır onun gibi ahiretlik

muhabbetle vuslatına söyleşi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kaldığımız Handa Kapı Kapanır Yıkılır Han

Bak etrafına iman ile kardeşlik âleme sığmaz

Nefret ile gezenleri önüne katmış hiç durmaz

Bu iman ile kardeşlik bilin ki hiçbir gönlü yakmaz

Yalnız nefret kin ile olanları yakar yerinde durmaz

Biz bu âlemde kardeşlik iman ile uyandık

Nefret ile gezenleri mezar kazdık içine koyduk

Sabır ile gezdik biz sanmayın nefretinize uyduk

Son nefesinizi vermeden uyanın diye biz bekledik

Biz nefreti yazmayız merhamet ile gezeriz tarih yazarız

Nefret kini ile dolaşıp yakanın mezarını derinden kazarız

Yarınlarımıza bizler merhametle gülümseyerek bakarız

Sanmayın biz sizi nefretinizle adam yerine koyduk nefretinizle yakarız

Bakın tarihe nefret ile gezenler ölür iken kıvrandı

Sanmayın gittiği yerde melekler onlara iyi davrandı

Ateş ile yandılar sonsuz elem içinde kendileri istedi yandılar

Nefret ile şeytan peşinde gitmeyin dedik kendileri kandılar

Ecdadım gönlünde merhametle imanı cihanda gezdirdi

Nefret kin ile gezenlerin cümlesini canından bezdirdi

Aman dileyene eli kalkmadı dilemeyen ise ecel şerbeti içirdi

Cümle gönüllere iman ile edep hırkasını tevazu ile giydirdi

Bazen ava giderken avcı yolda kendisi avlanır

O av olma ile yüreği elem ile sızım sızım sızlanır

Tam kalkar iken birde kendi kurduğu tuzak ile yakalanır

Sanma sen ey avcı nefret kin sana bulaşmaz,

 İşte adaletin oku yüreğine böyle saplanır

Kul Mehmet’im herkese yeter bu güzel cennet cihan

Dertli gönüllere derman ile koş o derdine tercüman

Unutma kul sana kalmaz dünya bak unuttun yaşadığın imtihan

Hepimiz misafiriz bu dünyada kaldığımız handa kapı kapanır yıkılır han

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)