Sözler Aşkla Dökülsün Dilinde

Bana geleceksen aşk diliyle gel

Aşksız dilde olur diken eser kara yel

Sözler diken gibi batar gönül sevmez

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Aşktan başka ne varsa gönlünde boşla

Sev insanları candan gülümseten bir hoşla

Nefsi şeytanı durma sen hemen taşla

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Gel insanları tatlı dil sözlerle karşıla

Sana kim dedi söyle gönülleri haşla

Hayat devam etmeli kaos’suz barışla

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Haydi, durma güzel aşk sözleriyle başla

Sende görsün insanlar varsınlar aşka

Sen başka güzel âlem başka güzel olsun bu bakışla

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Aşksız dil derdini anlatamaz yıkılır kalır

Aşk ile seven sevdiğini aşk diliyle alır

Aşksız olan gönül her dem yanılır

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Aşksız dil ne halden anlar ne halleri sorar

Aşksız dil hem gönlü hem insanları yorar

Aşk ile olmayan insan insanları kapısından kovar

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Aşksız gönlün nehri pınarı bulanık akar

Dilinde çıkan sözler hep gönülleri yakar

Kâinatı anlamadan insanı anlamadan bakar

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Arıda aşk olmazsa çiçek aşksız açarsa bal olmaz

Dünyada huzur barış olmazsa yaşanacak diyar kalmaz

Hak bizleri barış için gönderdi neden kimse anlamaz

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Dikmeyelim gönüllere hasret dağlarını

Yıkmayalım gönülde aşk bağlarını

Aşk olmazsa kuramayız güzellikle yarınları

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Muhannete muhtaç olmayalım birlik olalım

Zalimin zulmünde inlemeyelim kardeş olalım

Nefis şeytandan çekmeyelim hakka nura varalım

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Kul Mehmet’im aşksız dillere yanarım

Aşksız ağlayan gönül varsa ona koşarım

Dertli gönülleri aşk iline götürür aşka bağlarım

Sözler aşkla dökülsün dilinde tel tel

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Ereyim Muradıma

Ereyim Muradıma

Gizli gizli otururdum gönlümün köşkünde

Seni gördüm çıktım hemen ben meydana

İsmini zikrederken gönlüm senin peşinde

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Yüreğime gamı yükleme gülüşünle gülsün

Gurbet ile gönderme yanında kalsın ölsün

Gözlerini sakla gönlümde mezarımda seninle görsün 

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Durulayım yanında bulanık akıtma beni

Cefalar çektirtme devan ile yaşat beni

Gireyim gönlüne dünyaya doyan eyle beni

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Keder ile yandım gülüşüne vuruldum

Akmayan bir pınardım okyanus oldum aktım

Kurumuş bir daldım çınar oldum sana uzandım

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Susuz bir ovayım gönlün ile sula yar beni

Kurumuş bir çiçeğim gönül içine al yaşat beni

Yolunu kaybetmiş bir aşığım tut elimde yolum ol benim

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

 

Kul Mehmet’im gel gir gönlüme saraylar yaptım

Bu garip gönlümü aldım sen gönlüne sattım

Al beni gönlüne seven yap yoksa ben battım

Gel gir gönlüme ey sevgili ereyim muradıma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

      

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Çok Geç Oldu Deme Sakın

 

Lakin çok geç oldu deme sakın çık gel

Gözyaşları aktı kurudu unutmuştur deme sakın

Hicran taşları gönlümde yük gel yık ol yakın

Bana gelmene söylesene nedir bunca engel

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Haydi, gel de bakayım o tatlı gülümseyen gözlerine

İnanayım bana aşkla söylediğin o tatlı sözlerine

Bir sabah geleceğim dedin benim artık her anım sabah

Gel de ne olursun bitsin bu yüreğimdeki dilimdeki ah

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Yudum yudum ayrılık mı içitin de gelmezsin

Yoksa seni candan sevdiğimi mi bilmezsin

Giderken senin için yandığımı da görmedin

Gönlümde senin için ağlayan hıçkırıkları da mı duymadın

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Çok geç olmuş ölenler içindir bunu iyi bil

Sen hala kalbimde yaşıyorsun gel de gör

Ne olursun gel de bu hasreti ayrılığı sil

Yoksa aşksız sensiz lal oldu bu dil

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Kul Mehmet’im bana yudum yudum ölümü içirme

Sensiz hasret ayrılık kapısında ömrümü çürütme

Dön gel hatanla af ettim beni güldürtmeden öldürtme

Hatam varsa söyle ne olur beni perişan yerlerde süründürtme

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Dön Gel Bitsin Çilem

 

Ayrılık yoluna hiç kalmadı tahammülüm

Gönül bağımda artık ötmüyor yar bülbülüm

Gerçi söyleyecek bu son sözümdür yar benim

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Sen çekmezsin galiba ayrılık acısını

Ben her gün çekerim yar sensizlik sancısını

Hasret ile ayrılık takmış yar kancasını

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Sıra dağlar gibi yar hasret araya girdi

Seni bilmeyenler yar suçu hep bende bildi

Bilmem bu ayrılık yar araya nasıl girdi

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Bu kor şikayeti yar söyle ben mi istedim

Çekip giderken halim ne olacak bilmedin

Ağlar bu gözlerin sen yaşını hiç görmedin

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Son defa söylüyorum ne olacak sonumuz

Vuslatla kavuşmaya çıkmaz mı yar yolumuz

Hep böyle kırık mı yar kalacak bu kolumuz

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Onca dil döktüm sana gelmeye yok niyetin

Al sök bu gönlümü bu olsun benim diyetim

Zaten benim aşkımdı sevmekle bu servetim

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Kimsede bulunmaz bu sendeki kuru inat

Kırıldı uçurmaz yar beni artık bu kanat

İstediğin bu cansa vereyim yar teminat

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Unutmak en güzeli artık yar bana göre

Artık bundan sonra kim kavuşmayı ah göre

Artık hayatım söndü yaramadı bu yöre

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Kul Mehmet’im söz bitti laf artık hiç laf değil

Ayrılık bileğini bükemedin sen eğil

Sen aşkla sevmelere artık ver yine meyil

Ya dön gel bitsin çilem ya da kapansın gönlüm

 

Mehmet Aluç- ©Kul Mehmet-

Gerisini Düşünme

Gel perişan halini hayra yor

Aşk ateşi yakar ateşten kor

Kaybettin ise yolunu bir bilene sor

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Gönül’e sabırla Rahmet iner

Eceli gelen bu dünyadan gider

Çile dediğin bir gün gelir biter

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Uzatılır sana Yüce Mevla’dan el

Koş gel der yoluma yavaş olsa da gel

Merhameti görünce gözünde akar yaş olur sel

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Çileyi derman gelir alnında öper

Bundan sonra her şey olur süper

Ölümden sonra yeni hayat sana güler

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Can olan canlar canına can katar

İnsan canı sevmeyen nefretle yatar

Nefis şeytan alır pislikten çamurlara katar

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Ölümden sonrada sonsuz hayat vardır

Bu dünyada ne kadar iyilik yaparsan kardır

Gönülde yoksa iman mezar ile ahiret çok dardır

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Her karanlığın ardında güneş doğar her seher

Dünyada ölümden sonra var sonsuz bir sefer

İman ile merhametle ol Allah’a ol bir nefer

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Nur Kuran ve Nur Resul bize rehber

Karanlık yollarda nurdan bir fener

Arasan da bulunmaz böyle bir cevher

Dert sıkıntı çileli günler gelir geçer

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Kul Mehmet’im imanla ol işte sana hüner

Dünya iman ile merhametle döner

Bu canlı beden bir gün olur söner

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dokunursan cana ateş değer sana

Ey kul dünya kucak açmış sana

Merhameti al gönlüne gel diyor bana

Sakın dokunma diyor sen cana

Dokunursan cana ateş değer sana

Dünya der bırakma gönlünde merhameti

Uzattım san alsana merhametle gül sepeti

Sakın alma gönlüne sakın nefreti

Dokunursan cana ateş değer sana

Her canı canın gibi bil

Nefreti gönlünde âlemde sil

Yoksa sonunda olursun rezil

Dokunursan cana ateş değer sana

Tahammülün yok mu farklı düşünceye

Tahammül götürür seni gülümsemeye

Tahammülün yoksa in boğul dereye

Dokunursan cana ateş değer sana

Hasret içinde bırakma insanı

Merhamet merhemi ile sar yaranı

Bozma insanlarla aranı

Dokunursan cana ateş değer sana

Gün ışıdı Nöbetçi şair gider 

Sanmayın şiirler gönülde biter 

Şiir gönüllüler her zaman güler 

Şairler tüm gönülleri sever 

Güzelliği yazar gider

Kul Mehmet'im ömür sürür bilinmez kaç vakit

Ömür bu kula verilmez ki peşin nakit

İnsanları fazla etme sen tenkit

Dokunursan cana ateş değer sana

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

(Nöbetçi Şair)

Gel Varalım Rahman’ın Yanına

Derman bulunmaz mı sandın

Kul Rahman ile olunca

Derman bulunmaz sandın işte yanıldın

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

Kul Allah ile olunca

Dağlar mı girer araya

Gönül denilen saraya

Varalım gelelim bir araya

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

Ben kulum sende kulum diyelim

Gönül bağını düğümlemeyelim

İman ile Rahman’a yürüyelim

Gönül bağlarında gül derelim

Kurumuş gönüllere gül ekelim

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

İmansız gezenleri görün neleri kaldı

Nefis şeytan aldı insanlığını bitirdi çaldı

Ecel gelince hepsi çıplak kaldı

Oda yandı âlemde yandı

Olmaz olsun böyle insanlık

İmansız kaldı insan böyle çıplak kaldı

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

Kul Mehmet’im kul durmazsa sözünde

Muradı hep kalır gözünde

İman güldürür yeryüzünde

İman ile kal tut sözünü sende

Var, inanma sen nefis şeytan sözüne

Gel varalım Rahman’ın yanına

Sende yanma bende yanmayayım Allah aşkına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dön Gel Annem,

Annem sensiz yaşadığım cehennem

Bilmem sensiz hangi yöne ben gidem

Giderken söylemedin nasıl gülem

Gittiğin yerde gülümsersin bana

Sensizlik tak ediyor inan cana

Dön gel annem döngel artık sen bana

 Sensiz bu yaşamayı ben hiç saymam

Hasretinleyim nasıl sana doyam

Bu bedeni kaldırıp ben nereye koyam

Gittiğin yerde gülümsersin bana

Sensizlik tak ediyor inan cana

Dön gel annem döngel artık sen bana

Anne ile tatlı olurmuş hayat

Sen yoksun her şey oldu inan bayat

Uzaklarda kaldın bir öpücük at

Ondan sonra yerinde rahat sen yat

Gittiğin yerde gülümsersin bana

Sensizlik tak ediyor inan cana

Dön gel annem döngel artık sen bana

Kul Mehmet’im Anne kanat kol imiş

Annesiz bu hayat ne zor imiş

Annesizliğe çare hiç yok imiş

Yokluğuna çare derman değilmiş

Gittiğin yerde gülümsersin bana

Sensizlik tak ediyor inan cana

Dön gel annem döngel artık sen bana

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gel

Gönül mezarına ben yattım boylu boyunca

Gözlerine doymadan ecel beni bulunca

Beklerim makberde ben seni günün dolunca

Hasretim sineni yar yakıp kavurmadan gel

Aşk gözüyle kokuna bu tenim doymayınca

Arayıp kendimi ben teninde bulmayınca

Mezarımda toprakla yar sensiz dolmayınca

Hasretim sineni yar yakıp kavurmadan gel

Nakşet makber üstüne yar sen kendi adını

Gece gündüz sen yâd et muhabbetle adımı

Mezarıma da dolan sensiz yakan sancımı

Mezarımı ateşle doldurmadan çabuk gel

Göremedim dost gibi atan o yüreğini

Duyamadım bende yar sevdim ben dediğini

Göğsünde koklamadım aşkın o yasemini

Yaseminler kokusu göğsünde bitmeden gel

Sinemde tutamadım ben arzunu yâdını

Sana açamadım ben gönlümün yapısını

Makber de anıyorum ben hasretle adını

Gönül kapını bana kapatmadan çabuk gel

Ben senin gönlünde aşk deryasında yar öldüm

Sanma sevgilim sende gülmeden öldüm gittim

Gönül sinene solmaz gülleri diktim gittim

Diktiğim güller aşksız kuruyup solmadan gel

Kul Mehmet'im gönlünde yaşarken ben ölmüşüm

Fani olan dünyada az seninle gülmüşüm

Seninle aşk badesi içmeden yar göçmüşüm

Aşk badesini yalnız içip bitirmeden gel

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-