Yalnızlık Zehri

  

Uzanacak el yok mu benim gönül dalıma

Kırıldı parçalandı düştü işte yanıma

Çareler gelsin haktan can dosttan bu yarama

Yoksa yalnızlık zehri karışacak kanıma

Neden hiç kimse binmez gönüldeki salıma

Çok mu rezildir herkes bakar garip halime

Söylenecek yok mu bu acep hiç bir kelime

Yoksa yalnızlık zehri karışacak kanıma

Gönül bağımda açmaz bir an gonca çiçekler

Garip halim görenler acep ne diyecekler

Karşıma hiç çıkmaz mı ey gönülden erenler

Yoksa yalnızlık zehri karışacak kanıma

Kul Mehmet’im yaranı hak ile dostun sara

Adımların hak ile dostuna hemen vara

Yoksa silinmeyecek gönlündeki bu kara

Yoksa yalnızlık zehri karışacak kanıma

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Ben Zehir mi İçtim

Kandırdı beni hain gözlerin

Boşa mıydı tüm sözlerin

Kırıldı gidişinle dizlerim

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Ne söyleyim ben gidişine

Hasret kaldım gülüşüne

Kırıldı dizlerim gelemedim peşinde

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

İnsanın eceli kefeniyle gezermiş peşinde

Bazen ecel gelmeden kul ölürmüş gönlünde

Mutluluk beklerken dertler gelirmiş peşinde

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Artık ben değilim kendimde

Mutlu olamadım ben gönlümde

Mutluluğu bulamadım acep saklı neyin içinde

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Bu gönlüm yanıyor alevler içinde

Kavuşur muyum yâre günün birinde

İnsanın sağlığı da olacak yerli yerinde

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Kul Mehmet’im yaşama derbederliği

Aşkın buymuş diyemem ölçeği

Vefasız ne yapsın aşk olamadı yar aşkın çiçeği

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Her Götürmeyişin'de Kanatlarım Kırıldı

Kaybettiklerim den sonra sen geldin yanıma

Amorf sözlerinle gözlerinle içimde büyüdün

Sorguladın düşlerimi hislerimi kaybettiklerimi sormadan

Düşlerim tükenişliğim zaten buruktu anlamadın beni

Sessizce bekledim beni anlamanı

Tükenmişliğimle yanımda kalmanı

Alıp beni uzaklara gülümsemelerin ocağına götürmeni istedim

Götürmedin beni her götürmeyişin'de kanatlarım kırıldı

Yenilgiler yanılgılar ruhumu sarmıştı dinledim gece gündüz sessizce

Anlamak istedim bulunmayan soruların tehlikeli bakışlarında

Ne ben anlayabildim ne sen beni anlayabildin

Çizik gülüşümün baharında

Ne sen kovaladın tatlı gülüşünle

Ne de düşlerim beni kovaladı yarına varmak için

Bu duyarsız sokakları ve şehri sevemedim aynı senin gibi

Zaten beni de kimse sevemedi tesadüfen bir bakışla

Alıp beni uzaklara gülümsemelerin ocağına götürmeni istedim

Götürmedin beni her götürmeyişinde kanatlarım kırıldı

Mehmet Aluç

Amorf: Biçimsiz.

Kavuşamadım Gül Yüzlüm

Kavuşamadım ben sana gül yüzlüm geç kaldım

Yol aradım sana varayım yol bulamadım

Son nefeste kavuşayım dedim kavuşamadım

Adım adım kırıldı ayağım varamadım

Kavuşamadım gül yüzlüm ben kavuşamadım

Kavuştum da seninle öldüm bende ay yüzlüm

Kavuştum da seni bulamadım gül yüzlüm

Mezarın yıkılmış hasretimle sensizlik ölüm

Yol aradım sana varayım yol bulamadım

Son nefesine kavuşayım dedim kavuşamadım

Kavuşamadım gül yüzlüm ben kavuşamadım

Kavuştum da seninle öldüm bende ay yüzlüm

Kul Mehmet’im sinem sensiz yanar kanar

Kurudu beraber diktiğimiz o çınar

Akmaz artık sensiz kurudu akan o pınar

Mezarın başında kurudum ölüm beni sınar

Kavuşamadım gül yüzlüm ben kavuşamadım

Kavuştum da seninle öldüm bende ay yüzlüm

Mehmet Aluç©

Kırıldı Gülümseyerek Bakan Bakışları

Ey gönlüm sen artık etme şikâyet! Koşmaktan kaçmaktan kalmadı sende takat…

Bir bedel ödemen gerekirse ödemekten çekilme, aşkın yolu çileli olur zahmetli olur sonu mutlulukla dolar. Neden burnun dibine yürürsün?

Dur hemen gitme, dinle aşkın sana tattırdığı musikiden nağmeleri o güzel sözleri, anları…

Baksana seni seven oldu solgun, kalbini kırdığın yeter artık, aşkın kollarına kendini bırak…

Kırıldı seni sevenin umutları, kırıldı gülümseyerek bakan bakışları, var git gönlünü al aşkın tatlı sözleri ile.

Haydi, merhametle coşsun kalbin, sevgi ile aşk ile dolsun kalbin, haydi güzel bakışla bak yârin gönlüne, yakma yıkma…

Hülyalara dalmıştı, kıvranan gözleri ile

Dumanlı sokaklarda aramıştı sevgiyi

Bulamamıştı

Uzun zaman sessiz kaldı, haykırdı

Duyan çıkmadı

Sevgisiz sokaklara daldı

Kayboldu

Mehmet Aluç