İnsanlığını Ara Sen Bul

Laf söz bilmeyen dinlemeyende olmaz ki hiç dost

Dost olmadığı gibi ona hiç insan denilmez olmaz kul

Dost olmayanın önüne serilmez bir eski çulla post

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Mademki nefret dolusun istediğini hep yapacaksın

Merhametli bir kul gördüğünde sen hep kaçacaksın

Bir ömür boyu mutluluk nedir hiç sen yaşamayacaksın

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Belli ey insan olmayan şeytanı hep sen anacaksın

Gittiğin nefret yolunda yolda acizliğinle kalacaksın

Gafletinle sen ne olduğunu anlamadan yanacaksın

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

İnsan kendi dostun arkadaşının silinmez aynasıdır

İnsan olmayanın sanki kıçına sürülmüştür nişadır

Durmaz nefretiyle ortalığı karıştırır her an fıldır fıldır

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

İnsan olmayanla oturup sen bir parça ağlayamazsın

Derdin var ise onunla hiçbir zaman paylaşamazsın

Yola çıkalım dersin bilmezsin niyetini yol alamazsın

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Böylesine yeis ’ini kaybeden bilmem ki ne denir

Ne söyleşende anlamaz bilmez sanma beğenir

Bir parça sabrı yoktur bir anda bakarsın öfkelenir

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Kul Mehmet’im nefret sahibini yaşadığı hayat değil

Git dersin pişmanlıkla Yüce Rahman önünde sen eğil

Cahilliğiyle parlar iman etmez ne söylediği belli değil

İnsan olmayana denir ara sen insanlığını ara sen bul

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mümin İşte Budur Derim

İyi bilin mümin yıkmaz

Mümin kin nefret dolu bakmaz

Mümin nefretle gönüllere akmaz

Mümin merhameti dağıtmadan yatmaz

Helal içine haramı katmaz

Doğru söze yalan katmaz

Hele hiç kimseyi satmaz

Güzelliği tek başına yaşamaz

Mümin caka satmaz

Ahirette Rahman ve gül kokan Resul ile

Cümle mümin kullarla olmak ister

İyilik ve güzellikle olur

Ecelden kaçamayacağını bilir

Her zaman merhamet ile güler

Adımları atar cümle cana

Tek başına değil yürür yan yana

Dünya lazım değil der bana

Kur’an Gül kokan Resul ve kardeşlerim yeter der bana

Zarar gelmesin der cana

Merhametli davranır bana sana

Dünya misafirhanedir bilir edeple girer hana

Kur’an gül kokan Resul iman ile olur gülümser her ana

Mümin işte budur derim işte size canlarım

Daha fazlası da vardır

Daha sonra anlatırım kardeşlerim

Emanetsiniz yüce Rahman’a

Mehmet Aluç