Dokunmuştu Gönlümüze

 

Ağır yaralı mısralarım

Hecelerim mi bana küsmüş

Yoksa yazmaya mı isteğim yok

Anlayınca bu acı gerçeği

Koştum mısralarla hecelerin başına

Yalnız bırakmaz yakışmazdı

Gönül etrafında gezintisine devam etmeliydi

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Durur muyum beklemeyle

Sevdanın gülümsemesiyle yaklaştım mısralara hecelere

Bir kahve tadında yudum yudum içtim

İçimdeki sevgiyle mısralarımda hecelerim de büyüsün

Vurulmasın vurulan düşler gibi dedim

Mısralar heceler beni buyur etti

Beraber gülümsedik gönülleri yazdık

Gülenlerin güzelliğini yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Ağır kanamalı geçmesin dedim düşünceler

Hasta bakışları silelim dedik

Ayrı kalırsak birbirimizden gönüllerden

Hangi tabip yaralarımızı sarardı

Bir an bu korku içinde ürperdik

İhanete yer yoktu aramızda

İhanetleri yazarken ihanet etmeyecektik

Kendimize birbirimize gönüllere

Hep bir arada olmalıydık

Birbirini ısıtan sarılan gönüller gibi

Kanatır ihanetler gönülleri

Çaresi zor bulunur

Maskelerle dolaşmaya zaten karşıydık

Maskeye karşıydık zaten

Gülümsedik sarıldık yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Sahipsiz gönüller gibi sahipsiz kalmak beyhudeydi

Yalnızlıkla ölmek acıydı

Yaklaşmanın huzurunda huzursuzluğa kaçmak zordu

Kara kış kara boran dı karanlıktı

Akarsa gözyaşlarımız

Gözyaşları bunun hesabı verilmezdi

Gülmeliydik birbirimize gönüllere

Buydu amacımız yazmamızın gayesi

Dünyaya gelişimizin amacı

Coşkun ırmaklar nehirler gibi

Gönüllere akarak coşmalıydık

Tek başına mısra ’sız hece ’siz gönülsüz

Aşılmıyordu engeller coşulmuyordu

Mutluluk yaklaşmıyordu

Güldük yazdık

Yazdık güldük

Gönüllerle buluştuk huzura erdik

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Umutla Umutsuzluk Resitali

Umutla mı söyle sen her an yaşayacaksın

Yoksa umutsuz kalıp sende sönecek misin?

Umutların içinde sende gülecek misin?

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Yok mu bu sorulara gülen bir nur cevabın

Yoksa bu umutsuzluk ocaktaki kebabın

Her gün karamsarlıkla utanmadan yediğin

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Bir nefes almak sana belki basit gelecek

Bir an nefes almazsan bu hayatın sönecek

Kazancın kaybettiğin önüne bak gelecek

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Umutsan yeşerirsin gönülde hiç solmazsın

Dünya ve ahirette dolu dolu yaşarsın

Umut olmak ne kadar güzel der şaşırırsın

Umutların içinde sende gülecek misin?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sen Kendinde Durma Ara

 

Kaybetme sen dünyaya kanıp sende özünü

Kapatır gözünü örter üstünü beyaz kefeni

Arasan da bir daha bulamazsın sen kendini

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

 

Sözlerin söylerken olmasın sakın keskin

Gönül dediğin elbet olmalı engin

Aradığını sen bulursan olursun zengin

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

 

Arasan da bulursan da olsun dengin

Dengin değilse belki eder zengin

Belki seni coşturur çok olur ona sevgin

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

 

Bin bilinmezle dünya çözülmeyen sır

Var sen gönül güzelliğiyle kötüyü kır

Çok konuşursa kafa şişer etme dırdır

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

 

Yaşa gönülden olma sakın sen miskin

Miskin dediğin kötüye olur düşkün

Kötü ayağına gelir iyi gelmez sen git iyi düşün

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

 

Durma boşuna var git gir gönlün birine

Fazla düşünerek de düşme en derine

Ne kazanır harcarsan o gelir seninle

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

 

Aradığın güzellikse bulanık olmaz suyun

Güzelliğe meyil et güzel olsun huyun

Derin olsa da sen eş su verenden olsun kuyun

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

 

Yetişen dut olmazsa olmaz elbet pekmez

Üzüm pekmezini de sevmez inan herkes

Kin tohumunu da cahilden başkası ekmez

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

 

Kul Mehmet’im hak rızasıyla ol geçsin sözün

Haram malda pulda olmasın sakın gözün

Kaybettinse ara bul durma artık sen özün

Ne arasan her şeyi sen kendinde durma ara

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Olursun Bambaşka

Ey kul  söyle bakalım haydi dünyamı başka
Yoksa yolunu değiştirdin sen mi oldun başka
Yok mu gönlünde aşk yürüyesin Rahman’a aşkla
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Düşün bakalım Yüce Allah seni neden yarattı
Bizleri bu aleme düşün boşunamı aldı bıraktı
İman etmeyi kim bıraktı nefis şeytana kaçtı
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

Billur  akan imanla gidilen hak yolu kim dedi sat
İmanla olma imanla harcama kim dedi al sana kat
Kim dedi sana sadece kendini düşün git rahat yat 
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Ey kul neden hep kazandığını kasalarda sakladın
Neden niçin Rahman yardımıyla kazandığına bakmadın
Bilmiyorsan Neden Nur Kur’an ile Gül Resule sormadın
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Hak yolda ey kul neden beklemedin 
Nefis şeytanla oldun arzularına gem vurmadın
Beş vakit Rahman çağırırken neden secdede varmadın
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Kul Mehmet’im der ki imanla ol ey kalbim
Seni bu alemi boşa yaratmadı Yüce Rabbim
Bu alemde her seçtiğin ise senindir bu seçim
Neden yaratılışını unutursun  kul olursun bambaşka

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bakar Hayran (Beyit)

Ey insan sendeki gönül güzelliği olmazsa kim sana bakar

Sen o gönlündeki güzellikle durma haydi gönüllere ak yoksa seni yakar

Aç gönül kapını gönül gözünle seyreyle âlemi eyle nazar

O gönül güzelliğindeki güzelliği açarsan Yüce Allah ömrüne ne güzellikleri yazar

Nefret şeytan düşmanla olma sakın sen onlar hep mezarları kazar

Bilmez mazluma mezar kazanlar kendi kuyularını kazar içinde düşer azar azar

O gönlündeki merhamet güzel sözlerle çık pazara güzellikleri sat bedavaya

Bu güzelliklerinle âleme güzellik kat ahirette Yüce Rahman ile Nur Resul seni gelsin sarmaya

Al gönlündeki merhameti imanı saklama deme ki içimde dursun

Sen gönlündeki güzellikleri merhameti dağıttıkça nursun

Bu âlemde ey kul Yüce Allah’a kul olmakla memursun

İman ederek Nur Kur’an Nur Resul peşinde vatan bayrak için şehadete koşmakla meşhursun

Hakiki kul olan gönlünde olmaz hiçbir zaman nalan

Bak gönlündeki imanla semada ki cümle melekler sana olmuş bakar hayran

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Nazar: Bakış anlamında kullandım

Cananın Yoksa Ağlamalı

Lale bahçesinde gezmek için gönlünde gül açmalı

Gönlünde gül bahçesi yoksa açtıran bir cananın olmalı

Ey gönül cananın yoksa ağlamalı

Cananını bulmak için gece gündüz gönül bahçesinde aramalı

Bu dünya fani faniye bel bağlamamalı

Faniye bel bağlayanları gece gündüz iman kapısına bağlamalı

Aşk için yola çıktınsa sakın yolundan dönme

Kendini bilmez nefsin içinde sen sakın kendini öğme

İnsanları sevmek için çekme zahmet

Zahmet çekmez isen yağmaz başına Rahmet

Merhametsiz kalan viran olmuş gönül denilen belde

Ne kazanırsan verirsin ahiret için o nur elde

Ölüm bu dünyada bu ömre değil mi son nokta

Arama hayatı nefrette ondan hayat yokta

İnanmayana ne söylesen yapsan hiç inanmaz

İhtiyarlık gelince adım atmak istesen de atılmaz

Vatanı yıkmak ister viraneler

Virane olmuşsunuz ne sunarsınız bize yok olmak için neler

Nefreti ile vatanı bölmek isteyenler bölüm bölüm

Ey viraneler sanmayın sizi yakalamayacak nefretinizle ölüm

Ellerinde taş olanlar sizlerde yok merhamet nedir elinizde taşlar

Merhameti olmayanda nefret vardır nefret ile viranelik başlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yoksa Gülümsemeleri De Sen Mi Çaldın?

Çocukluğumuz beraber geçti, beraber oynar gezerdik, senin düşlerin hayallerin olurdu, benim hiç olmazdı şimdi aklıma geldi, sanki çok yaramazdın hep yüzlerimi tırmalardın, acaba o zaman o anda sen düşlerimin hayallerimin saçlarını mı yoluyordun da korkudan yanıma hiç yaklaşmıyordu? Mümkün mü acaba susma bir cevap ver desem, çok uzaklarda kim bilir neredesin hangi şehirlerdesin. Acaba yine diyorum beni ağlatırdın sen ondan mı ben hala ağlıyorum? Duysan belki deli saçmalığı diyerek belki bana güleceksin ama sanki bana kalırsa sanırsam öyle!

Beni çocukluğum da ağlatırken yüreğim sızlardı, şimdide sızılar parmak uçlarımda sızlayarak çıkıyor, gülme duymuş gibi saçmalıkta değil neden olmasın? Sen hiç ağlamazdın hep gülerdin herkes şirretliğinden kaçardı, acaba şimdi ne haldesin şu an öğrenmeyi çok ama çok istiyorum, inan deseler bin kilometre ilerde yaşıyor koşarak nefes nefese kalsam şimdi koşarak yanına gelirim. Yaşadığımı dejuva sanma... Açık pencerede rüzgâr eserken bunlar aklıma geldi, yok sende şimdi beynin soğukta kalmış dediğini duyuyorum sanki!

Bak sana tasalarım dertlerim çocukluğumdan beri peşimde bir  gün gülemedim sen gibi, yoksa gülümsemeleri de sen mi çaldın? Öyleyse bu yılgılar neden şu an beynimde dans ediyor, yalan olsaydı inanmazdım aklımın bu oyunlarına hem ben hem de bu gönlüm! Seni kıskandığımı söyleme sakın şirretliğinin nesini kıskanayım ben? Acaba mı? Yok, canım olmaz böyle bir şey! Başka bir olasılık gelmiyor ki aklıma.

Bunlar yabana atılacak düşünceler  değil inan bana, yoksa neden aklıma geldi, neden buna hem aklım hem de gönlüm inansın?Bilirsin  ben hiç kuşkucu değildim şu ana kadar,ütülü gezer kafaları hiç ütülemezdim yani.Neyse bir gün nasip olur buluşursak sana soracağım, buluşamazsak ben senden önce ölürsem, bu not defterimi sana bırakıyorum oku ve gerçek mi değil mi gel mezarımın başında bana söyle ben duyarım anlarım o zaman.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yoksa Dilde Şirinlik Muhabbet Arama Sen.

Ey gönül sen bulaşma bu dünyada belaya

Ara yolunu bul var sen gönülde Mevla'ya

Dermanında gelir çık  yola arka arkaya

Yoksa dilde şirinlik muhabbet arama sen

Yoksa gönülde sevgi arama sen

Yoksa yolda yolcular arama sen

Deme gönül ne zaman neden nasıl bozuldu

Gönülden sevenleri kimler neden kovuldu

Sen gönülden sev bak o işte halde olundu

Yoksa dilde şirinlik muhabbet arama sen

Yoksa gönülde sevgi arama sen

Yoksa yolda yolcular arama sen

Aşkla yola çıkmazsan gönülden hiç sorma sen

Aşkla açan gönülde bahçeler hani kimde

Sümbül nerede gülde öten bülbül nerede

Yoksa dilde şirinlik muhabbet arama sen

Yoksa gönülde sevgi arama sen

Yoksa yolda yolcular arama sen

Aramazsan çıkmazsan yola aşkı sevgiyi

Sana bayram mutluluk devran dünyada haram

Kul Mehmet'im bunlarda yoksa derindir yaram

Yoksa dilde şirinlik muhabbet arama sen

Yoksa gönülde sevgi arama sen

Yoksa yolda yolcular arama sen

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yoksa Boşa Geçecek Bunca Zaman

Kurudu kaldı elimde kuruyan her şey gibi zaman

Yeşerecek elimde kalanlar zaman vermiyor aman

Peşinde koştukça benden hızlı kaçıyor bu zaman

Yakalamam gerekiyor boşa geçecek bunca zaman

Kuşlar bile uçmuyor zamanın içinde dondu bekler beni

Zehirli fikirler sarmış zamanı kökünde kesmem gerekir seni

Oyup durma zamanı fikirsiz sarmaşıklar zaman yok oluyor ani

Yakalamam gerekiyor boşa geçecek bunca zaman

Ararım vicdanı zamanın içinde hapis kalmış nerede hani

Gölge gibi gezersin sokakları görün sene durma sana hadi

Kör gözler seni bekler dokun sana gönüllere vicdan diril sene yani

Dokunman gerekiyor bedene yoksa boşa geçecek bunca zaman

Dünden umutların kurumuş dallarına dokun vicdan,

 Umudun yüzüne bakarak

Şimşek gibi fikirsizlik yıkıyor umudu,

 Durma koşsana kuruyan umutsuzluk dalına

Dokun merhametle aksın gözyaşları yürekte,

 Yeniden diriliş için umutsuzluğu yeşertsin

Dokunman gerekiyor bedene,

 Yoksa boşa geçecek bunca zaman

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yoksa Birbirimizi Kandıran Sahtekârlar Mıyız?

Birden bire duranlar neden ulurlar

Düğmeye basıldı robotlar mı ki harekete geçtiler?

Onca canı yaktılar söndürdüler

Kendi evlatlarını düşündüler

Vatandaşın evlatlarını düşünmediler

Ateş düştüğü yeri yakar

 Yüreği yanan etrafına mı bakar

Yüreği yanmış evladı ölmüş durmaz ağlar

Onca canı yaktılar söndürdüler

Kendi evlatlarını düşündüler

Vatandaşın evlatlarını düşünmediler

Bunlar merhametsiz baştan aşağı

Bunlarda yoktur edep kuşağı

Zilleti yaşarlar bunlar zilletin uşağı

Onca canı yaktılar söndürdüler

Kendi evlatlarını düşündüler

Vatandaşın evlatlarını düşünmediler

Buna iyi gözle bakanlar işte böyle evlatları yakar

Bunlardan iyilik mertlik kim umar

Bunlar keyfine göre oynar kumar

Kan dökmeye gelince göz yumar

Onca canı yaktılar söndürdüler

Kendi evlatlarını düşündüler

Vatandaşın evlatlarını düşünmediler

Kul Mehmet’im yüreğimiz yanar kendimizle yüzleşmeye var mıyız?

Adaletle yürüyen İslam yolunda giden kullar mıyız?

Gerçekten gönülden bir birini seven kalbi paklarvda mıyız?

Yoksa birbirimizi kandıran sahtekârlar mıyız?

Onca canı yaktılar söndürdüler

Kendi evlatlarını düşündüler

Vatandaşın evlatlarını düşünmediler

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yoksa

Gözlerimde akan yaşı silmedin

Hani geliyorum dedin gelmedin

Aylar oldu bir haber göndermedin

Dönülmeyen yere mi gittin sen yar

 Sen gelmedin turnalar da ötmüyor

Gecem artık inan sabah olmuyor

Sensiz lokma boğazımdan geçmiyor

Dönülmeyen yere mi gittin sen yar

Kaldı bakışların gül mevsiminden

Gam çekerim ayrılık hasretinden

Geceler sökülür yar yüreğimden

Dönülmeyen yere mi gittin sen yar

Kul Mehmet’im seni hala beklerim

Yolların gelirsin diye gözlerim

Haberin uçan kuşlardan beklerim

Dönülmeyen yere mi gittin sen yar

Mehmet Aluç©

İman Yoksa Eyvah Dersin

Var sen istediğin kadar yaşa

Zarar gelmesin kalem kaşa

İster fakir ol ister paşa

Ecel gelir bir gün her başa

Var gönül iman ile yaşa

Ecel gelecek bir gün bu başa

İman ile gidersin koşa koşa

İman yoksa eyvah dersin ömür geçti boşa

İman ile aşkı al gönlüm yaşa coşa coşa

Nefis şeytan ile ömür geçer boşa

İman aşk olursa gönülde şeytan bile şaşa

Zarar gelmesin gönül ile kaşa

Kul Mehmet’im kalemin ile sen çok yaşa

İman olursa aşk olursa gönülde gönüllere olur paşa

Yârin candan sev imanı gönülde taşı yârin ayağı değmesin taşa

Şeytan günaha sokarsa tövbe etmek için sakın deme haşa

Mehmet Aluç

Haşa: Bir durum veya davranışın kesinlikle kabul edilmediğini anlatan bir söz.