İnsan bu düşer her
türlü derde
Merhamet var gönülde
serde
İyilik merhamet ile ol
koş her derde
Koş derde çare diye herkese gülümse de
Bir gün ölüm ile gözüne
çekilmeden perde
İnsan aynı ayrım yapma
herkes aynı değerde
Gönlün arasına çekme
demirden perde
Gönül sana lazım olur
düştüğünde derde
Koş derde çare diye
herkese gülümse de
Bir gün ölüm ile gözüne
çekilmeden perde
Gönül merhameti gönül
içindedir iyi bil
Nefret ile kini
gönülden hemen durma sil
Bir gün olur vakit
yetmez biter ömürde pil
Koş derde çare diye
herkese gülümse de
Bir gün ölüm ile gözüne
çekilmeden perde
Sakın deme arkamda
yıkılmaz dağım var
Parana güvenme pul olur da
yakar har
Merhametli olan cümle
gönülleri sarar
Koş derde çare diye
herkese gülümse de
Bir gün ölüm ile gözüne
çekilmeden perde
Aşk ilahîdir odur
merhametin pervanesi
Aşk ile olan merhametle
dertlerin olur divanesi
Nur dolar sevgi
eksilmez açıktır kapısı evi hanesi
Koş derde çare diye
herkese gülümse de
Bir gün ölüm ile gözüne
çekilmeden perde
Merhameti olmayanın gönül
evi yıkıktır virandır
Bak etrafına bu dünya
kime devamlı kalandır
Ölüm ahiret yoluna
gitmek için kula nişandır
Koş derde çare diye
herkese gülümse de
Bir gün ölüm ile gözüne
çekilmeden perde
Köşkten köşkten
binaların var dersin sıkıldım
Zekâtını veremezsin
malın, olmaz tabi ki gönül tadın
Bilmezsin aklına gelmez
ölüm gidersin adım adım
Koş derde çare diye
herkese gülümse de
Bir gün ölüm ile gözüne
çekilmeden perde
Kul Mehmet’im der ki
yan gelip yatmak ömre zarar
Merhametli olmayan
cümle gönülleri utanmadan satar
Bir doğrusu yoktur
doğru içine bin yalan katar
Koş derde çare diye
herkese gülümse de
Bir gün ölüm ile gözüne
çekilmeden perde
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)
