Tefekkür Eyle Gönlüm

 

Tefekkür eyle ey gönlüm var mezar başına

Daha dün koşarlardı şimdi girdiler yerin altına

Daha dün kara toprak üstünde hepsi şendi

Bu dünya benim diyen gururla gezenlerdi

İşte bak şimdi yenilmez olan ecele yenildi

Daha dün tenleri tazecikti boşanmıştı nefreti

Merhameti bilmez çok severdi kara ticareti

Hakkı bilmez hakka ulaşamazdı asi niyeti

Bu dünya benim diyen gururla gezenlerdi

İşte bak şimdi yenilmez olan ecele yenildi

Yaylalarda gezerdi hakkı olmayanı alır yerdi

Onlarca arsası vardı daha çok olsundu derdi

Bilmezdi veren ne için ona onca malı verdi

Veren verdi veren geri aldı şimdi ortada kaldı

Bu dünya benim diyen gururla gezenlerdi

İşte bak şimdi yenilmez olan ecele yenildi

Hak davasına gönül vermedi yönün çevirdi

Haklı haksız demedi ne varsa hepsi benim dedi

Gözünde yaş akmadı yüzü hiç gülmedi adi

Ömür geçer yele benzer dediler güldü hadi dedi

Hâsıl olan muradı hep yıkmaktı işte yıkıldı kaldı

Bu dünya benim diyen gururla gezenlerdi

İşte bak şimdi yenilmez olan ecele yenildi

Dediler insan olan güneşe benzer ısıtır

O dedi ben güneş değilim olamam bilmem hal hatır

Onca günaha girdi boşu boşuna taşıdı katır

Vereceğini yazmadı alacağını yazardı satır satır

Vermediği yazılıyor bilmedi nokta nokta katır

Bu dünya benim diyen gururla gezenlerdi

İşte bak şimdi yenilmez olan ecele yenildi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Güzel Bakan

Güzel bakan gönül göz güzel olanı görür

Güzel olanı gören göz gönüldende sever

İmanı gören gönül gözler tefekkür eder

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

                                                                               

Nur Kura'nla sünnetle hakkın eserini gör

Önüne çıkarır tüm yolları der Rahman gör

Bakmazsa görmezse ne yapsın Rahman o körü

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Bilmem ne görür görmek istemeyen bakar kör

İçindeki hiçlikle nasıl sürer o ömür

Gönlü paslanmış işte sanki yanarda kömür

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Kul Mehmet'im imanın gözüyle sen bakta gör

İmanla sen Rahmanın nurunu gönlüne ör

Terk etmeden bu ömür ruh ol sen gönlü bonkör

Güzel bakmayan bilmem ömründe neyi görür

Görmez bu güzelliği görmeden işte ölür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Tefekkür ile Aklan

Tefekkür et haydi Müslüman

Rahman ile ol o an her an

Acizliğini bil Müslüman

Rahman giden yola gir aklan

Rahman giden yola gir

Rahmana yolunda al fikir

Rahmana varmayan yoldan çık

Rahman giden yola gir aklan

Geceler uzundur

Tefekkür ile doldur

Gündüzler çok uzundur

Teslimiyet ile olan kuldur

Gönüldeki kederi tövbe ile gider

 En doğrusu budur

Rahman giden yola gir aklan

Rahman ihmal etmez kulu

İmtihan eder çıkar nefis denen çulu

Dünya geçici alma ondan bir pulu

Rahman giden yola gir aklan

Rahman sever her kulu

Şirk ile olma rahman sevmez o kulu

İman ile ol duru

Rahman giden yola gir aklan

Göz yummakla gündüz gece olmaz

Secde ile ayetler nur dökülsün ömür solmaz

Çaresizlik dua vaktidir bekler Rahman

Rahman giden yola gir aklan

İman nur elbisedir kula dar olmaz

Rahmandan gayrısı gerçek dost olmaz

Rahman yolunda giden ömür solmaz

Rahman giden yola gir aklan

Kısmetinde yoksa üzülme

Neden niçin ile çözülme

Şeytan yanındadır önünde bükülme

Rahman giden yola gir aklan

Nefsim sanadır bu sözlerim

İman ile açılsın ellerin

Çıkmasın isyan ile seslerin

Rahman giden yola gir aklan

Mehmet Aluç

Tefekkürün Billur Sesi Yankılanır Gönlünde

                                 

Bazen tefekkür etmek gerekir kâinatı seyrederek Yüce Allah’ın Yüceliğini, Lütfunu, Keremini, merhametini… Gönülde misler gibi burcu burcu cennet kokan tefekkür çiçeklerini açtırmak gerekir, öylesine güzel çiçektir ki bu çiçek dünyada bulamazsın ancak ahirette görürsün koklarsın Yüce Allah’ın Lütfü keremi ihsanı… İle.

Biz müminlerin gönlümüzde soldurtmadan bu tefekkür çiçeklerini yeşertmeliyiz, yaz, kış baharda sonbaharda öylesine güzeldir ki her an, her mevsimde hemencecik yeşerir ve açılır. Kokladıkça o kokusu âleme yayılır, Nur Kuran, Gül kokan Resul, iman güneşleri altında açılır üful üfül huzur esintisi ile.

Arkasında, teslimiyet tövbe tefekkür, tebessüm çiçekleri peşin sıra açılır, hayran kalırsın Tefekkürün güzelliğine, Rahmanın Yüceliğine, Keremine, İhsanına… Aldığın lezzetin tadı âlemde yoktur anlarsın

Susar dil, konuşur âlem gönül ile akıl ile izan ile idrak ile Tefekkürün billur sesi yankılanır gönlünde huzuru ile mest olursun, tefekkürün kanat çırpınışlarını hissedersin yüreğinde koşarsın Nur Kuran’a, Keremi Lütfü… Sonsuz Rahmana, gül kokan Resule, Iman’a. O anda gönlünün hafiften kanat çırpınışları ile dalarsın tefekkürün içine yok olursun Rahman ile baş başa kalırsın karşında gül kokan Resul ile bu harikulade lezzet ile, okunan ezan ile kaçıracağın vakit namazının haşyeti ile gülümseyerek uyanırsın, gülümsersin o pamuk Rahmet ile dolan merhametle coşan gönlün sevinci ile.

Mehmet Aluç

Gönül Heybemizi Dolduralım

Hayatımızda heybemizi doldurmaya çalışırken, sadece kendimiz için değil ihtiyacı olanlara içinden alıp vererek-azalma ile değil çoğalma ile-boşa dolmamasına gayret etmeliyiz, yoksa dolu derken son nefeste elimizde alınırken, heybemiz birde bakarız ki bomboş, hepsi dünya da kaldı, ötelere götürecek bir güzelliğimiz yok…

Rahmana ulaştıracak, Cennet kapısına, Kevser başında Resul ile buluşturacak merhametle sevmelerle güzelliklerle dolu dolu doldurmalıyız-İNŞALLAH-

Az dokunalım gönüllere sevgi ile gülümseme ile korkmayalım, uzatalım merhametle düzenlenmiş gönül elimizi kırılmaz, bırakıp gitmelerden korkmayalım gidenlerde kalanlarda zaten bizim yüreğimizde, zaten sendeki gülümsemeyi gören git desende gitmez zaten…

Vermek ’den de korkmayalım eksilir diye, verince Allah rızası için çoğalır derya deniz olur çoğalmasa ’da ahirette seni karşılayan olur…

O Kadar lüzumsuz harcamalarımız var ki onlar gözümüze gelmiyor da verdiğimiz Allah rızası için sadaka infak mı gözümüze geliyor, pes bize hatta yuhhhhh…
Yetim başını okşayalım gülümseyelim derya deniz kadar… Kırılgan olmayalım, yapılgan olalım, yani inşa eden olalım vazgeçmeyelim insanları sevmekten…

Dolduralım gönül heybemize Rahmana secde ile Kuran ile Gül kokan Resulü ile, içine az da tefekkürü, komşuluğu, şükrü, merhameti… Katalım… Birde bakarsın ki ötelerde yani ahiret hayatında -tabi önce mezarda-, sana doğru koşan gelen bir mükâfat var şaşırır kalırsın, seni Rahmeti ile saran Rahman karşısında, gül kokan Resul karşısında… Nur ve Efruz ile süslenmiş mükafat karşısında-Allahu Ekber -dersin binlerce defa… Melekler sana gülümseyerek bakar…
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Kula Yakışan Tefekkür Ederek Yaşamak

Hasret ile yolun gözlerdim

Ölüm haberi geldi ben bittim

Gözlerimde akma gözyaşlarım

Beyaz kefen içinde yatar nazlı yârim

Dünyada nasip değilmiş buluşmak

Ah ile yakışmaz kula yaşamak

Vakti vuslatı beklemek gerekir ey kul

Beyaz kefen içinde yatar nazlı yârim

Kul Mehmet’im dünyada güldürmezse Rahman

Elbet vardır bir hikmeti yücedir o Rahman

Kula yakışan tefekkür ederek yaşamak

Beyaz kefen içinde yatar bekler beni nazlı yârim

Mehmet Aluç

Tefekkür Kürsüsü Olunca Boş

Evvel zaman içinde diyelim

Büyüklerimiz dermiş söylermiş

Neyi dermiş bilmeden ukalanın sözünü söylermiş

Gece sakız çiğneyen ölü eti çiğnermiş

Bababa bak sen

Bildiğim gıybet eden ölü eti çiğnermiş

Ukala edepsiz gıybeti unutturmak için

Başına eklemiş sakız

Evvel zaman içinde büyükler inanmış

Sakız çiğnememiş bol bol gıybet etmiş

Ne eylesin fukara

Ölüm ağırlığındaydı hayat geçmişte

Mahşerin önüne dizilmiş gibi sanki gureba

Tefekkür kürsüsü olunca boş

Firak evleri ateşle sarınca

Din düşmanı sahte din adamı ortalıkta cirit atmış

Kim ne derse inanmış

 O gün bugün

Sakız çiğnenmez geceleri

Gıybet eder niceleri

Mehmet Aluç

Rahmanın Hüzün Ülkesinde Tefekkür Mevsimi

Rahmanın Hüzün Ülkesinde Tefekkür Mevsimi

---

Dolunaylı haliyle karanlık geceye ışık saçan ay ışığı gibi parıldıyor gönlün ömrümde ay bakışlım.

Yalnızlığım, damarlarımda gezerken bedenime işkence verirken, ay bakışınla ay yüreğinle yalnızlığıma neşe ile son verdin.

Aşk değil mi nurdan elbiseler çıplak bedene giydiren, onu sımsıkı neşe içinde saran, mana âlemine götüren gönle manalar yükleyen değil midir?

Yürekler yanar gözlerde yaşlar akar, hayatın tene soğuk dokunuşunu, sımsıcak eden Rahmanın hüzün ülkesinde tefekkür mevsimlerinde meyveler açtıran aşk değil midir?

Bazen, elemler sıkıntılar çileler bedene umutsuzluk kokan fırça dokunuşu ile karalar sürse de, aşk kendi yumuşak fırçası ile gönle dokunur, Rahmanın izni ile. İşte o an o elemelerin sıkıntıların aşka giden yolda yol arkadaşı olduğunu gösteren aşktır.

Gaflet kokan düşünce ve fikri ile yol alan, yolda uçuruma düşüren o gaflet zinciri uçuruma düştükten sonra, seni yukarıya çekmez yok olur gider.

Ancak yüreğinde iman ve aşk olan kimse, uçurumdan aşağıya iner seni alır yukarıya çıkarır, işte aşkta böyledir, sevgisiz kapkara taş yüreğe girmeye görsün pamuk gibi yapar o yüreği, gülümsemeler ile sarar, Rahmanın hikmeti, keremi, lütfudur… İhsanıdır.

Aşk, yarınları kucaklar sırtında taşır seninle beraber yol alır yoldaki taşları dikenleri temizler, gerçi dikenler taşlar eline ayağına batsa da, kanatsa daaşk sevgi dokunuşu ile iyi eder.

Tarifi mümkün olmayan, anlatınca deryalar dolusu kalem olsa da yazmaya yetmeyen aşktır.

Gönüle girince dünyaya sığdırtmayan, bilmediği şimdiye kadar yaşadığı halde göremediği mutluluk deryasını bir anda gösterendir. Allah’ın hikmetidir kısacası aşk.

Yârin gönlüne girince durgun deniz gibi sakin eyleyen, ahları, hayâsızlığı, yalnızlığın karanlık perdelerini yırtan güneş gibi gönüle doğandır bu aşk.

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...