Göremezsin Dergâhı

 

Ölüm meleği gelmeden sen meleği karşıla

Gönlü merhametle imanla doldur sen öyle yaşa

Yoksa mezarına varırsın sen utana sıkıla

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Ecel dersen sonsuz yolculuğun arkadaşı

Akıtma sakın ola gözlerde sen gözyaşı

Günde beş vakit secdede kaldırma başı

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Yolun sonu nerede biter görünmez

Merhametli olmazsa gönül kahrı çekilmez

Sanma sürdürdüğün sefa bitmez

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Gören göz gönülden bakmazsa görmez

Hayat yolu bu imtihan dediğin bitmez

Gönülde merhamet olmazsa insan gülmez

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Her can kendi canın gibi candır

Her akan kana damarındaki o kandır

Zalim dediğin o gönülleri yakandır

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Bir kere bakanlar görmez bazen gerçeği

Bazen çok olmaz az olur insanın yiyeceği

En sonunda değil midir kulun kefen giyeceği

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Bazen gönülden bakmazsan göremezsin dergâhı

Mazlumları üzme sakın alma onlarda sen ahı

Merhametli imanlı olursan ahirette bulursun rahatı

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Arayıp sorma kul suç günah senindir

Aşk senin için o gönlün gülümsemen içindir

Tövbe kapısına tövbenle koş o zaten gidenindir

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Kul Mehmet’im aşkla sevmek sanma delilik

Bu dünyada yakışır bize kardeşlikle birliktelik

Ömür dediğin yol bu dünyada zaten bir nefeslik

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Dergâh: (Der-geh) f. Cenab-ı Hakk'a ibadet edilen yer. (Osmanlıca ‘da yazılışı: dergâh)

İman Eden

İman kimdeyse güzel odur

Bundan güzel bir söz yoktur

İman mümine vazgeçilmez yoldur

Haydi, gel vakit geçmeden imanla gönlünü doldur

 

İman eden kul ne güzel kuldur

İman et gönlündeki çiçekleri açtır gerçek budur

Hak yolda imanla yürümek en güzel yoldur

Haydi, gel vakit geçmeden imanla gönlünü doldur

 

İman eden kul bu dünyayı ne etsin

İmanla yürü hak yolda hak yerini bulsun insanlar gülsün

İman edene ahiret baki yurdudur, iman etmeyen bunu ne bilsin

Haydi, gel vakit geçmeden imanla gönlünü doldur

 

İman gemisiyle açılır enginlere

İman eden varır Salih amel işleyerek

Nurdan cennetteki güzelliklere

Haydi, gel vakit geçmeden imanla gönlünü doldur

 

İman et açıl engin denizlere

İmanla varılır dünya da cennet güzelliklerine

İman et ey kul ömür geçmesin boş yerlerde

Haydi, gel vakit geçmeden imanla gönlünü doldur

 

Kul Mehmet’im kul alır mı Yüce Allah’tan habersiz bir nefes

İman ile ol hakkın sesi ol ol bir ses

İman bir cevherdir ona varmak isteyen kavuşur herkes

Haydi, gel vakit geçmeden imanla gönlünü doldur

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İşte Bilmece Ara Bul Doldur.

Bil bakalım kul ne ile af ola

Boş olan gönlü ne ile dola

Boş gönül acep nasıl sola

İşte bulmaca ara bul doldur

Nasıl girilir gayret yoluna

Ne gerek Allah’ın kuluna

Hayat nasıl geçer boşu boşuna

İşte bulmaca ara bul doldur

Hayat nasıl yaşanır ucu ucuna

Nasıl geçmez hayat boşu boşuna

Kul nasıl çıkar hangi yolun başına

İşte bulmaca ara bul doldur

Hayat ne için yaşanır ne uğruna

Kimin iyiliği kimin günahı boynuna

Hayat devam eder mi gitmeden sonuna

İşte bulmaca ara bul doldur

Kim nedir kimdir yaşar koyun koyuna

Kimin gider soyu sopu ala hoşuna

Uğraşsa da işleri kimin gider boşuna

İşte bulmaca ara bul doldur

Kim durduk yere bulaşır şuna buna

Rahat durmadan ihanetle çıkar yolu hoşuna

Ömrünü kim düşünmeden yaşar enine boyuna

İşte bulmaca ara bul doldur

Kul Mehmet’im sen kardeşlikle yat koyun koyuna

Yaptıklarını her zaman adaletle tart enine boyuna

Hayatını da yaşa din iman vatan bayrak uğruna

İşte bulmacanın birini yazdım gerisini ara bul doldur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ey Ahiret Yolcusu

Ahiret yolcusunun uzun olurmuş yolu

Dikkat et buraya sen ey Allah’ın has kulu

Kur’an sünnet Salih amelle doldur bu yolu

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Giydirirler dikişsiz yakasız beyaz tulum

Yaparlar meleklerde sana iyi bir sunum

Dersin yoksa iman, bu muydu benim yolum

İman etseydin sende ey Allahın has kulu

Kuran Sünnet yoksa da deme ben yer bulurum

İstediğin gibi hiç değil açık oturum

İmanın yoksa eyvah dersin nedir bu durum

İman etseydin sende ey Allahın has kulu

Dünyaya meyil etme olsa da halin fakir

Ahiret yurdunda olmasın sen inan hakir

İmanın var ise bak alırsın sevinç takdir

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Kur’an Sünnet olsun bak sana âlemde hâkim

Ona hep danış ondan sen al ondan hep fikir

Nefis şeytana uyma olma sen ha muhtekir

İman etseydin ne olurdu Allah’ın kulu

Kur’an Sünnet ile sen ol ahiret yolcusu

Nefisle şeytan denilen ömrün soyguncusu

Kur’an sünnet dünya ve ahret koruyucusu

İman etseydin sözün olur Allahın kulu

Kur’an sünnet kulu hep ötelere götürür

Nefis şeytan da kulun ömrü sevabın bitirir

Kur’an Sünnet kulu her an kendine getirir

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Söyle ey kul seninde son sınırın nedir kul

Kuran sünnet değimli sana okul söyle kul

Kur’an Sünnet kulu her an kendine getirir

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Beden sonunda sessiz iner mezara beden

Bak işte sensin tek mezara sessiz giren

Bak bakalım aciz kul senle beraber gelen

O zaman sözün olur ey Allah’ın has kulu

Kazandığın kalır bak geride boşa gider emeğin

Solar boşa dikerken diktirdiğin çiçeğin

Kalırsın orada sen yalnız bitkin ve bezgin

İman etseydin sözün olurdu Allah kulu

Kul Mehmet’im varmadan kuran sünnet yoluna

Kavuşmadan dönersin erken dersin boşuna

Düşünmedin yanlışı sen enine boyuna

İman etseydin sözün olurdu Allah kulu

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Muhtekir: Vurguncu

Ömrü imanla doldur

Ey nefsim kendini sen dünyada bir şey sanma

Ecel gelince çaren yoktur bilirsin yanma

Can bedenin varır da senin elbet Rahmana

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Ey nefsim ibret almak için bak cihana

Padişahlar göç etti iman kaldı yanına

İhlasla git yarına nurlar dolar canına

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Kul Mehmet’im bil nefsin görüntüsü hep pastır

Nefsine sen uyarsan sonun bil acı yastır

İmanla gönül yaşar gerçeği hali hastır

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Mehmet Aluç