Son Bir İmzanı At

Kurşun adres sormaz hedefe vardığında

Benim adresi ver terk edip sen kaçtığında

Son bir acı olsun yüreğimde sana ait olan

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Terk edip gidersen ben bu acıyla yaşayamam

Son bir kurşun gönder senden hatıra sensiz kalamam

Son bir selam gönder kurşunla bana bu son akşam

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Senden kalsın bu virane aşkımız bana

Madem terk ediyorsun bir şey demiyorum sana

Son bir kurşun değsin gönder değsin bu cana

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Gönder kurşunu bana çıkmaz avaz avaz sesim

Son defa ismini ansın kesilsin bu soluksuz nefesim

Parça parça olsun içinde sen olan göğüs kafesim

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Âşık Gülveren’im terk ettin beni vardın ellere

Varamayacağım artık ben mutlu mesut günlere

Hasret kalmak istemiyorum sendeki gülüşlere

Son bir imzanı at kurşunla gitmesin boş yere

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Mehmet Aluç /Aşık Gülveren

İlk Defa Yıkılışımı Yazıyorum

 

İlk defa yıkılışımı yazıyorum sen giderken

Kahır dolu odamda hatıralarımla ağlarken

Bir gülüşü çok gördün ben seni severken

Al aşkınla gülüşünü al git senin olsun

Kahır dolu gönlünle bana gülmezsin sen

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Artık karanlık odamda yıkılışım kutluyorum

Seni unutmak istesem de unutamıyorum

Unutmam lazım sende bir güzellik bulmadım

Seni neden unutamıyorum onu da bilmiyorum

Belki kahır dolu bakışlarının acısıyla kavruluyorum

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Sürgün olduğum şehirlerde yürüyemiyorum

Kaldırımlar bana küskün gülümseyemiyorum

Ben mi seni üzdüm hayır bunu iyi biliyorum

Neden gittin sen onu da çözemiyorum

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Artık hiçbir şeyin önemi yok benim için artık

Bir gurur uğruna belki birbirimizden ayrı kaldık

Kul Mehmet’im ayrılırken arkamızdan bakmadık

Arkamıza bakarken neden koşup sarılmadık

Seninle mutluluğu tatmak istemiyorum ben

İçine kattığın zehirle ölmek istemiyorum ben

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Unutur Muyum Hiç Ben Seni

                                         Unutur Muyum Hiç Ben Seni

Ömrüm son defa görmeye ulaşmasa da

Ellerim ellerine bir daha dokunmasa da

Bırakıyorum gönlümü o ağacımızın altına

Gücüm yetmiyor seni bulmaya desem de

Seni alıp gönlümü bırakıp gideceğim bunu bil

Unutur muyum hiç ben seni ecel ulaşsa da

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Devamını Link tıklayarak okuyunuz...

http://www.edebiyatevi.com/yazi/175487_unutur-muyum-hic-ben-seni.html