Cennete düşenler güler imiş-1-

Kâinatın sahibi yüce Rahman bak gör

Merhametli ol gönüllere ör

Rahman ile olmayan zaten kör

Sen sakın ola hiç olma nankör

Malın varsa dağıt ol bonkör

Cömert olanı cennete sen hayranlıkla gör

Cennete düşenler güler imiş

Cehennem düşeni hiç sorma demiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Yan Cehennemde Zevkinle Doya Doya

 Ey nefret sahibi senin yüzüne ölünce kim baka

Cehennem zevkle seni cayır cayır yaka

Cehennem zebanileri kolundan bacağından tuta

Feryat figan etsen de duyan yok mezarda tıkarlar sana tıpa

Sen yan cehennemde zevkinle doya doya

Sen nefretinle adam sanırsın kendini

Utanmadan rezillikle kusarsın nefretini

Söner bir gün yanan o zalimlik kokan kandilin

Feryat figan etsen de duyan yok mezarda tıkarlar sana tıpa

Sen yan cehennemde zevkinle doya doya

Peşinde gittiğin eşek denilen sıpa

Söyle senin elinden kimler tuta

Sen elini değil git gönlünü imanla yıka

Gerçi imandan anlamazsın gezdiğinle olmuşsun sıpa

Feryat figan etsen de duyan yok mezarda tıkarlar sana tıpa

Sen yan cehennemde zevkinle doya doya

Sanma nefretin damla damla göl olup damlıyor

Seni görenler senden fersah fersah kaçıyor

Çekirge olsan da bir zıplarsın iki zıplarsın yakalanırsın

Tüm insanlar şeytan bile senden yaka silkiyor

Feryat figan etsen de duyan yok mezarda tıkarlar sana tıpa

Sen yan cehennemde zevkinle doya doya

Kul Mehmet’im der ki kalbimiz olsa da buruk

Vurulanlar cennete sen ve tayfan gideceksin cehenneme moruk

Vatan evladım göğsünde imanla vatana olmuş siper duruyor

Sen ise korkundan soluğu ağ babanın yanına almış koşuyor

Feryat figan etsen de duyan yok mezarda tıkarlar sana tıpa

Sen yan cehennemde zevkinle doya doya

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ey Nefreti İle Gezen Nefret Sahibi, Az Ol İnsan...

  İnsan bazen gönlündeki coşkun sevgi ile karşısındakine al gönlümdeki sevginin tamamı senin olsun az biraz gülümse der, ama maalesef o karşındaki sevgiden anlamaz, gönlüne nefret tohumları ekmiştir anlamaz bilmez sevgiyi, bilmez sevgiyi, sırtını ihaneti ile döner gider... Sessizce usulca gönlüne dokunmak istersin kükreyen Aslan gibi seni parçalamak ister, sanki sen onun rızkına mani oluyormuşsun gibi,algıda seçici olmadığı için, algıları nefret ile köreldiği için anlamaz, yağan yağmurlar rahmettir çiçekleri böcekleri güldürür ama nefreti ile gezeni güldürtmez o rahmet ,çünkü kalbinin kapısını rahmete sevgiye kapatmıştır, anlamaz, bilmez, hissetmez!

  Hep kavgaya tutuşmak ister, hep yenilir tekrar kavga ister... Kalbini nefreti hırpalar yok eder görmez, masum olanı yıkmaya çalışır, pişmiş kelle gibi sırıtır, onu ancak cehennem paklar, ya da kul çaresiz kalınca ağlar o zamanda ölmeden önce yüce Rahman alnından haklar o nefret ile gezeni. Akşamdan üstüne yattığı zaten nefret, kalktığında elbise diye giyindiği nefret, günde üç öğün yediğin nefret, nasıl böylesi sancı gaz yapmaz midende hayret, hayallerin geleceğin ayakaltında bakar kör görmez. Ah nefreti ezip geçen gurur, hayatın aynasında o çirkin suratınla nasıl güzel görünmeye çalışırsın bilinmez! Seni taşıyanlar paramparça olur hayalleri geleceği nasıl anlamaz muamma! Çanakkale de yazıldı destan, destanı kabul etmez içindeki düşman nefretini kusar hala anlasana ey insan! Elinde dilinde nefret söylemi bundandır o batı denilen zalimlerin, yenilgiyi hazım edemez, zaten hep yıkılmaya mahkûm olan anlasan ey insan!

  Ey nefreti ile gezenler gezen, ülkenin bağrına vurduğun yumruk senin yumruğundur, o yumruk senin yüreğini de acıtacak biraz sonra ne zaman mı -ESARET-altında kalınca, işte o en umursuz gününde sana umut olacak bir şey bulamayacaksın, nefreti ile yanında gezdiğinde umut yok ki sana da versin, onda hep nefret var bunu anladığında çok geç olacak, yaktığın mazlum yüreklerin ateşi senide yakacak, o zaman bağrına yumruk değil dağlar çökecek ve altında ezileceksin, seni o zaman elinden tutarak kaldıran da olmayacak, çünkü nefreti olan hep yıkmayı bilir, kaldırmaktan anlamaz, cayır cayır nefret ile yanmadan önce iyi düşün ey ülkemin güzel insanı, yakarsan yanarsın, yıkarsan yıkılırsın unutma, itersen son bir defa daha düşün, yıkanla değil, inşa edenle yürü... 

  Sen ekmek dersin o kavga ile yıkım der, sen helal ekmek dersin o haram ekmek der, sen koyun dersin, o kurt gibi saldırır ve kurtların saldırdığı ortamda onunla olan yüreğini o kurt'a kaptırmış demektir, can çekiştiğinde önce senin can çekmeni ister...

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ecdadımın İmanlı Nefesi Kanı İle Sulanmış Türkiye’min Her Karışı Bilmesen De

Ey nefret sahibi nefreti göğsümüze çalışsan da dikmeye de

Bir an sanıp elimizden tutup peşinde sürükleyebilsen de

Yeşeren umutlarımızı ülkemin bağrında söndürdüğünü sanıversen de

Benim ülkemde hayal kırıklığına uğrarsın kazandığını sandığında

Ecdadımın imanlı nefesi kanı ile sulanmış Türkiye’min her karışı bilmesen de

Mezarında kükreyerek kalkar hem sana hem bana tokat atar

Hem senin hem de benim dünyam şaşar

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Haykırışımız sessiz ve yaralı olsa da yakıp yıkmaz ezer geçeriz

Seninki belki nafile bir çırpınış eceli gelen köpek misali izin vermeyiz

Yüreğimize kara kışı yerleştirsen de ülkemde her zaman bahar vardır

Ördük bu ülkeye iman ile kardeşliği el ele gönül gönüle imanımız vardır

Hücrelerimizin her zerresinde ecdadın duası vardır iman ile işlenmiş sana hayat yoktur

Düşen her damla gözyaşında şahlanır imanım sabırla bekler yere düşmeden avuçlarım

İmanımızla ezer geçeriz yaşarsın hezimeti burası Türkiye, ecdadımızın kanıyla sulanmış

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Hangi kelimen hangi sözünde güzellik var söyler misin?

Hangi bakışında hangi adımında hayat var bilir misin gösterir misin?

Hangi dilinde rıza var merhamet var

Nefret ile kusarsın yanımıza koşarsın edepsiz edepsizliğini bilir misin?

Utanmadan akılsızlığınla aklım var yok satarım der sırıtırsın

Canı avucunda ecelini arasın yok yere işgal edersin gönülleri yan gelir yatarsın

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Kul Mehmet’im tende dilde olmazsa şükür iman kardeşlik olmaz gönülde

Düşer tene azaplar dilde gönülde nefret kin olursa her yürüdüğünde

Yoksulları garipleri anaları ağlatır çocukları yetim bırakana dersini vermezsen her gördüğünde

Düşer tene azaplar dilde gönülde nefret kin olursa her yürüdüğünde

Bir düğüm atanın düğümünü sökeriz kardeşlikle düğümü ilmiği asarız boynuna yetimi gördüğümüzde

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sensin Rabbim Âlemlerin Sahibi

Sensin Rabbim aşkın sahibi

Sensin dertli gönüllerin tabibi

Muhammed Mustafa ya habibi

İmanla kul nefis şeytanın galibi

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Rabbim sensin gönül bağım

Sensiz yıkılmasın gönül dağım

İman ile geçsin gençlik çağım

İman ile mezara yatsın yanım

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Sensin Rabbim kahır dağlarını,

 Şifa ile dağıtan

Kış aylarını bahar çiçekleri ile açtıran

Gamlı gönülleri iman nuru ile nurlandıran

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Gözümde aksın senin için bu pınar

Gönlüme iman ile yükselsin çınar

Sabırla Rabbim bizi sınar

Dünya dediğin dörtkenar

Mezarımda bilmem kim ağlar

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Nefis şeytandır insanı yutan

İmandır insanı ayakta tutan

Günah ile kalma kuldur çamura batan

İmansızdır utanmadan gönülleri satan

Mümindir güzelliklere güzellik katan

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Kavuştursun bizi kerem sahibi

Sefa geldin gönlüme ey can yârim

Ey en güzel hatıramın sahibi

Sevdim seni gönülden ey can yârim

Kavuştursun bizi kerem sahibi

Bakışın yaktı gönlüm sana aktı

Gülüşün yar ömürden ömür kattı

Gülşen ömrüm senle huzura yattı

Kavuştursun bizi kerem sahibi

Yürekte yanan yar harlı aşk mıdır?

Yoksa bizi yakan ıstırap mıdır?

Sensiz ömrüm inan bana haramdır

Kavuştursun bizi kerem sahibi

Bakışların ömrümüze yol olsun

Dudakların aşk badesiyle dolsun

Seni seven bu kul aşkını sunsun

Kavuştursun bizi kerem sahibi

Mehmet Aluç