İsterdim Desin Gitme Yanımda Kal

Haydi, seni seviyorum desene

Evlenelim seninle bu sene

Her gün bakayım o gülüşüne

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Yeni aşk gibi yüreğimde essene

Ayrılık kapısına dikkat etsene

Seviyorum seni diye haydi gelsene

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Seni bekledim ben yedi sene

Haydi, biraz bana gülümsesene

Uzak kaçarak yanımda gitmesene

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Bırak artık yaşadığın kuşkuyu

İçine düşeceğindir o kör kuyu

Bırak artık ne olur kuşkulu huyu

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Ya sev ya da bitsin bu oyun

Düğünümüzde keseceğim üç koyun

Yüreğindeki kuşkuyu bırak artık soyun

Evet de bana haydi ceylan gözlüm

Kul Mehmet’im sevdim oldum abdal

Kırıldı gönlümdeki cümle dal

Var artık kendi başka diyarlara sal

Evet demedi bana ceylan gözlüm

İsterdim desin gitme yanımda kal

Evet demedi bana ceylan gözlüm

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bırak Yanlışı İmana Gelsene

haydi yol yakın iken imana gelsene

iman ile bu dünyada ahirette gülsene

gittiğin yol yanlış iman yoluna gelsene

yoksa tokatı bir ömür yersin ensene

bırak yanlışı imana gelsene

nefis şeytan yolunun içi boş

iman ile olmak çok hoş

haydi durma sende koş

gezersin fikirsiz sarhoş

bırak yanlışı imana gelsene

nefis şeytanla yaşarsın

zalim peşinde koşarsın

boş hayaller kurarsın

sonunu manevi zararla kalırsın

bırak yanlışı imana gelsene

fikrin senin değil başkasının

fikrine pranga vurma amanın

ölüm yakalar ansızın

pişmanlıkla kalırsın

bırak yanlışı imana gelsene

her insanım diyene kanma

sonunda yalnız kalma yanma

sana her güleni adam sanma

kavun değil ki koklayayım deme amma

bırak yanlışı doğru yola imana gelsene

unutma sen var edeni

ama artık boşa nedeni

imandır varlığın nedeni

bırakma yanlış yola gideni

bırak yanlışı imana gelsene

imansız geberdi nicesi

çöz imanla hayat bilmecesi

ezberle kuran hecesi

imanla doldur bedeni

bırak yanlışı imana gelsene

iman ile huzur bul

iman ile olursun huzura kabul

merhametle huzurlu ol

işte sana mutlu bir yol

bırak yanlışı imana gelsene

kul mehmet'im her doğan ölür gider

sanma ölüm ile hayat biter

iman ile giden mutlu gider

imansıza neylesin Rahman, imansız gider

bırak yanlışı imana gelsene

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)