Kararını Kuluna Vermiş

 

Gönülde vardır bir kapı

Arama bulamazsın yoktur kapının sapı

Böyledir bu kapı

Mevla böyle inşa etmiş böyledir yapı

Kulu kendisi içeriden açsın demiş

Kapalı kalsın dememiş

Kulu gönül kapısını kendi açsın

Sevabına erişsin istemiş

Müdahale edilsin istememiş

Kulun düşünmüş

Kararını kulu versin istemiş

Hayatta böyle değil midir?

Bilmez hiç kimse insan olmayan edepsizdir

Açmaya çalışır

Yüklenmeye çalışır kırmaya çalışır

Böyle olmaz

Bak gönül dostlarımıza

Bak Yunus Emre me

Mevlana’ma

Karaca oğlana

Kör oğluna

Battal Gazime

Fatih Sultan Mehmet’imize

Nasıl gönüllere girmiş

İçinde yer edinmiş

Gönül sarayında kendini görmüş

Severken sevilen olmuş

Gülmüş güldürmüş

Bu nasıl insan değiştirdi zamanı

Oldu zamane

Kimisi der sana ne

Bana ne

Kime ne

Nedir gönüllerdeki bu acı

O yiğitler ki gönüllerinde vardı acı

Göstermezdi kızgın sacı

Herkese derdi bacı

Acıyı alır neşeyle karıştırır verirdi kalmazdı acı

İnsanlardı baş tacı

Açsana gönül kapını nedir bu acı

Açılmaz neden

İçeriden açılan aç odur gülümseten

Eririz her gün kar gibi

Üşürüz donmuş kar yağar gibi

İnsan rüyasında mı güler

Rüya bir saniye

Ömür bir saniye gülmek nerede

Bekle ki insanlar yanına gel

Sen git yanına versene el

Az gül essin gülümsetsin gönüldeki tatlı yel

Herkes benim gibi değil kel

Üşütmez korkma yel

Kelede gel de essin yel

O en önce hisseder

Unutmak gelmez elden

Unutmakla gülmez insan nedir bu neden

Kimden

 Kimdir gönülleredoğru giden

Rüyalarda hatırlamak değil hatırlamak

Gülmek kapıyı açmaktır var olmak

Cana can olmak

Can için yaşamak yaşatmak

Koşmak varmak

Varanlardan olmak

Hasret nedir

Bir numara

Vuslat nerede sıfır numara

Yok, kim araya bula

Rahat varken otura

Gönülleri kim sora

Varlıklıyım ya az biraz

Kapalı kalsın gönül kapısı biraz

Hani alakamız

Nefsimize

Arzularımız için mi?

Istırap yakıyor kor alev

Az biraz sev

Sen değilsin ki dev

İnsansın insan az sev

Gören hani gören

Gördüğünü görüneni gören

Gördüğünü hisseden

Hisseden hissettiren gönülden seven

Yedimi hepsini yedi düvel

Yok, mu gel gel diyen

Gülümseyen gülümseten

Yok, mu nefretten kaçan

Onu yanına almayan

Yüzüne dahi bakmadan kovan

Yol alan

Gönüllere koşan

Onlarımı da yedi yedi düvel o an

Aşk denilen sevgidir

Değil ki bir örgüden şiş

Sok çıkar gönüle parçala kanat ara ara

Elbet düşersin soluksuz dara

Yüzün olmuş bak kara

Açma yara

Kolar açıp sara

Koş sen yâre

Her kes mi kızgın

Turşuluk olmuş yanılgın

Hani insanlığın

Sattın mı bir avuç turşuya

Şimdi kalırsın bakarsın ağlaya ağlaya

Silmişsin herkesi gönlünde

Kim sana derman suna

Kim yüzüne baka

Kim yok etrafında boşa bakınma

Boşuna da sen yırtınma

Kul Mehmet’im yeter yazma

İçimiz geçti mezarımızı kazma

Umutsuzda kalma

Böyle derinden yazma

Kimsesizde kalma

Yalnız yola çıkma

Var canların yanına cansız da kalma

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Dilsiz Kelimelere Dil Olan Anadolu Yiğitlerim

Kafası esse kızsa Sokrates

Victor Hugo’nun sefiline

Kim duyar kızdığını

Karaca oğlanım

Kör oğlum

Yunusum

Mevlana’m ve diğerleri anında duyar

Yanına koşar

Bre densiz

İmansız

Yıkma gönül hanını ustası yok

Gel kim olursan gel

Sözlerini söylerken

Sokrates şaşırır

Kim bu âlimler

Bilginler

Ben bir kuru kemiğim

Kurumuş bir dalım

Kalkamaz bunlara karşı kolum

Bu ne yiğitler ki analar doğurmuş

Bunları gören söz mü söylermiş

Vay anam vay

Tabi kalır şakın

Görmemiş gönül adamı insanı

Derde çare olan insanı

Şaşırır kalır

Pes eder

Sefil gülümser

Sefil gülümser kainat gülümser

Sarılırlar bu Anadolu yiğitlerimizle

Sokrates takip eder gizliden

Zaten onların işi gizliden

Rabbim gizliyi de saklıyı da bilir hep birden

Gizlice alır bizdeki güzelliği aniden

Olur, bilgin uydurmadan çakma çıkar bir yerden

Kendisi bilgisiz insanı  ortaya çıkarırken

Bilgisiz Rahman ’sız merhametsiz kaldığından habersiz

Her gördüğüne der bilgisiz

Bizim yiğitler salınca haber

Adam ol Sokrates adam

Gelirsek yaparız seni madam

Silkelenir Sokrates

Döner doğru yola

Tek başınadır

Bizim yiğitler gibi

Savunmasız kalsa da İşi Allaha havale eder

Sürgün edilemez

Gittiği her yerde yine aynıdır Sokrates

Söyler yiğitlerimiz gibi doğruyu

Çıkarır yalanı ortaya

İki yüzlü olanları çıkarır karaya

Fazla doğruyu bulan sokratestir

Yalancılar çıra gibi yanar

Ortaya çıkar

Hepsinin koltukları batar

Kim hapiste yatar

Onlar ister canlar yansın

Sokrates ister yalancılar ortaya çıksın

Boş durur mu yalancılar

Çekilir bir paralel hat

Kimi Truva atı ile mahkemelere yaklaşır

Çeker hattını

Kimisi mancınık ile çeker hattı

O günden beri paralel çıkmıştır ortaya

Şimdi Fetöcü'lerin  babası

Onlardır

İsmi olsa da değişik

Ha Mösyö

Ha Fetö

Ha döküntü

Ha böğürtü

Adı önemli değil

Hakimler satın alınır

 İdam kararı verir mahkeme

Korkmaz sokrates

iyi adamlardan kahramanlarımızdan

Andolu kahramanlarımızdan

Kapmıştır bir şeyler en azından

Sokrates ölümün son değil

Devam eden yolculuk olarak bilir

Ama sen gör şimdilerde

Kim neyi bilir

Tabi ki hiçbir şeyi

Yıkmayı

Talan etmeyi

Yemeyi bilir

Ah neredesiniz o Anadolu’nun yiğitleri erenleri

Görünseniz o heybetinizle

İmanlı dik duruşunuzla bir an

Yıkılsa bunca insan o anda

Sefiller yıkılmasa

Kimse hor bakmasa

İşte ben gezerim ara sıra

Bu güzel yiğitlerin erenlerin dünyasında

Öperim ellerini

Öperler gözlerimi

Masal hikâye değil bunlar

Hepsi gerçek yaşananı yaşatanlar

Canlara can olan canlar

Ah nerede kaldı o günler

Gönüllerimiz onları özler

Görse nurdan gülümsemelerini bu gözler

Yıkılır tüm sözler, bu güzellik

Merhametli gönül karşısında

İşte gönlümde yaşadım

Az yazdım

Devam ederse yazarım inşallah

Vakitte artık sabaha vardım

Mehmet Aluç ©Kul Mehmet

Yunus Emre Gönül Dostu

   

Yunus gelirde hakka doğru yürünmez mi?

Gözlerde yaş akarda Yunus görmez mi?

Hak yolda hakla olan Yunus görünmez mi?

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Yunusun nefesinde hakkın feri

Hiç durmaz yürür gitmez geri geri

Gönlümü tahtında hep hazırdır yeri

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Varayım Yunusumun dizin dibinde oturayım

Uzun yoldan gelmiştir halini sorayım

Hak yolda susamıştır bir soğuk ayran sunayım

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Yunusum hak yolda hak için konuşur

Hak yolunda hakkı sevenler buluşur

Yunusum yanında gözler hak ile buluşur

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Yunusum yanında hakkın duruşuyla merhametle durulur

Hak yolunda hakka varanlar dermanları arar bulur

İmanla hak yolunda Yunusumla olan Allah’a secdede buluşur

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Yunusum gibi hak dostunu aradım

Aradım sözlerinde kendisini buldum

Çok şükür iman ehliyiz Allah’a kul olduk

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Hak yolun yolcusu Yunusum gibi güzel olur

Hak yolda hak arayan aradığını bulur

Hak yolda hakka doğru yürüyen sanmayın yorulur

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Yunusum yorulmadı hak sözü söyledi

Onu görenler nur yüzüyle Nur Resulü özledi

Yunusum hak sözlerini ne güzel söyledi

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Hak yolda Yunusum yorgunluktan kaçmaz

Gönlündeki güzellikleri sanmayın bizlere saçmaz

Hak sözünü söylemeden yıllar geçse de yatmaz

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

 Açılmayan kapıları hak sözüyle açan

Gönül güzelliğiyle gönüllere bakan

Nefsi şeytanı hak yolda yakan

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Yunusla şad olur gönlümüz

Karanlık olsa da imanla buluruz yönümüz

Haktan geldik hakka gideriz hepimiz

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Bu dünya bizlere değil gereksiz

İçine fazla dalmadan gönülleri severiz

Hak yolda hak yönüne beraber yürürüz

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Bu dünyaya Yunusumla gönülleri ekeriz

Bir kefenle bir duayla geldik gideriz

Biz insanları insan olduğu Allah’a kul olduğu için severiz

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Gönüller hak sözünü eker bağlarda

Gereksiz bir kul gibi durmaz kenarlarda

Haktan geldik hakka doğru yürürüz bu dünyada

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Kul Mehmet’im Yunusumla olmak çok güzel

Onun gönlündeki imanla sözleri inanlara özel

Hak yolda olan hakkın kulları kimseleri üzmez

Hak yolda hakka Yunusla gidenler hakkı bilmez mi?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gönül Dostlarından Şiirler-Yunus Emre-2-

Allah Sana Sundum Elim 

Sensin kerim, sensin rahim, Allah sana sundum elim Senden artık yoktur emin, Allah sana sundum elim Ecel geldi vade erdi, bu ömrüm kadehi doldu Kimdir ki içmeden kaldı, Allah sana sundum elim Gözlerim göğe süzüldü, canım göğüsten üzüldü Dilim tetiği bozuldu, Allah sana sundum elim Üş biçildi kefen donum, Hazret'e yönelttim yönüm Acep nice ola halim, Allah sana sundum elim Urdular suyum ılıdı, kavim kardeş cümle geldi Esen kalsın kavim kardeş, Allah sana sundum elim Geldi salacam sarılır, dört yana sala verilir El namazıma derilir, Allah sana sundum elim Salacamı getirdiler, makberime yetirdiler Halka olup oturdular, Allah sana sundum elim Çün cenazeden şeştiler, üstüme toprak saçtılar Hep koyubeni kaçtılar, Allah sana sundum elim Yedi Tamu, sekiz Uçmak, her birinin vardır yolu Her bir yolda yüzbin çarşı, Allah sana sundum elim Geldi Münker ile Nekir, her birisi sordu bir dil İlahi Sen cevap vergil, Allah sana sundum elim Görün acep oldu zaman, gönülden eyleniz figan Ölür çün anadan doğan, Allah sana sundum elim Yunus tap uzat bu sözü, Allahına dutgıl yüzü Didardan ayırma bizi, Allah sana sundum elim Yunus Emre

Gönül Dostlarından Şiirler-Yunus Emre-1

Allah Diyelim Daim Allah  Allah diyelim daim Allah görelim neyler  Yolda duralım kaim Allah görelim neyler  Allah deyi kıl zarı oldur kamunun varı  Ondan umalım yarı Allah görelim neyler  Çıkarmayalım dilden ayrılmayalım yardan  Irılmayalım yoldan Allah görelim neyler  Açlık sonu tokluktur tokluk sonu yokluktur  Bu yollar korkuluktur Allah görelim neyler  Sen sanmadığın yerde nagah açıla perde  Derman erişe derde Allah görelim neyler  Gündüz olalım saim gece olalım kaim  Allah diyelim daim Allah görelim neyler  Adı sanı dillerde sevgisi gönüllerde  Şol korkulu yollarda Allah görelim neyler  Adı sanı uşatdım küfrümü suya attım  Miskinliğe el kattım Allah görelim neyler  Her dem dalalım bahre aldanmayalım dehre  Sabreyleyelim kahra Allah görelim neyler  Ar- namusu bıraktım külümü suya attım  Dervişliğe el kattım Allah görelim neyler  Mecnin gibi avare aşık oluban yare  De Yunus senbiçare Allah görelim neyler  Yunus sanma andadır bu aşk sana sendedir  Can kayumu ondadır Allah görelim neyler  N’etti bu Yunus n’etti bir doğru yola gitti  Pirler eteğin tutu Allah görelim neyler   Yunus Emre

Bunlar Değil Midir Sonsuz Rahmete İlahi Aşkla Yürüyen?

Aşkın güzelliğinde Gönül’e gelse de ince sevinçten bir sızı, âşık aşka doğru yürüdüğün de, o sızı aşkın içinde kaybolur, gecenin karanlığında olsa da karanlık yollar, aşkın nurdan ışığıyla aydınlanır yollar. Gecenin karanlığında yürüdüğünü görenler, bilmezler âşık gibi aşkın nurdan cennet kokusunu, ona ya deli ya da divane derler ama bilmezler görmezler anlamazlar… Dünyalık aşk dünyada kalan, ilahi aşk ise ötelere Yüceler Yücesi Rahmana ulaştıran, ona vardıran aşk ile karıştırmamak gerekir.

   Aşk Yüce Rahmanın tecellisi Rahmeti merhameti ile gönülleri inşa ettiren, saraylar kurdurtan, dünyalık işleri malı yok ettiren, bir lokma aş ile hak ile yolda olmak için kulu yola çıkaran, dağları çölleri aştırandır… Benlikten kurtararak ille de sen sen dedirten, İşte o gönül dostları Yunus Emre, Hz Mevlana, Ahmet Arvasi, Ahmet Yesevi… Gönül dostları saymakla bitmez… Bunlar değil midir sonsuz Rahmete ilahi aşkla yürüyen ve gönüllerde, sönmez meşale olarak hala yanan… Hep nurdan bahs eden sözlerinde nurlar çıkan, gönüllerimize nurlanarak yerleşen ilahi aşkın nurun yolcusu değil midir bunlar? Dünya da huzur olması için yolları yayan kat eden, gönül dertlerine derman çare olmak için, Nur Kur’an Nur Sünnet ile çare olan âleme yayan, kendi huzuru yerine insanlığın huzuru neşesi için yolda aylarca yürüyen yol kat ettiren, ilahi aşk değil midir? Sonsuz Rahmete yürüttüren gönülleri huzurla doldurtan?

 

   Şimdilerde bizler dünyalık aşkı bile yaşamaktan aciz, illaki benim hoşuma gidecek olanı severim, ama bana uyan aşkı da severim mantığı ile bunları anlamaktan uzak yaşayan insanlarız… Bizimde bundan dolayı suçumuz hiç yok, bize bunları imanı sonsuz Rahmeti öğretmediler, sadece dünya için yaşamayı sevmeyi öğrettiler, gerisini boş ver öğrenmesin dediler! Hep bir dünya ve geçim telaşı derdine düşün dediler, gerisini bilmeseniz de olur dediler bizlerde kabul ettik ki veya zorla ettirildik ki bu haldeyiz, ama tüm dertler sıkıntılar bilmemezlik geçer Yüce Allah’ın yardımı ile dermanı çaresi ile… İşte bazen hüzünleniriz işte budur yüce Rahmanın gönlümüzdeki misafiri işareti, hüzün anında, Yüce Allah sakın üzülme ben seninleyim ey kulum der ve kula huzur rahatlık ve dertlerin sonundaki derman yolunun kendisine varmakla son bulacağını hatırlatır… Aciz olduğumuzun ruhumuza yansıması ve gerçek güç sahibinin, Yüce Rahman kendisinde olduğunu kuluna bildirmesidir… Ey kul günahlarından dertlerinden düşme karamsarlığa, az yaklaş bana tövbe kapıma ben sana çok yakınım senden daha yakınım sana, gel der bana Yüce Rahman her kuluna, bizdeki ilahi aşk Rahmandan bir zerre ve Aşkı Yaratan Yüceler yücesi Rahmandaki aşkı varın siz idrak edin edebilir isek ne mümkün ama idrak edemeyiz!- Allah’u Ekber-Sözlerimde yanlışlık var ise bana aittir kardeşlerim, hatasız kul olmaz, sizin de aşka dair benim sözlerim gibi sözleriniz düşünceleriniz var ise okumak için o güzel gönlünüzle yazarsanız okumak isterim. Selam ve dua ile kalın kardeşlerim.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-