Pişmanlık O An Olmaz...

Ey canlar kardeşler ecel gelir ölüm çiçeği açar

Her an insanlıktan kaçan insan sanmayın kaçar

Çiviyle çakılmış gibi bakar boş bez gibi yıkılır naçar

Pişmanlık o an olmaz önce olurdu eyvah kaldın biçare

Yanlarında kolların kalkmaz tabut kalkar şaha

Eyvah götürmeyin beni desende artık boşa

Zaman gelmiştir hesaba vermeye doğru koşa koşa

Pişmanlık o an olmaz önce olurdu eyvah kaldın biçare

Sırtında sıvazlardı düşman sana göre dostundu

Nerede onlar yoklar yanında bir anda yok olundu

Güç kuvvet dermanınla koşardın ne oldu nasıl yok olundu

Pişmanlık o an olmaz önce olurdu eyvah kaldın biçare

Hani koşacaktın nefretinle beraber yedi deryaya

Kalkardı nefretle yıktığın viranelerde kolun havaya

Şimdi koşuyorsun çaresiz cehennem denilen deryaya

Pişmanlık o an olmaz önce olurdu eyvah kaldın biçare

Kul Mehmet’im der ki insan nasihat meclisine gelmezse

Gönülde açan çiçeklerine merhametle su vermezse

İnsanı insan bilip onunla birlikte olup beraber gülmezse

Ecel gelir alır götürür cehenneme gülünmeze insan olmazsan

Pişmanlık o an olmaz önce olurdu eyvah kaldın biçare

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kullar İle Kıllar

Kullar ile kıllar

Kulların yürekleri sızlar

Sızlar ise sızlar

Çare kimde

Hata kimde ey kullar

Başımız dikine gideriz

Önümüze geleni sevmez

Ezer geçeriz

Har ile yanar güller

Bülbüller ağlar

Niçin görmez kullar

Haset ile koşar kullar

Arzuları ile yaşar

Haksız kalır şaşar

Muhabbetsiz kalır naçar

Cahilliğini

Kâmil’lik sanır

Bilmez kul gönüldeki anahtarı

Gece gündüz basar efkârı

Hayatı yaşar kul ayrı ayrı

Edepsizliği ile veriri balans ayarı

Ayarsızlığını bilmez yaşadığı sanrı

Yaptığı edepsizce baş kaldırı

Hidayete yürümez

Adam gibi görünmez

Gece gündüz süründüğünü görmez

Şeytanın baş danışmanıdır bilmez

Değer bilmez

İyilikbilmez

Kördür kabul etmez

Doymak dersen hiç bilmez

Hele ki haddini hiç bilmez

Kin nefrete koşmaktan yorulmaz

Namaz için yorgunum der gelmez

Sözünü bilmez

Ölüm gelecek ansızın akla gelmez

Kullar ile kıllar

Kulların yürekleri sızlar

Sızlar ise sızlar

Çare kimde

Hata kimde ey kullar

Nefsimizden vaz geçmeyiz

Güzelliğe geçit vermeyiz

Elimizden nefretten aşka bir şey geçmez

Yan yatar gezeriz

Reyonları

Marketleri

İsrail çalışır doldurur görmeyiz

İsrail’e boykot edelim almayalım deriz

Marketlerde Türk malı alacak bir şey bulamayız

Kıçımız üstüne oturur ders almadan uyumaya gideriz

Haram maldan hayır gelmez sezmeyiz

Sez ’sekte bilsek’te aldırış etmeyiz

Sızım sızım sızılarla ağlar gezeriz

Elimizde birbirimize kefen biçeriz

Bizde giyeceğimizi bilmeyiz

Kullar ile kıllar

İnsan değil mi kullar

Kırıldı mı gönüllerde dallar

Yeşermedi mi ey kullar

Zincir ile yular

Koyun mudur kullar

Vefayı astık duvara

Yıkılmaz fakir fukara

Rahman vardır yanında

Taşımaz haram para

Açmaz yara yüzü değil kara

Merhem alır gönülleri sara

Kul Mehmet olma gönlü kara

Rahman ile ol gönlünü sara

Yeme sakın haram para

Mümindir bilmezler

Âlem de gönlü ile bir numara

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Köle Zinciri Kırar Bu İman Allah Diye

İman her an gönülde şahlanır Allah diye

Düşürmez garip yola bu iman Allah diye

Yalnız bırakmaz iman hayatı Allah diye

Köle zinciri kırar bu iman Allah diye

Kanma gönlüm nefise imanla sen sabit kal

Geçer ömür gafletle imanla sen kal akıl

Dünya sana kalmaz ki nefsim imanla takıl

Köle zinciri kırar bu iman Allah diye

Kul Mehmet’im imansız gezme o şeytan kapar

Üç gün seninle olur güler bırakır kaçar

Ondan sonra kalırsın inan ki sende naçar

Köle zinciri kırar bu iman Allah diye

Mehmet Aluç

Aşksız Söyle Bu Gönül Nasıl Yaşar ?

Ey gönül akıt sen gönül terini

Aşk yönünde belli et sen yerini

Seversen gönülden Aşk’la birini

Ser sen aşkın yar önüne serini

Güç kuvvet dersen sen gönül ferini

Aşk yolunda harca durma ey gönül

Aşk olmazsa bu gönül nasıl coşar

Aşk olmazsa gönül nereye koşar

Aşk gönülde yar Aşk’ı ile yaşar

Aşk ile sev yâri sen kalma naçar

Aşk’ın ırmağında gönüller taşar

Güç kuvvet dersen sen gönül ferini

Aşk yolunda harca durma ey gönül

Aşksız söyle bu gönül nasıl yaşar

Haydi, aşk ile sev en zoru başar

Sevmezsen bu gönülde başlar hasar

Aşkı gören her gönül birden şaşar

Güç kuvvet dersen sen gönül ferini

Aşk yolunda harca durma ey gönül

Kul Mehmet’im aşk yolunda var cefa

Cefadan sonra sen sürersin sefa

Aşk yolunda gerekir candan vefa

Aşkını söyle yâre yüz bin defa

Güç kuvvet dersen sen gönül ferini

Aşk yolunda harca durma ey gönül

Mehmet Aluç