Çığlık İsyanın Kardeşi

Çığlık isyanın kardeşi

Açtırmaz bence güneşi

Karanlığa açılır yolu

Aldırmaz bir adımlık nefesi

İsyanın kötüdür zamanı

Ara bulamazsın bir anlamı

İçinde yoktur bir karakteri kavramı

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Güzellik arama isyanın içinde

Kaldıkça kalırsın en derininde

Yaran kanar sen gülmediğinde

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Gecelerin bak sessiz nefessiz

İçinde ateşi yanar fenersiz

Onunla olmak bence gereksiz

Aldırmaz bir adımlık nefesi

İsyan koşana bir kıyamet

İçinde bulamazsın keramet

İçini sarmıştır koca bir nefret

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Gönüle aşkı yazmaz

Ayrılık yokluğu yazar anlamaz

Yerinde durmaz tüm bedeni sarar durmaz

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Çıkar isyanın kara dumanı

Bekleme sen bir şey anlayanı

Zincirlemiştir kendisiyle olanı

Aldırmaz bir adımlık nefesi

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri

Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere

Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri

Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak çiçekleri gibi açılan

Kara gözleri ile bekler geceleri,

İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına gizlenmiş isyan

Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk masumiyeti ile bekler yollarda

Bekler isyan imdat çığlığında geceleri

Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun köşesinde yol ayrımında

Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok olsun diye

Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler diye

Haince, sinsice bekler yanaklar solsun diye.

Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı

Açar gönüllerde, zevki sefayı

Gör gözünle ahu gözlü Leyla’yı

Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı

Yazık de, geçen onsuz gecelere

Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek kelimelere.

Aşkı ruhuna üfleyen gecelerle,

Gör de sarıl onunla geçen günlere, o sözlerle

Kul Mehmet der, Ağla gözlerim o yârin göğsünde,

Selam olsun, seven tüm gönüllerde, sevdiğini yüreğinde sevenlere.

Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten gecelerde.

Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü beklemelerde.

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

10 Mayıs 2013

Yola Çıkmak Koşmak

 

Varılmazsa güneş gözlüm bir an sana

Yansam sana kavuşmanın ateşiyle kavrulsam

Bu dünyaya sığmazsam yalnızlığınla yok olsam zamanın içinde

Bu yaşadıklarım sana kavuşmanın sancısıyla kavuşmanın kapısında beklemek

Beklerken o gönül güzelliğinle olmak seni almak kavuşmak için koşmak

Hasret kalmak varmanın değerini bilmek

Değerler ile dolmak yola çıkmak koşmak

Sitemle dolmak sitemle dolmak sana varmanın ilk adımı

Aklımla kalsam isyana koşar gönlümle düşünürüm

Yatıp kalmanın aşkla olmanın yanında geçer sitem gece gündüz

Hasret sitem yalnızlık seninle olmamı hatırlatır bir güneş gibi

Bekle geliyorum yoldayım güneş gözlüm iki nefeslik yoldayım

Boş kalmasın aç kollarını beni düşün öyle sar

İşte şimdi kendin benim gibi gülmeye başladın

Hissediyorum gülüşündeki sıcaklığı

Elin vicdanında gönlünde binlerce defa seviyorum dedin

Bende elimi gönlüne vicdanıma koyarak seviyorum ölüyorum dedim

Gülmüştün kahkahalarla hala o kahkahan kulağımda

Beni sevmeseydin ölüyorum demiştim sana

Sende tutulsun bu dilim gönlüm sana öyle söylerse

Yakarım o dili gönlümü anlatmazsa seni aşkla yakarım

Olmaz canım olmaz sevgilim seni sevmezsem olmaz

Sana varmazsam sevmezsem mahvolur biterim dedin

Gözyaşlarımla akıp yok olmana izin vermem güldün

O an dünyalar benim oldu boynuna sarıldım dolandım

Bir yaramaz çocuk gibi hala peşindeyim seninleyim

Birkaç günlük ayrılık beni senden ayırdı yüreğimi yaktı

Her anımı hasretinle gönlüme ilmik ilmik dokudu

Yokluğun üşütse de şiir gözlerim ısıtır beni

Susmaz içimizde aşk biz onunla canlıyken

Asılır nefret kin onunla darağacında

Yanılgılar uğramaz yanına

Var olmalar varken yanına kaçar yanılgılar

Uzaklığımız gönül ateşimizde ısınmaktı biliyorum

Ve sana ısınarak geliyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ayaklanma Mekânı Değil Artık Yurdum

Ayaklanma mekânı değil artık yurdum

Bir tenha sessizliğime bürünmez ülkem artık

Bir avuç kendini bilmez serseri yıkıldı dağıttık

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Dersini verdi milletim gece yürüyüşüyle dünyaya

Ayaklanma niyetli olanlar gelir mi bir daha araya

Milletim izin verir mi yıkılsın emri gönüldeki saraya

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Bir zamanlar Allah iman diyerek gözyaşı dökerlerdi

Bizlerde Müslümanlar diye onlarla biz ağlardık

Mürtet olduklarını anlayamadık bir anda yanıldık

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Milletim olmaz bu iman var iken perişan

Nasıl masuma kurşun sıkılır ey canavar düşman

Feto denilen mürtet sen değilsin insan insan

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Boşadır akıttığın kanla kıldığın namaz

Kanla boyadığın seni af etmeyecek bu zaman

Bekleme artık Rahmanda ne de kulda af için aman

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Ayaklarınız kendi ayaklarınızla millet doladı

Elleriniz kolunuz milletle ordusu polisiyle bağlandı

Yıkalım demeden millet aniden birden canlandı

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Milletimin içinde meydana çıktı renginiz

Bu vatana millete layık değilsiniz hiç biriniz

Vatana ihanette hiç bulunmaz bu dünyada denginiz

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Elem vermeye çalışan sizler olacaksınız verem

Yüce Rahman acıdı kuluna o dur sahibidir Kerem

Hakkıdır hakka tapan milletimin istiklal diyem

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Kul Mehmet’im vatan derdi oldu mu milletim yıkılmaz

Birlik beraberlik kardeşliğimizde iman gücümüz solmaz

Soldurmaya kalkan bizden önce solar haberi olmaz

Milletim devletimiz izin verir mi ayaklanmaya artık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bakışlarını aldım

Gönül gözüyle bakmayan ışık olamaz karanlığa

İnsan değimliyiz bu âlemde bazen düşeriz darlığa

Bir dert sende bir dert bende bu nasıl bitecek

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Yalan sözlerin isyanına sakın kanma

Doğru sözün kardeşi ol sen sakın yanma

İnandır beni doğrula gülümsene bir ömür güleyim

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Adıma düğümlesen zülfün tellerini hep seni koklasam

Gönül şehrinin kapılarını aç hep içinde kalsam dolaşsam

Üşümüş yüreğimi gülüşünle ısıt gönlünün sokaklarında yansam

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Yalnızlık zordur rüyalarda serseri serseri dolanır

Sensizlik ölüm her uyuduğumda damarlarımda sen diye dolaşır

Ondan ben geceleri uyumam seni rüyalara hapis etmek istemem

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Unutmak aklın çığlık çığlığa feryat etmesi unutmak

Seni unutmak kendimi unutmak hiç var olmamak

Unutmak sende kalmasın diye hep unutuyorum

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Tutabildiğim gönlümde yalnız sensin

Gözlerine baktığımda gördüğüm sen değilsin bensin

Kalabalık hecelerin arasında aradığım hep sensin

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Bakışlarını aldım ben sen ile doldum

Gönlümü sana verdim sen ben oldum

Düşlerimi sana verdim bana yol oldun

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kavuşamamanın Bin Bir Pişmanlığında.

Bataklık kurul üyeleri

Bataklıkta oturum için oturdu

Seyirciler

Ağzına katar

Batmış durumda bataklığa

Nefes almak bir nimet

Nefes almamak sürgün

Kaçınılmaz isyana davetiye

Kırbaçların şakırtısında

Sessizlik bir sevgili

Tepkinin geri tepmesi

İçe dönük olmayan tepkinin

İçe dönmesi

Düşünceler Fransız

Çevirmen ararken

Bataklıkta telaş

Telaşla çamur oldu beşik

Boğulmalar ardında

Ölüm mutlak son

Hiçlikten

Varlık arayanların feryadı

Varlıktan uzak olmanın dehşeti

İnlerken bataklığın kucağında

Bencilliğin ninnisinde uyurken

Uyanması mümkün mü?

Sözcüksüzlük kitabında

Aranırken bir çare

Yokluğun korkunç haz alan bakışı

Ne anlar çareden

Devirmişken düşüncelerin

Atmosferinde hayalleri

İlham perisi ne gezer

Korsanlığın bataklığında

Batarken

Seyirciler

Alkışsız batarken

Köhneleşmiş fikirler pişmanlık gözyaşında

Sakatlanmış heceler

Elini uzatmaktan bitap

Batarken hep birlikte

Bembeyaz düşler

El sallıyor

Kavuşamamanın bin bir pişmanlığında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gel Derman Gel

Yandı işte nefretle bize koşan yarınımız

Düzetilmesi zordur var mı dermanımız

Dermanı kaçırdı nefrete koşanımız

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Ağlar işte yarınımız silmeye var mı mendilimiz

Silinse gözyaşları kırıktır gönlü kıranız kendimiz

Haydi, birlik beraberlik kardeşlikle yıkılmasın bendimiz

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Her sözü dinlemeden araştırmadan inandık

Bilmem bu yalanlara nasıl oldu da kandık

Kandıkta durum ortada kor ateşlerde biz yandık

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Nefrete koşana uzanır uzanmaz elimiz

Uzanan elimizle kırılır sağlam belimiz

Neden hep nefrete doğru koşar kimimiz

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Nefrette bal börek güzellik mi var

Güzelliği bilmeyen ne cahil insanımız var

Nefretle bu dünya ile mezar olur dar

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Nefret bir bakışla esir eder sineleri yaralar

Gerçek olsun olmasın yalanla gönülleri karalar

Duyulmaz feryat figan nefret kulakları gönlü bağlar

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Bırakalım nefreti kapısı kıyamete kadar kapalı kalsın

Bunca güzellik merhamet varken isteyen güzelliği alsın

Sevelim gönülleri muhabbetle gönülde sevda çiçeği açsın

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Sabırdır her derdin ilacı isyana ne gerek var bilinmez

Nefret bir gönül'e girdimi yıllar boyu silsen de silinmez

Sabır sebat ile olalım biter dertler yarın ne olur bilinmez

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Gülen günler yarınlar zor bulunur yok oldu mu bulunmaz

Dermansız derde koşan dermanı kaybettin nefretle adam olunmaz

Nefret elinde parçalarken bugünü sana koşan güzel yarınlar kavuşmaz

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Mazlumun gözünde akar yaş dikkat et dermansız ahı tutar

Elindeki nefret canavarı şimdi gülse yarın seni eli ile boğar

Sen böyle nefret koşarsan sanma güzel yarınlar nefretle doğar

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Ağa olan marabasını yok ederse nasıl ağa kalacak

Ağa vermekle olur yok eden nasıl insan yüzüne bakacak

Yok, eden yoklukla yok olur nasıl mezarda yatacak

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Güzelliğin cemalini görelim güzellikle ömür sürelim

Nefret kin ömrümüzü hayatımızı bitiendir bilelim

Gülümseyen yarınlara hep el ele gönül gönül'e yürüyelim

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Kul Mehmet'im gül gibi kokalım diken gibi batmayalım

Vuslat sevmek var iken ayrılık hançerini gönlümüze saplamayalım

Üç günlük yalan dünyada gülmek var iken nefret ile solmayalım

Gel derman gel gönlümüzde yerin var

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-