Yârin Hayran Bakışıyla

Gönül yârin gözünde suçsuz asılı kalmış

Yârim gönlüm içinde bakarken hayran kalmış

Gözünde gönlümü yar alıp gönlüne katmış

Dua edip içine beni katmış aşkıyla

Ben âmin dedim yârin hayran o bakışıyla

Yürüdük hak yolunda dilimizde duayla

İkimize yazılmış yol alın yazısıyla

Değer vermedik hiç bu dünyaya fazlasıyla

Dua edip içine beni katmış aşkıyla

Ben âmin dedim yârin hayran o bakışıyla

Aşk gönülden sevmeyle olur mayalanmayla

Aşk imansız olmazki birde konuşmamayla

Aşk imanla nurlanır konuşmayla harlanır

Gül yanaktan öpmeyle bu gönülde canlanır

Dua edip içine beni katmış aşkıyla

Ben âmin dedim yârin hayran o bakışıyla

Hak yolunda dualar dileklerle bağlanır

Rabbim böyle kulları meleklerde kıskanır

Başında gece gündüz melekeler dolanır

Gül yanaktan öpmeyle bu gönülde canlanır

Dua edip içine beni katmış aşkıyla

Ben âmin dedim yârin hayran o bakışıyla

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hatırlayan Hatıraları Ağlıyor

 

Sanki her şey hatırlar gibi eskimiş

Gülmek isterken donmuş kalmış gülememiş

Böylesi bir resmi kim gönüle yerleştirmiş

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Acıyı göğsümüzde saklarız ninniler gibi

Acıyı yaşarız en koyusundan bulamayız tabibi

Birde oluruz en koyusundan asabi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Geride kalan hatıralar olmalı ecnebi

Ayrılık hasret hatıraya ediyor eziyeti

Yıllarca demleniyor hasretle hatırlayınca dert sahibi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Ağıtını içine yakarız dertli bir türkü misali

Ayrılıkta hatıraların ne işi var yok mu gülüşe emsali

İçine nasıl yığılır binlerce acıdan cevapsız soruları ezer garibi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Gözlerin arkasında kalan bir karanlık ölesiye

Hatıralar yaşar mı karanlıkta nefessiz böylesi ’ye

Yaşamaz ama yaşatırız biz cansız olanı ölmüş nefesiyle

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Cansızı canlı diye sararız ne diye sımsıkı

Baksana konuşmuyor çıkmıyor sesi gıkı

Üzerimize nereden yapıştı sanki Arap zamkı      

Bir insan ayrılıkla hatıraları anmasın bu değil hakkı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Geride kalan kalışsa bırak karanlığında kalsın

Hasreti yaşayan hatıraya bakmasın yanmasın

Ayrılık ilinde yaşayan bu hatıraları yanına almasın

Yeni hayatın kapısını açacağına karanlığa dalmasın

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Ayrılık son tren değil karamsarlığa lüzum yok

Yüreğe saplansa çıkar elbet bu ok

Başka sevilecek girilecek gönül mü yok

Hatıraların hançeriyle bağrımız deleriz vay vay vay

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Hatıralar yanlışı silen silgi olmalı

İçine acıları kahırları doldurmamalı

İçine bakınca yanlış olanı görmeli dersi alınmalı

İçine girince kendini karanlığına kapatmamalı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Kul Mehmet’im hasretlikte hatıralar bir sancı

Hatıralar bu anlarda olmasın bize hancı

Acılar üste üstümüze gelen sanki bir akıncı

Yazarız onunla acıları oluruz neden destancı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sanki Biraz Geç Kalmış

Her şeyi ben bilirim kim demiş

Kendini bilmez o halt etmiş

Aradım buldum ben her şeyi bilen kimmiş

En sonunda buldum her şeyi bilen Rabbimmiş

Ben her şeyi bilirim diyen kul kafayı yemiş

Aklını yerken peynirle uçurumda boşluğa dalmış

Biriside demiş ben herkesten fazla severim demiş

Aradım buldum baktım kendi çıkarı için demiş

Herkesten fazla sevene Rabbimmiş bilememiş

Yüce Rabbime yaklaşmayınca sevgiyi görmemiş

Bilmeyen ne bilir Rahmanı hissiz kalmış hissetmemiş

Aklını yerken peynirle uçurumda boşlukta kalmış

Biriside demiş çekilin yoldan ben nefretle geliyorum

Sakın ola önümde sizler durmayın

Döşüyorum yollara mayın sakın basmayın

Yüce Rahman der kul canı size haramdır dokunmayın

Nefis şeytan sizi yoldan çıkarır yanaşmayın

Nefretle olanı yola getirin gözüne gerçeği saplayın

Aklını yerken peynirle uçurumda kendini boşluğa salmış

Rabbim der sakın ola harama yanaşmayın

Haksızlık için sakın kulların canını yakmayın

Nefis şeytan ilerde çağırırsa sakın yüzüne bakmayın

Sakın ola çaktırmadan sessizce kolunuzu koluna takmayın

Günah deryasına dalarsanız gören yok sanmayın

Günaha bir an dalarsanız tövbe kapısı var sakın unutmayın

Bundan sonra bir daha günah deryasına dalmayın

Aklını yerken peynirle uçurumda kul boşlukta yanmış

İman var iken imansızlıkla yol almayın

Sakın ola Nur Kur’an sünnetsiz kalmayın

Kem gözlerle insan namusuna sakın bakmayın

Derya deniz diyerek nefretle içine dalmayın

Nefis şeytana uyar onu imanla bağlayın,

Tek başına yola sakın salmayın

Aklını yerken peynirle kul uçurumda boşlukta her şeyi anlamış

Anlamış anlamışta sanki biraz geç kalmış

Uçurumdan düşerken aşağıya o an soluksuz kalmış

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mahinur Tebessümlerimizle.

Mahinur geceleri tebessümlerimizle kutsallığa boyarken

Sıradanlık karşımızda cesurca uzaklaşırken gözlerin şafak kadar güzeldi

Adımlarınla açılan umut kapıların kolu güneşe doğru açılırken

 Anlamsızlık kokan düşler karanlık sokaklarda kayboldu

Kavuşmayı unutmuş caddelerde 

Birbirimize hasret kokan çiçeklerin kokusunda

Karanlıkta kalan kaldırımları ışıtarak sevinçle sarıldık

Caddeler kaldırımlar sanki asırlardır buluşmaları unutmuş

Gözlerimizde akan sevinç gözyaşlarına hasret

 Bilmem kaç yıllarca özlem duymuş gibi

Ayaklarımızın altında dans ediyordu adeta bizimle beraber

Kaldırımlar caddeler...

Ertesi güne hep kalan mutluluklar

Sevinçler...

Umutlar sanki bizimle güldü...

Yokluğumuzda ne kor alevlerde kalmış

Çiçeksiz solmuş baharları yaşayan

Gece ve kâinat...

Küsmelerin cehenneminde yatan gece gündüz

Bizimle beraber...

Mahinur tebessümlerimizle kutsallığa boyandı

Gülümseyen gözler birden etrafımız sararken

Sevinçlerin aldanışların prangasın da

Koşmalar yıkılışın zincirinde kurtulurken

Bizimle tebessüm edenler geceyi sabaha kadar

Birbiri ardına mutluluğa boğdu

Sırtımıza vurulan ihanetler tek tek kayboldu

Gecenin karanlığında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Tek Dişi Kalmış Medeniyet İçin Mi Değer

                        Düş mü gördüm dün geceden yaşadığım cehennem azabı sanki

Of çekme gönlüm günahın vardır gidince çekeceğin kazandığın seninki

Peşinden koştuğun modern dünyanın sağlı sollu darbeleri olsa gerek belki

Kusurları yüze vurmanın etkisi olacak aşağıladım aşağılık ol der Rahman belli ki

Kendi bakış açımla baktım Rabbim senin bakış açından bakmadım pişmanım

Varıp aşk ile alnımı secdeye çalayım Nur secde ile iman ile baştan başa boyanayım

Nur ile sarılsın kefen bana mezar ki ecdadım titretirdi iman ile âlemi

İman ile gez ey dünyanın beni âdemi ilim irfan salsın umman umman âlemi

Yoksa seherde ötmez bülbül feryat figan eyler iman’a susamış âlem gel gör meğer

Peşinden koşup yanmaya değer mi modern âlem denilen tek dişi kalmış medeniyet için mi değer

Gör âlemi imanlı gönlünle zikir eder Rahman’ı düşün var hesap sağ elinde olsa ah kitap

Dökülsün nur mezarıma sırat köprüsüne dökülsün günahlarım bir bir, kalmazsın bitap

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Matemde Kalmış Gibi Durma Silkelen

Aşk ile iman etmek, gönülde hiç saklanmaz

Saklamak, insanlığın bilgisine fayda sağlamaz

Her adımında sözünde davranışında, belli olur

Onunla yaşayan ve yaşatan, mutlu mesut olur

Saklanırsa gönülde, gönüle hayata zevk vermez

Gerçek manada o kapıdan içeriye girilip, alınan fayda etmez

İcraata dönmez ise gerçek olmaz, asılsız kalır deva vermez

Onunla yaşayan ve yaşatan, mutlu mesut olur

Ezelden söz verdik aşk ile gönülden, ne çabuk unuttun

Gökler yoktu belki altındaydı demedin mi, Elestü bi-Rabbiküm

Muhkem dur ayaklarınla gönlünle, sana kudret verdi Kudret sahibi, oldun üstün

Matemde kalmış gibi durma, silkelen dereyi görmeden de verme, peşin hüküm

Saklama, saklarsan sana fayda ile vefa vermez, imanın merhameti aşkı ile yürü

Bağlılığın zora girer, göstermek gerekir, düşme kendinle kara savaşa, elinde olsun hoşgörü

Kendinde görmen lazım, özüne layık mı, sen ona layık mısın diye, kabul eden olduğun bilinmeli

Matemde kalmış gibi durma, silkelen dereyi görmeden de verme, peşin hüküm

Anla bil bakalım hayat bilmecemidir değimlidir

Yoksa kusurları görünce söylemeden silmece midir?

Bugünkü kazandığın tavuk yarınki komşunun kazdan iyidir

Yüce Allah âlemde her şeye kadirdir

Unutma sakın kuşkulu uykuda her zaman evin bekçisidir

Kul Mehmet’im, sen var bildiğine saklama kabul eden ol, ol vasıl

Paylaş iman ile aşkını, kendinle içinde konuşma, fısıl fısıl

Paylaş, söyle bakalım o zaman, bunların tadı rengi nasıl

Matemde kalmış gibi durma, silkelen dereyi görmeden de verme, peşin hüküm

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Melekler İle Gülümseyenler'den Ol

İman ile gülenlerden ol

Resul ile gidenlerden ol

Merhamet ile yolda kalmışlara yol ol

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Namaz ile yüzünde nur ile gezenlerden ol

Secde ile miraç edenlerden ol

Gülüşünle dine davet edenlerden ol

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Gönlü har ile yananların yürek ateşini söndürenler'den ol

Darda kalmış kulların darlığını yok edenlerden ol

Gam keder içinde düşenlerin elinden tutan ol

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Gönül pınarı kurumuş olanlara pınar ol

Her sabah duasında âmin demeyi unutanların duasına âmin ol

İman yolunda kaymasın ayağın sabit emin adımlarla gidenlerden ol,

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Kul Mehmet’im bu sözlerim sanadır iyi bil

İmanla aşkla gönülleri sev içine gir ağlayan gözlerdeki yaşları sil

Hecelerin kalemin gönlün huzur versin bunu da iyi bil

Melekler ile gülümseyenler'den ol

Ya da şeytan nefis ile solanlar'dan ol

Mehmet Aluç