Sana
doğru gelecek, senin bulunduğun şehre hareket edecek bir otobüs ve tren seferi
varmıdır bilmiyorum, arıyorum elim boş dönüyorum sokaklarda...
Yüreğimde
hasretin, gözlerimde gülümseyen gözlerin,ellerimde sıcaklığın,sokaklarımda
senli kokun var iken, düşüncemde sen yağıyorsan damla damla yüreğime,
bırakılmış bir köşede sensizliğimin karanlığında kaybolmayı arıyorum
bulamıyorum, elim bom boş geri dönüyorum havasız sensiz odama...
Geziyorum
ülkeyi şehirleri, belki beni görürü sevinir bana doğru gülümseyerek koşarsın
diye,amam yine sen yoksun başım önümde
üzgün tozlu yollara düşüyorum elim gönlüm bom boş, banyomun camında
nefesinle buğulanan camlara elimi
sürüyorum senden bir iz bir nefes oldun diye, lakin yine hüsran yine elim
gönlüm bom boş yatağıma dönüyorum, sana söyleyemediğim sözcüklerin hecelerin
içinde boğuluyorum...
Belkide
ben seni boşuna arıyorum,belki sen beni hiç sevmemiş olabilirsin ve giderken
sana gelen yolları bana kapatmış olabilirsin,evet evet bu olabilir.Yoksa sana
gelen yollarım neden kapalı olsun? Öyle ise, sen bana gelene kadar, seni
sevdiğimi gökyüzüne haykırıyorum ve eğer beni sevmiş isen sesimi duyar
gelirsin,seni senin sıcaklığınla sakladığım, yüreğimde seni beklerken bulursun beni.
Mehmet Aluç
