Seni Sevdim Ömrüme Geldi Işık

Seni sevdim ben oldum âşık

Güzel gözlerin oldu ömrüme ışık

Hayatı aşkı seninle yaşarım sana hayran bu maşuk

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Bir bakışınla gönlüme cennet kapısını açarsın

Sırat köprüsünde gülüşünle benden önce geçersin

Aşk ırmağında bana sevda şerbeti içirirsin

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Seni seven Aşk’a olur layık

Sendeki bu aşk sevilmeye layık

Aşk denizinde gezelim götürsün aşk denilen kayık

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Aşkına eylerim hürmet

Seni seven gönlümü eyle sen ziyaret

Seninle yaşanır inan gül cennet

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Aşk’ta vardır büyük haşmet

Aşk’ın içinde sabırla vardır hikmet

Bırakalım dünyayı içinde edelim ikamet

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Gönül aşk ile beslenir

Aşk ile maşuka gülümsenir

Gece gündüz yolu hep gözlenir

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

 Aşk ile açılır diller

Merhametle uzanır eller

Mutluluktur hep gönülde dilekler

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Gel otur aşk’ın köşküne

Neşe ile var sen meşkine

Ne isterse de baş üstüne

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Yüce Allah yarattı bir zerreden

Mutlulukla gönlü odur var eden

Sevdikçe aşk ile odur sevgiliyi yar eden

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Aşk ile sevgiliye sarıldık

Aşk ile kirlerden arındık

Sanmayın yolda kaldık yanıldık

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Aşkın deryasında mutlulukla barındık

Sevdikçe mutlulukla orada kaldık

Sevdikçe aşk ile birbirimize sarıldık

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Aşk ile gönülleri öreriz

Aşk ile yolumuzu görürüz

Aşk ile gönüllerde muhabbet eyleriz

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Aşk olmasa nasıl severiz

Aşk’sız sevgiliye kullara nasıl güleriz

Aşk’sız gönüller olur viran ne eyleriz

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Yüce Rahman’a aşk ile gideriz

Biz bu aşk’la iman ederiz

İman olmazsa nasıl kul olur cennete gideriz

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Kul Mehmet’im sabırla sen sevmeye devam et

Aşk ile ol onun ile sevdiğini âlemi gülümset

Aşk ile olursan sen görürsün hayret ile alamet

Seni sevdim ömrüme geldi ışık

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Rahman’a teslimiyetle ol özgür

Nur Kuran İman ile olmalı kulun ölümü

Nur Kur’an Gül kokan Resul ile görmeli önünü

Rahman ile Kâbe’ye dönmeli yüzünü

Kur’an kardeşlik iman ile yıkmalı zulmü

Hak yolda olanın yönü çıkmaz kıraç çöle

Haydi, korkma yürü merhamet denilen göle

Nefis şeytana uyup ta olma sakın sen köle

Rahman’a teslimiyetle ol özgür haydi çek bir besmele

Elinde var mı senedin çıkman için yarına

Nefret kin ile sakın gitme aman ha yangına

Kuran Gül Resul ile kalmazsın her iki cihanda tek başına

Rahman’a teslimiyetle ol özgür haydi çek bir besmele

Ecele teslim olmayan var mı söylesin haydi

Nefret kin düşmanlığa cehennem için değer miydi?

Kur’an Resul iman tam duracağın yer idi

Rahman’a teslimiyetle ol özgür haydi çek bir besmele

Kul Mehmet’im Kuran ile Resul olsun aklında yolunda

Son nefeste taşı yanında ahirete var ol Rahmanın huzurunda

Ne gereği var nefis şeytan yolunda ölüm var onlarsız en sonunda

Rahman’a teslimiyetle ol özgür haydi çek bir besmele

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sabrın Gölgesinde Sığındım Rahman’a -4-

Düşüncesizliğin dar koridorlarında sıkışmam

Dolambaçlı lafların cambazlığında kaybolmam

Yürümem hayal üzere Kuran gibi yoldaşım var

Zamanın tenha sessizliğinden

Sığındım Rahman’a Kadir ismine

Resuldür sevilen habip

Yaralarımıza dermandır Yüce tabip

Olsak ta üzgün bizler sanma garip

Rahman vardır cümle kula tabip

Secde ile gönlüm huzura erdi

İmansız ölen sanmayın güldü

Bu dünyaya gelen olsa da sonunda zengin fakirde öldü

Bir karış mezar sonunun da gör bakalım kim güldü

Dünyada var deme malım 

Kuran Resul ile olanlardır âlim

İmanı olmayandır zalim

İmansız nasıl olacak de halim

Kuldur beşer bazen gafil bazen cahil

İman ile olan olur inan melek ve ehil

İmandır Rahmanın kula ihsanı

Kul rahmana teslimiyetle kurban olmalı

Mehmet Aluç

Sabrın Gölgesinde Sığındım Rahman’a -3-

İmanımız kokusu gelir bahardan

İman ile ömür neşelenir itibarından

Zamanın tenha sessizliğinden

Sığındım Rahman’a Kadir ismine

Kimse beni anlamazsa bilirim Rabbim anlar beni

Bekleyenim var beni her an benimle olan Rahmanım var

Dilimde her an Allah Rabbimin izni ile

Gecem her anım zamanım Rahman ile izni ile

Hayatın her anı Rahmanım seninle canlı

Hayatın bir sonu vardı sana ulaşan ben onu bekleyen

Dua ile sabırla beni bu yolda

Nuru ile donatarak bekleten sensin Rahmanım

Mehmet Aluç

Sabrın Gölgesinde Sığındım Rahman’a -2-

Bir avuç toprak ile olan son kabir dar

İman ile süsle olsun kabir sana bol

Mübarek bir yatak olsun

İman ile nur dolsun

Sabrın gölgesinde sığındım Rahman’a Kadir ismine

Kuran ile Resulün iman ile gelir serinliği

Nereye baksam nur iman ile

Vedaları visal ile buluşturan

Geri dönmelere izin vermeyen ar sayan

Kuran ve Resul ile imanım var

Sabrın gölgesinde sığındım Rahman’a Kadir ismine

Mehmet Aluç

Sabrın Gölgesinde Sığındım Rahman’a-1-

Baharımı gönlümü besmele ile süslüyorum

Gülümsüyorum merhametli gülümseyen yarınlara

Rahmanın gül içinde güle

Ömür içinde gülümseten ömrüme yürüyorum

Yüzümde nur nur çiçekler açıyor secde ile

Bana gülümseyen zamana gülümsüyorum

Gaflet ağlarken uzaklarda kendi dalgasında boğulurken

Şükür ile doğruluyorum

Yürüyorum duanın merhamet ile uzana eli ile ötelere

Aklar iken karanlıkları duam nur nur

Sabrın gölgesinde sığındım Rahman’a Kadir ismi ile

Sığınmasaydım sabırsızlığın derinliğinde kırılsaydı gönlüm

Kim sarardı yaramı

Kim silerdi gözyaşımı

Kim gülüşsüz’lüğüme gülüş eklerdi

Dağlar gibi kocaman asi sözlerimi

Kim teslimiyet ile birleştirirdi

Sabrın gölgesinde sığındım Rahman’a Kadir ismine

Mehmet Aluç

Yürüyelim koşalım uçalım Rahman’a

Yürüyelim koşalım uçalım Rahmana

Secde ile

Merhamet ile

İyilik ile

Sevgi ile

Dua ile

Gönül kapılarını açma ile

Mazlumun yanında olma ile

Muhtaçlara yardım ile

Haydi durmayın

Bizi zincirleyen nedir?

Kıralım o zincirleri

Küselim suç ortağımız

Nefsimize

Şeytana

Dünya malına

Yüreğimizi delik deşik eden

Nefrete

Kine

Esaret düşüncelere

Zanna

Gıybete

Küselim

Bahtımıza ömrümüze güzellikleri

Döşeyen

Af edici olan…

Merhametli…

Rahmeti… Sonsuz olan

Yüceler yücesi Rahman’a

Yürüyelim koşalım uçalım

Bir adımdan yakın yanımızda olan Rahmana

Ulaşalım

Gönlümüzde

Ömrümüzde

Pembe

Bembeyaz nurdan

Sayfalar açalım

Yaratılan bütün zerreler adedince

Merhameti ile bizi çağıran

Rahmanı analım

Zikir edelim isimlerini

Yalnızlık damarlarımızda dolaşıyor

Rahmanın ismi damarlarımıza dolsun

Kalbimize Rahmanın ismini pompalasın nur nur

Melekler nurlu elleri ile kalbimizi tutsun

Hayran hayran baksın

Yürüyelim koşalım uçalım Rahman’a

Beden Rahman’ın

Can Rahman’ın

Rahmandan ayrı olmak zülümdür

Zulüm ile kıvranmaktır hece hece

İman olmalı kulda güle güle

İman en güzel yakışır o dile

Nefis ile olma

Şeytana kanma

Günah için tövbe et yanma

Fikirsiz imansız düşünceler dalına konma

Haydi durma

Al imanı döşüne

Belalar gelmez başına

Rahman dermandır kuluna

Yürüyelim koşalım uçalım Rahman’a

Mehmet Aluç

Aç elini yalvar Yüce Rahman’a

Dert gelir aniden kapıya çatar

Sanmayın dua ’sız bu dertler gider

Rahman dertler içine derman katar

Aç elini yalvar Yüce Rahman’a

Sabır dua ile tüm biter dertler

İçine duayı imanlı kul ekler

Rahman dua ile aciz kulun bekler

Aç elini yalvar Yüce Rahman’a

Varma sen imansızlık şer parkına

İman ile her şeyin var farkına

Bak yaşın geldi bil işte kırkına

Aç elini yalvar Yüce Rahman’a

Kul Mehmet iman ile var yarına

Haramı katma sen helal aşına

Dünyada her şey gelir kul başına

Aç elini yalvar Yüce Rahman’a

Mehmet Aluç

Yürüdüler Rahman’a buldular cana deva

Mecnun isen leyla'nın aşkı ile sende yan

Aşkla olursan her şey sevdiğine bak ayan

Dayan mecnunum dayan Leylan seninle her an

Leylan bakıyor sana o bakar olur ayan

Leylada senin gibi yanar yüzü ak her an

Size bu aşkı veren bildiğiniz gibi hak

Mecnun o leylasını kendinde gördü o an

Onun hayali bana yeter dedi her zaman

Aşkının nur yolunda kesilse de takati

Olmaz gönüller hiçbir zaman bakışlar katı

Leylan gönlünde neden gönlünü dağlıyorsun

Mecnun her an seninle neden sen ağlıyorsun

Bak can mecnun yanında hep seninle o gezer

Sanma ki leyla başka gönülde seni üzer

Leyla der ki eridi mecnun’suz içim yağım

Adımların o gönül sesinde can kulağım

Bak gönlüne karşında bakarak duruyorum

Beni gör görmezsen yar sanma ben yaşıyorum

Leyla der seninleyim ben senle yaşıyorum

Mecnun için yok oldu bir anda tümden zaman

Gönül seyran eyledi yok oldu zaten mekân

Kavuşamaz dediler kavuştu bilmediler

Aşkın tüm özlemiyle mecnuna hasret leyla

Merhametle doldu an o gönlü sen gel anla

Mecnunla Leylaya bu yapılan mıdır reva

Yürüdüler Rahman’a buldular cana deva

Mehmet Aluç