Yeni Bir Yıl

 

 

Uyuz olma her ana olma kara kıl

Eski yeni yılda olsa insana lazım akıl

Eski yıl biterken yeni yılda seninle olsun

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

Sen iyi olursan iyilikler seninle olur

İyi gönüllü olan her daim iyilik bulur

Güzelliği ile güzel kul karşısında durur

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

Çirkin olanı güzellikle sakla âlem nurlansın

Sen kulsun çirkinliği yok ederek güzelliği bulmalısın

Nerede varsa bir zalim karşısına yıkılmadan çıkmalısın

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

İşte geliyor yeni bir yıl daha değişir mi dünya

Yeni olan insan olmalıdır gönüldeki sevgiyle anlaya

Yılbaşı kutlaması ziyandır zarardır hoplaya zıplaya

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

Yılbaşı diye utanmadan çatlayana kadar yeme

Yılbaşı masrafı kula ziyandır masraftır bilmiyorum deme

Binlerce aç muhtaç varken bir gecede binlerce insanın hakkını yeme

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

Kul Mehmet’im ne kadar söylesen de yazsan da boşuna

Yılbaşı gecesi harcanacak boşuna para emek boşu boşuna

Oturalım düşünelim diyen yok bunu enine boyuna

Üst akılı yıkalım gece yarısı secdede olalım hakla bu canla

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için olsun sende akıl

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hani Nereden?

 

Sen kendini boşuna n’olur yorma

Kendini çok güzelsin sakın sanma

Gönül’e girmedinse beni anma

Hani nerede senin gönül kapın

 

Her şeyi ister senin lanet canın

Hani nerede senin gönül hanın

Toprağa girecek o sağlam yanın

Hani nerede senin gönül kapın

 

 İstediğin o gönlünün hevesi

 Nerde hakkın gönülde olan sesi

Yok ki gönlünde hakkın bir köşesi

Hani nerede senin gönül kapın

 

Durmazsın sen hak için hiç kıyamda

Gözün hep dünyanın boş o malında

Bülbül konmaz bahçen de o dalına

Hani nerede senin gönül kapın

 

Sitem senin silinmez bir adresin

Söylesene sen her gün kiminlesin

Zalim karşısında hiç çıkmaz sesin

Hani nerede senin gönül kapın

 

Neden suskun gezersin durma söyle

Nasıl kinle gezersin sen hep böyle

Sana kim gülümser sen haydi söyle

Hani nerede senin gönül kapın

 

Kul Mehmet’im Gönül’e taç olayım

Ağlayanla birlikte ben olayım

Allah'a teslim olan kul olayım

İşte burada benim gönül kapım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kaybolan Cesettir

Gönlüm ovalarda yüzen bir nehir

Dosta varmak için yapmaz tehir

Gezerim varmak için şehir şehir

Göremezseniz de beni gönlünüze sorun

Gönlünüzde göremezseniz de halimi hayra yorun

Hangi ovada hangi taşa takıldım bilinmez

Beni havada uçan kuşa sorun

Kuşlarda görmemişse eğer ey dostlar

Gökyüzünde yağan Rahmet yağmuruna sorun beni

Rahmet yağmuru ile yağarım gönlünüze

Bu nedenle sizler de boşuna aramayın beni ey dostlar

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Dost meclisinde dosttan ayrı kalınır mı?

Dost dediğin candan sever hiç yanılır mı?

Dost kapıdan sevip sevmiyor mu diye bakılır mı?

Dostun sokağında yürürken yolda taş var mı diye bakılır mı?

Avuçlarımda dökülür dostun gül kokusu

Yârin yanında gelir mi aşığın tatlı uykusu

Odayı sarmışken yârin o cennet kokusu

Arama yârim beni ben senin gönlündeyim

Gönlünde bulamazsan bak gözlerinde içindeyim

Gözlerinde bulamazsan da ey yârim

Ağlarken dökülen bir damla gözyaşındayım

Bu nedenle beni boşuna arama yârim

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Gönlüm kıblesi Rahman Kâbe’sine dönük

Yollarım işgal değil hep açık aşka dosta dönük

Nazlı yar ile dost yanında değilim boynu bükük

Varırım dostun yârin yanına gönlüm önlerinde çökük

Sarar onlarla beni sımsıkı bir alçak gönüllülük

Damarlarımızda gezen edeple gülen bonkörlük

Arasam da aramasam da dostla yârim hep yanımda

Hissederim gelişlerini yürüyüşlerimi hep canımda

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Kul Mehmet’im ömür kula sürgün değildir dosta yâre meyillidir

Arar bulur diyar diyar gezer görünce dostu yâri sezer bellidir

Dost gönüllü aşk gönüllü olanı Rahman gönüllere sultan eder

Sultan eder gönülleri doğrultan sıkıntıların azaltan eder sever

Sevenler zaten sultandır bilinmese de o sever takılmaz geçer

Pas tutmuş gönül kapıların açar usul usul gönüldeki dikenleri biçer

Aramayalım birbirimiz can canayız bizler kaybolmayız

Kaybolan cesettir Ruh kaybolmaz alınan her nefestir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Var İman Yoluna.

Altı delik sepeti doldurma, boşuna

Altına imanla yama yap, gitsin hoşuna

Yoksa boşu boşuna uğraşma, olmaz zoruna

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Kul dediğin, ahdinde olur nur gibi, vefa

Vefa ile sonunda sürer, güzel sefa

Vefa ile bulunur, dertlere deva

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Merhamet iman ile bu dünyada yapılır, hasat

Karşılığı ahrette alınır, fazlası ile yedi kat

Dünya hayatı bir tane, bakarsın ele geçmez bir daha, fırsat

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Karşımıza çıkan iman bize, fırsat ola

Merhamet ile yollarda, verelim az bir mola

Cümlemiz iman ile ola, sonumuz cennet ola

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Kul Mehmet’im, imansız hayat olur beter

İman, zaten bu kula dünya ahrette yeter

Ömür dediğin zaten, bir gün olur biter

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Boşuna Mı Ümitle Bekliyorum

Bekledim bütün gece gündüzüm hiç olmadı

Sevdayla geldim gönlün beni sen hiç anlamdın

Döndün yolunu bensizliğin yoluna gittin

Arkanda gelen sevdam yolundan alamadı

Gelmedin bekledim gelirsin diye zamanla

Sönmedi hiç yürekte ateşim ağlamamla

Ömrün geçti yolunda yoluna bakmakla

Arkanda gelen sevdam yolundan alamadı

Gitmene arıyorum sebep bulamıyorum

Sensiz bir an bu âleme ben sığamıyorum

Yollarda beklemeye ben dayanamıyorum

Arkanda gelen sevdam yolundan alamadı

Arıyorum seni bulmak için yürüyorum

Kul Mehmet'im ararken hala sürünüyorum

Gelirsin diye boşuna mı ümitle bekliyorum

Arkanda gelen sevdam yolundan alamadı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Boşuna Yaşıyoruz Boşuna

Bedava boşuna yaşıyoruz boşuna

Bedavadan boşuna kandırarak inanıyoruz Kuran'a

Gönülden inanan gibi değil inanmıyoruz

Mezarlık başında okumak için inanıyoruz

Ondan sonra çöle inen diyerek küçümsüyoruz

Başımıza felaket geldiğinde elimize alıyoruz

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

 Derdi yaşıyoruz boşuna

Dolapta saklanıyoruz gidiyor hoşumuza

Derde derman Kur’an’ı asarız duvara

Yandan yandan bakarız otururuz kenara

Kalırsak beş parasız koşarız Kur’an’a

Kalırsak fakir fukara aramayız çareyi Kur’an’da

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Boşuna yaşıyoruz boşuna

Hakikate giden yolda haksızlık yapıyoruz

Bize de haksızlık yapılır ise çok kızıyoruz

Geriye dönüp hakikati arıyoruz

Hakikatsizliğimizi görmeyiz karşımızdakini suçlarız

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Boşuna yaşıyoruz boşuna

Su içmek için pınara giderken yıkıyoruz

Su bulmak için dağı taşı eşiyoruz

Su bulamayınca yağmur duasına çıkıyoruz

İçimizde ki fesadı temizlemeden dua ediyoruz

Duamız kabul olmayınca Yüce Rahman’a küsüyoruz

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Boşuna yaşıyoruz boşuna

Dost aramak için yola çıkıyoruz

Yoldaki insanların yolunu değiştirir katl ediyoruz

Âlem’de düzgün insan kalmayınca insanlık öldü deriz

Sonra elimiz boş dönünce küfür ediyoruz

İnsanlığı yok ettiğimizi görmeyiz oturur kara kara düşünürüz

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Boşuna yaşıyoruz boşuna

Aşımızı aramak için çalışmaya gidiyoruz

Çalışmadan geri dönüyoruz ücret az diye

Aç kalınca da isyan ediyoruz

Kanaatkar değiliz kanaatkar

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Boşuna yaşıyoruz boşuna

Haklısınız ücret çok az ama elden ne gelir

Başımızdakiler kazanır beş bin, bini gözü görmez

İyisini bulana kadar aza kanaat edelim aç kalmayalım

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Boşuna yaşıyoruz boşuna

Çalışmadan mucize bekleriz

Mucize Kur’an ve sünnet’te bilmeyiz

Sefil rezil halde kalır bekleriz

Suçu dinde arar kendimizi görmeyiz

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Boşuna yaşıyoruz boşuna

Ömür sona doğru çile ile koşarken

Çileyi nefretle önümüze kendimiz sererken

Düşünceler kul hakkını ihlal eder pranga vurur iken

Özgür düşünceden dem vururuz

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Boşuna yaşıyoruz boşuna

İnsanları hor görür dost insan ararız küçümseriz

Ömür sonuna doğru tek başına Kur’an Sünnet’siz gideriz

Merhametli olmadan Salih amel yapmadan cenneti isteriz

Boşa yaşıyoruz boşa boş boşuna yaşıyoruz

Kul Mehmet’im var mıdır bu çözümsüzlüğe çözüm

 Vardır Kur’an Sünnet ile merhamet iyi niyetli yaklaşımla çözüm

Hepimiz kardeşiz canımız malımız haramdır birbirimize iki gözüm

Başımızdaki geri kalmışlık musibetler bizdendir derim söylerim budur özüm

Kur’an sünnet Merhametle olalım boşuna yaşamayalım boşuna

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Belkide Ben Seni Boşuna Arıyorum!

   

                    

Sana doğru gelecek, senin bulunduğun şehre hareket edecek bir otobüs ve tren seferi varmıdır bilmiyorum, arıyorum elim boş dönüyorum sokaklarda...

Yüreğimde hasretin, gözlerimde gülümseyen gözlerin,ellerimde sıcaklığın,sokaklarımda senli kokun var iken, düşüncemde sen yağıyorsan damla damla yüreğime, bırakılmış bir köşede sensizliğimin karanlığında kaybolmayı arıyorum bulamıyorum, elim bom boş geri dönüyorum havasız sensiz odama...

Geziyorum ülkeyi şehirleri, belki beni görürü sevinir bana doğru gülümseyerek koşarsın diye,amam  yine sen yoksun başım önümde üzgün tozlu yollara düşüyorum elim gönlüm bom boş, banyomun camında nefesinle  buğulanan camlara elimi sürüyorum senden bir iz bir nefes oldun diye, lakin yine hüsran yine elim gönlüm bom boş yatağıma dönüyorum, sana söyleyemediğim sözcüklerin hecelerin içinde boğuluyorum...

Belkide ben seni boşuna arıyorum,belki sen beni hiç sevmemiş olabilirsin ve giderken sana gelen yolları bana kapatmış olabilirsin,evet evet bu olabilir.Yoksa sana gelen yollarım neden kapalı olsun? Öyle ise, sen bana gelene kadar, seni sevdiğimi gökyüzüne haykırıyorum ve eğer beni sevmiş isen sesimi duyar gelirsin,seni senin sıcaklığınla sakladığım, yüreğimde seni beklerken  bulursun beni.

Mehmet Aluç

Bekledim Boşuna Seni

sevdi seni gönlüm hep ağladı

gözyaşlarım ateş oldu gönlümü dağladı

eller olsaydı böyle beni yakmazdı

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

sana bırakmam bir daha gönlümü

sevgi ile döşeyemedin ömrümü

yaşlar ile doldurdun gözlerimi

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

boşuna aktı gönlüm ile alnımın teri

ben yaklaştım sana attın adımını geri

demek ki yokmuş benim gönlümde yerin

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

anlayamadın senin gönül cevherini

zulüm ile doldurdun sen tüm devrini

aşkı elinle ittin nefsinle yaptın dediğini

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

çektim hayallerini senin gözlerinden

aşk'ın uzanan ellerini çektim sözlerinden

arada bul bakalım sen aşkı artık gözyaşlarından

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

kul Mehmet'im viran ettin tüm sokaklarımı

yıktın viran ettin gönlümün sarayını divanını

bulamazsın beni sen gez artık ara yaşa viraneleri

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

Mehmet Aluç