Şiirlerin Konuşan Dili

Haydi, nefsim varalım seninle hayatın içinde koşmaya

Koşalım da ne ile koşalım neye göre koşalım varalım coşmaya

Senin söylediğinle olmuyor yokluk sözlerin varılmıyor hoşluğa

Seninle yol alanlar farkındaysan hep düşüyor yokluğa boşluğa

Kazan kazan ye dersin bunu sen nasıl dersin Hakka isyan et dersin

Hak ikimizi bir bedende yaşatıyor bilirim seninle beni sınıyor

Senin fikrin beni deli ediyor yokluğa günaha neden sürüklüyor

Bilmez misin duymadın mı Nurdan Ahmed’i ashabını onlar hakka yürüyor

Onlardaki nefsi örnek alsan beni onlarla barındırsan ham kelek olmazsan

Kazan kazan ye dersin bunu sen nasıl dersin Hakka isyan et dersin

Bu dünyada hepimiz kardeşiz kazandığımız paylaşırız

Hakkın emri böyledir sen vazgeç dersin nasıl ayrı kazanır paylaşmadan yaşarız

Nurdan Resul ashabının hayatı sana masal mı gelir ey utanmaz arsız

Onlardaki nefsi örnek alsan beni onlarla barındırsan ham kelek olmazsan

Kazan kazan ye dersin bunu sen nasıl dersin Hakka isyan et dersin

Merhamet düştü gönüle sil dersin ne dersin görmezsin gönülde yarayı

Neden sen çok seversin bu kâğıt denilen değersiz parayı

Birde utanmadan sürmek istersin gönlüme anlıma karayı

Onlardaki nefsi örnek alsan beni onlarla barındırsan ham kelek olmazsan

Kazan kazan ye dersin bunu sen nasıl dersin Hakka isyan et dersin

Hakkın emri hak yolda yürümek emridir yürüyen muradına ermiş

Sana uyan lain şeytanla inim inim günaha dalmış gece gündüz inlemiş

Asırlardır varsın insanoğluyla neden bu bakışların niyetin kemale ermemiş

Onlardaki nefsi örnek alsan beni onlarla barındırsan ham kelek olmazsan

Kazan kazan ye dersin bunu sen nasıl dersin Hakka isyan et dersin

Sensin şeytanla çok kazan yığ diyen sonrada uykuları kaçıran

Boş hayallerle dünyaya bağlayan ahireti sonsuz hayatı unutturan

Hakkın huzurunda varmadan sizler değil misiniz cehenneme uçuran

Haksız kazanç haram mal ile kazandıran sonra yarı yolda günahla bıraktıran

Onlardaki nefsi örnek alsan beni onlarla barındırsan ham kelek olmazsan

Kazan kazan ye dersin bunu sen nasıl dersin Hakka isyan et dersin

Hiç mi utanmazsınız haktan bizi yaratan Yüce Rahmandan yakarsınız habire!

Onca haksız kazanç günahla insan hakkıyla sokarsınız siz kabire

Hakkın karşısına nasıl çıkarız böyle günahla haksızlıkla düşünün bir kere

Gelin haddimizi bilelim Rabbimizi bilelim seninle dünya ahirette gülelim

Şeytan kovulmuş lain yanına arkadaş arar gel onunla gezmekten vaz geçelim

Onlardaki nefsi örnek alsan beni onlarla barındırsan ham kelek olmazsan

Kazan kazan ye dersin bunu sen nasıl dersin Hakka isyan et dersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gururlanma ey nefsim yer üstünde

Bir gün yatarsın yer altında altında

Var kendini Rahmanı bil bu gününde

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Yığma gönül içine geçilmez dağları

Tek sana ait değil o gönül bağları

Sakın incitme sen sen gibi canları

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

İnsanları dostun bil yaklaş yanına

Canlarını can bil can olsun canına

Sakın ola girmeyesin kimsenin kanına

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Uzansın elin kolun düşmüş olan cana

Ara sıra aç uğra gönül denilen hana

Kardeşlikle muhabbetle ol koş her cana

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Bu hayatta tek başına nasıl yaşarız

Dert sıkıntı içinde kime koşar varırız

Rahmanı bil yoksa Rahman ’sız nasıl yaşarız

Nefis şeytan ile muhakkak yanarız

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Kul Mehmet’im nefis şeytana sakın bel bağlama

Rahmana kul ol sakın insanların gönlünü dağlama

Çile dert içinde kalırsan sabırlı ol havaya zıplama

Pişmanlıkla yatarsın yer altında altında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bu nefsim kendini ne sanır

Her söylenen söze kanar yanar

Her yol değil ki bayır

Yolda şaşkın bakar sakar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Söyle ey nefsim neremiz düzgün

Sen bana bakarsın olmazsın üzgün

Doğru yolda gitmeyiz seninle her gün

Değişmek isterim ben gün be gün

Senden bana fayda yok ey nefis

Bende seni yıkacak güç yok şu an

Elbet seni yıkacağım gelecek o mübarek gün

Dert elem olsa da hepsi bir arada

Dermanı yüce Rahmanda gelir bir anda

Allah can sağlığı versin bize bu dünyada

Gönüllerde saraylar kurulur bir anda

İman bulunsun gönül denilen o bağda

Senden bana fayda yok ey nefis

Bende seni yıkacak güç yok şu an

Elbet seni yıkacağım gelecek o mübarek gün

Dünya dediğimiz bir nefeslik mola yeri

Nefis şeytanda uzak dur bari

Kul Mehmet’im gönül yıkmaktan dur geri

Merhametli olursan olur gönülde güzel yerin

Gülümseme ile ol her an olsun yerin olsun serin

Gülümsemez isen çıkmaz biter senin nefesin

Senden bana fayda yok ey nefis

Bende seni yıkacak güç yok şu an

Elbet seni yıkacağım gelecek o mübarek gün

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sevda ile uyan ey nefsim sabahın seherinde secde için, huşu ile dinle sabah ezanını, uyuma yeter uyuttuğun beni… Bırak gözlerimde secdenin mutluluğu parıldasın, uyku ile uyutma beni…

Bırak yeter nefsim Rahmana ve sabah namazına sadık olayım, her sabah onunla beraber Rahman’a varayım, yeter uyutma beni ey nefsim…

Bırak dünya işi ile beni uğraştırmayı yeter usanmadın mı artık, gel Kuran ile olalım cennet yolunda yürüyelim gül kokan Resule varalım, mutluluğun tadına varalım, yeter uyutma beni artık ey nefsim…

Çaresizliğini bilirsin nefsim ama çare aramayı bilmezsin, gel çare olana Hayy olana yüce Rahmana varalım, yeter uyutma beni ey nefsim.

Ömür yolu kısadır bir ikindi serinliğinde bir nefestir gel ey nefsim Yolumuz HAYY olan yüce Rahmana doğru olsun beraber varalım, yeter uyutma beni ey nefsim.

Gel ey nefsim bırak inadı, bırak şeytan peşinde koşmayı gel haram olsun şeytan peşinde koşmak bize artık, Kuran ile Yüce Rahman yolunda koşalım artık, yeter uyutma beni ey nefsim.

Bilirsin bu dünya fani ama yinede beni yanıltırsın ey nefsim, alışamadım peşinde koşmaya yanlış yönlerde gitmeye gel ey nefsim yakın olana uzak olmayalım Rahman’a secde ile Kuran ile varalım haydi yeter gayri, yeter uyutma beni ey nefsim.

Ömür bir secde hali değimlidir, şükür ile başlayarak biten, Gül Kokan Resul ile gülümseyen yöne varalım haydi nefsim yeter gayri, yeter uyutma beni ey nefsim.

Artık bekletme ey nefsim solduk solduğumuz kadar değersiz dünya malı peşinde, şeytanın oyuncağı olmaktan yorulduk, secdeye özlemle varalım bitsin bu hasret, Sübhane rabbiye'l - a'la" deyip varalım Hayy olan yüce Rahmana secde ile Sübhane rabbiye'l - a'la" deyip, secde de dirilelim yeter gayri, yeter uyutma beni ey nefsim.

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ey nefsim neden şeytanla oldun başkaldırdın

İman yolunda yürümedin bak yalnız kaldın

Kendi arzun için yolumu çevirdin beni sattın

Ayıkamadım seninle kaldım yanıldım

Bir yalan içine binlerce yalan kattın

Beni dörderdin ezen yok eden çarkında

Nasıl ben olamadın farkında

İman geçiyor çağırıyor iken yakınımda

Ayıkamadım seninle kaldım yanıldım

Bir yalan içine binlerce yalan kattın

Beni kandırdın vardı ağzın sanki kulaklarında

Günah deryasına daldırdın beni dalgınlığımda

Seninle olamamak gerekir demişti Rahman Kur’an’da

Ayıkamadım seninle kaldım yanıldım

Bir yalan içine binlerce yalan kattın

Beni egomla kandırdın dedin sensin fikrinle seçmece

Namaz niyazdan uzak durdurdun yaklaştırmadın kendince

Kendi fikrimden uzaklaştım seninle oldum kaldım böylece

Ayıkamadım seninle kaldım yanıldım

Bir yalan içine binlerce yalan kattın

Derece derce düşürdün çirkefli çamura öylece

Seninle gezerdim sahteliğinle ben gündüz gece

Seninle yalanlarınla bildim sanırdım sözlerim bilgece

Ayıkamadım seninle kaldım yanıldım

Bir yalan içine binlerce yalan kattın

Kul Mehmet’im ayıktım işin gücün düzmece

Ben birden Rahmanın yardımıyla ayıktım dün gece

Rahmanın yardımıyla imanı yazdım gönlüme hece hece

Olan sana oldu ezildin benden fazla neticede

Ayıktım Rahman ile kalacağım bundan böyle istemesen de

Alnımda secde izi ile dolaşacağım artık sana hoş gelmese de

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yola çıktım giderim ben yayan

Dayan yüreğim acılara dayan

Dünyada nefretle kim kalan

Uyan nefsim artık uyan

Değer mi yolda bırakmak utan

Dünya malımı elinde tutan

Düşmandır insanı satan

Uyan nefsim artık uyan

Ömürde dökülür yaprak

Mezar üstüne atılır toprak

Dünya malı geride kalır kul bakarak

Uyan nefsim artık uyan

Nefreti kimdir yola salan

Ölümden başkası yalan

Merhametten başka nedir kalan

Uyan nefsim artık uyan

Yüzüne edep ’den ört duvak

Haydin iyiliğe doğru koş ak

Merhametle gönül olsun ak pak

Uyan nefsim artık uyan

Kul Mehmet’im merhamete doğru giderim

Merhametli olanı severim

Merhametsiz den iki adım geri giderim

Uyan nefsim artık uyan

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yola çıktım giderim ben yayan

Dayan yüreğim acılara dayan

Dünyada nefretle kim kalan

Uyan nefsim artık uyan

Değer mi yolda bırakmak utan

Dünya malımı elinde tutan

Düşmandır insanı satan

Uyan nefsim artık uyan

Ömürde dökülür yaprak

Mezar üstüne atılır toprak

Dünya malı geride kalır kul bakarak

Uyan nefsim artık uyan

Nefreti kimdir yola salan

Ölümden başkası yalan

Merhametten başka nedir kalan

Uyan nefsim artık uyan

Yüzüne edep ’den ört duvak

Haydin iyiliğe doğru koş ak

Merhametle gönül olsun ak pak

Uyan nefsim artık uyan

Kul Mehmet’im merhamete doğru giderim

Merhametli olanı severim

Merhametsizden iki adım geri giderim

Uyan nefsim artık uyan

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Rahmanın Emrine Uyalım


	Hançerin kınında çekme ey nefsim Ahımla tutuşursun yavaş yavaş Sen bensin ben senim iyi bil nefsim çıkarmayalım savaş Uymayalım şeytana atalım gönülde kapı önünde edelim paspas Rahmanın emrine uyalım huzurla dolalım yavaş yavaş Unutma şeytanın gönlü boş anlamaz sevgiden yıkar geçer Kalbimize gönlümüze değil kiracı talancıdır oturur edepsizce çeker gider Yönümüzü kaybettirir okyanusta tek başına bırakır boğar güler gider Sen bensin ben senim iyi bil nefsim çıkarmayalım savaş Rahmanın emrine uyalım huzurla dolalım yavaş yavaş Ey nefsim isyankâr eder şeytan yaklaşma yanına Ağlata ağlata çamurlarda süründürür girmesin kanına Rahmanı alalım yanımıza Şeytan yakışmaz imanla yanına Sen bensin ben senim iyi bil nefsim çıkarmayalım savaş Rahmanın emrine uyalım huzurla dolalım yavaş yavaş Baş tacı eder şeytan kandırır ateşlerde yandırır Haklı gösterir haksızlık yaptırır aptalcasına kandırır Fırsatını buldu mu azgın boğa gibi saldırır Sen bensin ben senim iyi bil nefsim çıkarmayalım savaş Rahmanın emrine uyalım huzurla dolalım yavaş yavaş Kul Mehmet’im aç gözünü uyma nefsine şeytana Kalırsın sen günahınla uçurumlarda yan yana Rahmana var secde ile gülümse huzuru al iç kana kana Sen bensin ben senim iyi bil nefsim çıkarmayalım savaş Rahmanın emrine uyalım huzurla dolalım yavaş yavaş Mehmet Aluç

0

Tövbe için ben vardım tövbe kapısına

Rahmanım bekler buldum yüzüm sürdüm dua ile bir başıma

Gönlümü eyledim pak gözlerimde akan yaş ile secde de Rahman adına

Nefsim şeytan ezildi yok oldu birden bire ateşte yanarcasına

Gönlümün huzuru ile kaldırmadım başım secdede şükür adına

Benliğimi yaktım boşaymış gururum acizliğimi anladım insanlık adına

Dünya ile dünya malı peşinde koşmak boşunaymış iyilik yapılmayınca

Kazancı kasalar tıkmak boşaymış sadaka zekât fitre vermeyince

Arzular hevesler yarınlar boşunaymış insanlık adına bir şey yapmayınca

Gönlümün huzuru ile kaldırmadım başım secdede şükür adına

Benliğimi yaktım boşaymış gururum acizliğimi anladım insanlık adına

İslam ile iman Kuran gül kokan Resul ile doldu içim

Yüzüme bakınca nefis şeytan tutuşur oldu bildim iman için

Tebessüm etmeyen gönlüm tebessüm etti nurla doldu içim

Bilmem bu güzelliği nasıl görmedim körmüşüm ağladım için için

Gönlümün huzuru ile kaldırmadım başım secdede şükür adına

Benliğimi yaktım boşaymış gururum acizliğimi anladım insanlık adına

Gafil kalmışım serseri gönlüm aklım ile ben boşu boşuna eyvah eyvah

Kulunu af etmek için her zaman beklermiş Yüceler yücesi kerim olan Allah

İşledin günah çok olsa da umut kesilmez Rahmandan koş gel diyor Yüce Allah

Nefis şeytan kandırır edepsizce aldatır günahın çok gitme kapın açmaz sana yüce Allah

Gönlümün huzuru ile kaldırmadım başım secdede şükür adına

Benliğimi yaktım boşaymış gururum acizliğimi anladım insanlık adına

Kızmadım nefsime şeytana bendim suçlusu daldığım sanki bir muammaydı

Muamma bildiğim bilmece amma Rahman çözdürdü bir anda

Feryadım boşunaymış duyan Rahman varmış ama ben bilemedim o anda

Kulu Mehmet’i güldürdü Rahman Secde ile uçuruma düştüğü o anda o zamanda

Gönlümün huzuru ile kaldırmadım başım secdede şükür adına

Benliğimi yaktım boşaymış gururum acizliğimi anladım insanlık adına

Mehmet Aluç

Nefsime şeytana uydum girdim günaha, gelemedim Rabbim kapına

Şeytan dedi işledin günahı, Rabbin bakmaz yüzüne kandırdı gitti

Gece gündüz ahu figan eyledi gönlüm günahlarım için koştum kapına

Sana şükürler olsun Rabbim nasip eyledin af kapısını kuluna sancım bitti

Ah seneler isyan dolu yaşanılan Rabbim koskoca senden uzak seneler

Helal haram nedir bildiğim halde nefsim şeytana uyarak içtiğim haram içmeler

Günah ile kalbimi kirleten rahmani kelam ’sız kararan kapkara iz bırakan lekeler

Sana şükürler olsun Rabbim nasip eyledin af kapısına kulunu sancım bitti

Anladım bir anda bu dünya bir imtihan dünyası ateş düşşe kalbe imtihandayım

Kul Mehmet hazırla azığın ahiret hayatı için şimdi ben o nurlu yoldayım

Gönül darda kalsa da sabır ile varmak gerekir Rahmana simdi farkındayım

Hidayet verdi Rahman çok şükür olsun artık doğru yolun ayrımındayım

Sana şükürler olsun Rabbim nasip eyledin af kapısına kulunu sancım bitti

Mehmet Aluç

Ey nefsim kendini sen dünyada bir şey sanma

Ecel gelince çaren yoktur bilirsin yanma

Can bedenin varır da senin elbet Rahmana

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Ey nefsim ibret almak için bak cihana

Padişahlar göç etti iman kaldı yanına

İhlasla git yarına nurlar dolar canına

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Kul Mehmet’im bil nefsin görüntüsü hep pastır

Nefsine sen uyarsan sonun bil acı yastır

İmanla gönül yaşar gerçeği hali hastır

Ömrü imanla doldur öyle var sen Rahman’a

Mehmet Aluç

Günahım çok mahşerde yalnız kaldım ağlarım
Ya nebi ben seni her yerden naçar ararım
Yüzüm yoktur Ya nebi şefaatin umarım
Yetiş ya nebi seni ben her yerde ararım

Boynum bükük kaldı ben mahşerde ben naçarım
Şefaatin olmazsa ben nasıl ne yaparım
Gece gündüz ağlarım hep gözyaşı dökerim
Yetiş ya nebi seni ben her yerde ararım

İsminle gece gündüz umutla ismin andım
Günahlarımla her an pişmanlığından yandım
Nefis şeytan denilen vicdansıza ben kandım
Yetiş ya nebi seni ben her yerde ararım

Kul Mehmet’im ben hicret etsem nebi yanına
Nurlu yolunda canlar karışsa bu canıma
Nefsimle şeytan girdi acımadan kanıma
Yetiş ya nebi seni ben her yerde ararım

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Açılan yaraların iyileşir Rahmanla

Muhabbetin gönülde tutsun candan elini

Sönmez iman ateşin yol olsun heyecanla