Gönlümüzdeki Sevgi Merhamet İnanç Bandı Döndükçe...

              

Tokat’ı yedi gönül yalnızlığı çare diye görünce

Derdime derman olmadı hiç kimse ben küle dönünce

Yaşadığımız bu dünyada biz Müslümanlara, nasıl bir hayat yaşamak istiyoruz diye bunu bize hiç soran olmadı ve sormasını beklemekte aptallık olacaktır. Âlemlerin Rabbi Yüce Allah’ın bize sunduğu yaşamamızı istediği hayatı yaşamaktan/yaşatmaktan uzak bizler, önümüze sunulan hayatı dayatma zorlama ile kabul ederek yaşamak zorundayız, bunun başka bir alternatif yolu da olsa bunu gerçekleştirecek gücümüz yok. Küresel güç denilen zırvacıların elinde bulunan ekonomik parasal güç her ne ise, bir süre daha paraları bitene kadar çekmek zorundayız. Yaşanılan terör olayları kaos bunların hiç biri tesadüf değil. Müslümanların birbirlerinden uzaklaşmaları neticesinde, şimdi karşı karşıya oldukları sorunları bunca eziyetlere maruz kalması, böylesine yalnız kalmalarına eziyet görmelerine götürmekte ve ezmektedir. Karşı karşıya kaldığı bunca sıkıntının sanki hiç yetmezmiş gibi tek başına fert olarak yaşamayı kazanmayı seçmesi, bu sıkıntı ve dertlere eziyete meydan okumak  ve meydan okumanın sonucu yıkılması yaşadığımız çağın dayattığı bir faturadan önce birbirimizden bu kadar uzak olmamızın bu kötü sonuçları doğuracağından anlatacak olan izanla  idrak edemediğimiz için başımıza gelmektedir…

İçine düştüğümüz bu anafordan bir gün çıktığımız savı ise biz birbirimize yaklaşmadan, birbirimizi kucaklamadan gerçekleşeceğini sanıyorsak bu yine boş hayalden başka hiçbir şey olmayacak ve yine elimiz boş kalacaktır. Bizler birlik beraberlik gönül gönüle olmadan, bizler daha fazla üreten gerektiğinde az tüketen, aşırılıktan uzaklaşmadan gerektiği gibi az tüketen çok üreten bir toplum haline gelmek isteyip istemediğimizi fark ettiğimiz anda, bizi yıkan bu küresel güç sermaye o an yıkılacaktır karşımızda. Gönlümüzdeki sevgi merhamet inanç bandı döndükçe içine güzelliği kardeşliği beraberliği kayıt edip çaldığı müddetçe, modern denilen birilerinin dayatması ile şekillenen bu dünyaya karşı bizim onlara güzellik olarak neyi teklif ettiğimizi, onların bu çıkar ilişkisi ile toplumu parçalayan sitemlerinin çürüklüğünü anlatarak ortaya koymadıkça, ezilmeye yok edilmeye karşı çıkamayacağız.

Boş sual peşinde ellerin peşinde koşarsan

Nefsin ile kendine sen boş yollarda coşarsan

Birlik kardeşlik iman gücüyle olmaz isen yalnız kalırsan

Birileri gelir yıkar seni sen böyle güçsüz kalırsan

Ağlayıp gözyaşı dökünce silecek bir insan gönül bulamazsın

Okuyup ilmi almazsan

Girip bir gönülde merhametle kalmazsan

Birlik kardeşlik imanla sen yola çıkmazsan

Her zaman yalnız kalırsın yıkılırsın

Birileri gelir yıkar seni sen böyle güçsüz kalırsan

Ağlayıp gözyaşı dökünce silecek bir insan gönül bulamazsın

Boşa koştuğunu gören birileri güler sana katıla katıla

Söylesene ey insan ey Müslüman neden değer vermezsin sen hatıra inanırsın katıra

Tek başına kaldın işte ne koşarsın sen istedin ya ne gezersin bağıra bağıra

Her şeyi tükettin ne kaldı akıl ne gönül söyle şimdi kelimeler kimi çağıra

Birileri gelir yıkar seni sen böyle güçsüz kalırsan

Ağlayıp gözyaşı dökünce silecek bir insan gönül bulamazsın

Birileri söyledi sen inandın takıldın kaldın

Hiç mi aklına gelmedi demedin ki hey sen yanıldın

Takıldın kaldın inandın bak sonunda nasıl dağıldın parçalandın

Kendin takıldın bağlandın ey insan şimdi neden söyler misin sen ağladın

Birileri gelir yıkar seni sen böyle güçsüz kalırsan

Ağlayıp gözyaşı dökünce silecek bir insan gönül bulamazsın

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Sözlerim

Arzularının peşinde koşanın değil, İnançlarımızın peşinde koşanın yanındayız, Yarınlara imanı taşıyanlarla beraberiz…

Bayramlarda deniz tatil özlemi ile yaşamayı hayal edenlerin değil, akraba ziyareti ile komşu ziyareti ile bayramı gönülde yaşayan ve yaşatanların peşindeyiz…

Bir hayali vardır diye o hayalleri yıkanların ve kendi hayallerinin peşinde koşanların değil, kendi hayalini geriye atarak, insanların hayalleri gerçekleşsin diye inançla imanla umutla yola çıkanların peşindeyiz.

Acıyan yaramıza yara açan değil, acıyan yaramızı saran merhem olan merhametlilerin yanındayız.

Mehmet Aluç

Gömün Beni Şairin Bir İmk/Ansızlık Şiirinin Mezarına

Gece benimle beraber derin derin öksürdü

Ben yüreğimdeki hazin acıyı çıkaramadım

 Gökyüzü çöl yalnızlığında yalnız kalan yıldızları üzerime döktü

Asi yalnızlığın içinde üşüdüm kaldım

Üşüyen kelimelerin umutsuzluğunda b(y)attım

Toprak avcumda umutsuzlukla kabul etmedi k/açtım

Ondandır yollarım kentlerin çöllerine çı(ba)kar

Şundandır hayal gücünün zayıflığında y(k)anar yüreğim

Yanmış şairlerin şiirlerinin gölgesinde yatar

Güneş doğduğunda kiraladığım akşamın karanlık gözlerine s/aklanırım

Hissiz acımasızlık kokan uzun namlulu silahlar gibi soğuk binalardan kaçarım

Gecenin sadece beni yakan alevinde ısınırım

O yüzden bombalar atılırken şehrin üstüne s(g)erilirim

Yakmaz yüreğimi hain bombalar, uzanırım şehrin üstüne yürekler y(k)anmasın diye

Gidişin o yüzden atom bombası gibi paramparça etti yüreğimi

En son baktığım en son düştüğüm yerdeyim h/ala gözlerim tutuşur

Ellerinde ateşlerle aydınlık olmaya geldik diyenler

Y(b)akarak gittiler senin gibi

Yakmak isteyen sevdalı ışık olur mu ey vicdansız ey imansız

Yaktın attın hasret bombanı kıçına kınamı yaktın

Ne geçti eline atın nikimi yaktın binlerce masumu

Kıçına demir mi sokuldu da yağlı yağlı onumu çıkardın

Şimdi masumları oynarsın sırıtarak

Hala masum bedenlerin çığlığı gökyüzünde uçuşurken

Attın atom bombasını el bombasını taramalı ile deldin geçtin

Kıçına giren soğuk demir çıktımı edepsiz utanmaz

O nedenle her yağan yağmurda

Binlerce feryatla o masumların k/anı damlar yeryüzüne

Bedenlerinde onlarca delik param parça deriler dökülürken yağmurla

Hala insanlık kaldı mı bakıyorum yürekler

G/özlerim görmüyor çığlıkların toz dumanında

Bir kaç dolar için bir öğlen yemeği için ülkesini

Hatta yarınları satanlarla batıranlarla

Yaşamamak için giriyorum karanlık dehlizlere

Dehlizler hınca hınç dolu kalmamış hiç yer

Sevdasız bakışların arasına atmayın beni

Sevda bakışının maskesi ile b(y)akanların y/anına itmeyin beni

Bari beni atın kaybolan iklimlerin şehrine kaybolayım

Kiralık yüreklerin gözlerin ellerin adımların arasına (k)atmayın

İnançsızlıkla övünenlerin inançsızlığı inanç sananların y(k)olların da boğmayın

Dürüst ’üzlük istasyonunda dürüstlük sağlayanların vagonuna tık (at)mayın

Bir şairin imk/ansızlık şiirinin mezarına gömün

Şairi imkânsız derken umudu yüreğinde yeşermektedir bilemezsiniz sizler

Şair ulu orta sevişmez şair ulu orta öpüşmez

Edep var kaleminde mısrasın da yüreğinde

Umutsuzluğun yüreği mısraları ile Umut’a dönüşür

Haydi, gömün beni şairin bir imk/ansızlık şiirinin mezarına gömün

Rahat rahat uyuyayım yeşersin umutlar yürekler yeniden

Mehmet Aluç