Dikiş Tutmaz
Sarmayla dikmeyle dikiş tutmaz açtığın yara
El gün içinde beni düşürdün sen böyle dara
Beni terk ettin gittin geçtin mi şimdi kâra
Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz
Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz
Uykularım haram gecelerim haram beni uyutmaz
Ben unutmaya çalıştıkça hatıralar yakamı bırakmaz
Hatıralar güzelde beni sen gibi sarıp sarmalamaz
Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz
Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz
İnsan alışıyor her şeye lakin ayrılık çok zor
Tutmaya çalışsan tutulmaz eli gönlü yakar kor
Ah sen gel bu acıyı çekmeyene değil birde çekene sor
Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz
Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz
Bu ayrılığın acısına bir merhem ararım bulunmaz
Gece gündüz deliler gibi ağlarım buda çare olmaz
Hangi yöne dönsem ayrılık Vuslat hemen gelmez
Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz
Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz
Çalışmayla bu ayrılığa çareler bulunmaz
Bu hasret acıyla gece gündüz yol alınmaz
Bu hasreti çekmekten başka bir yolda bulunmaz
Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz
Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz
Otur bu acıyı çek ağla ya terk et bu dünyayı
Parayla da mutluluk olmuyor ki veresin parayı
Alnımıza sürdük elden ne gelir bu silinmez karayı
Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz
Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz
Susmak çare değil kaçmak hiç çare değil
Kul Mehmet’im sen deme bu ayrılık layık değil
Gel bu ayrılığın önünde saygı ile sende eğil
Kanayan gönlüme atarım yüzlerce dikiş tutmaz
Aradığın mutluluksa bu yaptığınla seni bulmaz
Mehmet Aluç-Kul Mehmet
