Beni Kapından Kovduğun Gibi...

---

Sürüne sürüne kapına geldim
Halimden anlarsın sen belki dedim
Geldiğe beni sen bin pişman ettin
Sende benim gibi hep sürünesin
Gün var iken gün yüzü görmeyesin
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Akan gözyaşımı silersin dedim
Kanar yaram merhem olursun bildim
Yaşarken bir gün güldük mü görmedim
Beni başından sen def ettin gittin
Halim ne olacak hiç düşünmedin
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Garip bir kulum ben hakka sığındım
Sana geldim kaçtın benden on adım
Ben sana hep koştum koşar adım
Yalancı sözlerine nasıl kandım
Geç ayıktım eyvah bende yanıldım
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Kul Mehmet'im sevsen yolum olurdun
Sen bana dermanım elbet olurdun
Candan sevecek bir yârim olurdun
Boş olan gönlüme sen sultan olurdun
Gönlümde açan gül çiçek olurdun
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Sabrın Gölgesinde Sığındım Rahman’a -4-

Düşüncesizliğin dar koridorlarında sıkışmam

Dolambaçlı lafların cambazlığında kaybolmam

Yürümem hayal üzere Kuran gibi yoldaşım var

Zamanın tenha sessizliğinden

Sığındım Rahman’a Kadir ismine

Resuldür sevilen habip

Yaralarımıza dermandır Yüce tabip

Olsak ta üzgün bizler sanma garip

Rahman vardır cümle kula tabip

Secde ile gönlüm huzura erdi

İmansız ölen sanmayın güldü

Bu dünyaya gelen olsa da sonunda zengin fakirde öldü

Bir karış mezar sonunun da gör bakalım kim güldü

Dünyada var deme malım 

Kuran Resul ile olanlardır âlim

İmanı olmayandır zalim

İmansız nasıl olacak de halim

Kuldur beşer bazen gafil bazen cahil

İman ile olan olur inan melek ve ehil

İmandır Rahmanın kula ihsanı

Kul rahmana teslimiyetle kurban olmalı

Mehmet Aluç

Sabrın Gölgesinde Sığındım Rahman’a -3-

İmanımız kokusu gelir bahardan

İman ile ömür neşelenir itibarından

Zamanın tenha sessizliğinden

Sığındım Rahman’a Kadir ismine

Kimse beni anlamazsa bilirim Rabbim anlar beni

Bekleyenim var beni her an benimle olan Rahmanım var

Dilimde her an Allah Rabbimin izni ile

Gecem her anım zamanım Rahman ile izni ile

Hayatın her anı Rahmanım seninle canlı

Hayatın bir sonu vardı sana ulaşan ben onu bekleyen

Dua ile sabırla beni bu yolda

Nuru ile donatarak bekleten sensin Rahmanım

Mehmet Aluç

Sabrın Gölgesinde Sığındım Rahman’a -2-

Bir avuç toprak ile olan son kabir dar

İman ile süsle olsun kabir sana bol

Mübarek bir yatak olsun

İman ile nur dolsun

Sabrın gölgesinde sığındım Rahman’a Kadir ismine

Kuran ile Resulün iman ile gelir serinliği

Nereye baksam nur iman ile

Vedaları visal ile buluşturan

Geri dönmelere izin vermeyen ar sayan

Kuran ve Resul ile imanım var

Sabrın gölgesinde sığındım Rahman’a Kadir ismine

Mehmet Aluç

Sabrın Gölgesinde Sığındım Rahman’a-1-

Baharımı gönlümü besmele ile süslüyorum

Gülümsüyorum merhametli gülümseyen yarınlara

Rahmanın gül içinde güle

Ömür içinde gülümseten ömrüme yürüyorum

Yüzümde nur nur çiçekler açıyor secde ile

Bana gülümseyen zamana gülümsüyorum

Gaflet ağlarken uzaklarda kendi dalgasında boğulurken

Şükür ile doğruluyorum

Yürüyorum duanın merhamet ile uzana eli ile ötelere

Aklar iken karanlıkları duam nur nur

Sabrın gölgesinde sığındım Rahman’a Kadir ismi ile

Sığınmasaydım sabırsızlığın derinliğinde kırılsaydı gönlüm

Kim sarardı yaramı

Kim silerdi gözyaşımı

Kim gülüşsüz’lüğüme gülüş eklerdi

Dağlar gibi kocaman asi sözlerimi

Kim teslimiyet ile birleştirirdi

Sabrın gölgesinde sığındım Rahman’a Kadir ismine

Mehmet Aluç