Ecdadımda Bir Gülümseme

O güzel ceddimde vardı nurlu gönül her derde derman

Merhametle gülümserdi gülümsetirdi gönülleri her zaman

Kayı obasında Ertuğrul oğlu Osman gazi kurdu Osmanlıyı

Gönülden bir dilekti Ertuğrul çabaladı ter döktü verdi Rahman

Merhametleri gülümsemeleri ile güldü bu koskoca cihan

Arayan hemen koşardı yanların bulunurdu her an derman

Emanetti her şey onlara bildiler bu yolda yola çıktılar

Her milletten insanı sardılar karışılmasın diye çıkarıldı ferman

Yıl bin dört yüz elli üç genç bir delikanlı Fatih Sultan Mehmet Han

Bizanslı yıkarken o yıkanları yıktı onun için kıymetliydi her bir can

Âlemlere Rahmet peygamberin övgüsüne oldu elbet layık

Bir devir kapandı merhametle açıldı bir devir gönüllerde vardı heyecan

Fatih Sultan Mehmet handa gönüllere gönül oldu cana can oldular

Hakkın yolunda yürüdüler hakkı savundular her bir an zaman

Nurdan yol açtılar Nuru âleme dağıttılar hakkın Rahmetine ulaştılar gittiler

Hala aranır gönüllerindeki merhametle gülüşler nurları bulunmaz gönüllere öyle bir liman

Ecdadımda bir gülümseme sardı alemi

Onların heyecanını yazarken zapt edemiyorum bu kalemi

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Söylesene Ey Zalim

terk edip gittin gönlümde ahlarım çoğaldı

benden başkası seni nasıl koynuna aldı

sen gittiğin günden beri zamanım durdu

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

gittiğin günden beri hasretin yüreğime dokunur

söylesene benim gibi seni seven nerede bulunur

ayrılık okları hasretinle yüreğime hergün saplanır

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sen yanımdayken her günüm bahardı

söylesen kim seni aldı yüreğimde nasıl çaldı

gittiğin gündenberi gözlerin gözlerimde kor alev kaldı

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

mazi gülüşünle gözümde her gün canlanır

ağladıkça seni seven gözlerim kanlanır

söylesene ey zalim severken insan nasıl aldatılır

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

attığım her adımda ismini anarım yüreğim kavrulur

akan pınarlar çeşmeler gibi sanma yüreğim durulur

söylesen ey zalim insan nasıl sırtında hançerle vurulur

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sen bu gönlümde göç ettin edeli

seni ararken ben oldum serseri deli

bana ulaşırmı bilmem tabiplerin eli

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

dolaşırım sensiz karanlık gecelerde

ararım sorarım seni şiirler de hecelerde

bulurmuyum seni ben bir gün bir yerlerde

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

bilmem ki ben sensiz nasıl sokaklarda dolaşırım

kolum kanadım kırıldı ben sana nasıl koşarım

sensiz sızım sızım sızılar her bir yanlarım ağlarım

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

son defa artık birbirimize dönemeyiz mi

ilk günkü gibi birbirimizi yine sevemeyiz mi

bahar çiçekleri gönlünde açıp tenime değmez mi

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sebep neden neydi bilemdim sende söylemedin gittin

sebep neden bende ise neden bana güzellikle söylemedin

seni üzen dilimse onu sökerdim yerinde bilemedim

seni üzen sözlerimse söyleseydin silerdim gönlümde

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

kul mehmetim hiç yolun yoluma düşmezmi

beni bulup pişmanlığını gönül dilin söylemez mi

seni bilmem sensiz bu hayatım böyle devam etmez ki

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

İman Koşar Bize Nur Nur

Vardım bugün gözüm yaşlı dost kapısına

Naçar kalan cehennem gibi naçar kalmadı derdime

Hak dostun bir narasına naçar kalandır cehennem

Sardı dostum gözyaşıyla beni söndü ateşim derdim

Takat kalmadı âlem de sema ağlar oluk oluk

Hakka doğru uçtuk aşka kapısın açıp kalmadı bizde soluk

Dostum aşk ile dedi Allah cümle dertler yandı

Aşk sırrına eren âşık'lar gibi takat kalmadı dizlerde

Şükür ile coştuk neşe doldu dillere perde perde

İman koşar bize nur nur çaredir her derde

Nefis şeytan baktım yüzü koyun yatar yerde

Âşık'lar müminler katlanır sabır ile her derde

Aklı rahman'dadır olmaz başka bir yerde

Serelim seccadeyi duralım hakkın divanına bir yerde

Seherde durduk hak divanına nurlar açıldı perde perde

Allah nurunu saçtı kuluna ona secdeye durduğu yerde

Gözlerimizde akar yaşlar şükür ile gül renkleri açar önümüzde

Bu günlere kavuşturan Rahmana şükür nurlar doldu ömrümüze

Yalan dünya iman önünde viranedir

Dünyada imana giden yolda kılavuzdur kul bulduğunda ömür ne şahanedir

Baki olan yüce Rahman kulunu iman ile görmek ister,

 kul bu yolda sanma divanedir

Rahmandır bu âlem'de her şeye kadir ,imanı ile kulunu eder takdir

Bakın âlem'e bize anlatmak istediği şey nedir

Bunu anla bil sakın eyleme hata

Bedende eksik olmasın bir cıvata

İman yok ise akıl sıyırır balata

Mehmet Aluç