Ya nedir Allah? (Bahtiyar Vahapzade(

İdrakte yol açmış geceden gündüze Allah.

Güldürmesen öz gönlünü, gülmez yüze Allah.

Dünyaya şafaklar gibi Tanrım sepelenmiş,

Kalbin gözü yanmazsa, görünmez göze Allah.

Allah! Biliriz cisim değil, ya nedir Allah?

En yüksek olan hakta, hakikattedir Allah.

Dondunsa Tekâmül ve güzellikler önünde,

Derket, bu taaccübde , bu hayrettedir Allah.

Bildik, biliriz, gizlidir insandaki kudret,

Herkes onu fehmetmese , acizdir o, elbet.

İnsanın ezel borcudur insanlığa hürmet,

İnsanlığa hürmette, liyakattedir Allah.

Gerçek de şu ki: Gizlidir her zerrede vahdet.

Bir zerre iken külle kavuşmak ulu niyet.

Gördüklerimiz zahiridir , batna nüfuz et.

Batındaki, cevherdeki fıtrattadır Allah.

Fıtrat da yatar sözde, sözün öz yükü fikrim,

Seçmiş, seçecek daima tüyden tüyü fikrim.

Ben bir ağacım, yaprağı sözler, kökü fikrim,

Sözlerde değil, sözdeki hikmettedir Allah.

İnsan! Tepeden-tırnağa, sen arzu, dileksin.

Nefsinde doyumsuz, fakat aşkında meleksin

Zulmün yüzüne hak denilen silleni çeksen,

Sillende mühürlenmiş o gayrettedir Allah.

Cahil İner alçaklığa, öz kalbine inmez,

Vicdandan eğer dönse de, hayrından o dönmez.

Zulmette, cehalette, adavette görünmez,

İlgarda , sadakatte, muhabbettedir Allah.

1984 - Bahtiyar Vahapzade (Azeri Şair)

Kendini Bilmeyen Rahmanı Bilmez

Kendini Bilmeyen Rahmanı Bilmez

Gelir geçer bu zaman

İnsanoğlu için nedir zaman

Savrulup boşa harcanılan bir an

Boşa geçen zaman bir daha ele geçmez

Zamanı bilmeyen cihana gülmez

Cihana gülmeyen anını bilmez

Anını bilmeyen kendini görmez

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Hicap perdesini nefis şeytan kaldırır

Hicapsız kulu nefis şeytan aldatır

Aldanan kulu kendini kandırır

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Erişir ecel tatlı olan bu cana

Rahman ‘sız kalan kul cehenneme düşer yana yana

Arar bulamaz bir derman bu tatlı cana

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Arayıp Rahmanı kendini bulmalı

Allah’a şükür eden kul olmalı

Secde edenlerle birlikte olmalı

Arayıp yaratılış sırrına varmalı

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Bak âleme gelen gider nicemiz

Nurlarla dolsun gündüzümüz gecemiz

Rahman ‘sız çaresiz kalır dertlerimiz

Açmadan solar taze gülüşlerimiz

Hak yolunda verelim son nefeslerimiz

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Kul Mehmet’im hakkın yoluna girdik

Hakkın nuruna birlikte cümlemizle erdik

Hakkın nurunu cümle gönüllerde kâinatta gördük

Hak yolunda nimetlere ettik bizler şükür

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kısa bir dörtlük-2

               Bu kadar mı meraklıyız insanları öldürmeye      

                                   

                                         İnsan gülmezse bu dünyada söyleyin kim güle

                                         

                                             Bırakın konsun bülbül her açan güle

       Nefrete koşmak için neden olduk piyade 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yanyana

Gök kubbe altında gezen can

Gel yanıma aşka sende kan

Tek başına değil benimle yan

Canlara can verelim aşk ile can cana

Hakkın yoluna yürüyelim yan yana

Kuru bir can ile hayat gülmez

Binlerce can olursa bilek bükülmez

Cihan yıkılsa birliğimizi kimse yıkamaz

Canlara can verelim aşk ile can cana

Hakkın yoluna yürüyelim yan yana

Bak esen kardeşliğin rüzgârı

Aşksız gezmek değil akıl karı

Gel buluşalım her akşamları

Canlara can verelim aşk ile can cana

Hakkın yoluna yürüyelim yan yana

Aşk ile varalım güzellere

Muhabbetle başlayalım sözlere

Aşk ile bakalım sevgi dolu gözlere

Canlara can verelim aşk ile can cana

Hakkın yoluna yürüyelim yan yana

Kul Mehmet’im gönül gelmeli insafa

Gönülde varsa insan boş değil kafa

Aşk ile sürelim ömür boyu sefa

Canlara can verelim aşk ile can cana

Hakkın yoluna yürüyelim yan yana

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Düşünce fırtınası

Varlık yalnızca maddeden ibarettir derler

Maddi varlığın içinde güzellik var derler giderler

Gerisin geriye boş kazançla dönerler

Maneviyatsız boşluk içinde biterler

Doğru yol karşıda hala yanlış yola dönerler

Asıl varlık düşüncedir, düşünen ise ruhtur derler

Ruhsuz yaşar ruhtan haberi olmaz gerzekler

Ruh yaşar her şeyi beden ruhun gömleği

Akıl düşüncenin merkezi düşüncenin gereği

Aramazsan kul bulamazsın gerçeği

Gerçek nasıl bilinebilir diye sorarlar

Gönül kapısını bilmezler kendilerini yorarlar

İdrak ile imanı bilmez gönül kapısından içeriye girmez

Arayan tabi ki bilmez

Mutlulukla gülmez

İnsan hiç mi sevmez

Hayat sevgisiz de bitmez

Çile içinde adımlar gitmez

Varlığı, gerçek var olanla

Elbette tanımlamak mümkündür

El elden her daim üstündür

Akıl akıldan elbet üstündür

Âşık olmayanın gözü kördür

Veren el, alandan bin kat üstündür

Misafirlik ise derlerse de üç gündür

Üç günden sonrası gönül'e güzeldir

Üç günlük misafirden sonrası özeldir

Bu zamanda misafir bulursan güzeldir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Songül’üm

Beklerim yolunu yar gelmez

Yar gelmeyince yüzüm gülmez

Kış gününde beklerim yaz gelmez

Seni ben candan severim songül'üm

Ağladığımda gülen yüzümsün

Kış güzünde açan bahar gülümsün

Gülmeyen ömrüme gülen ömrümsün

Ben seni candan severim Songül’üm

Seninle kış günlerim yaz olur

Senin yanında gönlümde binler söz olur

Karanlık gecelerde gülüşün ay olur

Ben seni candan severim Songül’üm

Senden başka hangi yüze bakarım Songül’üm

Sen gönül bahçemde öten bülbülüm

Kırılan kolum kanadımsın ay gülüm

Ben seni candan severim son gülüm

Dertli halimden kin anlar Songül’üm

Yürek yanar kim söndürür Songül’üm

Gözüm pınar akar kim siler Songül’üm

Ben seni candan severim Songül’üm

Türlü dertlerim olur üzülürsün

Karşımda nazlı nazlı süzülürsün

Beni avutmak için tatlı sözler söylersin

Ben seni candan severim son gülüm

Benimle gözünde yaşlar dökersin

Gönül bahçeme çiçekler güller dikersin

Bilirim sende beni candan seversin

Ben seni candan severim son gülüm

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Eşim Songül’e ithaf ediyorum.

Ozansız Olan Halk Ömür Boyu Gülmez

Ozan olayım dedim olmak mümkün mü?

Gönüllere gireyim dedim girmek mümkün mü?

Gönül sazı çalayım dedim oda mümkün mü?

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Ozanları şiirlerini hep severim

Ozanların gülüşlerini bilirim

Halkın derdi ile yanmış ozan görürüm

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Bilirim her yer onlara olur mekan

Gözlerinde gönlünde akar dertli kan

Onlarda sever sizleri candan ey can

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Canları canlar almasın ozanlar der

Herkes kazandığını yersin der sever

Gönüller olmasın heder der gezer

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Her millete bin ozan gerekir

Ozan halinde bilmek gerekir

Ozan halk dilini gönlünü bilir

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Ozanlardır hak yolunda erenler

Derdi kederi gönülden bilenler

Halkı ile ağlayıp onlar gülenler

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Ozanlar halkın derdini hemen anlar

Odur bize olur candan dost ile canlar

Akmasın der ne olur cümle kanlar

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Ozan aşikar can içinde candır

Cümle bağ içinde açan bahardır

Yola çıkmış bizim için çoktandır

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Kul Mehmet’im ozanlar halkın içinde ölmez

Ozanlar olmadıkça kötülük nefret kin bitmez

Ozansız olan halk ömür boyu gülmez

Ben de ozanların peşine düşer giderim

Bende ozanlarımla beraber halk ile gülerim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Layık Mıyım Söyle ?

Gönül bahçemde sensiz bülbülüm ötmez

Cihanda bu yüzüm yar sensiz gülmez

Düşmüşüm sensiz bir aşk feryadına önüm görülmez

Layık mıyım söyle sensiz dermansız yolda kalmaya

Gönül bahçemde sensiz gül yetişmez

Ben ölürsem sensiz musallada cesedim kalkmaz

Sen gelmezsen toprak cesedim kabul etmez

Layık mıyım söyle sensiz dermansız yolda kalmaya

Sordum dua ile Rahmana yolum sana çıktı

Sana nasıl arz edem ahvalim canım çıktı

Rahman bu gönlüme dermanı senin gönlünde vermiş iken

Layık mıyım söyle sensiz dermansız yolda kalmaya

Kul Mehmet’im ağlarım gönlünü fetih edemedim

Gülmeyen yüzünü aşk ile ben münevver edip güldüremedim

Aşamadım önündeki aşılmaz dağları gönlüne giremedim

Layığım ben sensiz dermansız yolda kalmaya

Mehmet Aluç

Münevver: Aydınlık

----------------------