Yaşadım Ben Anladım

Ağlamak böylesine nedir hiçte bilmezdim

Aşka düştüm ağladım şimdi ben ben anladım

Göç etmek hasret nasıl neymiş hiçte bilmezdim

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Aşkın güzelliğiymiş hasret kalmak ağlamak

Kadir kıymeti bilmek ona candan bağlanmak

Vuslat için sabırla vuslat için yol almak

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Aşk anlamın kapısı canlanmanın yapısı

Aşk ceza değil ki can gönüle varılması

Aşkın bu coşkusuyla hakka hep koşulması

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Dudağıma gönlüme değdi aşkın busesi

Dilimde ne güzel bak aşkın çıkıyor sesi

Belli işte gönlümün hazı tatlı neşesi

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Kul Mehmet’im tertemiz aşkımı gördün işte

Gönlümde aşkın hazı taze her gülüşünde

Gülüşünle güldüm ben seni ilk ilk görüşte

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Acıyan Yanlarımızı Yazar Kalemim

Işıkları Kapat

 Acıyan Yanlarımızı Yazar Kalemim

Bazen kalbim kırıktır şiirlerim gibi

Bazen şiirlerim kırıktır gönlüm gibi

Zengin bir kalem değildir kalemim

Benim gibi az fakir gönlü zengin

Aşka gönüle çok çok yakın

Zenginlerin dansı olan valsı yazmaz

Elleri kadehlerde yaşayanları hiç yazmaz

Fakir gönüllerin sofrasında

Eksik zeytini peyniri yazar

Ha sanmayın peynir zeytin eksik diye fakir üzülür

Kalemim şiirlerim üzülür

Fakir paylaşır bir lokmasını gülümsemesini

Aynı şiirlerim gibi

Fakirin sırtında kazancı

Benim sırtımda herkese gülümseyen şiirlerim

Fakir kazancına hamal

Ben şiirlerime hamalım

Hüzün olsa da hüznü demli çay gibi içerim fakirin sofrasında

Zaten zenginin sofrasında hiç oturmadım

Zengin sofrasını yazamam kalemim yazmaz

Kalemim bir türkü yazar bir aş tadında

Dinleriz yoksul komşumla yoksulluğumuzla

Gönlü yoksul değil aslında hiç yoksul değil

Yoksul derler

Sofrasında iki zeytin eksik olunca

Olsun her şey zeytin kaşarlı peynir değildir ki

Aslında zengin yoksuldur bilmezler

Zengin paylaşamaz fakirdir

Yemez yedirmez fakirdir

Gülmez güldürmez fakirdir

Bilmezler öylesine söylerler

Romeo’yu yazamam

Leyla ile Mecnunumuz var

Kerem İle Aslımız var bizim buralı

Romeo Avrupalı yakışmaz kalemime

Hem yanımızda yaşamadı

Hem de sözleri hecelerimize yabancı

Gönlü bizim gibi sıcak değil sanki

Hey sende bir şey söylesene hancı

Hiç uğradı mı senin oralara uğramaz

Ama Leyla Mecnun Kerem Aslı

Uğramıştır yol üstünde senin hana

Gülüşleri benzer bilirsin cana

Aşkı yaşamışlardır yudum yudum içerek kana kana

Acıyan yanlarımızı yazar kalemim

Düşlerin ışıkların söndürenleri yazar

Düşlerle yaşarken düş ’süz kalanların

Düş ’süz kalanlara koşmalarını yazar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Aşk Bir Ummanmış

 

Aşk bir ummanmış ucu görünmez

Aşka doğru yürünmeyince ne olduğu bilinmez

Aşkla sevmeyince gönül nedir öğrenilmez

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Haydi, gel her şeyi aşkla öğren sar

Aşkla sardığın sana olsun yar

Aşkla seversen bu dünya olmaz sana dar    

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşk dilin tatlı sözüdür

Aşk gönlün bakan gözüdür

Aşk bu dünyanın insanlığın merkezidir

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşk dersen bu Gönül’e diriliş

Almak değil gönülden veriliş

Kaçmak değil kaçarken bile seviliş

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşkla bu dünyaya sal bir kök

Aşkla nefreti kini sök

Aşkın altında masmavi denizle gök

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşksız hiçbir hayır kapısı açılmaz

Güzellikler bu âleme saçılmaz

Bahçede güller kokuyla açılmaz

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşkla sevmeyince gönül’e söz geçirilmez

Aşksız bu dil tatlı bir söylemez

Aşk olmayınca gönül kapısından girilmez

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Ey kul kim dedi gönlünü çalılarla kapat sana

Sonra ıstırapla ağlarsın sen yana yana

Yazık değil mi aşksız bu taşıdığın nurdan cana

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Kul Mehmet’im aşk Yüce Allah’tan bir damla pınar

Anlatmayla anlatamaz bu aşkı cümle canlar

O gönülde hiç yıkılmayan çınar

Önünü kapatmazsan akar o hep pınar

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hep Aşka Uçar Yolunu Şaşırtamazsın

Parça parça etmek isteseler gönül dağını

Yıkamazsın içinde aşk var ise

Darmadağınık etmek istesen gönül bağını

Aşk varsa içinde dağıtamazsın bağını

İnsanlığa varan yolu yıkmak istesen

Gönüllerde aşkla insanlık varsa yıkamazsın

Dertler çare olan gönül çırasını söndürmek istesen

İçinde aşk ile çare var ise söndüremezsin

Tüm mevsimleri hazana çevirmek istesen

Gönülde aşk ile yaz var ise çeviremezsin

Gönül kapılarını kapatmak istersen eğer

Gönüllerin içinde aşk var ise kapatamazsın

Gönül kazanını kötü sözlerle doldurmak istersen

Gönülde aşk ile sevgi varsa dolduramazsın

Muhabbet için gönüllere nefreti yazmak istersen

Gönüllerde aşk var ise hepsini siler hiçbir yazı yazamazsın

Hak yolun başına şeytanı dikmek istersen eğer

Gönüllerde aşk ile iman var ise yok eder dikemezsin

Gönüllere yalan kapısını açmak istersen eğer

Gönülde aşk ile hak sözü var iken açamazsın

Gece gündüz gönüllere mezar kazsan kepçeyle eğer

Gönüllerde aşk var ise kapatır açamazsın

Gerçekleri karanlıkta bırakmak istersen eğer

Gönülde aşk ile hak gözü var ise aydınlatır karanlıkta bırakamazsın

Gönüllere yıkmak için yapsan gece gündüz sihir

İçinde aşk muhabbet var ise yıkamaz hiçbir nehir

Gönül hava alanında Gönül’e rötar yaptırmak istersen eğer

İçinde aşk var ise rötar yaptıramazsın hep aşka uçar yolunu şaşırtamazsın

Kul Mehmet’im gönülde aşk iman var ise eğer

Hiçbir kötülük ona kavuşamazmış meğer

Gönüllerimiz aşk iman var ise kimse onu eğemez veremez değer

Tüm şer güçler gönlü yıkmak istese de gönüldeki aşka imana boyun eğer

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşka Ait Gönlümdeki Yansımalar

       

   

Gözlerindeki ışıltıya bakarak şiirlerimi yazdım, hece hece gönlüme akarsın, beni, seni sevdiğimden fazla seversin diye…

Avuçlarımdaki yalnızlık kokusunu güller ile yıkadım, yalnızlık hiçbir zaman kapını çalmasın diye…

Hep kavşaklarda seni bekliyorum, ayrılıklar seni yakalamasın, mutsuzluklar gözlerine dokunmasın diye…

Sevmeleri,  gülmeleri, gülümsemeleri sana bıraktım, yüreğindeki hasret ve ayrılığı alıp uçurumlara attım, sen mutsuzlukla baş başa kalma diye…

Hatırlıyorum yaşa, taşa, başa oturma derlerdi oturmazdık, ama nedense karşılıksız aşka yaklaşmayın, o kalbin içinde oturmaya yerleşmeye kalkışmayın demediler o nedenle hep acıları yaşadık…

Ansızın geldin, ben içine düştüm, sen terk edip gittiğini sandın, ama beni içinde unuttun…

Sevdim, hatalarını af ettim, küstün küsmelerini anlayışla karşıladım af ettim, hırçınlıklarını bir anlığına saçmalıklarına verdim af ettim, bir hata yaptım çektin gittin, oysa ben senin için binlerce af ile yüreğimdeki isyanı gurur sildim, sen bana bir affı çok gördün çektin gittin ve sen yüreğimde bittin…

Ben sana bana fazla soru sorma seni seviyorum sözüme inan dedim, sen binlerce soru sordun aşka ait sözlerin büyüsünü anlamazsın dedim, sen ne aşkı anladın nede beni anladın çektin gittin, seni seviyorum sözüme inanmadın kendi yalnızlığınla baş başa kaldın.

Mehmet Aluç

Yazık Olmasın Bu Aşka

Söyle sevgimiz ne zaman takıldı gitti yele

Bunca yük yazıktır yükleme bu bele

Ne olur az yaklaş gel yanıma hele

Yazık olmasın bu aşka ayrılık zülüm gelir bu cana

Bahar çiçekleri gibi aç gönlümde

Az gülümse bırakma naçar

Seni bırakır sanma bu gönül kaçar

Yazık olmasın bu aşka ayrılık zülüm gelir bu cana

Kul Mehmet der ki gönülde sevgi ne çabuk söyle bitti

Seni seven bu âşık sanma ki gitti

Bak âleme kimler gelip gülümseyerek gelip geçti gitti

Yazık olmasın bu aşka ayrılık zülüm gelir bu cana

Mehmet Aluç