Vurdukça Vurur

 

Eline almış hayat vurdukça vurur

Çare olacak insan karşımda durur

Yanıma koşacağına yalan uydurur

Hayattan çok insan insana vurur

Geçer karşında keyif çatar oturur

Sözleri sanki kurşun deler geçer

Sanki vurmak için insanı seçer

Hayat vurur sonra sever gider

İnsan dediğin vurdu mu hayat biter

Geçer karşında keyif çatar oturur

Kalpte açar bin bir yara

Birde yüzüme sürer kara

Şimdi söyleyin bu yarayı kim sara

İşte insan böyle düşer dara

Geçer karşında keyif çatar oturur

Diz çökmem ey insan önünde

Koparsan da kalmazsa gül elimde

Yine yetiştiririm günün birinde

Ama sen insan olamazsın bu ömründe

Geçer karşında keyif çatar oturur

Gözümden düştün gelme üstüme

Bir daha dokunma açan gülüme

Gidersin bir gün soluksuz ölüme

Ölümle gidersin sen cehenneme

Artık karşımda keyif çatıp oturamazsın

Suskun kalsan çare değil

Ey gönlüm var hakkın önünde eğil

Yalnız kalmak sana çare değil

Var gönüllere sev sende sevil

Geçip karşıda keyif çatıp oturma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Söylesene Sevmeyelim İse Ne İçin Niçin

Doğanlar ölüyor doğmayalım mı?

Sevenler ayrılıyor sevmeyelim mi?

Dünyaya gelenin derdi çok çekmeyelim mi?

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Sevenler kor alevden yanıyor yanmayalım mı?

Boş gönüller boş mu kalsın varmayalım mı?

Nazlı canan sen söyle aşkla seni sevemeyeyim mi?

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Boş masallarla bu gönül aşka doymaz

Candan sevmeyince dokunmayınca aşka varılmaz

Yanmayınca gönül nazlı yâre ile sarılmaz

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Sevmeyince gönülden soran yok

Ayrılık dersen alevden bir ok

Al bu gönlümü ey sevgili sen sev çok

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Aşksız sevgisiz kim mutlu kalmış

Gurbet ele bu gönlü kim salmış

Gönül kırılan taze bir dalmış

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Aşksız kim kimi söyle seviyor

Aşksız kim söyle sevgili gülüyor

Baksana gönüllere doğarken ölüyor

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Bu dünya bu aşk ey sevgili ikimiz için

Söylesene sevmeyelim ise ne için niçin

Aşkla neden dolmasın gönüllerimiz

Söyle ey sevgili sen söyle

Karşımda böyle suskun üzgün durma böyle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Beni Kül Etme

Başına bağlamış oyalı yazma

Kurban olam güzel karşımda suskun durma

Halim nedir diye sen sorma

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Beni sevmezsen bu gönlüm yanar

Yüreğim ağlar derinden kanar

Gurbet illere salma gönlüm sensiz ağlar

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Aşkın yakaladı yakar sinemi

Gel gir gönlüme yakma sinemi

Uzatırım sana tut ellerimi

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Bir buse versen dudaklarından

Güller açıyor taze taze yanaklarından

Yaklaş yanıma uzaklaşma kollarımdan

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Aşkla seven gönüller ağrımaz

Aşkla seven gönül gece gündüz ağlamaz

Aşkla seven sevdiğinden kaçmaz uzaklaşmaz

Mevla’yı seversen gel gönlüme gir

Bu sevda ateşiyle yakıp beni kül etme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ben Kalamadı Artık Bende

Boş gözlerin ihanetinle karşımda durur

Hayalin seninle beraber yüreğimi vurur

Ayrılıklar o yorgun gözlerinden okunur

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Gönlüm ağlarken dinlemedin sen beni

Geri gittin döndün nasıl dinlerim seni

Yıktın parçaladın ezdin bu gövdemi yeni

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Ayrılık ayrılık diye hep söylenirdin sen istedin

Dinlemedin gönlümü sen kendin çektin gittin

Gittin sen kendin bak işte sen pişmanlıkla geri geldin

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Candan seven bir gönül ben isterim

Şimdi seni nasıl ben sevdiğimi söylerim

Viran olmuş gönlümle ben hala vefasızlığını yaşarım

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

İnsan asıl olan seven gönülden uzaklaşır mı?

Uzaklaşma dedim dinlemedin uzaklaşılana yaklaşılır mı?

Uzaklaşan gönül yıkan tekrar yar olur mu yüzüne bakılır mı?

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Yoldaş gönül dostun olayım dedim sen ret ettin

Gönül meclisimde az gülümseyerek kal dedim dinlemedin

Çektin gittin hem kendini hem beni bende sende bitirdin

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Kul Mehmet'im gönül meclisim inler durur dindiremem

Terk edip gideni gönül trenine bindiremem

Yâri alıp koynuma koymazsam bu gönlümü güldüremem

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-(Nöbetçi Şair)

Senin Dilin

Karşımda sallanıp güzeldir duran

Halim nedir diye her gün sen soran

Gönlümde saraylar tahtları kuran

Senin dilin söyle şeker mi bal mı?

Gönlümü aşk ile her gün doyuran

Gönül sarayımın aşkla dolduran

Aşk deryasında ayakta dik duran

Senin dilin söyle şeker mi bal mı?

İster ayağım değmesin hiç taşa

Hayranım ben ondaki hilal kaşa

İsterim benimle sen bin yıl yaşa

Senin dilin söyle şeker mi bal mı?

Gönüldür aşkı taşıyanın adı

Bin yıl geçse de bitmez onun tadı

Aşktır bu dinlemez bilmez inadı

Senin dilin söyle şeker mi bal mı?

Kul Mehmet’im haramı sevmez yemez

Gönülden sever yalandan hiç sevmez

Gönül yıkmaz yalandan olsa gülmez

Senin dilin söyle şeker mi bal mı?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dizdin

Bu ne öfke bu ne trip

Karşımdasın kral gibi

Gönlüm kırarsın dal gibi

Zalim zalim zalim yârim

Uzatmadın gönül elin

Kesemdin zehir dilini

Bilmedin benim halimi

Zalim zalim zalim yârim

Kul Mehmet aldın aklını

Helal etmem ben hakkımı

Ver aldığın bu canımı

Zalim zalim zalim yârim

Mehmet Aluç