Elhamdülillah

 

Geldik bu âleme bir ağlama ile ne güzel

Ağlayanın halini bilelim diye ağlattı Yüce Rahman eyvallah

Âlemden âleme geçtik Âlemi görmek için Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Can olurken hazırladı Yüce Rahman bizi kıbleye

Can olduk geldik âleme Elhamdülillah

Yüce Rahmanın izniyle Kâbe’ye döndük Elhamdülillah

Can olurken ağladık canları bildik Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Varlığımız Yüce Rahmana varmakmış söyledi Yüce Rahman bildik

 Âlemi yaratanın huzuruna vardık secde ile Elhamdülillah

Yollarda beni arayın dedi aradık bulduk Yüce Rahmanı Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Her zerrede izim vardık bakın görün dedi gördük Elhamdülillah

Her gönlün kapısını açın zerre incitmeyin dedi bildik Elhamdülillah

Bu dünya iki kapılı bir handır imanla bilin dedi bildik Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Âleme Nurdan Kur’an’ı Nur Resulle indirdi inandık Elhamdülillah

Nurdan Kur’an Nurdan Resul peşinde gidin dedi gitmeye çalıştık Elhamdülillah

Nefreti kini silin merhametli olun dedi anladık Elhamdülillah

Nefret kini olanı yolundan yıllarca uğraşla döndüremedik eyvah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Anlamayana anlatın gerisine karışmayın dedi yaptık

Yolda dönmeyeni zorlamayın dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Yıkmayın inşa edin gönülleri dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Gelen gider dedi her canlı ölümü tadacak dedi Yüce Rahman anladık Elhamdülillah

Gelirken imanla merhametle Salih amelle gelin dedi anladık Elhamdülillah

Günahlarımız çoktu Tövbe kapıma gelin dedi koştuk bir nefeste Elhamdülillah

Vardık Âlemi yaratanın huzuruna secde ile Elhamdülillah

 

Kul Mehmet’im işte geldik gidiyoruz Elhamdülillah

Yüce Rahmanın yardımıyla bir şeyler yaptık Elhamdülillah

Her anımızda yardımıyla bizimle oldu Yüce Rahman bildik Elhamdülillah

Gönderdiği Nur Resul Nur Kur’an ile mutlu olduk çok şükür Elhamdülillah

Yüce Allah ile olan neyi kaybeder onsuz olan neyi bulmuş dedik

Yüce Rahmanın yardımıyla onunla olduk Elhamdülillah

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Not: Asumani kardeşimin-Âh ile –elhamdülillâh- güzel şiirinden ilham ve esinlenerek yazılmıştır, kendisine böylesi güzel şiiri ile ilham olduğu için teşekkürler ederim.

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Bir dörtlük daha

İmanla merhamette var gülüş

Rahman’sız imansız merhametsiz olursak başlar çöküş

İmansız olmaz ki hiç sağlam görüş

Rahmanın rahmeti yağar aleme her an görsene

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mihnetim Benimdir

Mihnetimi söylemem benimdir

Halden bilmez öğrenirse gözüme sokar

Mihnetim benimdir gönlümde gizlidir

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden anlayan gelsin mihnetimi dinlemeye

Halim bilmeyen benim gibi acımla inleye

Nazlı cananım bu halimi hiç bilmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Garip anam bu halimi görmeye

Varsın gitsin buğdayını dermeye

Gönlüm içindeki sırrı ortaya dökmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilmezde olmaz sağlıklı bir ifade

Halim bana yeter zaten olmuş ziyade

Beni anlamak için halden bilmez baksın aynaya azade

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yanımda gezer benimle seccade

Hakkın verdiği mihneti söyleyemem her halde

Kötü düşünenlerin sözlerini ederim ben iade

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümde vardır coşkun bir irade

Rahmanın mihnetinde vardır bin bir çare

Mihnetini söyleme kurumasın akan berrak Nehir’e

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yüce Rahmandır halimi bilen

Odur tüm sıkıntıları gönülde silen

Odur ister kulu halden anlasın temsilen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet gelirse Rahmandan kuldur kabul eden

Onunla yaşarken odur halden o an bilen

Kul yaşarken imtihan için her şeydir başına gelen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümüzü çevirelim gönüldeki aşk ile sevmeye

Nazlı yârim halim bile beni dinleye

Başlasın gönlündeki aşk tırpanı ile mihnetimi dermeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Bazen zamanımız olmaz ecel gelir beden gider ölmeye

Geride kalan iyiliklerimiz kalır mezarda bizimle başlar gülmeye

Geride bıraktığımız sevgiyle insanlar başlar birbirini sevmeye

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilen derman için yolda durur hal hatır sorar

Bir damla su ile cümle çiçekler açar âlem çiçekle dolar

Halden bilmeyende merhamet olmaz hem de adam hiç olmaz

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Kul Mehmet’im az sabırla dertler biter acilen

Bu âlemde sabırla olan kuldur sevilen

Ne güzeldir mihnet sırrı ile gezebilen kadir kıymet bilen

Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet: Sıkıntı, üzüntü

Azade: Başıboş, erkin, serbest

Muhtaç Eyledin

Yoluna ömrü mü yol eyledim

Kurdum hayalleri boşa bekledim

Yaz gününde boşa kışı yaşadım

İzini bulmak için vatanı talan eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Seni ararken gezdim cümle âlemi

Elimden düşürmedim seni yazan kalemi

Peşinden yaşasam da hasret ile elemi

Viran yerleri kendime mesken eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Gönlümün fermanı bu aşktadır

Aşk gözlerde akan yaştadır

Ömür geçer boşa ölüm baştadır

İzini bulmak için vatanı talan eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Kul Mehmet’im sevenin ahı tutar

Tutar tutar viran yollara atar

Bir derdin içine bin dert katar

Bir de yetmez gibi terk edip gider

Viran yerleri kendime mesken eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kaldığımız Handa Kapı Kapanır Yıkılır Han

Bak etrafına iman ile kardeşlik âleme sığmaz

Nefret ile gezenleri önüne katmış hiç durmaz

Bu iman ile kardeşlik bilin ki hiçbir gönlü yakmaz

Yalnız nefret kin ile olanları yakar yerinde durmaz

Biz bu âlemde kardeşlik iman ile uyandık

Nefret ile gezenleri mezar kazdık içine koyduk

Sabır ile gezdik biz sanmayın nefretinize uyduk

Son nefesinizi vermeden uyanın diye biz bekledik

Biz nefreti yazmayız merhamet ile gezeriz tarih yazarız

Nefret kini ile dolaşıp yakanın mezarını derinden kazarız

Yarınlarımıza bizler merhametle gülümseyerek bakarız

Sanmayın biz sizi nefretinizle adam yerine koyduk nefretinizle yakarız

Bakın tarihe nefret ile gezenler ölür iken kıvrandı

Sanmayın gittiği yerde melekler onlara iyi davrandı

Ateş ile yandılar sonsuz elem içinde kendileri istedi yandılar

Nefret ile şeytan peşinde gitmeyin dedik kendileri kandılar

Ecdadım gönlünde merhametle imanı cihanda gezdirdi

Nefret kin ile gezenlerin cümlesini canından bezdirdi

Aman dileyene eli kalkmadı dilemeyen ise ecel şerbeti içirdi

Cümle gönüllere iman ile edep hırkasını tevazu ile giydirdi

Bazen ava giderken avcı yolda kendisi avlanır

O av olma ile yüreği elem ile sızım sızım sızlanır

Tam kalkar iken birde kendi kurduğu tuzak ile yakalanır

Sanma sen ey avcı nefret kin sana bulaşmaz,

 İşte adaletin oku yüreğine böyle saplanır

Kul Mehmet’im herkese yeter bu güzel cennet cihan

Dertli gönüllere derman ile koş o derdine tercüman

Unutma kul sana kalmaz dünya bak unuttun yaşadığın imtihan

Hepimiz misafiriz bu dünyada kaldığımız handa kapı kapanır yıkılır han

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Aleme Güzellik Saçan Değil misin ?

Nedir gönül senin halin matemde misin

Gönül severek sevinç var iken başka alemdemisin

Rahman gönderdi aleme merhametle  adem değilmisin

Yakar yıkarsın sen söyle adam gönlü değilmisin

Dirlik birlik gönül ile cem de değil midir ağlar gezersin

Rahmana şükür ile gönüllerde birlik ile aleme güzellik saçan değilmisin

Ey gönül gezersin çamurlarda işin gücün hüzn-ü zan

Az ne olur merhamet ile ol rahat bir uykuya yat uzan

Ela gözlü yar değilmidir gönülde nazlı nazlı gezen suzan

Merhmetle ol gönüllerin derdine koş her şey olur ayan

Dirlik birlik gönül ile cem de değil midir ağlar gezersin

Rahmana şükür ile gönüllerde birlik ile aleme güzellik saçan değilmisin

Karanlık sokaklar dehlizlerde  kalmışsın doğmaz mı sana aftab (güneş)

Dört  kitap ta demez mi yıkma gönülleri yıkarsan Rahman bakmaz etmez hitap

Başka bir dine mi mahsususun ey gönül  değilmisin ehli kitap

Dönde bak aynaya  karanlıklarda gezer iken kalmışsın bitap

Dirlik birlik gönül ile cem de değil midir ağlar gezersin

Rahmana şükür ile gönüllerde birlik ile aleme güzellik saçan değilmisin

Kul Mehmet’im der ki ey gönül cehennem ateşi var firak’ta (ayrılıkta)

Sen neden dik başınla kaçar gidersin bakarsın ta ırak ta

Bak kainata varmı eksiklik yanlışlık hepsinde var cem ile iştirak (katılım

Haydi bırak benliği al merhameti yanına sende olsun  güzel bir inşirak (parlama)

Dirlik birlik gönül ile cem de değil midir ağlar gezersin

Rahmana şükür ile gönüllerde birlik ile aleme güzellik saçan değilmisin

Mehmet Aluç