Boş Oturma İslam’ı Et İnsanlara Deklare

 

Gelecek olacak İslam’ın budur çare
Arabi olmana gerek yok gezme avare
Ol Faris İslam senden bunu bil ki ister
Boş oturma oku İslam’ı et insanlara deklare
 
İslam ayırmaz insanı demez ki ol Arabi
Âlemlere Rahmet değil mi o nur kutlu Nebi
Oku durma İslam değil mi bir hayat mektebi
Seçme sakın şeytanla nefis denilen akrebi
 
İslam’dan başka yol yok biz insanlığa mutlak
Baksana diğer izimler yollarda kesiyor gırtlak
İslam nurdur böylelerini yola getirir dikilir patlak
Boş oturma oku İslam’ı et insanlara deklare
 
İslam ayırmaz insanı demez ki ol Arabi
Âlemlere Rahmet değil mi o nur kutlu Nebi
Oku durma İslam değil mi bir hayat mektebi
Seçme sakın şeytanla nefis denilen akrebi
 
Zalimlerde nefret var arma onlarda sadelik
İslam izin vermez demez ki olsun azade’lik
Mutluluk İslam’la mümkün olur gelir asudelik
Boş oturma oku İslam’ı et insanlara deklare
 
İslam ayırmaz insanı demez ki ol Arabi
Âlemlere Rahmet değil mi o nur kutlu Nebi
Oku durma İslam değil mi bir hayat mektebi
Seçme sakın şeytanla nefis denilen akrebi
 
İslam der düzgün mutlu olsun insanın hali
Fazla değer verme insandan başka geçici dünya malı
Nefis bu önüne ne versen utanmadan yer her yalı
Boş oturma oku İslam’ı et insanlara deklare
 
İslam ayırmaz insanı demez ki ol Arabi
Âlemlere Rahmet değil mi o nur kutlu Nebi
Oku durma İslam değil mi bir hayat mektebi
Seçme sakın şeytanla nefis denilen akrebi
 
İslam nurdur hem de bin bir güzellik dolu manadır
Az rızık sahibi olmak haram yemekten evladır
Bak bakalım gidenler gitti ne götürdü ne kalandır
Boş oturma oku İslam’ı et insanlara deklare
 
İslam ayırmaz insanı demez ki ol Arabi
Âlemlere Rahmet değil mi o nur kutlu Nebi
Oku durma İslam değil mi bir hayat mektebi
Seçme sakın şeytanla nefis denilen akrebi
 
Gülveren’im İslam’la olan yaşayan olmaz ham
İslam’dan başka yollar verir inanın gam
Nefis şeytan izimler devirir bin bir doğru çam
Boş oturma oku İslam’ı et insanlara deklare
 
İslam ayırmaz insanı demez ki ol Arabi
Âlemlere Rahmet değil mi o nur kutlu Nebi
Oku durma İslam değil mi bir hayat mektebi
Seçme sakın şeytanla nefis denilen akrebi
 
Mehmet Aluç –Âşık Gülveren
 
 
Faris: Anlayışlı
Deklare: Bildirme ilan etme
Azade: Başıboş
Asude: Sakinlik Rahatlık
Evla: Daha iyi yeğ

Yalnızlık Zehri

  

Uzanacak el yok mu benim gönül dalıma

Kırıldı parçalandı düştü işte yanıma

Çareler gelsin haktan can dosttan bu yarama

Yoksa yalnızlık zehri karışacak kanıma

Neden hiç kimse binmez gönüldeki salıma

Çok mu rezildir herkes bakar garip halime

Söylenecek yok mu bu acep hiç bir kelime

Yoksa yalnızlık zehri karışacak kanıma

Gönül bağımda açmaz bir an gonca çiçekler

Garip halim görenler acep ne diyecekler

Karşıma hiç çıkmaz mı ey gönülden erenler

Yoksa yalnızlık zehri karışacak kanıma

Kul Mehmet’im yaranı hak ile dostun sara

Adımların hak ile dostuna hemen vara

Yoksa silinmeyecek gönlündeki bu kara

Yoksa yalnızlık zehri karışacak kanıma

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Vurdukça Vurur

 

Eline almış hayat vurdukça vurur

Çare olacak insan karşımda durur

Yanıma koşacağına yalan uydurur

Hayattan çok insan insana vurur

Geçer karşında keyif çatar oturur

Sözleri sanki kurşun deler geçer

Sanki vurmak için insanı seçer

Hayat vurur sonra sever gider

İnsan dediğin vurdu mu hayat biter

Geçer karşında keyif çatar oturur

Kalpte açar bin bir yara

Birde yüzüme sürer kara

Şimdi söyleyin bu yarayı kim sara

İşte insan böyle düşer dara

Geçer karşında keyif çatar oturur

Diz çökmem ey insan önünde

Koparsan da kalmazsa gül elimde

Yine yetiştiririm günün birinde

Ama sen insan olamazsın bu ömründe

Geçer karşında keyif çatar oturur

Gözümden düştün gelme üstüme

Bir daha dokunma açan gülüme

Gidersin bir gün soluksuz ölüme

Ölümle gidersin sen cehenneme

Artık karşımda keyif çatıp oturamazsın

Suskun kalsan çare değil

Ey gönlüm var hakkın önünde eğil

Yalnız kalmak sana çare değil

Var gönüllere sev sende sevil

Geçip karşıda keyif çatıp oturma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sözlerim-2

Anlamı olmalı hayatın insanın yaşamın vakti geçmeden, vakti geçtikten sonra hayata insana yaşama ne kadar anlam yükleme çalışsan da anlam bir süre geçtikten sonra fayda vermiyor, giden gidiyor gidenler geri gelmiyor. Pişmanlıklar gözyaşı yanında seninle kalıyor.

Ertelemek çare değil, gizlemek yok etmektir…

Ölmeden önce sarılmak gerek, öldükten sonra mezarında kimse kalkarak birbirine sarılamıyor, sadece toprağa sarılarak yatıyorsun mezarda.

Unutmak yalan görmeden de yaşarım bir talan, yalanla talan gönülde kalandır.

Oralı olmak gerek, orası derken aşk ilinden olmalı, yüzü gönlü karalı olmamalı, seven olmalı.

Kadın neden ağlar? İnsan neden bakar? Ağlarsa kadın gönlüne ak yıkılmasın dağlar yollar, kadın ağlarsa ne yollar kalır ne de bahar gibi açan dağlar yaylalar ovalar kalır gönülde, hepsi yıkılır.

Yalnızlık var olduğunun acıları ise diri olduğunun işaretidir. Keşke bu var oluşunu diri oluşunu terk etmeden önce, sevgilinin ellerini tutarken gözlerine bakarken, daha çok severken hissetseydin, şimdi yalnızlığınla acınla tek başına kalmazdın.

Beklemek, uçuruma yuvarlanmak kör kuyulara düşmektir, dilinde gönlünde sevgi sözcükleri yoksa karşındaki sevgiline söyleyemiyorsan, beklemek senin için bir uçurum düş düşebildiğin kadar, bir kör kuyu kal kalabildiğin kadar, sevgi sözlerini söylemeye cesaret edene kadar.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ebed olana dönsek yönümüzü

 

dertleri sararken yeni güne

gülseydin yüzüme çare diye
mevla hatırına dönsen yüzünü
bir katre görseydim gülüşünü
ebed olana dönsek yönümüzü

katre katre iman aksa ömrümüze
sayfa sayfa gönlümüz açılsa önümüze
bırakalım Rahman dokunsun gönlümüze
Nur Kur'andan alalım özümüzü
ebed olana dönsek yönümüzü

yılgı atları gibi koşsak Rahman'a ahir
olsakta bu dünyada bizler en fakir
nefis şeytan görmez bizi hakir
olsak Yüce Rahaman'a bizler şakir
ebed olana dönsek yönümüzü

katip olsak gönlümüzü birbirine yazsak
gönül içinde kendimizle birlikte kalsak
nefis şeytanla kini uçurumlara atsak
yok olsa bizi yakan yıkan kör tahkir
ebed olana dönsek yönümüzü

cenneti alada olmayı isteyelim bir anda
cehennem dersen boş bir oda orada
ateşini alıp giden kalır azabıyla orada
alet olmayalım nefis şeytana biz burada
ebed olana dönsek yönümüzü

hak yolda uzun uzun huzurla yatak
nefis şeytanı yolda cehenneme satsak
merhametle kardeşliği gönlümüze katsak
durak durak selamı hoşlukla içine batırsak
ebed olana dönsek yönümüzü

kul mehmet'im defter defter dürül hak yolda
merhametle iman ne güzel oluyor kulda
semada iner İhsan kula bu nurlu yolda
yeryüzünde de dualar varır semaya bir anda
ebed olana dönsek yönümüzü

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Şakir:Şükreden
Hakir: Hor görülen
Ahir: En sonunda
Tahkir: Aşağılama, onur kırma,onura dokunma

Yoksa Bulamazsın...

vurma hançeri gönül sinesine
çare bulamazsın gitsende çine
iyileşmez bu yara geçsede yetmiş sene
çare var bu derdine insanlık içinde arasana
yoksa bulamazsın güzellik 
ne bugünde ne geçmişinde nede dününde

ayağını sağlam bassana zemine
merhametle var insan gönlüne
fırıldak gibi dönme döne döne
imanla bak artık önüne
yoksa bulamazsın güzellik 
ne bugünde ne geçmişinde nede dününde

var alemin yücesine
imanla var daha ötesine
düşün az ince incesine
değer ver az insanla kendine
yoksa bulamazsın güzellik 
ne bugünde ne geçmişinde nede dününde

ara bul  durma sen şerefini
insan gönlüdür merhametle bulunmaz bir define
insan gönlüne varmak için arama bahane
insan gönlünde merhametle yaşamaktır şahane
yoksa bulamazsın güzellik 
ne bugünde ne geçmişinde nede dününde

kutsaldır her insanla her hane
çevir yönünü kabe denilen muazzam yöne
inanma batıl zülümle dolu global çıkarcı düzene
dönder gönlünü Alemlerin Rabbine
yoksa bulamazsın güzellik 
ne bugünde ne geçmişinde nede dününde

çevirme geminin dümenini her yöne

merhametle iman geçmeli öne
yoksa devam etmez bu devran
bak bitiyor gidiyor sana verilen zaman
yoksa bulamazsın güzellik 
ne bugünde ne geçmişinde nede dününde

merhametli ol insan olsun sana hayran
yoksa sonunda çok kötü olursun perişan
kul mehmetle insanlar sana değil ki düşman
düşüncenle gönlün olmasın mezar her an
bu alemde sana güzellik yapman için verildi imkan
yoksa bulamazsın güzellik 
ne bugünde ne geçmişinde nede dününde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dağlama

 

Ey gönül gamın sonsuza kadar sürmez

Yerer artık ne olur sen ağlama

Sanma bu ömür sana rahatlık vermez

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Dillenmesin kederin dilinle bu dünyada

Yaşa ki neler göresin bu dünya zamanında

Birde bakarsın kederin bitmiş bir anında

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Kendine gel ey gönül gezme avare

Derdine Yüce Rahman olur çare

Gönülden seven bulursan var o yâre

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Gönlünü yakan ateşin külünden silkelen

Yeniden dirileceksin sen muhtemelen

Seveceksen yâri sen sev gönülden

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Bir gün anlarsın gamın neden sende olduğunu

O gam ile gönlün neden sabırla dolduğunu

Anlarsın sabırla dertlerin bir bir yok olduğunu

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

 

Kul Mehmet’im aşksız gezmeyelim viranelerde

Aşkla sevelim gezelim gülümseyen gönüllerde

Aşkla şenlensin gülsün mutlulukla evlerde

Boş dünya işleri ile gönlünü dağlama

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Rahman ile

İlmik ilmik kalbime imanı ördüm

İmanım olmadan çok dertler çektim

Sanki her gün binlerce kez öldüm

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Derdime derman için insanlara çareler sordum

Çare diye binlerce sebepsiz sözler duydum

Çok şükür aradım en sonunda iman yolunu buldum

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Düşenin dostu Allah imiş öğrendim

Kendi elimle düştüm hep kendim çektim

Gülümseyeyim derken hep çelmeleri gördüm

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Dert gizli olsa da gönülde Rahman bilir

Her an insan Rahman ile dirilir

Merhametli olan her kul sevilir

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Akıp giden zaman içinde kayboldum

Arayıp dedim kendime dost bulayım

Dost bulamadım Rahmanı buldum kaybolmadım

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Rabbim halden anlamayana muhtaç etmesin

Mezar kapısını açsın yanına göndermesin

Gönlümüzdeki derdin dermanın bilir sezdirmesin

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Ah yüzler ah o gözler ah o eller

Laftan halden anlamayan sözler gözler eller

İyilik için uzanmadan cepten el ile gezenler

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Dert sıkıntı bitmez diyenler

Kara gün içinde kara kara kalsın diyenler

Gülümsemek isterken gülümsemesin diyenler 

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Dertler ile canda bağlar viran olmaz

Hak yolunda hakkı bulan yorulmaz

Hak aşığına yollar sorulmaz

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Kul Mehmet’im dertler kullar içindir geçer

Dermanı veren Rabbim izni ile biter

İyi gün dostu kara gün oldu mu acep nereye gider

Dert bitince Rabbim izni ile neden söylemedin bana diye,

Birde utanmadan ahkâm keser

Rahman ile İman ile oldum dirildim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İmkânsız Değil

Paramparça olmuş bu gönlümüz

Kapkaranlık görünmüyor önümüz

Ne tarafa döneceğiz kaybolmuş yönümüz

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil ahlaksız

Çare karşımızda dururken yok sayarız

Hak adalet dersen onu edepsizce kovarız

Kadir kıymet bilmek dersen ondan hiç anlamayız

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil manasız

Şimdi ben ne söylesem bilirim laf değil

Doğru söz karşısında ey gönül sen eğil

Sen doğru sözün tasdik kapısın ey gönül iyi bil

Sen bilmezsen ey gönül ne yapsın bu dil

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil hayâsız

Vefasızlık değerse gönül ile yanaktaki gamzeye

Güzel söz aranır mı hiç inceden inceye

Yolumuz şaşırmışız gideriz biz nereden nereye

İnsanlık satılmış eyvah bir akçeye

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil dermansız

Bu halimize gönlümüz bilinmez nasıl alıştı

Aramıza böylesi vicdansızlık nasıl izin veril de karıştı

Aramızda nefret sesleri güzellikleri yıktı da yarıştı

İnsanlar bunca dert ile yıkılırken nasıl oldu bakıştı

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil imansız

Kul Mehmet’im güzel söz Gönül’e olur sıhhat

Bu halimizi nasıl anlatırız nasıl olur ederiz izahat

Kime söylesen gönlümüz hiç almaz bir nasihat

Güzel söz yoksa gönül ile dilde halimiz yaman eyvah

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil devasız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Bir Başka Ben Bir Başka

Yolumu çıkardın hep yokuşa

Sözün başka bakışın başka

Yolum seninle hep çıkar yok oluşa

Varamadık seninle aşka var oluşa

Sen bir başka ben bir başka

Aşk ile olamayız yönümüz dönük değil aşka

İnanmıyorum artık hiç bir sözüne

Nasıl bakacağız artık birbirimizin yüzüne

Vuslat kapısını kapattık artık üstümüze

Sen bir başka ben bir başka

Aşk ile olamayız yönümüz dönük değil aşka

Artık çare bize faydasız

Ayrıldık biz nasılda apansız

Gönlümüzde kalmadı derman ağlamamız yararsız

Sen bir başka ben bir başka

Aşk ile olamayız yönümüz dönük değil aşka

Arayan ya Mevla’sını ya belasını bulur demişler

Demişlerde ne güzel söylemişler

Halden anlamazda vefasız demişler

Sen bir başka ben bir başka

Aşk ile olamayız yönümüz dönük değil aşka

Seninle ayrılacaktık köyden

Güzel bir yuva kuracaktık şehirden

Çocuklarımız olacaktı nur topu gülüşümüzden

Sen bir başka ben bir başka

Aşk ile olamayız yönümüz dönük değil aşka

 Kul Mehmet’im seninle mutlu olamadım

Tüm yolların kapalıydı sana ulaşamadım

Haykırdım ismini gece gündüz aşkımla duyuramadım

Sen bir başka ben bir başka

Aşk ile olamayız yönümüz dönük değil aşka

Mehmet Aluç-Kul Mehmet