Söylesene Ey Zalim

terk edip gittin gönlümde ahlarım çoğaldı

benden başkası seni nasıl koynuna aldı

sen gittiğin günden beri zamanım durdu

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

gittiğin günden beri hasretin yüreğime dokunur

söylesene benim gibi seni seven nerede bulunur

ayrılık okları hasretinle yüreğime hergün saplanır

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sen yanımdayken her günüm bahardı

söylesen kim seni aldı yüreğimde nasıl çaldı

gittiğin gündenberi gözlerin gözlerimde kor alev kaldı

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

mazi gülüşünle gözümde her gün canlanır

ağladıkça seni seven gözlerim kanlanır

söylesene ey zalim severken insan nasıl aldatılır

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

attığım her adımda ismini anarım yüreğim kavrulur

akan pınarlar çeşmeler gibi sanma yüreğim durulur

söylesen ey zalim insan nasıl sırtında hançerle vurulur

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sen bu gönlümde göç ettin edeli

seni ararken ben oldum serseri deli

bana ulaşırmı bilmem tabiplerin eli

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

dolaşırım sensiz karanlık gecelerde

ararım sorarım seni şiirler de hecelerde

bulurmuyum seni ben bir gün bir yerlerde

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

bilmem ki ben sensiz nasıl sokaklarda dolaşırım

kolum kanadım kırıldı ben sana nasıl koşarım

sensiz sızım sızım sızılar her bir yanlarım ağlarım

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

son defa artık birbirimize dönemeyiz mi

ilk günkü gibi birbirimizi yine sevemeyiz mi

bahar çiçekleri gönlünde açıp tenime değmez mi

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sebep neden neydi bilemdim sende söylemedin gittin

sebep neden bende ise neden bana güzellikle söylemedin

seni üzen dilimse onu sökerdim yerinde bilemedim

seni üzen sözlerimse söyleseydin silerdim gönlümde

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

kul mehmetim hiç yolun yoluma düşmezmi

beni bulup pişmanlığını gönül dilin söylemez mi

seni bilmem sensiz bu hayatım böyle devam etmez ki

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hakikat İle Hasretin Yakan Kor Alevini Görmek Ve Söndürmek Gerekir Gitmeler ve Kavuşmalarla

İki yay uzunluğunda olan bu kısacık hayatın yolunda, kapılarını kapattığımız kapılara bazen gitmek ve kavuşmak için, hasretin gönülde volkan gibi kaynaması gerekiyor, gel gel diye gitmek istemediğimiz küskünlükle kapısını kapattığımız kapılarda hasret çağırır. Nihayetinde hasretin yakan kor alevini söndürmek için, gitmek bizim için kaçınılmaz olur. Bazen dipsiz karanlık kuyular da kalmışçasına kendi hayalsiz ‘ligimizin kör karanlığında sevdiklerimize gönül kapımızı kapatırız, hasretin sancısını çekeriz ta ki sabrın son adımı ile yıkılmamıza bir an kalana kadar. İşte o zaman hasret kor alev yakar, gitmeler varmalar bizi çağırır ve o zaman gitmeler kaçınılmaz olur, hasret kavuşmalar gitmeler varmalar ile son bulur sancılar…

Gidip kavuşmalar ile ruhumuzu huzurla aydınlatan dinlendiren gitmeler ve kavuşmalar… Canlı canlı huzuru ruhunuzda hissetmek, sancılara son vermek için gitmek ve varmak gerekir varılması gereken yerlere. Hoş görünün sevginin özgür düşüncenin adımları ile coşkuyu yaşamak hayat veriri bizlere, bu nedenle kapısını kapattığım dostların akrabaların veya bir kızgınlıkla kapısını kapattığımız sevgilinin yanındaki hasreti söndürmek için gidip varmak gerekir. Hem onun yanındaki hem de bizi yakan, hasretin kor alevini söndürmek için. Aranılsa da hiçbir yerde bulunmayan hiçbir dünya ülkesinin anayasasında bulunmayan sadece dinimize ait bu sevgi birlik beraberlik ruhu hoş görünün… Güzelliklerini bulmak ve kavuşmak mümkün değildir. Bu Müslüman olan biz müminlere yüce Allah’ın bir Lütfü keremi ihsanıdır. Sancılar içinde ölümü yaşarken, varmak kavuşmak ile yeniden doğuşları yaşatan kavuşmalar, her zaman birlik ve beraberliğimizi vazgeçilmez çelikten halatı olmuştur, hiç kimsenin kopartamayacağı ilahi bir köprü varış kapısı…

Hasret özlem ile sevince dönüşen anlardaki dilde dökülen tatlı huzur dolu sözlerin ekseninde dönmek, insana inanılması çok güç tatlı bir haz vermektedir. Yoksa Kerem ile Aslı, Leyla ile Mecnun neden hasretin volkan gibi gönülde yakan ateşine son vermek için, gitmenin varmanın yani kavuşmanın yok olan o anki kapısını aramak için, yıllarca arasınlar çöllerde veya dağları delerek arasınlar, Mecnun yıllarca neden varmak gitmek güzel olmasaydı çöllerde ne diye arardı. Ferhat o zamanın teknolojiden yoksul anında eli ile yıllarca dağları delmek için ne diye uğraşsın ki… Bu anlamsız hasretin karanlığında kurtulmak için gidelim varılması gereken kapıya varalım, kucaklayalım gönüllerimizi, karanlık yanını varmanın gitmenin güneşi ile aydınlatalım. Bazen binlerce sözler ile anlayamadığımız, kızgınlıkla kapattığımız kapıların kapatmanın ne kadar yanlış olduğunu söyleyen, hasret olmasa idi bu hatamızı yanlışlığımızın nasıl farkına varacaktık? Hakikat yanlışlığı ayan beyan gösteren bir güneşidir, onu kapatarak söndürmek hiçbir zaman mümkün değildir.

Hasreti kavuşmalar varmalar ine son vermek, kendi yanlışlığımızın kor alevini hakikatin aynasında görmek her zaman bir erdemdir. Hakikat ile hasretin yakan kor alevini görmek ve söndürmek gerekir, bu alevi görerek söndürenlerden olmak dileği ile selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hasretin

Mavi düşler gibiydi gözlerin

Berrak pınar gibi duruydu sözlerin

Beyaz kanatlar gibiydi ellerin

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Baharlar gibi kokardı saçların

Cennet gibiydi o bakışların

Cennet sarışı gibiydi o sarılışların

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Karanlık gülüşlere saldı ecelinin gelişi

Ne çabuk bitti hayatının gülüşü

Yaktı kor alev gibi gidişin

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Dipsiz karanlık kuyulardayım çıkamıyorum

Arasam da sensiz mutluluğun yolunu bulamıyorum

Hasretinle bu dünyaya ben sığamıyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Suskunluğumuzu bozacak eceli bekliyorum

Seninle yine ben güleceğim biliyorum

Beni sana getirecek ecele ben her gün gülümsüyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Kul Mehmet’im gönlümdeki yarayı gülüşünle dağlıyorum

Ben sensiz gecelerde gizli gizli ağlıyorum

Sana kavuşacağımı düşününce ben hep gülümsüyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hasretin

              

Şarapnel parçası sözlerin yüreğim parçalar

Hasret dolu yarınlar hatırlarım gözlerimde damlar

Hatıralara dalarım sensizlik bağrım dağlar

Gözlerin yağmurla damla damla başıma yağdı

Yüzümü çevirdim bir daha dönemem sana

Kader yaşamak için sabırla düştü bu cana

Aşkı yaşamak isterdim seninle ben kana kana

Gözlerin yağmurla damla damla başıma yağdı

Kul Mehmet’im isyan yoktur bu sözümde

Dünya sevgisi artık yoktur benim gözümde

Bu ayrılığa söyle var mı vuslat çözümde

Gözlerin yağmurla damla damla başıma yağdı

Mehmet Aluç