Bir sevda türküsü
dillerde gezerdi yanık yanık
Sevda türküleriyle
büyüdük yattık kalktık
Biz sevdayı kâinata
yazdık okusunlar diye
Kim ayrılığı koydu
sevda yerine herkes böyle okur ağlar
Dağlar ayrılık
yoluna dikilmiş bağlar viran
Kapanır gözler sevda
’sız var mı açıklayan
Diller sözler
türküler neden olmuş ziyan
Kim ayrılığı koydu
sevda yerine herkes böyle yaşar ağlar
Titrer kalpler suskunlukla kendini bozmuş
Zaman akrep yelkovan takılmış durmuş
Sabrın taşları parçalanmış yollar kaybolmuş
Kim ayrılığı koydu
sevda yerine herkes böyle koşar ağlar
Güvercin kanatlarında
uçardı gülüşler dün
Gönül kanatsız
kuştu uçardı uçamaz bugün
Ayrılık kamçısı ıslık
sesiyle iner kalkar bu nasıl düğün
Kim ayrılığı koydu
sevda yerine herkes böyle okur ağlar
Kırıldı kolu kanadı
uçmaz güvercin ile gönül
Kıranları görenler
istemez mi sevinci bu nasıl formül
Bakan gözler
insanlar elbet kalır müşkül
Kim ayrılığı koydu
sevda yerine herkes böyle bakar ağlar
Mehmet Aluç-Kul
Mehmet
