Böyledir Şairlik

Böyledir şairlik her şeyi bir bir yazarsın

Gönülde ne varsa durmaz kazarsın

Nazlı yâre kızar onu yazarsın

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Ne bulursa hemen durmaz yazdırır

Mezar kazar gibi elle kazdırır

Doğruyu yazdıkça kalem ballanır

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Gönül’e göre ah havalar çok hoş

Bazen yazarsın da elin kalır boş

Haydi, şimdi durma yazarken sen coş

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Dilimde her şeyi bir bir çözdürdü

Beni değil birde sözü güldürdü

Yazarken yârimle beni öldürdü

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Her olursa olsun şairlik güzel

Her kul yazamaz ki şaire özel

Birde hecelerle methiye dizer

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Gönül sazdır mızrapla yazar aşkın sırrını

Çıkarır bir bir şair gönüldeki yalanı

İzin vermez talana çok sever o cananı

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Dilde dökülür hece açar gönül kilidi

Şair anlaşılmayan biriside bilindi

Şair ile yoldaki tüm kirler bak silindi

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Kul Mehmet’im şairlik vakti gelince olur

Otuz yıl demlendim de başladım ben ne olur

Karalıyorum işte yazmak kolay mı olur

Sır nedir bilmez bu kalem nedense

Gönülde saklatmaz ah bu şairlik

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Budur Yolumuz Hak Resul Canımız

Hakla Resul yolumuzdur

Bir hırkadır çulumuz

Hakka doğru gideriz

Cümle canları can biliriz

Canlar içinde canımız ararız

Hak yolda canlara varırız

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Gönül kırmak bize yakışmaz

Gönülden seven ağlamaz

Bizi nefis şeytan bağlamaz

Hak ile olan yolda kalmaz

Nur Resul ile olan nursuz kalmaz

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Gelenler hakka Resule olur çok

Çokluk ile olana olunmaz yok

Helal yiyen kalmaz aç olur tok

Seherde secde ile ey kul ol

Nurdan Peygambere ümmet ol

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Bizim yolumuz hak ile Resul yoludur bellidir

Bundan gayrısı yanlıştadır belli ki delidir

Nefis şeytanla olanın hali yokluktur bellidir

Hak Resul gönlümüzde aldığımız nefesimizdir

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Seherde bülbülle öteriz

Hakkın nur Nebinin gülüşüyle güleriz

Ağlayan gülmeyen varsa yanına gideriz

Hakkı söyleriz hak yolunda ölürüz insanları severiz

Nur Peygamber kardeşsiniz der biz bunu biliriz

Haktan geldik Nur Resul ile hakka gideriz

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Nurdan Nur Resul Peygamberimiz

Bir adı da nurdan Ahmed biliriz gönülden severiz

Hak yolunda Nur Resul ile gideriz

Tevhid yolunu açtı Nur Resulü candan severiz

Bundan başka yolumuz yok biz bize yeteriz

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

 Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Anlamsızlık yok olur

Hak yolunda nur Resul peşinde

Anlamla anlayan kullar mana peşinde yol alır

Hak yolunda nur Resulle olmayan elbet yanılır

Hak yolunda Nur Resulle cümle canlar sarılır

Bütün dertler paylaşılır uçurumlara atılır

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Hak yolda herkes birbirine zimmetlidir

Her kul bu yolda elbet kıymetlidir

Bu yola gelmeyen elbet rezillik içindedir

Hak yolda hakla nur Resul ile olan gülendir

Bundan gayrısı bu ömrü âlemi öldürendir

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Hak yolda Nur Resulle imanla coşunca

Hak yoluna canlar ile can cana koşunca

Zalim o an yıkılır hak yolunda hakka gönülden varınca

Yıkılmaz dağları el ele gönülden aşınca

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

İnceden incedir bu yolumuz

Nur Resul Peygamberimiz nurumuz

Gönül kırmaz incitmeyiz budur durumumuz

Hakka koşanı koşmayanı buluruz

Hak yolunda beraber koşar nur oluruz

Hak yolunda cana can olanları buluruz

Budur yolumuz Hak Resul canımız

Nur Muhammed peygamberimiz

Haktan Nur Resulden gelir hikmetimiz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Aşk Bir Ummanmış

 

Aşk bir ummanmış ucu görünmez

Aşka doğru yürünmeyince ne olduğu bilinmez

Aşkla sevmeyince gönül nedir öğrenilmez

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Haydi, gel her şeyi aşkla öğren sar

Aşkla sardığın sana olsun yar

Aşkla seversen bu dünya olmaz sana dar    

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşk dilin tatlı sözüdür

Aşk gönlün bakan gözüdür

Aşk bu dünyanın insanlığın merkezidir

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşk dersen bu Gönül’e diriliş

Almak değil gönülden veriliş

Kaçmak değil kaçarken bile seviliş

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşkla bu dünyaya sal bir kök

Aşkla nefreti kini sök

Aşkın altında masmavi denizle gök

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşksız hiçbir hayır kapısı açılmaz

Güzellikler bu âleme saçılmaz

Bahçede güller kokuyla açılmaz

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşkla sevmeyince gönül’e söz geçirilmez

Aşksız bu dil tatlı bir söylemez

Aşk olmayınca gönül kapısından girilmez

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Ey kul kim dedi gönlünü çalılarla kapat sana

Sonra ıstırapla ağlarsın sen yana yana

Yazık değil mi aşksız bu taşıdığın nurdan cana

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Kul Mehmet’im aşk Yüce Allah’tan bir damla pınar

Anlatmayla anlatamaz bu aşkı cümle canlar

O gönülde hiç yıkılmayan çınar

Önünü kapatmazsan akar o hep pınar

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Bireysel Düşünce Anaforu Bizi Yakarken!

  Birbirine zıt batık bir görünüm sergileyen bireysel fikir ve yaşantı içinde yaşarken, yatay ve dikey sıçramalarla değişen yolunu kaybeden aklın ve düşüncenin anaforunda kalarak, hem üşüyoruz hem de çaresizlik uçurumuna düşüyoruz. Batık bireysel fikir ve düşüncesizlikle, hayatımıza prangalar vurarak hep batmanın peşindeyiz nedense! Bir birini bütünleyen tahammül ile doğru olan ile olmaktan hep kaçarak, bu dermanı almaktan kaçıyoruz! Doğru olan nedir, doğru neye göre doğrudur ölümlü olanın ve her an yok olmaya mahkûm olan insanın düşüncesi mi doğrudur? Yoksa ölümsüz olan kâinata hâkim olan bizleri âlemi yaratan sonsuz Merhamet sahibi Yüce Allah c.c. söylediğimi doğrudur? Elbette ki, merhameti sonsuz bizi ve âlemi yaratan yüce Allah c.c. söylediği doğrudur.

   Öyle ise biz, kendi ve şeytanın hırçınlığı ile neden doğru olanın peşinde değiliz? Bu hırçınlık ve yanlışlık bize ne kazandıracak? Mezarda bize yardımcı olacak mı? Elbette ki hayır! Doğru olan, hak olan düşünce ile düşüncelerimize hayatımıza canlılık kazandırmak yerine, onu yakarak hem dünyamızı hem de ahiretimizi yakıyoruz. Canlılık yani ruh can, insanı canlı tutan hayat verendir, bilinmez ki neden cansızlık peşinde koşarak, cansız duygusuz hissiz yaşamaya çalışıyoruz muamma!

Aktif olarak, hak yolda imanla kıvılcımlar hayat saçan hak ile doğru ile olsak, canlara canlı can olsak beraber gülsek, yarınlara beraber yürüsek kötümü olur acaba? Elbette ki çok güzel enfes olur. Bireysel yaşayarak, bireysel düşünce hırçınlık ile en düşük seviyesizlikle, yok olmanın sokaklarında sürünerek yaşamayı neden seçeriz? Yeniden dönüş yaparak, doğru olan yola girerek kentsel dönüşümler gibi dönüş yaparak, hak olan yola düşünceye göz kırpmayız, gülümseyerek bizi sarmasına müsaade etmeyiz hala anlamış değilim! 

    İçimizde bizi yakan, bireysel düşünce anaforu, bizi yakarken karşıda akan nehirde içimizdeki yanını söndürmeye koşmaktan, çok mu aciziz acaba? Bu ayaklar koşmak varmak için değil midir? Neden varmak için olanı, kaçmak için kullanırız? Anlayan bunu anlatacak olan var mı acaba? Sancılarla yaşamak, çok mu cazip geliyor bize acaba? Demek ki sancılar sürünmeler bize çok güzel yakışıyor da, onula gönlümüzü süslüyoruz ve yol alıyoruz! İçimizdeki ıstırabın feryadı âlemi yıkarken, neden duymayız hissetmeyiz, çare işte karşımızda az tahammül hak olanın hak yolunda buluşmak bizin doğrumuz doğru olamaz, Yüceler yücesi Allah c.c. söylediği doğrudur diyerekten ona teslim olmaktır, bu çare öylesine çok çok pahalıda değildir, kendi dünya ahiret ve ömrümüz için çok güzel ve en doğru olan, bir yaşamdır mutluluktur.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bu Can Yârin Canına Can İmiş

 

Bu can yârin canına can imiş aşk ile sevmiş

Yârin canı da bu cana yol imiş yâre doğru yürürmüş

Bu can yâre bir gülümse demiş başka bir şey istememiş

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

 

Ağlama sızlanma ey canım ey gönül gözyaşı döküp

Cansız yârin canını canlandır haydi iyice düşünüp

Ayrılık kapısına koşma kapat onu el âlem gülmesin

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

 

Zahmet kapısında duran yârin tut ellerinde çek al

Al onu gönlündeki aşk deryasında gezintiye sal

Nazlı yârin kaşın eğmesi berbat değil gönül cilvesi san kal

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

 

Gökyüzünde yıldızları gönlüne serdin de almam mı yar dedi

Sen beni sevmezsen de ben seni bir ömür severim mi dedin ebedi

Aşk deryasında gönül sarayının kapısını açtın da gerimi çevirdi

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

 

Bir nefeslik ömürde aşkın hanında al yârinle tatlı bir nefes

Aşkın birazcık zahmetinde kaşın eğen yâre neden küser bilinmez herkes

Aşk ile yâri herkes kendin gibi olması için neden zorlar aldırır zorla nefes

Neden içinde zorlayarak esir eder esaret için nedir o kafes

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

 

Aşk nazlı yar ile bazen sınamak ister aşığı zaman zaman

Aşk ile nazlı yar kaşın eğdi diye sanma sakın halin olur yaman

Aşkla sevene hasret var diye sanmayın bulunmaz derman

Ahirette kavuşmak var ise söyle nedir aşktan daha güzel geride kalan

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

 

Bir an nefessiz kalan yârin gönlü aşk dolu hecelerle canlanır sihirlidir sözler

Tut elinde kapat gözlerini aşk deryasında hecelerle söyle şiirler görsün aşkı gözler

Bizler değil miyiz üç günlük dünyada ölümlü olup giden söyle kim neyi neden özler

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

 

Kul Mehmet’im aşk ile gönülde az olsa da dert tutmaz yara

Gönlündeki aşkla seversen yâri kaşın eğse de düşürmez seni Rabbim dara

Haydi, sen gülümsemeye sevmeye devam et aşk seni kendi kolları ile sara

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

 

Gülmeyen yar bu canı canına mihnet bilmiş geri çevirmiş

Geri çeviren yar gülmek için az naz yapmış bu gönlümü sınamak istemiş

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet