Bakın Mezarlara…

 

Varoluşun zamanında çılgınca yok oluş

Dirilişle var oluşa yakışmaz durgun yok oluş

Zaman içinde var oluşa yakışır yürüyüş

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Dirilişle zamana akış ölümle sona erer bakış

Bu zalimlerin nedir hınca hınç yakışı bu ne anlayış

Doğum var oluş dirilişle kulları olmalı varış yarış

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Zamanın tutsağı olan yıkıcı bakışıyla insanı kurtaramaz

Kendi tutsaklığından gafil, özgür insana zincir yakışmaz

Düşüncede kan elde kan damlar adımlar doğruya çıkmaz

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Geliş dönüş dönüş ile diriliş ne güzel yakışır gidiş

Zamanı yitiren adımlar zamanda diriltmez bu fiş

Zamanda düş olur gerçek, düş ’süz olmaz gerçek

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Bir geri dönüşün sancısını yaşar mı yok oluş

Var oluş kucaklar mı yok oluşu var mı böyle buluş

Böylesine ağır olur mu yok oluş sendeki son vuruş

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Yok, oluşta arama giz çağrışım duyarlılık

Yelkovan ’sız zaman yok oluş olmasın açlık

Açlığın karşılığı tokluk öyleyse bu nasıl açlık

Bakın mezarlara zamanla var oluş var mı?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yalan sözlere inanma

Hecelerim bugün durgun kalemim yazmaya çekinir

Nazlı yârin gözleri durgun hemen çabuk incinir

Efkârım duman duman tüter sinirlenirim gerinir

Az gülümse nazlı yârim gönlüm açılır

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Aç gönlünü yârim ay göğsünde doğsun

Yıldızlara dokunurken yüreğin benimle olsun

Bir bulut gibi hafif hafif süzül gir göğsüme

Islat yağmurunla bu kurumuş gönlümü yeşert

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Bir toprak kokusu gibi gönlüme toprak ol

Burcu burcu aşk ekeyim koklayayım canım ol

Ilık bir rüzgâr gibi es gönlüme bahar gibi gönlüme dol

Hasretin rengi siyah sen vuslat ile bembeyaz gülümse

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Gecelerim sensizliğinin çığlığında yorgun

Sen yanımda olmazsan sözlerim kalemim durgun

Denizde dalmışta sanki bu gönlüm yemiş vurgun

Gel yüreğimdeki isyanı gülümseyişinle sen sustur

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Gülüşünü kurumuş bir gül gibi saklıyorum

Her kokunu aldığımda ben sana koşuyorum

Sen beni aşk ile sarınca inan ben coşuyorum

Buruk bir Hüzün’e düşme gönlüm nazlı yârin yanında

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Gözlerimde kışı geldin bahara çevirdin

Beni yıkan yalnızlığımı uçurumlara attın devirdin

Aşk diyarında mutlulukları alıp bana getirdin

Yüreğim sevdana susamış sana doğru akar akar

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Rüzgâr gibi estin gönül pencerem açıktı girdin içeri

Yağmur yağarken açıktı pencerem kokunla girdin gönlümün şekeri

Karanlık gecede gönül kapım açıktı ay gibi doğdun gönlüme

Kapalı gönül kapımı gülümsemen ile açtın gönlümün dilberi

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Kul Mehmet’im ben seni hiç bitmeyecek aşkla sevdim

Bu gönlüme seni hiç solmayacak gül gibi ektim

Senin de beni candan sevdiğini bildim canım diye seslendim

Yaşayacağımız güzel günleri hayal et seni çok seviyorum

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-